Atos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, Sool dékëꞌ maanndaꞌ hawi taalibe yi Yíkëe húl. Lahte bis, ɗi payte otte seeƴohi gaana,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 woni biti ɗi bíníyíɗ ɗí unni ay kúrú filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra di Damaas, nda ɗi ɗeef na ɓëyí non waali Yéesú-Yíkëe rëe, ƴaha ƴaal mbée ɓeleɓ ɓéeɓ, ɗi mín ríi ham kúɗ ɗí Yerusalem.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ɗi ɓeɓpe waali Damaas fa na saañ. Ɗi na leɓoh gina, ɗee a ɗeh, niiñ kolaꞌte sun hawaante ri.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ɗi lasohte feey, kelohte uni na won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sool, fu mokil soꞌ yi ɗeeha ɓal Sool⁠ ⁠?⁠ ⁠»
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sool tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa ɓahaa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Una won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi Yéesú⁠ ⁠! Daa mi ɓëeꞌ na mokil fu ra⁠ ⁠!
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Kolee leegi fu haal gina, fay teeɓu yee waɗ fuu paŋ ra.⁠ ⁠»Pool waali Damaas|alt="Paul sur le chemin de Damas" src="CN02023C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="9.6"
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ɓëewë wani Sool ñéerúu waala ra cagute, henute pëꞌ. Wa keluute una, ndaa wa oluy ow.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sool kolohte feey fa, wëdíssé íllí ndaa ri ollileh na. Tígí daaha, ɓëewë habute yaꞌa nookute ri, kúrúté rí Damaas.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ɗi hompe waal éeyë daaha mínéh ot, ɓaatte biti ɗi ñamay, hanay.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Filiɓ Damaas daaha, lahte taalibii hínú Anañas. Yíkëe feeñiyohte ri filiɓ yodaɗ dëekké rí won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Anañas⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yëew⁠ ⁠! Fu won yi Yíkëe⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu saañ waala na wonuu Waala júɓ ɗë, fu haal faam Yudaas, fu meelaꞌ ɓëyí hínú Sool te dék Tarse ra. Ɗi hom ɗaŋ tígë homuu yen bee ra kep,
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 te mi teeɓpe ri filiɓ yodaɗ, ɗi otte ɓëyí hínú Anañas haalte ɗii na, tíkké rí yaꞌ nda íllí nimil wërsëh.⁠ ⁠»
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Anañas won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, ow caak wonute soꞌ yii leŋke ɓëyí baa na a iñi ɓossa ɓéeɓ paŋ ɗi ɓëewú di Yerusalem ra.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te ri ayaꞌ dee a sañ-saña yeru ri kélfë yí seeƴoh ya ra, nda ri ham ɓëyí na dëek ɗë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahe ɗii na ɓal, mi tanisse ri pagiri soꞌ yii beh⁠ ⁠: ɗi nay teeɓe heetti kayya a buurri wa, a ɓëy tali Israyel tii soꞌ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Te soꞌ may rii teeɓ coono ya waɗ ɗii ñeya ra ɓéeɓ ndah soꞌ ra.⁠ ⁠»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Tígí daaha, Anañas saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam fa, otte Sool tíkké rí yaꞌ antee rii won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koy-yaasoꞌ, Yéesú-Yíkëe fë feeñiyoh ro waala na ac fu dee ra daa wol soꞌ ɗoo na, nda íllú nimil wërsëh, te fu líif a Ruuh-Peseŋ.⁠ ⁠»
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Tígí daaha, i yin ti kuf nen yíppée ɗúh íllí Sool keente, íllë wërsëhté⁠ ⁠; ɗi kolohte, bëtsúté.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Filoon fi baaha ɗi ñampe, faana pënsëhté.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 yíppée yam na waare filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na won ɓëewë biti Yéesú Koy Koope.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Ɓëyí fi keloh ɗi waareye ɓéeɓ, éem níi wone tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee ɓëeꞌ në mokil ɓëewë në dëekú Yéesú rë di Yerusalem ra neh hanaa⁠ ⁠? Mbaa ɗi ac dee hami mani ɓëewí ƴaaha neh, kom wa kélfë yí seeƴoh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ndaa Sool hampe yee na won ɗi ra fiic na waare, na poysiiɗ wa ɗee henaꞌ Yéesú Buura Koo fal ri ra. Yii baa kúnté affi yëwúɗɗë dékú Damaas daaha ra.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 — ausente —
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 — ausente —
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Tígí daaha, taalibe yi Sool koluute elek kúrúté rí, saamute dama ɓekute ri filiɓ yëellúté rí énfí míirí gina.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Nimilaꞌ Sool Yerusalem ra, ɗi fahaꞌ ñéerëꞌí a taalibe yi Yéesú daaha, ndaa ow kaañay ri, ndah wa lekuuy taalibe ki.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Tígí daaha, Barnabaas daa míllëꞌ ríi ɓeɓ, kúɗté rí apootarra na, ɓílíɗté wë ɗee teeꞌaꞌ ɗi fi Sool a Yíkëe waala ra, a ɗee wonaꞌ Yíkëe ɗii na ra. Ɗi wonte wa ɗee na húmú waareyaꞌ ri a fít yii leŋke Yéesú në di Damaas ra.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Kolaꞌte baaha, Sool dalte ñéerëꞌ a wa filiɓ Yerusalem, ɗi na haal na ɗúh, na waare yii leŋke Yíkëe në, te neehay yin na.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ɗi helay yëwúɗɗë na wonu gerek ra ɓal, na goneel a wa, ndaa wa fi ɓëewí ƴaa na fahuu hawi húl.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Keluu koy-yaayya ya filiɓ ngémë yii baaha, wa kúrúté rí Sesare. Daaha, wa yejute ri waali Tarse.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Moklilay wa ow ra, ɓëy ílí jaŋaa, dalaꞌte Yúdée, ñeete Galile níi Samari ɓéeɓ na anuu lah jaamma. Wa na ɓaatuu yúh, na ɓaatuu neeh Yíkëe, te Ruuh-Peseŋ tahte wa na ɓaatuu caak.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Ɗi fi Peer, bi hom ɗi wërë filiɓ gina faraah yérí ɓëewí Yéesú, lahte bis ɗi payte yérí ƴín Lidda.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lahaꞌ ri ra, ɗi otte ɓëyí hínú Ene. Ɓëeꞌ lëfëñíɗ, hente kíil peeye ɗi fanohte ri tigal.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ene, Yéesú-Kiristaa paƴce ro. Kolee fu yugusiɗ afu tigal ku⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɓëeꞌ yíppée koloh.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Oluu ɓëy Lidda a ɓëy Saron biti ɓëeꞌ wahte ra, wa ɓéeɓ kúnsúté keeññi wa Yíkëe në.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Húmú lahaꞌ ɓelii dék Yope hínú Tabitaa, maanam Dorkas di gerek. (Iti fi tii baa daa fandaay). Ɗi húmú taalibe. Ɗi húmú dékëꞌ paŋ yin wun a habraꞌi ñëkíɗɗë.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Hom homo níi ɗi keente jér jamanu yi ƴaaha, ɗi húlté. Ɓëewë ayute ɓeyute ɓúudé fë yugusute ri, fënɗúté rí lasi hom sun fi faam fa sun.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Taalibe yi ɓëy Yope keluute biti Peer ín Lidda, te bi gina wulay daaha, wa wolute ow ana woni Peer biti ɗi habraꞌ wa yíppí ac gaaw.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Lahuu taalibe ya wonute Peer baaha ra, ɗi yíppée koloh ñéerëꞌté a wa saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi kúrúté lasa sun hom ɓúudé fë rë. Ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë ɓéeɓ leɓuute ri na looyu, na teeɓu ri búuɓɓë yugus Tabitaa homaꞌ ri leelii wa ra.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Tígí daaha, Peer ɗúhíɗté ɓëewë ɓéeɓ ëssín, ƴekke na ɗaŋ. Kolaꞌ ri dah, ɗi yíssëhté ɓúudé fë në won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tabitaa, kolee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Wona bah, ɓelaa kúníssé íllí otte Peer, kolohte tookke.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Peer onte ri yaꞌ ɗi kolohte, antee dëek ɓëewí Yéesú a ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë, teeɓpe wa ri ɗi na pes.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ɓëy Yope ɓéeɓ keluute yaa, te ow caak gémúté Yíkëe.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peer hompe yii maañce Yope daaha, di faam ɓëyí légéyëꞌ hun hínú Simoŋ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.