Atos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, Sool dékëꞌ maanndaꞌ hawi taalibe yi Yíkëe húl. Lahte bis, ɗi payte otte seeƴohi gaana,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 woni biti ɗi bíníyíɗ ɗí unni ay kúrú filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra di Damaas, nda ɗi ɗeef na ɓëyí non waali Yéesú-Yíkëe rëe, ƴaha ƴaal mbée ɓeleɓ ɓéeɓ, ɗi mín ríi ham kúɗ ɗí Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ɗi ɓeɓpe waali Damaas fa na saañ. Ɗi na leɓoh gina, ɗee a ɗeh, niiñ kolaꞌte sun hawaante ri.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ɗi lasohte feey, kelohte uni na won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sool, fu mokil soꞌ yi ɗeeha ɓal Sool⁠ ⁠?⁠ ⁠»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sool tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa ɓahaa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Una won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi Yéesú⁠ ⁠! Daa mi ɓëeꞌ na mokil fu ra⁠ ⁠!
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Kolee leegi fu haal gina, fay teeɓu yee waɗ fuu paŋ ra.⁠ ⁠»Pool waali Damaas|alt="Paul sur le chemin de Damas" src="CN02023C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="9.6"
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ɓëewë wani Sool ñéerúu waala ra cagute, henute pëꞌ. Wa keluute una, ndaa wa oluy ow.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sool kolohte feey fa, wëdíssé íllí ndaa ri ollileh na. Tígí daaha, ɓëewë habute yaꞌa nookute ri, kúrúté rí Damaas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ɗi hompe waal éeyë daaha mínéh ot, ɓaatte biti ɗi ñamay, hanay.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Filiɓ Damaas daaha, lahte taalibii hínú Anañas. Yíkëe feeñiyohte ri filiɓ yodaɗ dëekké rí won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Anañas⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yëew⁠ ⁠! Fu won yi Yíkëe⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu saañ waala na wonuu Waala júɓ ɗë, fu haal faam Yudaas, fu meelaꞌ ɓëyí hínú Sool te dék Tarse ra. Ɗi hom ɗaŋ tígë homuu yen bee ra kep,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 te mi teeɓpe ri filiɓ yodaɗ, ɗi otte ɓëyí hínú Anañas haalte ɗii na, tíkké rí yaꞌ nda íllí nimil wërsëh.⁠ ⁠»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Anañas won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, ow caak wonute soꞌ yii leŋke ɓëyí baa na a iñi ɓossa ɓéeɓ paŋ ɗi ɓëewú di Yerusalem ra.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Te ri ayaꞌ dee a sañ-saña yeru ri kélfë yí seeƴoh ya ra, nda ri ham ɓëyí na dëek ɗë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahe ɗii na ɓal, mi tanisse ri pagiri soꞌ yii beh⁠ ⁠: ɗi nay teeɓe heetti kayya a buurri wa, a ɓëy tali Israyel tii soꞌ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Te soꞌ may rii teeɓ coono ya waɗ ɗii ñeya ra ɓéeɓ ndah soꞌ ra.⁠ ⁠»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Tígí daaha, Anañas saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam fa, otte Sool tíkké rí yaꞌ antee rii won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koy-yaasoꞌ, Yéesú-Yíkëe fë feeñiyoh ro waala na ac fu dee ra daa wol soꞌ ɗoo na, nda íllú nimil wërsëh, te fu líif a Ruuh-Peseŋ.⁠ ⁠»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Tígí daaha, i yin ti kuf nen yíppée ɗúh íllí Sool keente, íllë wërsëhté⁠ ⁠; ɗi kolohte, bëtsúté.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Filoon fi baaha ɗi ñampe, faana pënsëhté.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 yíppée yam na waare filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na won ɓëewë biti Yéesú Koy Koope.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ɓëyí fi keloh ɗi waareye ɓéeɓ, éem níi wone tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee ɓëeꞌ në mokil ɓëewë në dëekú Yéesú rë di Yerusalem ra neh hanaa⁠ ⁠? Mbaa ɗi ac dee hami mani ɓëewí ƴaaha neh, kom wa kélfë yí seeƴoh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ndaa Sool hampe yee na won ɗi ra fiic na waare, na poysiiɗ wa ɗee henaꞌ Yéesú Buura Koo fal ri ra. Yii baa kúnté affi yëwúɗɗë dékú Damaas daaha ra.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 — ausente —
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Tígí daaha, taalibe yi Sool koluute elek kúrúté rí, saamute dama ɓekute ri filiɓ yëellúté rí énfí míirí gina.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Nimilaꞌ Sool Yerusalem ra, ɗi fahaꞌ ñéerëꞌí a taalibe yi Yéesú daaha, ndaa ow kaañay ri, ndah wa lekuuy taalibe ki.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Tígí daaha, Barnabaas daa míllëꞌ ríi ɓeɓ, kúɗté rí apootarra na, ɓílíɗté wë ɗee teeꞌaꞌ ɗi fi Sool a Yíkëe waala ra, a ɗee wonaꞌ Yíkëe ɗii na ra. Ɗi wonte wa ɗee na húmú waareyaꞌ ri a fít yii leŋke Yéesú në di Damaas ra.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Kolaꞌte baaha, Sool dalte ñéerëꞌ a wa filiɓ Yerusalem, ɗi na haal na ɗúh, na waare yii leŋke Yíkëe në, te neehay yin na.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ɗi helay yëwúɗɗë na wonu gerek ra ɓal, na goneel a wa, ndaa wa fi ɓëewí ƴaa na fahuu hawi húl.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Keluu koy-yaayya ya filiɓ ngémë yii baaha, wa kúrúté rí Sesare. Daaha, wa yejute ri waali Tarse.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Moklilay wa ow ra, ɓëy ílí jaŋaa, dalaꞌte Yúdée, ñeete Galile níi Samari ɓéeɓ na anuu lah jaamma. Wa na ɓaatuu yúh, na ɓaatuu neeh Yíkëe, te Ruuh-Peseŋ tahte wa na ɓaatuu caak.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ɗi fi Peer, bi hom ɗi wërë filiɓ gina faraah yérí ɓëewí Yéesú, lahte bis ɗi payte yérí ƴín Lidda.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Lahaꞌ ri ra, ɗi otte ɓëyí hínú Ene. Ɓëeꞌ lëfëñíɗ, hente kíil peeye ɗi fanohte ri tigal.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ene, Yéesú-Kiristaa paƴce ro. Kolee fu yugusiɗ afu tigal ku⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɓëeꞌ yíppée koloh.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Oluu ɓëy Lidda a ɓëy Saron biti ɓëeꞌ wahte ra, wa ɓéeɓ kúnsúté keeññi wa Yíkëe në.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Húmú lahaꞌ ɓelii dék Yope hínú Tabitaa, maanam Dorkas di gerek. (Iti fi tii baa daa fandaay). Ɗi húmú taalibe. Ɗi húmú dékëꞌ paŋ yin wun a habraꞌi ñëkíɗɗë.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Hom homo níi ɗi keente jér jamanu yi ƴaaha, ɗi húlté. Ɓëewë ayute ɓeyute ɓúudé fë yugusute ri, fënɗúté rí lasi hom sun fi faam fa sun.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Taalibe yi ɓëy Yope keluute biti Peer ín Lidda, te bi gina wulay daaha, wa wolute ow ana woni Peer biti ɗi habraꞌ wa yíppí ac gaaw.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Lahuu taalibe ya wonute Peer baaha ra, ɗi yíppée koloh ñéerëꞌté a wa saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi kúrúté lasa sun hom ɓúudé fë rë. Ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë ɓéeɓ leɓuute ri na looyu, na teeɓu ri búuɓɓë yugus Tabitaa homaꞌ ri leelii wa ra.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Tígí daaha, Peer ɗúhíɗté ɓëewë ɓéeɓ ëssín, ƴekke na ɗaŋ. Kolaꞌ ri dah, ɗi yíssëhté ɓúudé fë në won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tabitaa, kolee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Wona bah, ɓelaa kúníssé íllí otte Peer, kolohte tookke.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Peer onte ri yaꞌ ɗi kolohte, antee dëek ɓëewí Yéesú a ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë, teeɓpe wa ri ɗi na pes.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ɓëy Yope ɓéeɓ keluute yaa, te ow caak gémúté Yíkëe.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Peer hompe yii maañce Yope daaha, di faam ɓëyí légéyëꞌ hun hínú Simoŋ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.