Gênesis 32

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kéy ɓaaɓ fin cúɓ Laban kolohte, langaamohte koyyi ɓeleɓ a séttí, ɗagiɗte wa, antee saañ nimilte gin wa.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Yakop ɓeyaatte waali na saañ. Lahte malaaka yi Koope ƴi ayute téebílëhí.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Olaꞌ wa Yakop ra, ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee dali Koope kan⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi dëekëꞌté tígë Mahanayim (daa ri⁠ ⁠: dalli ana ya).
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakop antee yeñ i ndiik Esawuu koy-yaafi na, di deyi Edom fin gini Séyíir.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lah wëní Esawuu biti soꞌ mi Yakop súrgíi, mi húmú saañ ɓaaɓ faam Laban, te mi húmú në níi a ɗeh.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Wëní rí biti mi lahte i fana a i mbaam, i har a i peꞌ, i súrgë ƴaal a ɓeleɓ. Lah wëní rí biti ɓal mi wolaꞌ ɗi fi kélfíi sëꞌ në ɗi teeɓu iñƴaaha, nda ɗi mín sëe tahaꞌ a yaꞌ ana.⁠ ⁠»
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ndiikka payute, ayute wonu Yakop tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun léhínúté koy-yaafu Esawuu. Ɗi ee ac téebílëhú rë, ñéerëꞌté a ow tíméer iniil (400).⁠ ⁠»
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Kelaꞌ Yakop woni baa ra, ɗi tíit tíitë níi faana ɓéeɓ na saak. Ɗi ɗaralsaꞌte ɓëewí goomal ana, hente harra, peꞌ ya, fañnja a géléemmë ɗaaha ɓal.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Yakop won nufi daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Esawuu yejoh haaꞌ goomal yínë rëe, yínëe ay mín hegoh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Yakop antee yefoh ɗaŋ won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗo fi Koope fa na jaamiyuu cissoꞌ Abraham a baasoꞌ Isaak ra, ɗo fi Koo-Yahwee fa túuƴ sëꞌ nimil faam di gin fun, te fu won ti fay soo pagiɗ yin wun ra,
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 mi caleh naaꞌi-keeña teeɓ fu soꞌ ra ɓéeɓ a yeɗɗaya yeɗɗay fu soꞌ, soꞌ mi súrgúu rë. Mi húmú lahaꞌ duudi soꞌ kut yaꞌ soꞌ na húus mí laahi Yurdeŋ ra, ndaa mi nimilaꞌ a goomal ana woteh.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Sëmlëꞌ sëꞌ yaꞌ ɓahii soꞌ Esawuu, ndah mi kaañay ri⁠ ⁠; te mi neehte biti ɗi ac boollaꞌ funi ɓeleɓɓa a tuŋka ɓéeɓ bëem fun.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Nérsée biti daa fu húmú won soꞌ tih⁠ ⁠: May roo pagiɗ yii wunte níi wun, mi paŋ níi talu gaan, séttú caak níi caak ti peppi feey fa tíñ kísí nen.⁠ ⁠»
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Ɗagaꞌ Yakop níi wocce ra, ɗi neeꞌ tígí daaha yiin fa.
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 hente peꞌ ɓeleɓ tíméer ana (200) a sékét sabay ana (20), har ɓeleɓ tíméer ana (200) a kuuy sabay ana (20),
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 géléem sabay éeyë (30) yí homu ɓëpíɗ a koyyi wa, fana ɓeleɓ sabay iniil (40) a naal sabboo, mbaam ɓeleɓ sabay ana (20) a mbaam ƴaal sabboo.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Ɗi tíkké yuppa, bina-bina ɓéeɓ yaꞌ súrgë yí kayaꞌ-kayaꞌ, antee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon ay soo këllée këllëe, ɗon hanndalaꞌ yuppa.⁠ ⁠»
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ɗi won súrgëe nay këllée rë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu teeꞌaꞌ a ɓahii soꞌ Esawuu níi ri meel ro kélfúu, mbée tígë në saañ fu ra, mbée ɓëeꞌ lahaꞌ yuba këllíɗ fú rëe,
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 lah wone ri tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, súrgúu Yakop daa kélfíi sëꞌ⁠ ⁠; daa ri kéyrëꞌ rë yubi bee yoobbol, te ri ee ac filoon ra.”⁠ ⁠»
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Yakop wonte unni ƴaa súrgëe ñee na ra, wonte waa bee tíkëh në rë ɓal, a ƴee yuppa tíkú yaꞌ yi wa ra ɓéeɓ, antee ɓaat won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗoni Esawuu teeꞌaꞌ raa, lah wëníi rí ɗaaha,
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 te ɗon ɓaat ɗii won biti Yakop súrgíi ee ac filoon ra.⁠ ⁠» Yakop habaꞌ nufi biti ɗi këllíɗ yoobbola raa, keeñ Esawuu mín yëellëh. Hen ɗaaha raa, Esawuu mín ríi téebílëꞌ wun.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Ɗaaha, yuppa yeraꞌ ri yoobbol ra këllúuté rí, ndaa ɗi fi bah, ɗi neeꞌ dala daaha elgi baaha.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 — ausente —
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 — ausente —
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Gétúu wë rë, Yakop a afi kut tasute daaha. Ow haalohte ri bërëꞌ daaha, wa neeꞌute bërëꞌ níi miir-miirin.Yee haalaꞌ tii Israyel ra|alt="Jacob lutte avec l'ange" src="co00686c.TIF" size="col" loc="32.25-31 lateral" copy="David C. Cook" ref="32.25"
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Yúhëꞌ ɓëeꞌ biti ɗi mínéh faas Yakop ra, ɗi laɓ ri laɓo poogal, muguƴce legeƴa,
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 antee ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yeris soꞌ mi saañ, Koo ee saañ lade ra⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ndaa Yakop won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mii roo yeris fu saañ te fu barkeleh soꞌ.⁠ ⁠»
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Ɓëeꞌ meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu hínú ɗíh paaƴ⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi hínú Yakop.⁠ ⁠»
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Ɓëeꞌ ɓaatte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fii dëeklúu Yakop⁠ ⁠; dalaꞌte woteh, fay dëekúu Israyel (daa ri⁠ ⁠: bërëꞌ a Koo), af biti fu tíkëꞌté Koope a ɓëewë af, te daa fu ɓaŋ.⁠ ⁠»
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Yakop meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Teeɓ soꞌ tiyu hém neɓaꞌ ro.⁠ ⁠» Ɓëeꞌ won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fay pagee tii soꞌ yih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Tígí daaha, ɓëeꞌ barkelte ri.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakop antee won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi tíkké Koo íl ngëeƴ te yin katay soꞌ⁠ ⁠!⁠ ⁠» Yii baa daa tah Yakop yeɗ tígí daa tii Penuwel (daa ri⁠ ⁠: kanam Koo).
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Lani Koo ɗeef Yakop húussé tígë lukki teeƴ laaha ra di Penuwel, ɗi na yíiɓ af muguƴohi legeƴa.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
33 Yii baa daa tah níi a woteh, ɓëy Israyel na ñëmíh boꞌ poogal, ndah biti Yakop húmú laɓu poogal.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.