Atos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ, Sool dékëꞌ maanndaꞌ hawi taalibe yi Yíkëe húl. Lahte bis, ɗi payte otte seeƴohi gaana,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 woni biti ɗi bíníyíɗ ɗí unni ay kúrú filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra di Damaas, nda ɗi ɗeef na ɓëyí non waali Yéesú-Yíkëe rëe, ƴaha ƴaal mbée ɓeleɓ ɓéeɓ, ɗi mín ríi ham kúɗ ɗí Yerusalem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Ɗi ɓeɓpe waali Damaas fa na saañ. Ɗi na leɓoh gina, ɗee a ɗeh, niiñ kolaꞌte sun hawaante ri.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Ɗi lasohte feey, kelohte uni na won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sool, fu mokil soꞌ yi ɗeeha ɓal Sool⁠ ⁠?⁠ ⁠»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Sool tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa ɓahaa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Una won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi Yéesú⁠ ⁠! Daa mi ɓëeꞌ na mokil fu ra⁠ ⁠!
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Kolee leegi fu haal gina, fay teeɓu yee waɗ fuu paŋ ra.⁠ ⁠»Pool waali Damaas|alt="Paul sur le chemin de Damas" src="CN02023C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="9.6"
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Ɓëewë wani Sool ñéerúu waala ra cagute, henute pëꞌ. Wa keluute una, ndaa wa oluy ow.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sool kolohte feey fa, wëdíssé íllí ndaa ri ollileh na. Tígí daaha, ɓëewë habute yaꞌa nookute ri, kúrúté rí Damaas.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Ɗi hompe waal éeyë daaha mínéh ot, ɓaatte biti ɗi ñamay, hanay.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Filiɓ Damaas daaha, lahte taalibii hínú Anañas. Yíkëe feeñiyohte ri filiɓ yodaɗ dëekké rí won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Anañas⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yëew⁠ ⁠! Fu won yi Yíkëe⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu saañ waala na wonuu Waala júɓ ɗë, fu haal faam Yudaas, fu meelaꞌ ɓëyí hínú Sool te dék Tarse ra. Ɗi hom ɗaŋ tígë homuu yen bee ra kep,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 te mi teeɓpe ri filiɓ yodaɗ, ɗi otte ɓëyí hínú Anañas haalte ɗii na, tíkké rí yaꞌ nda íllí nimil wërsëh.⁠ ⁠»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Anañas won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, ow caak wonute soꞌ yii leŋke ɓëyí baa na a iñi ɓossa ɓéeɓ paŋ ɗi ɓëewú di Yerusalem ra.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Te ri ayaꞌ dee a sañ-saña yeru ri kélfë yí seeƴoh ya ra, nda ri ham ɓëyí na dëek ɗë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahe ɗii na ɓal, mi tanisse ri pagiri soꞌ yii beh⁠ ⁠: ɗi nay teeɓe heetti kayya a buurri wa, a ɓëy tali Israyel tii soꞌ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Te soꞌ may rii teeɓ coono ya waɗ ɗii ñeya ra ɓéeɓ ndah soꞌ ra.⁠ ⁠»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Tígí daaha, Anañas saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi haalte faam fa, otte Sool tíkké rí yaꞌ antee rii won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koy-yaasoꞌ, Yéesú-Yíkëe fë feeñiyoh ro waala na ac fu dee ra daa wol soꞌ ɗoo na, nda íllú nimil wërsëh, te fu líif a Ruuh-Peseŋ.⁠ ⁠»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Tígí daaha, i yin ti kuf nen yíppée ɗúh íllí Sool keente, íllë wërsëhté⁠ ⁠; ɗi kolohte, bëtsúté.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Filoon fi baaha ɗi ñampe, faana pënsëhté.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 yíppée yam na waare filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na won ɓëewë biti Yéesú Koy Koope.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ɓëyí fi keloh ɗi waareye ɓéeɓ, éem níi wone tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee ɓëeꞌ në mokil ɓëewë në dëekú Yéesú rë di Yerusalem ra neh hanaa⁠ ⁠? Mbaa ɗi ac dee hami mani ɓëewí ƴaaha neh, kom wa kélfë yí seeƴoh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ndaa Sool hampe yee na won ɗi ra fiic na waare, na poysiiɗ wa ɗee henaꞌ Yéesú Buura Koo fal ri ra. Yii baa kúnté affi yëwúɗɗë dékú Damaas daaha ra.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 — ausente —
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Tígí daaha, taalibe yi Sool koluute elek kúrúté rí, saamute dama ɓekute ri filiɓ yëellúté rí énfí míirí gina.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Nimilaꞌ Sool Yerusalem ra, ɗi fahaꞌ ñéerëꞌí a taalibe yi Yéesú daaha, ndaa ow kaañay ri, ndah wa lekuuy taalibe ki.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Tígí daaha, Barnabaas daa míllëꞌ ríi ɓeɓ, kúɗté rí apootarra na, ɓílíɗté wë ɗee teeꞌaꞌ ɗi fi Sool a Yíkëe waala ra, a ɗee wonaꞌ Yíkëe ɗii na ra. Ɗi wonte wa ɗee na húmú waareyaꞌ ri a fít yii leŋke Yéesú në di Damaas ra.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Kolaꞌte baaha, Sool dalte ñéerëꞌ a wa filiɓ Yerusalem, ɗi na haal na ɗúh, na waare yii leŋke Yíkëe në, te neehay yin na.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ɗi helay yëwúɗɗë na wonu gerek ra ɓal, na goneel a wa, ndaa wa fi ɓëewí ƴaa na fahuu hawi húl.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Keluu koy-yaayya ya filiɓ ngémë yii baaha, wa kúrúté rí Sesare. Daaha, wa yejute ri waali Tarse.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Moklilay wa ow ra, ɓëy ílí jaŋaa, dalaꞌte Yúdée, ñeete Galile níi Samari ɓéeɓ na anuu lah jaamma. Wa na ɓaatuu yúh, na ɓaatuu neeh Yíkëe, te Ruuh-Peseŋ tahte wa na ɓaatuu caak.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Ɗi fi Peer, bi hom ɗi wërë filiɓ gina faraah yérí ɓëewí Yéesú, lahte bis ɗi payte yérí ƴín Lidda.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Lahaꞌ ri ra, ɗi otte ɓëyí hínú Ene. Ɓëeꞌ lëfëñíɗ, hente kíil peeye ɗi fanohte ri tigal.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ene, Yéesú-Kiristaa paƴce ro. Kolee fu yugusiɗ afu tigal ku⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɓëeꞌ yíppée koloh.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Oluu ɓëy Lidda a ɓëy Saron biti ɓëeꞌ wahte ra, wa ɓéeɓ kúnsúté keeññi wa Yíkëe në.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Húmú lahaꞌ ɓelii dék Yope hínú Tabitaa, maanam Dorkas di gerek. (Iti fi tii baa daa fandaay). Ɗi húmú taalibe. Ɗi húmú dékëꞌ paŋ yin wun a habraꞌi ñëkíɗɗë.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Hom homo níi ɗi keente jér jamanu yi ƴaaha, ɗi húlté. Ɓëewë ayute ɓeyute ɓúudé fë yugusute ri, fënɗúté rí lasi hom sun fi faam fa sun.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Taalibe yi ɓëy Yope keluute biti Peer ín Lidda, te bi gina wulay daaha, wa wolute ow ana woni Peer biti ɗi habraꞌ wa yíppí ac gaaw.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Lahuu taalibe ya wonute Peer baaha ra, ɗi yíppée koloh ñéerëꞌté a wa saañce. Lahaꞌ ri ra, ɗi kúrúté lasa sun hom ɓúudé fë rë. Ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë ɓéeɓ leɓuute ri na looyu, na teeɓu ri búuɓɓë yugus Tabitaa homaꞌ ri leelii wa ra.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Tígí daaha, Peer ɗúhíɗté ɓëewë ɓéeɓ ëssín, ƴekke na ɗaŋ. Kolaꞌ ri dah, ɗi yíssëhté ɓúudé fë në won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tabitaa, kolee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Wona bah, ɓelaa kúníssé íllí otte Peer, kolohte tookke.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Peer onte ri yaꞌ ɗi kolohte, antee dëek ɓëewí Yéesú a ɓeleɓɓa ƴaalli wa húlú rë, teeɓpe wa ri ɗi na pes.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɓëy Yope ɓéeɓ keluute yaa, te ow caak gémúté Yíkëe.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peer hompe yii maañce Yope daaha, di faam ɓëyí légéyëꞌ hun hínú Simoŋ.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.