Gênesis 43
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA
1 Yaaba ɓaattee misik Kanaan.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Tílëꞌ níi ɓëy faam Yakop ɗúmëlúté peba ɗúhúu wë Ésíp rë, Yakop won koyyi tih : « Wëegísí ɗon lome pesaa Ésíp. »
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Yudaa tahte won tih : « Yíkíi gina caŋke lok biti fun ñéerúuy a ñéedí fun raa, fun ii caŋ fíyí.
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Fu tah yeɗɗi Beŋsame ñéerëꞌ a fun raa, fun pay lomɗe ro pesaa.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Ndaa fu yeɗɗay ri raa, miteh fun payaa ; ndée ɓëeꞌ húmú wonte fun biti fun ñéerúuy a ñéedí fun raa, fun ii caŋ fíyí. »
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yakop tahaatte won tih : « Yii wonɗoh ron biti ɗon lahute ñéyíɗ kay ? Yee pagu ron ra neɓaay soꞌ ! »
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Ndaa wa tiilute wonu tih : « Ɓëeꞌ daa cagoh fun rík a meelaꞌ, na saam yii lante sun fi fun a ɓëy faam fun : nda boffi fun líssí pes, nda fun lahute ñéyíɗ rëe. Fun tiilu ri iña meel ri fun ƴaaha ra ee ; fun ay yúhée biti ɗi ay fun kalliree ñéedí fun ɗíh ? »
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Yudaa tahte won boffi, Yakop tih : « Yeɗɗaꞌ soꞌ Beŋsame funi ñéerëꞌ. Fun ay koloh fun saañ, nda yen mín tos ñíinní yen ; hen ɗaaha raa, ɗo a fun a ɓëy faam fa ɓéeɓ, yaaɓ ii yen hap pëtíh.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Daa mi níidí kúkëyë, te lah meel soꞌ ri. Mi wëegísírëy rë rí rëe, lah yeelaꞌ soꞌ tooñi baa pesi soꞌ ɓéeɓ.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Yen teel koloh koon, tii koon fun lahute pay a wëegís waal ana. »
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Boffa yeeltee waa won tih : « Hém ɗaaha raa, héní ɗeh : ɓékëelíi iña lukki neɓ gin yen ra filiɓ saaku yi ron : yin heeñlaa a paƴaa, kúum a gëyúmmí neɓpe, ɗon komaaloh wa yíkíi gini Ésíp fi baa yoobbol.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Kúrí ganjarmi hélsí nay ron lomee dín fë rë ana, te lah raa, ɗon wëegísíɗ ƴee ɗeefu ron ɓúk saaku ya ra ; mín ƴaha héllëꞌ.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Këlíi ɗon ñéerëꞌ a ñéedí ron, ɗon wëegís ɓëyí baa na.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Ɗémíin Koope fa mín ɓéeɓ rë paŋ níi ɓëyí baa ot súfúñ fí ron ndín, yérém ron, ɗi yeris Beŋsame a Simewoŋ wëegís a ron. Bee homaꞌ mi bee ra, koyyi soꞌ waɗti ɗúmún ɗúmë rëe, wa ɗúmún. »
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Yaawa ɓeyute yoobbola, kúrëelúuté ganjarmi hélsë ana, ñéerúuté a Beŋsame tíkúuté waali Ésíp. Wa lahute cagute fíi Suseef.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Olaꞌ Suseef biti Beŋsame ee waa na ra, ɗi won súrgëe kúɗ yii leŋke faam fa ra tih : « Kúré ɓëewí ƴee faam soꞌ, hawree ndawal fu paŋ ; funi wa nay añe. »
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ɓëeꞌ kolohte paŋi iña nah ri Suseef ra, na kúɗ yaawa faam yíkíi.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Oluu wa biti wa ee kúrú faam Suseef ra, wa néekíñúuté níi wa na úm-úmú wonu tih : « Mbaa hélsë húmú ɓúk saaku yi yen ayuu yen waalee ɗéɓ ɗë daa kúɗɗëh yen dee neh ? Yen ay maloh ɓos deh : wa ay keen sun fi yen, naaf mbaamma, ham yen ñaam. »
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Lahuu wa ílí faam Suseef ra, wa leɓuute ɓëeꞌ wonute ri tih :
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 « Ɓahaa, baal fun noo ! Fun ɗéɓútée ac lom pesaa deh.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 — ausente —
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ɓëeꞌ tahte won wa tih : « Ngënë néekíñíi, tëekíi wun deh. Koope fi ɗoni boffi ron daa yeraꞌ ron wa ɗaaha alal saaku yi ron. Hélsí ron lahte soo na kaah. »
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 ɓekke yaawa faam Suseef, kompe wa muluɓ hosaa kot, antee túmíɗ mbaammi wa booɓ.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Bi keluu wa biti wa ay añee daaha, wa yugusuute yoobbola komaaluu wa Suseef ra, na sehu ayi biti naꞌ tam.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Lahaꞌ Suseef faam fa ra, wa yerute ri yoobbola kúrëelúu wë rë, wa ƴekute, sígímúté níi feey.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Ɗi meelte wa nda wa lahute sos-faan raa, antee waa won tih : « Boffee ke ron na húmú wonuu ron soꞌ ɓahate baaha ra hente ɗíh ? Ɗi líssí pes a ? »
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Wa tiilute wonu tih : « Súrgúu líssí pes, ɗi lahte sos-faan. » Wa ƴekute, sígímëetúté.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Ɓéyrëꞌ Suseef afi otte ñéedí, Beŋsame fa ɓani boku yaafa yínë rë, ɗi meelte wa won tih : « Bee daa ñéedée ké ron baa na húmú wonuu ron soꞌ ra a ? » Ɗi ɓaatte won tih : « Koo líhë rë yeren kúkëy ƴaal ! »
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Keeñ Suseef líiffé ola ot ri koy-yaafi ra, tahte níi íllë ɓéeɓ kaante muun ; ɗi yíppée ɗúh, saañce filiɓ lasi na looy.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Looyaꞌ ri níi ɗi wocce lëeysíɗté keeñ ra, ɗi súlmëhté, wëegíssé won tih : « Nërëlsíi aña. »
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Ɗi noru a afi, koy-baappi norute kay. Ɓëy Ésíppë húmú në rë noru kay, ndée ɓëewí ƴaa a Ébrë yë në bëkíh loon, yii baaha kadduute : ɗi yii ɓosse waa na.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Koy-baappa paaꞌuu fíi Suseef. Saawa daa hom ɓúgí beh, ñéedë tíkëhté në, hente ɗaaha níi pëlíin fë daa míllëꞌ hatni yínëe. Wa éemúté na yeelantuu.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Suseef nahaꞌte túmɗí loonni wa, ndaa ƴee túmɗú Beŋsame ra lukke ƴi koy-baappi iip. Suseef a koy-baappi hanute béeñ níi keeññi wa sosse.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.