Atos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, Sool dékëꞌ maanndaꞌ hawi taalibe yi Yíkëe húl. Lahte bis, ɗi payte otte seeƴohi gaana,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 woni biti ɗi bíníyíɗ ɗí unni ay kúrú filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra di Damaas, nda ɗi ɗeef na ɓëyí non waali Yéesú-Yíkëe rëe, ƴaha ƴaal mbée ɓeleɓ ɓéeɓ, ɗi mín ríi ham kúɗ ɗí Yerusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ɗi ɓeɓpe waali Damaas fa na saañ. Ɗi na leɓoh gina, ɗee a ɗeh, niiñ kolaꞌte sun hawaante ri.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ɗi lasohte feey, kelohte uni na won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sool, fu mokil soꞌ yi ɗeeha ɓal Sool⁠ ⁠?⁠ ⁠»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sool tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa ɓahaa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Una won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi Yéesú⁠ ⁠! Daa mi ɓëeꞌ na mokil fu ra⁠ ⁠!
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kolee leegi fu haal gina, fay teeɓu yee waɗ fuu paŋ ra.⁠ ⁠»Pool waali Damaas|alt="Paul sur le chemin de Damas" src="CN02023C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="9.6"
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ɓëewë wani Sool ñéerúu waala ra cagute, henute pëꞌ. Wa keluute una, ndaa wa oluy ow.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sool kolohte feey fa, wëdíssé íllí ndaa ri ollileh na. Tígí daaha, ɓëewë habute yaꞌa nookute ri, kúrúté rí Damaas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ɗi hompe waal éeyë daaha mínéh ot, ɓaatte biti ɗi ñamay, hanay.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Filiɓ Damaas daaha, lahte taalibii hínú Anañas. Yíkëe feeñiyohte ri filiɓ yodaɗ dëekké rí won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Anañas⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yëew⁠ ⁠! Fu won yi Yíkëe⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu saañ waala na wonuu Waala júɓ ɗë, fu haal faam Yudaas, fu meelaꞌ ɓëyí hínú Sool te dék Tarse ra. Ɗi hom ɗaŋ tígë homuu yen bee ra kep,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 te mi teeɓpe ri filiɓ yodaɗ, ɗi otte ɓëyí hínú Anañas haalte ɗii na, tíkké rí yaꞌ nda íllí nimil wërsëh.⁠ ⁠»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anañas won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, ow caak wonute soꞌ yii leŋke ɓëyí baa na a iñi ɓossa ɓéeɓ paŋ ɗi ɓëewú di Yerusalem ra.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te ri ayaꞌ dee a sañ-saña yeru ri kélfë yí seeƴoh ya ra, nda ri ham ɓëyí na dëek ɗë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahe ɗii na ɓal, mi tanisse ri pagiri soꞌ yii beh⁠ ⁠: ɗi nay teeɓe heetti kayya a buurri wa, a ɓëy tali Israyel tii soꞌ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Te soꞌ may rii teeɓ coono ya waɗ ɗii ñeya ra ɓéeɓ ndah soꞌ ra.⁠ ⁠»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Tígí daaha, Anañas saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam fa, otte Sool tíkké rí yaꞌ antee rii won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koy-yaasoꞌ, Yéesú-Yíkëe fë feeñiyoh ro waala na ac fu dee ra daa wol soꞌ ɗoo na, nda íllú nimil wërsëh, te fu líif a Ruuh-Peseŋ.⁠ ⁠»
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Tígí daaha, i yin ti kuf nen yíppée ɗúh íllí Sool keente, íllë wërsëhté⁠ ⁠; ɗi kolohte, bëtsúté.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Filoon fi baaha ɗi ñampe, faana pënsëhté.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 yíppée yam na waare filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na won ɓëewë biti Yéesú Koy Koope.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ɓëyí fi keloh ɗi waareye ɓéeɓ, éem níi wone tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee ɓëeꞌ në mokil ɓëewë në dëekú Yéesú rë di Yerusalem ra neh hanaa⁠ ⁠? Mbaa ɗi ac dee hami mani ɓëewí ƴaaha neh, kom wa kélfë yí seeƴoh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ndaa Sool hampe yee na won ɗi ra fiic na waare, na poysiiɗ wa ɗee henaꞌ Yéesú Buura Koo fal ri ra. Yii baa kúnté affi yëwúɗɗë dékú Damaas daaha ra.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 — ausente —
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Tígí daaha, taalibe yi Sool koluute elek kúrúté rí, saamute dama ɓekute ri filiɓ yëellúté rí énfí míirí gina.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Nimilaꞌ Sool Yerusalem ra, ɗi fahaꞌ ñéerëꞌí a taalibe yi Yéesú daaha, ndaa ow kaañay ri, ndah wa lekuuy taalibe ki.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Tígí daaha, Barnabaas daa míllëꞌ ríi ɓeɓ, kúɗté rí apootarra na, ɓílíɗté wë ɗee teeꞌaꞌ ɗi fi Sool a Yíkëe waala ra, a ɗee wonaꞌ Yíkëe ɗii na ra. Ɗi wonte wa ɗee na húmú waareyaꞌ ri a fít yii leŋke Yéesú në di Damaas ra.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kolaꞌte baaha, Sool dalte ñéerëꞌ a wa filiɓ Yerusalem, ɗi na haal na ɗúh, na waare yii leŋke Yíkëe në, te neehay yin na.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ɗi helay yëwúɗɗë na wonu gerek ra ɓal, na goneel a wa, ndaa wa fi ɓëewí ƴaa na fahuu hawi húl.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Keluu koy-yaayya ya filiɓ ngémë yii baaha, wa kúrúté rí Sesare. Daaha, wa yejute ri waali Tarse.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Moklilay wa ow ra, ɓëy ílí jaŋaa, dalaꞌte Yúdée, ñeete Galile níi Samari ɓéeɓ na anuu lah jaamma. Wa na ɓaatuu yúh, na ɓaatuu neeh Yíkëe, te Ruuh-Peseŋ tahte wa na ɓaatuu caak.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ɗi fi Peer, bi hom ɗi wërë filiɓ gina faraah yérí ɓëewí Yéesú, lahte bis ɗi payte yérí ƴín Lidda.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lahaꞌ ri ra, ɗi otte ɓëyí hínú Ene. Ɓëeꞌ lëfëñíɗ, hente kíil peeye ɗi fanohte ri tigal.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ene, Yéesú-Kiristaa paƴce ro. Kolee fu yugusiɗ afu tigal ku⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɓëeꞌ yíppée koloh.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Oluu ɓëy Lidda a ɓëy Saron biti ɓëeꞌ wahte ra, wa ɓéeɓ kúnsúté keeññi wa Yíkëe në.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Húmú lahaꞌ ɓelii dék Yope hínú Tabitaa, maanam Dorkas di gerek. (Iti fi tii baa daa fandaay). Ɗi húmú taalibe. Ɗi húmú dékëꞌ paŋ yin wun a habraꞌi ñëkíɗɗë.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Hom homo níi ɗi keente jér jamanu yi ƴaaha, ɗi húlté. Ɓëewë ayute ɓeyute ɓúudé fë yugusute ri, fënɗúté rí lasi hom sun fi faam fa sun.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Taalibe yi ɓëy Yope keluute biti Peer ín Lidda, te bi gina wulay daaha, wa wolute ow ana woni Peer biti ɗi habraꞌ wa yíppí ac gaaw.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Lahuu taalibe ya wonute Peer baaha ra, ɗi yíppée koloh ñéerëꞌté a wa saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi kúrúté lasa sun hom ɓúudé fë rë. Ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë ɓéeɓ leɓuute ri na looyu, na teeɓu ri búuɓɓë yugus Tabitaa homaꞌ ri leelii wa ra.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Tígí daaha, Peer ɗúhíɗté ɓëewë ɓéeɓ ëssín, ƴekke na ɗaŋ. Kolaꞌ ri dah, ɗi yíssëhté ɓúudé fë në won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tabitaa, kolee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Wona bah, ɓelaa kúníssé íllí otte Peer, kolohte tookke.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Peer onte ri yaꞌ ɗi kolohte, antee dëek ɓëewí Yéesú a ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë, teeɓpe wa ri ɗi na pes.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɓëy Yope ɓéeɓ keluute yaa, te ow caak gémúté Yíkëe.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peer hompe yii maañce Yope daaha, di faam ɓëyí légéyëꞌ hun hínú Simoŋ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.