João 11
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NTLH
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Koy-yaayyi ɓeleɓɓi ana ya wolute ow woni Yíkëe biti kooji jéríɗ.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Kelaꞌ ɗi fi Yéesú baaha, tígí daaha ɗi won tih : « Jérí Lasaar jér húlëe neh ; Koo ay ñeye na teeɓaꞌ gaanaa ki ndami ; hen ɗaaha raa, ndami soꞌ mi Koy Koope yúhú. »
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yéesú húmú kooji Martaa, Mari a Lasaar.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Di filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, kelaꞌ ri biti Lasaar jéríɗ ɗë, ɗi hompe tígë hom ɗi daaha ra níi hente waal ana,
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 ɗi antee won taalibe yi biti ɓani wa ñéerëꞌ nimil Yúdée.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Taalibe yi wonu ri tih : « Ɓahaa, maañay-maañay rek fu na fahuu bëem a laꞌ dín fë, fan naa fahaꞌ nimil a ? »
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ɗi won wa tih : « Naꞌ homaꞌ wahtu sabboo a wahtu ana neh a ? Ɓëyí tíl naꞌ ii kabinoh ndah ɗi ot kotti na niiñi feey fi beh.
9 Jesus respondeu:
10 Ɓëyí tíl ñúus nék ay kabinoh ndah niiña íníh ɗii na. »
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Filoon fi bee wonaꞌ ri unni ƴaa ra, ɗi ɓaatte won wa tih : « Kooji yen Lasaar neeꞌte, ndaa may pay mi yúun ɗí. »
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Taalibe yi wonu ri tih : « Yíkëe, ɗi neeꞌ neeꞌo saa ? Kon ɗi ay wah ! »
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Taalibe ya habuu biti rek Yéesú won wa woni neeꞌ pëní, ɗeef ɗi won wa biti Lasaar húl húlë.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Tígí daaha, Yéesú míllëꞌ wëe won tih : « Lasaar húlté.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ɗon tahute keeñ soꞌ sosse di yee ɗeefay soꞌ ri dín fë rë. Di lahaꞌ ri ɗaaha daa nay tahe ɗon gém. Këlíi yen lah ɗii na ! »
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tígí daaha, Toomaa fa na dëekúu Síisë rë won taalibe yi kayya tih : « Yen ɓal yen saañ húlé a kélfíi yen ! »
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tílúu Yéesú a taalibe yi níi wa tíimúté gina ra, ɗi kelohte biti Lasaar húlté níi neeꞌte waal iniil feey.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani wulaay a Yerusalem ; hanndal ki wa waɗti hena kilomet éeyë.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 I yëwúɗ caak ayute yérí Martaa a Mari na mësɗú wë húlí koy-yaafi wa.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Kelaꞌ Martaa biti Yéesú ee ac ɗa, ɗi saañce téebílëhí ; ndaa Mari tasse faam.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Teeꞌaꞌ Martaa a Yéesú rë, ɗi won ɗi tih : « Fu homa dee koon Yíkëe koy-yaasoꞌ húléh.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ndaa mi yúhté biti níi a ɗeh, yii fu ɗaŋ ɗi Koope ɓéeɓ, ɗi ay roo rii on. »
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yéesú won ɗi tih : « Koy-yaafu ay koloh ɓúudé. »
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martaa won ɗi tih : « Mi yúhté biti ɗi ay koloh yiin nay kolee ɓëewë ɓúudé rë biti ëldúnë túkkí. »
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yéesú won ɗi tih : « Daa mi na këlíɗ ɓëewë ɓúudé, daa mi na on wa pes. Ɓëyí gém soo na wuti ɗi húl rëe sah, ɗi ay pes ;
25 Então Jesus afirmou:
26 te ɓëyí në pes, gémpé sëꞌ, ii mëssí húl. Fu gémpé baaha a ? »
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Martaa won tih : « Íi Yíkëe ! Mi gémpé biti daa fu Buura Koo fal ri ra, Koy Koope fa húmú wonu biti daa nay aye ëldúnë rë. »
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Filoon fi wonni ƴah, Martaa saañce dëegí Mari koy-yaafi, mëddëꞌté rí won ɗi tih : « Yëeddëhë acce, te ri won fu ac fu tiil ri. »
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kelaꞌ Mari woni bah, ɗi yíppée koloh saañce téebílëhí Yéesú.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Wahtii baa ɗeef Yéesú haalay gina doom, ɗi húmú lís tígë teeꞌuu ɓani Martaa ra.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yëwúɗɗë húmú faam fa na mësɗú Mari ra, oluu wa Mari yíppée koloh na ɗúh faam fa, wa ñeyute tala. Wa habuu biti ɗi saañ looy luuyin.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Lahaꞌ Mari tígë hom Yéesú níi ri otte ri ra, ɗi yeɗɗohte kotta feey, won ɗi tih : « Fu homa dee koon Yíkëe koy-yaasoꞌ húléh. »
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Olaꞌ Yéesú Mari na foŋ, ɓëewë ñéerúu a ri ra na fogu ɓal ra, keeña ɗúmpé ces, afa kúnëhté,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 ɗi meelte wa won tih : « Ɗon ɗapuu ri dih ? » Ɓëewë wonu ri tih : « Ɓahaa, aye fu ot. »
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yéesú yampe na looy.
35 Jesus chorou.
36 Tígí daaha, yëwúɗɗë na wonu hanndal ki wa tih : « Ëlí di húmú fahaꞌ ri ri kan ! »
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ndaa lahte ƴi na wonu waa na tih : « Ɗi fa paƴ íllí búumndë rë, ɗi mínéh kaaꞌ Lasaar húl koon a ? »
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Keeñ Yéesú ɗúmëetté ces, ɗi lahte luuyin. Luuya, kili kúnúu a laꞌ gaan.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ɗi won ɓëewë tih : « Píníŋí laꞌa ! » Martaa koy-yaafi húlëhë won ɗi tih : « Ɓúudé fë waɗtee yah Yíkëe, hente waal iniil woteh, ɗi ee deh. »
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yéesú won ɗi tih : « Mi wonay ro ri wono a ? Fu gém soo na raa, fay ot ndami Koope. »
40 Jesus respondeu:
41 Tígí daaha, laꞌa píníŋúté, Yéesú ɓéyíɗté afi, yeelte sun-Koo won tih : « Baap, mi na sím ɗë di yee tahaꞌ fu ɗaŋi soꞌ ra.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Mi yúhté biti wahtii ɗagaa mi ro ɓéeɓ fu tahiɗ soꞌ, ndaa fu ot mi won ɗi sun, ɓëewí ƴee gíiwú sëꞌ ƴee ra daa tah, nda wa gém biti daa fu wol soꞌ. »
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Wocaꞌ ri woni baa ra, ɗi ɓéyíɗté uni sun won tih : « Lasaar, ɗúhé deh ! »
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Lasaar fa húmú húl rë ɗúhté, kotta, yaꞌ ya a afa ɓéeɓ líiwúté boy. Yéesú won tígí daaha tih : « Nísí boyya faana ɗon yeris ɗi tíl. »
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ow caak di yëwúɗɗë húmú faam Mari te olute iña na paŋ Yéesú rë, gémúté ɗii na.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ndaa i ow waa na payute olute fariseŋŋa, ɓíllúté wë iña paŋ ri ra.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Tígí daaha, kélfë yí seeƴoh ya a fariseŋŋa dëekúté ɓëy këemí gaani yëwúɗɗë ɓéeɓ, wonu tih : « Yen ay hene ɗíh ɓal ? Ɓëyí bee ee paŋ kimtaanni caakke ra déꞌ !
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Yen took yen olsee ri page iñƴeh, ɓëewë ɓéeɓ ay gém ɗii na, te ɓëy Rom ay koloh ɗakaƴaꞌ Faam fi gaani Koope a heedi yen ! »
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Lahte ɓëyí hínú Kayif waa na, kíilí baaha ɗeef daa ri húmú seeƴohi gaana, won wa tih : « Yin íníh affon !
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ɗon yíih biti ow yínë kut ñak ñíiní ndah ɓëewë, daa gén biti heedi yëwúɗɗë ɓéeɓ saŋku a ? »
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Yee won ɗi baa ra kolaay ɗii na nék. Kíilí baaha, bi daa ri húmú seeƴohi gaana, Koope daa wonɗoh ri ɗaaha teeɓaꞌi biti Yéesú ay húlíɗ heedi yëwúɗɗë.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Te ri ii teem húlídí yëwúɗɗë doŋ, ɗi ay húllé koyyi Koope ɓéeɓ, ɗi négírëꞌ ƴee hasluu ra, wa hen yínë.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Kolaꞌte yiin fin fa, kélfë yí yëwúɗɗë habute biti wa ay hap Yéesú húl.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Yii baa tahte ɗi wocce haal filiɓ fi yëwúɗɗë. Ɗi kolohte saañce waal luufa di gina na wonuu Efarayim ra, ɗi hompe daaha a taalibe yi.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Leɓaꞌ Paagi yëwúɗɗë rë, ow caak di ɓëy gina koluute na suu ɓukutoh a sehi feeda Yerusalem.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Wa homu filiɓ Faam fi gaana na saamu Yéesú, na meelantuu filiɓ fi wa wonu tih : « Ɗi ayoh feeda aa ɗi ayoh neh ? Ɗon wonu yi na ? »
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Kélfë yí seeƴoh ya a fariseŋŋa nahuute wonu tih : « Ɓëyí yúh tígë hom ɗi ra, teeɓaa ri, ɗi habu. »
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.