Gênesis 47

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Suseef kolaꞌ dah, antee saañ buur na won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baasoꞌ a koy-baappi soꞌ ayute Kanaan fa, kúrëelúuté harri wa, peꞌ ya, fañnja a iña lahuu wa ra ɓéeɓ⁠ ⁠; wa ínú deyi Gosen.⁠ ⁠»
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ɗeef ɗi liiltee tanis ow iip di koy-baappi koon, yeeltee waa teeɓ buur.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Buur meelte wa, won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon paguu yih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa tahute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Buur, fun i níirëh kíilë níi a woteh.⁠ ⁠»
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Wa ɓaatute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Misigi yaaba Kanaan tahte níi yuppi fun lahluy ñamaɗ dín fë. Fun anutee ac haneel gini beh, na ɗagu ro buur, fu yeris fun hom deyi Gosen.⁠ ⁠»
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Buur won Suseef tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Boffu a koy-baappu ayu roo na.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Gina aa yaꞌu⁠ ⁠! Yere wa feey fa luk naa looɓ ra, wa yíp faammi wa na. Wa mín hom Gosen kay⁠ ⁠! Te filiɓ fi wa, fu yúh në ɓëewí sawoorute raa, fu mín tík yuppi soꞌ yaꞌ yi wa.⁠ ⁠»
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Suseef kalite boffi ɓal, teeɓpe ri buur. Boffa wodohte buur níi wodoh.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Buur meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu pes kíil ɗí ɗee ɓah⁠ ⁠?⁠ ⁠»
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakop tahte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kíillë maangaan mi ra hente kíil tíméer a kíil sabay éeyë (130). Pesi soꞌ utay te misikke biti mi yeelaꞌ ri kíillë pesu baasoꞌ a cissoꞌ ra, te wa i maangaan ti soꞌ nen.⁠ ⁠»
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakop ɗagiɗte buur, antee ɗúh saañce.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Suseef kolaꞌ daaha leciɗte boffi a koy-baappi feey fa lukki looɓ Ésíp rë, di Ramses (tii yíníi Gosen) ti ɗee nahaꞌ ri buur ra nen.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Suseef saamiɗte boffi, koy-baappi a ɓëewë homu yaꞌ yi wa ra, a ɗee teyu wa ra ɓéeɓ pesaa.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Bi lahlilay pesaa, yaaba ɓaattee misik gina. Di man ɗi Ésíp faanni ɓëewë ɓéeɓ na síiñ, lahaꞌ ɗaaha Kanaan.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Suseef wookke hélsë Ésíp a Kanaan ɓéeɓ na yaay ri ɓëewë pep ra, kúɗté wë faam buur.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Ɗúmëꞌ hélsë ces yaꞌ yi ɓëy Ésíp a Kanaan ra, ɓëy Ésíp ɓéeɓ ayute caguute Suseef wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Biti fun lahliluy hélíis daa nay tahe yaaɓ hap fun húl fíyú ë⁠ ⁠? Yeɗ fun yii nay fun ñame.⁠ ⁠»
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Suseef tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hena biti ɗon lahliluy hélíis rëe, yérí sëꞌ yuppi ron, mi lof ron wa pesaa.⁠ ⁠»
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Wa kalute yuppi wa ɓéeɓ⁠ ⁠: pënís neh, peꞌ a har neh, fana neh, mbaam neh, komute wa Suseef, lofruute wa a pesaa⁠ ⁠; te wa ñamu na níi kíilë ɗúmpé.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Kíilë tíkëh në rë, ɓëewë nimilute Suseef na, wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun míníh rëe ɗap kaaf ka, ndée fu yúhté biti fun lahliluy hélíis te daa fu lahaꞌ yuppa woteh. Fun talluu faanni fun a feeyyi fun.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Hanaa fii hom dah, fu yeele fun níi fun húl fíyú ndín, feey fi fun tas hen yambalaŋ⁠ ⁠? Lome funi feeyya, fu yeɗ fun wa pesaa⁠ ⁠; lah raa, funi wa lígínëꞌ ɓéeɓ buur lahaꞌ fun. Yeraaloh fun tisoh, nda fun pes, te meeyyi fun heneh mbooy.⁠ ⁠»
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Bi misik yaaba níi, ɓëy Ésíp ɓeyute meeyyi wa yaayute Suseef. Buur yeeltee lahaꞌ feey fi Ésíp ɓéeɓ ɗaaha.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Te di teem Ésíp ɓéeɓ Suseef hampe ɓëewë ɓéeɓ ñaam.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ndaa feeyyi seeƴoh ya doŋ daa lomuy, bi habraꞌ wa buur. Bi wa ñamuu yaꞌ buur, sohlaay wa yaaye feeyyi wa.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Suseef won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi lomay ɗoni feeyyi ron níi ron ewu yaꞌ buur woo⁠ ⁠? May ron yeɗ tisoh, ɗon soh meeyya.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Ndaa lah lecaa ya fayu raa, peba woralsuu iip, wodi yínëe saañ buur na, hen túmë⁠ ⁠; iniilla tas ɗa, ƴi ron⁠ ⁠; lah yéfí në tisoh, yii tas hen pesii ɗoni koyyi ron a ɓëewë homu yaꞌ yi ron ra.⁠ ⁠»
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Ɓëewë tahute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fu tosse ñíinní fun⁠ ⁠! Hém daa fu naaꞌaꞌ keeñ fun na ɗaaha raa, fun tahute hen ñaammi buur.⁠ ⁠»
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Suseef pokaꞌte kootii baa ɗaaha Ésíp⁠ ⁠; te níi a woteh, lahaa lec faraah, túmí baa nísú yeru buur. Kootaa habay meeyyi seeƴoh ya.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Yípúu ɓëy faam Yakop deyi Gosen di Ésíp rë, wa lahute na feey, te wa keñute níi keñ⁠ ⁠; tala ɓaattee gaan.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakop pesse kíil sabboo a kíil paana Ésíp, ɓaat ƴee lahaꞌ ri merees ra raa, pesi ɓéeɓ hente kíil tíméer a kíil sabay iniil a kíil paana (147).
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Leɓaꞌ bisi ra, Yakop dëekké koohi Suseef won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hena biti fu fahaꞌte soꞌ raa, teeɓ soꞌ naaꞌ-keeñ, fu teeɓ soꞌ biti fu pokohte soo na⁠ ⁠: ɓeke yaꞌu fëgërëh fí ɓaŋ soꞌ te fu añoh biti fii soo hacaꞌ Ésíp.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Yiin nay mii hílsée rë, lah kúré ɓúudé fí sëꞌ, fu hacaꞌ ri hëbís caacci soꞌ.⁠ ⁠» Suseef tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠May rii pagee ɗee nahaꞌ fu soꞌ ri ra.⁠ ⁠»
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Ndaa Yakop ɓaatte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Añee ri.⁠ ⁠» Suseef añohte. Tígí daaha, Yakop ƴekke sígímpé af huni.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.