João 8

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yéesú kolaꞌ daaha, saañce daŋi Ëlíiffë.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Kéy ɓaaɓ fin cúɓ, ɗi nimilte Faam fi gaani Koope, ɓëewë ɓéeɓ ɗeefrute ri. Ɗi tookke na yëedíɗ wë.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Hom homo níi, i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis a i fariseŋ kúrúté ɓelii habuu a ƴaal. Wa tíkúté rí fíi ɓëewë ɓéeɓ,
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, ɓelii bee habuu a ƴaal.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Te di filiɓ Kootaa, Mëyíis túuƴcé yen tap mani ɓelii bee laꞌ níi rí húl. Ɗo nék, fu won yi na⁠ ⁠?⁠ ⁠»
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 (Woni baa ɓéeɓ, wa homu fíirí Yéesú, nda wa mín lah yii yabun wa ri.) Ndaa Yéesú sígímpé, ɓeɓpe kuni yampe na fíis feey.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Bi caguu wa Yéesú na sehu biti ɗi lof wa, ɗi ɓéyíɗté afi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow di ɗon na, bi mësëy bakaaɗ, ɗéɓëe ríi tap.⁠ ⁠»
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Ɗi antee sígímëet, yampe na fíisëet feey.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Keluu wa unni ƴah, dalaꞌte ƴee lukuu ɓaha ra, wa sayuu yínë-yínë níi Yéesú a ɓelaa kep daa tasu, ɓelaa caŋke hompe tígë hom ɗi ra.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Ɗi ɓéyrëetté afi, won ɓelaa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëewë kúrú rë dee ra di yaa ow⁠ ⁠? Kon lahay ɓëyí daana ro waa na a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ɓelaa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahay, ɓahaa.⁠ ⁠» Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ ɓal, mi daanay ro. Fu mín saañ, ndaa kolaꞌte woteh ngana bakaaril.⁠ ⁠»]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Yéesú wonaat ɓëewë filiɓ Faam fi gaani Koope tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi niiñi ëldúnë⁠ ⁠; ɓëyí ñee tal soꞌ wocce tíl ñúus, ɗi ay tílé niiña na onaꞌ pesa na ɗúméh rë.⁠ ⁠»
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Tígí daaha, fariseŋŋa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Gaaɗ na peleh kukuumi⁠ ⁠! Ow mínéh tah biti fu won kaah.⁠ ⁠»
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wuti mi seedeyiɗ af soꞌ raa, mi won kaah. Mi yúh tígë kolaꞌ mi ra a tígë na saañ mi ra⁠ ⁠; ndaa ɗon, ɗon yíih tígë kolaꞌ mi ra níi púlé tígë na saañ mi ra.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Ɗee na aattiyuu ɗon ɗa, homaꞌ olaɗ ow⁠ ⁠; soꞌ mi na aattiyeeh ow.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Ndaa tíl níi mi aattiyaꞌ raa, lah tëhí biti ri kaah ndah funi af soꞌ na neh⁠ ⁠; funi Baasoꞌ fa wol soꞌ ra daa na ñéerúu në.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Kootii ron wonay biti tígí seedeyuun ow ana, ɗeef kaah woo⁠ ⁠?
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Kon mi seedeyiɗ af soꞌ, te Baasoꞌ fa wol soꞌ ra seedeyiɗ soꞌ ɓal⁠ ⁠!⁠ ⁠»
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Tígí daaha, wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A boffu dih ɗo⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yíih sëꞌ, ɗon yíih Baasoꞌ. Ɗon yúh sëꞌ koon, ɗon ay yúh Baasoꞌ.⁠ ⁠»
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Na won Yéesú unni ƴaa ra, ɗeef ɗi na yëeddëꞌ filiɓ Faam fi gaani Koope, hëbís tígë na ɓekuu sarah ya ra, ndaa ow étɗëy hami, ndah ɗeef wahtii lahay doom.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Yéesú wonil wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee saañ ɗa ee⁠ ⁠; ɗon ay soo saam ndaa ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon. Ɗon míníh lah tígë në saañ mi ra.⁠ ⁠»
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Tígí daaha, yëwúɗɗë wonantuu hanndal ki wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mbaa ri fahaꞌ naadoh daa tah ɗi won biti yen míníh lah tígë na saañ ɗi ra neh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon dékú feey, ëldúníi beh, ndaa soꞌ mi dékéh në, mi dék sun.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Yii baa daa tah mi won ɗon biti ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon. Mee ron won ra ee ɗon gémúy biti daa mi raa, ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon.⁠ ⁠»
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa kon⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi maañcee ron ri dal won bín fë níi a ɗeh⁠ ⁠!
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Mi caakke yii mín míi won sun fon, a yii mín mí ron aattiyaꞌ, ndaa mi léhín ɓëy ëldúnë iña won soꞌ ɓëeꞌ wol soꞌ ra, te ɗi fi ɓëyí baa wonaꞌ kaah.⁠ ⁠»
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Bi yíih wë biti Yéesú wonaꞌ wa Boffa sun,
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 ɗi ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tíl níi ɗon ɓéyíɗ soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ rëe, ɗon ay yúh biti daa mi, te ɗon ay yúh biti ma na koleeh rek mi paŋ yin, ndaa mi léhínëꞌ iña yëedíɗ sëꞌ Baasoꞌ ra.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Te ɗi fi ɓëeꞌ wol soꞌ ra funi ñéerúu, ɗi yeɗɗay soꞌ a af soꞌ, ndah mi dékëꞌ paŋ yee neɓaꞌ ri ra.⁠ ⁠»
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Filiɓ woni iñƴah, i ow caak gémúté rí.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Tígí daaha, Yéesú won yëwúɗɗë gémú rí rë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon pokoh unna won mi ron ra raa, ɗeef ɗon taalibe yi soꞌ kaah.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Hen ɗaaha raa, ɗon ay yúh kaah te kaaf ka ay ron pëkís, ɗon lahaꞌ affon.⁠ ⁠»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun séttí Abraham, fun mësúy hen ñaam⁠ ⁠! Fu wonaꞌ fun biti fun ay lahaꞌ affi fun ɗíh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: ɓëyí paŋ bakaaɗ ɓéeɓ, ɗeef ɗi ñaam bakaaɗ.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Te ñaam noneh faam, ndaa koy non faam faraah.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Kon soꞌ mi Koy ka daa mi pëkísë ron raa, ɗon ac ɓëewí lahuute affon kaah.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Mi yúhté biti ɗon séttí Abraham ndaa ɗon fahuu hawi soꞌ húl, ndah iña won mi ron ra haaleh affon.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Soꞌ mi wonaꞌ iña ot mi Baasoꞌ na ra. Ɗon nék, ɗon paguu iña keluu ron boffon na ra.⁠ ⁠»
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Abraham daa boffi fun.⁠ ⁠» Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon henun koyyi Abraham kaah koon, tin ɗon ñeyun kotti.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Ndaa ɗon paguy bah, ɗon na anuu fahaꞌ hawi soꞌ húl ndah mi wonaꞌ ron kaaf ka keloh mi Koope na ra. Iña na pagu ron ra, Abraham mësëy wëe paŋ.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Ɗon paguu di na pagaꞌ boffon kep.⁠ ⁠» Wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun koyyi píyúu waal neh⁠ ⁠! Fun lahuu baap yínë, te ri Koope.⁠ ⁠»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koope daa ƴaha Boffon kaah koon, tin ɗon fahaꞌ soꞌ, ndée mi kolaꞌ ɗii na, te daa ri tah mi ac. Neɓaay soꞌ neɓoo rek mi acce, daa ri wol soꞌ.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Yi tah ɗon kélíih woni soꞌ⁠ ⁠? Mi ot na⁠ ⁠: woni soꞌ haaleh affon daa tah.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Seytaane daa boffon tígí-tígí⁠ ⁠! Paŋ yii neɓaꞌ ɗi fi boffon, neɓaꞌte ron. Dalaana níi a ɗeh, ɗi mëssí saŋku ow saŋkuyo. Ɗi mësëy ñéerëꞌ a kaah, ndah kaah íníh ɗii na. Ɗi home fel raa, ɗi na hélléeh yínë sah. Ɗi pesaꞌ fel, te fel coosaanaꞌ ɗii na.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ndaa soꞌ mi beh, mi wonaꞌ kaah daa tah ɗon gémúy iña na won mi ɗon ra.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Wa di ɗon na daa mín caŋ won yii nay teeɓee biti mi bakaaɗte⁠ ⁠? Kon mi won kaah raa, yi kaaꞌ ɗon gém iña na won mi ra⁠ ⁠?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Ɓëyí non ɓëewí Koope, kelaꞌ iña na won ɗi Koope ra. Ndaa ɗon nëníh ɓëewí daa tah ɗon kélíih iña na won ɗi ra.⁠ ⁠»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Yëwúɗɗë wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun wonuy kaah biti nagajek fu heedi ɓëy Samari, te yébítëh daa ham ɗo a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Ɗi nampee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh habay soꞌ⁠ ⁠! Soꞌ kay mi yeɗ Baasoꞌ cér⁠ ⁠; ɗon daa yeruy soꞌ cér⁠ ⁠!
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Soꞌ mi saamɗay af soꞌ ndam. Lahte ɓëyí daa na saamiɗ soꞌ ri te daa ri na aattiyaꞌ.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: ɓëyí ñee woni soꞌ, ii mëssí húl.⁠ ⁠»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 — ausente —
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 — ausente —
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi dëmndëe af soꞌ raa, ay lahee njiriñ mi bih⁠ ⁠? Baasoꞌ kay daa na on soꞌ ndam. Ɗon wonu ti ɗi Koope fon,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 ɗon anutee rii yíih. Soꞌ mi bee mi yúh rí. Mi won biti mi yéeh rí rëe, mi ac feloh ti ɗon nen. Ndaa mi yúh rí, te mi ñeyaꞌ woni.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Keeñ ciffon Abraham sosse níi sos séentëꞌ rí biti mi ac ayo ra⁠ ⁠; ɗi otte te keeña sosse.⁠ ⁠»
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu olaꞌ Abraham ɗíh, te fu lahay kíil sabay iip (50) doom⁠ ⁠?⁠ ⁠»
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: balaa Abraham límú, daa mi.⁠ ⁠»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Tígí daaha, wa na píyú i laꞌ ay yeese ri, Yéesú múuƴcé filiɓ ɓëewë, ɗúhté Faam fi gaani Koope.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.