João 11

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Koy-yaayyi ɓeleɓɓi ana ya wolute ow woni Yíkëe biti kooji jéríɗ.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kelaꞌ ɗi fi Yéesú baaha, tígí daaha ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Jérí Lasaar jér húlëe neh⁠ ⁠; Koo ay ñeye na teeɓaꞌ gaanaa ki ndami⁠ ⁠; hen ɗaaha raa, ndami soꞌ mi Koy Koope yúhú.⁠ ⁠»
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yéesú húmú kooji Martaa, Mari a Lasaar.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Di filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, kelaꞌ ri biti Lasaar jéríɗ ɗë, ɗi hompe tígë hom ɗi daaha ra níi hente waal ana,
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 ɗi antee won taalibe yi biti ɓani wa ñéerëꞌ nimil Yúdée.
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Taalibe yi wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, maañay-maañay rek fu na fahuu bëem a laꞌ dín fë, fan naa fahaꞌ nimil a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Naꞌ homaꞌ wahtu sabboo a wahtu ana neh a⁠ ⁠? Ɓëyí tíl naꞌ ii kabinoh ndah ɗi ot kotti na niiñi feey fi beh.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ɓëyí tíl ñúus nék ay kabinoh ndah niiña íníh ɗii na.⁠ ⁠»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Filoon fi bee wonaꞌ ri unni ƴaa ra, ɗi ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kooji yen Lasaar neeꞌte, ndaa may pay mi yúun ɗí.⁠ ⁠»
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Taalibe yi wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, ɗi neeꞌ neeꞌo saa⁠ ⁠? Kon ɗi ay wah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Taalibe ya habuu biti rek Yéesú won wa woni neeꞌ pëní, ɗeef ɗi won wa biti Lasaar húl húlë.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Tígí daaha, Yéesú míllëꞌ wëe won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lasaar húlté.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ɗon tahute keeñ soꞌ sosse di yee ɗeefay soꞌ ri dín fë rë. Di lahaꞌ ri ɗaaha daa nay tahe ɗon gém. Këlíi yen lah ɗii na⁠ ⁠!⁠ ⁠»
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Tígí daaha, Toomaa fa na dëekúu Síisë rë won taalibe yi kayya tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yen ɓal yen saañ húlé a kélfíi yen⁠ ⁠!⁠ ⁠»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Tílúu Yéesú a taalibe yi níi wa tíimúté gina ra, ɗi kelohte biti Lasaar húlté níi neeꞌte waal iniil feey.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betani wulaay a Yerusalem⁠ ⁠; hanndal ki wa waɗti hena kilomet éeyë.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 I yëwúɗ caak ayute yérí Martaa a Mari na mësɗú wë húlí koy-yaafi wa.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Kelaꞌ Martaa biti Yéesú ee ac ɗa, ɗi saañce téebílëhí⁠ ⁠; ndaa Mari tasse faam.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Teeꞌaꞌ Martaa a Yéesú rë, ɗi won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu homa dee koon Yíkëe koy-yaasoꞌ húléh.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ndaa mi yúhté biti níi a ɗeh, yii fu ɗaŋ ɗi Koope ɓéeɓ, ɗi ay roo rii on.⁠ ⁠»
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koy-yaafu ay koloh ɓúudé.⁠ ⁠»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martaa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi yúhté biti ɗi ay koloh yiin nay kolee ɓëewë ɓúudé rë biti ëldúnë túkkí.⁠ ⁠»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi na këlíɗ ɓëewë ɓúudé, daa mi na on wa pes. Ɓëyí gém soo na wuti ɗi húl rëe sah, ɗi ay pes⁠ ⁠;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 te ɓëyí në pes, gémpé sëꞌ, ii mëssí húl. Fu gémpé baaha a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Martaa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Íi Yíkëe⁠ ⁠! Mi gémpé biti daa fu Buura Koo fal ri ra, Koy Koope fa húmú wonu biti daa nay aye ëldúnë rë.⁠ ⁠»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Filoon fi wonni ƴah, Martaa saañce dëegí Mari koy-yaafi, mëddëꞌté rí won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yëeddëhë acce, te ri won fu ac fu tiil ri.⁠ ⁠»
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Kelaꞌ Mari woni bah, ɗi yíppée koloh saañce téebílëhí Yéesú.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Wahtii baa ɗeef Yéesú haalay gina doom, ɗi húmú lís tígë teeꞌuu ɓani Martaa ra.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Yëwúɗɗë húmú faam fa na mësɗú Mari ra, oluu wa Mari yíppée koloh na ɗúh faam fa, wa ñeyute tala. Wa habuu biti ɗi saañ looy luuyin.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Lahaꞌ Mari tígë hom Yéesú níi ri otte ri ra, ɗi yeɗɗohte kotta feey, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu homa dee koon Yíkëe koy-yaasoꞌ húléh.⁠ ⁠»
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Olaꞌ Yéesú Mari na foŋ, ɓëewë ñéerúu a ri ra na fogu ɓal ra, keeña ɗúmpé ces, afa kúnëhté,
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 ɗi meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon ɗapuu ri dih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɓëewë wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, aye fu ot.⁠ ⁠»
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Yéesú yampe na looy.
35 Jesus chorou.
36 Tígí daaha, yëwúɗɗë na wonu hanndal ki wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëlí di húmú fahaꞌ ri ri kan⁠ ⁠!⁠ ⁠»
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ndaa lahte ƴi na wonu waa na tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi fa paƴ íllí búumndë rë, ɗi mínéh kaaꞌ Lasaar húl koon a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Keeñ Yéesú ɗúmëetté ces, ɗi lahte luuyin. Luuya, kili kúnúu a laꞌ gaan.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ɗi won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Píníŋí laꞌa⁠ ⁠!⁠ ⁠» Martaa koy-yaafi húlëhë won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓúudé fë waɗtee yah Yíkëe, hente waal iniil woteh, ɗi ee deh.⁠ ⁠»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi wonay ro ri wono a⁠ ⁠? Fu gém soo na raa, fay ot ndami Koope.⁠ ⁠»
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tígí daaha, laꞌa píníŋúté, Yéesú ɓéyíɗté afi, yeelte sun-Koo won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baap, mi na sím ɗë di yee tahaꞌ fu ɗaŋi soꞌ ra.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mi yúhté biti wahtii ɗagaa mi ro ɓéeɓ fu tahiɗ soꞌ, ndaa fu ot mi won ɗi sun, ɓëewí ƴee gíiwú sëꞌ ƴee ra daa tah, nda wa gém biti daa fu wol soꞌ.⁠ ⁠»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wocaꞌ ri woni baa ra, ɗi ɓéyíɗté uni sun won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lasaar, ɗúhé deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Lasaar fa húmú húl rë ɗúhté, kotta, yaꞌ ya a afa ɓéeɓ líiwúté boy. Yéesú won tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Nísí boyya faana ɗon yeris ɗi tíl.⁠ ⁠»
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Ow caak di yëwúɗɗë húmú faam Mari te olute iña na paŋ Yéesú rë, gémúté ɗii na.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ndaa i ow waa na payute olute fariseŋŋa, ɓíllúté wë iña paŋ ri ra.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tígí daaha, kélfë yí seeƴoh ya a fariseŋŋa dëekúté ɓëy këemí gaani yëwúɗɗë ɓéeɓ, wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yen ay hene ɗíh ɓal⁠ ⁠? Ɓëyí bee ee paŋ kimtaanni caakke ra déꞌ⁠ ⁠!
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Yen took yen olsee ri page iñƴeh, ɓëewë ɓéeɓ ay gém ɗii na, te ɓëy Rom ay koloh ɗakaƴaꞌ Faam fi gaani Koope a heedi yen⁠ ⁠!⁠ ⁠»
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Lahte ɓëyí hínú Kayif waa na, kíilí baaha ɗeef daa ri húmú seeƴohi gaana, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yin íníh affon⁠ ⁠!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ɗon yíih biti ow yínë kut ñak ñíiní ndah ɓëewë, daa gén biti heedi yëwúɗɗë ɓéeɓ saŋku a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Yee won ɗi baa ra kolaay ɗii na nék. Kíilí baaha, bi daa ri húmú seeƴohi gaana, Koope daa wonɗoh ri ɗaaha teeɓaꞌi biti Yéesú ay húlíɗ heedi yëwúɗɗë.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Te ri ii teem húlídí yëwúɗɗë doŋ, ɗi ay húllé koyyi Koope ɓéeɓ, ɗi négírëꞌ ƴee hasluu ra, wa hen yínë.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Kolaꞌte yiin fin fa, kélfë yí yëwúɗɗë habute biti wa ay hap Yéesú húl.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Yii baa tahte ɗi wocce haal filiɓ fi yëwúɗɗë. Ɗi kolohte saañce waal luufa di gina na wonuu Efarayim ra, ɗi hompe daaha a taalibe yi.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Leɓaꞌ Paagi yëwúɗɗë rë, ow caak di ɓëy gina koluute na suu ɓukutoh a sehi feeda Yerusalem.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Wa homu filiɓ Faam fi gaana na saamu Yéesú, na meelantuu filiɓ fi wa wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi ayoh feeda aa ɗi ayoh neh⁠ ⁠? Ɗon wonu yi na⁠ ⁠?⁠ ⁠»
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Kélfë yí seeƴoh ya a fariseŋŋa nahuute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí yúh tígë hom ɗi ra, teeɓaa ri, ɗi habu.⁠ ⁠»
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.