Atos 5

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nampee húmú lah ɓëyí hínú Anañas, ɓelaa hínú Safira. Wa húmú lahuu feey, wa ɓéeɓ ana júɓúuté yaayute ri.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ɗi ɗappe hatni yíníi hélsë, kompe apootarra ƴee tas ɗa, te ɓelaa ñéerëꞌté a ri yii baaha.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Tígí daaha, Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Anañas, fu paŋ yi níi Seytaane na haal ro⁠ ⁠? Fu felte Ruuh-Peseŋ, fu yeffe hatni yíníi hélsë yaayaꞌ fu feey fa ra ɗoo na⁠ ⁠!
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Feey fa húmú buu neh hanaa⁠ ⁠? Te yaayaꞌ fu ri ra hélsë ƴuu neh ɓal a⁠ ⁠? Kon haalaꞌ yi níi fa na paŋ pagadi bah⁠ ⁠? Fu fel fun neh, ɗoni Koope⁠ ⁠!⁠ ⁠»
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Kelaꞌ Anañas unni ƴah, ɗi yeɗɗohte, keente húlté. Ɓëewë keluu yii baa ra ɓéeɓ tíitúté níi tíit.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Tígí daaha, wahambaane ya ayute yugusute ɓúudé fë, kúrúté ɗapute ri.Anañas a Safira|alt="Corps d'Ananias emporté" src="WA03948b.tif" size="span" copy="Graham Wade" ref="5.6"
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Wahtu éeyë daa waɗ naa tíkëh, ɓeleɓ Anañas haalte, ɗeef ɗi yéeh yee lah ra.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Peer meelte ri won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Won soꞌ nda yee yaayuu ɗon feey fa ra teem hélsë yeraꞌ ƴaalu ƴee ra.⁠ ⁠» Ɓelaa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Teem ƴaaha kay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Peer won ɗi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon kaañuu yap Ruuhi Yíkëe kaañi baa ɗíh, ɗoni ƴaalu ɓéeɓ ana yi ɗaaha⁠ ⁠? Olsee, ɓëewë ɗúhúu haji ƴaalu ra lahute ílë ee, te daa fu tíkëh në, wa yuluu kúrú ɗeh.⁠ ⁠»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Wahtaa baaha, ɓelaa yeɗɗohte keente kotti apootara húlté. Wahambaane ya lahuu daaha ɗeefute ri húlté⁠ ⁠; wa yeeluutee rii kúɗ, hacute ri hëbís ƴaali.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ɓëy ílí jaŋaa ɓéeɓ a ɓëewí kayya keluu yaa ra tíitúté níi tíit.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Filoon fi baaha, apootarra pagute i kimtaan a iñi éemílëꞌté caak sun fi ɓëewë. Ɓëewë gémú Yéesú rë ɓéeɓ négírúuté Mbaar mi Salomoo.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Ow di ɓëewí kayya kaañay waa ɗeefiɗ, añcaŋ, wa neɓuute ɓëewë níi neɓaꞌ.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 I ow caak, ƴaal a ɓeleɓ gémúté Yíkëe në, ɓaatuute waa na.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Ɓëewë yabute na ɗúhrú jéríɗɗë waalla⁠ ⁠: ƴee fënɗú paƴaas, ƴee sun dil, wa na sehu biti Peer ƴahti roommboh raa, wuti ƴaha sëegú fí daa leɓa faanni wa rek raa sah, wa fahuute.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Lahte ɓëewí caakki koluu ginna hëbís Yerusalem, aye kúré i jéríɗ a ɓëewí yébítëh daa na ham wa, wa ɓéeɓ wahute.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Tígí daaha, seeƴohi gaana a ɓëewë ɓani wa ñéerúu rë, daa wa goomali saduseŋŋa, yípútée eeñnjaꞌ apootarra, koluute sun fi wa,
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 habruute wa ɓekute wa kasu.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ndaa malaaka di malaaka yi Yíkëe acce elgin, kúníssé íllí kasaa ɗúhíɗté wë, won wa tih⁠ ⁠:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 «⁠ ⁠Tílí ɗon saañ Faam fi gaani Koope, ɗon waareye ɓëewë yii leŋke pesi hasi bee ɓéeɓ.⁠ ⁠»Ɗúhrí malaakaa apootarra kasaa|alt="Quand l'ange a fait sortir les apôtres de la prison" src="CN01911C.TIF" size="col" loc="5.19-20" copy="David C. Cook" ref="5.20"
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Apootarra ñeyute yee nah wa malaakaa ra, suute Faam fi gaanin ɓaabin cúɓ, na waariyu.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Ndaa lahuu wohoh ya kasiin ra, wa ɗeefuy wa na. Wa nimilute léhíní ɓëewë wolu wa ra wonu wa tih⁠ ⁠:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 «⁠ ⁠Lahuu fun ɗa, fun ɗeefu kasaa téƴúté níi hente gíŋ, wohoh ya homute ílë. Ndaa kúnsúu fun kasaa ra, fun ɗeefuy ow filiɓ.⁠ ⁠»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Keluu kélfíi wohoh yi Faam fi gaana a kélfë yí seeƴoh ya yii bah, affi wa kúnëhté, wa na meelantuu yee waɗti hen yii baa ra.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ow daa míllëꞌ ac ɗeeffe wa daa won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëewë ɓeku ron kasu ra ínú filiɓ Faam fi gaana, na waariyu ɓëewë.⁠ ⁠»
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Tígí daaha, kélfíi wohoh ya a ɓëewí payute kalute apootarra ndaa wa paguy wa yin toñeh ɓëewë ay waa yeese laꞌ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Filoon fi bee kaluu wohoh ya apootarra cëgírúté wë këemí gaani yëwúɗɗë rë, seeƴohi gaana won wa daaha tih⁠ ⁠:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «⁠ ⁠Fun húmú kadduuy ron wit waare yii leŋke sun fi Yéesú ë⁠ ⁠? Ndaa ɗon kaaꞌuute keloh níi ɗon líiwëlsúuté Yerusalem ɓéeɓ a wonnon⁠ ⁠! Ɓaatte biti ɗon na anuu fahaꞌ tígí húlí sun fi fun⁠ ⁠!⁠ ⁠»
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ndaa Peer a apootarri kayya wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow waɗti ñeya yee won Koope ra, ndaa iña na wonu ɓëewë rë neh.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Yéesú fë húmú legu ron kurwaha níi húlté rë, Koope fa na húmú jaamiyuu caacci yen ra këlíɗté rí ɓúudé.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Te ɗi ɓéyíɗté rí, tíkké rí hëbísí, ɗi hompe yaꞌi ñamaa fi, ɗi hente kélfíi gaana a Sëmlëhë, nda ɓëy Israyel lof pesaɗ, wa baalu bakaaɗɗi wa.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Funi Ruuh-Peseŋ daa seedeyu iñƴaaha, te Koope on ɓëewë na ñeyu woni ra Ruuh-Peseŋ fi baaha.⁠ ⁠»
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Keluu ɓëy këemë unni ƴah, keeññi wa haay haayo níi wa na fahuu hawi apootarra húl.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ndaa, lahte fariseŋi húmú filiɓ fi wa, hínú Gamaliyel, ɗi non yëeddëh yí kootii Mëyíis, ɗi ɓëyí ɓëewë ɓéeɓ. Ɗi kolohte caŋke leelii ɓëewë, nahaꞌte ɗúhrí apootarra ëssín ƴutuuɗ paaƴ,
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 antee won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy Israyel, ëlsíi affon ɗon olsoh yee na suu ron page ɓëewí ƴee ra.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Maañay-maañay rek, lahte ɓëyí hínú Tedaas acce, tíkké afi ow gaan níi ɓëewí mitute ow tíméer iniil (400) ñeyute tala neh a⁠ ⁠? Ndaa hawuu ri húl rë, ɓëewë húmú ñeyu tala ra hasluuy, goomali wa múkké ë⁠ ⁠?
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Filoon fi baaha, jamanaa na húmú kídúu ɓëy gina ra, lahte ɓëyí hínú Yudaas dék Galile, héccé ow caak ɗii na. Ndaa hawuu ɗi fi baaha ra ɓal, ɓëewë húmú ñeyu tali ra ɓéeɓ hasluute.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Leegi mi won tee⁠ ⁠: ngënë fëelíyíi ɓëewí ƴeh, yéɗɗí wë saañ⁠ ⁠! Yee tah wa koloh ra a iña na pagu wa ra kolaa ow kut na raa, wa ay múuƴ⁠ ⁠;
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 kolaa Koope na raa nék, ɗon ii naa mín yin. Wëettíyíi affon, toñeh ɗon haaꞌuun Koope⁠ ⁠!⁠ ⁠» Tígí daaha, ɓëy këemë ñéerúuté a yee won Gamaliyel ra.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Wa dëekrúuté apootarra laɓiruute wa laraw, anutee waa kaddaꞌ won yii leŋke Yéesú në, yeɗɗute wa suute.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Apootarra koluute waa na daaha, keeññi wa sosse níi sos di yee tíkëꞌ wë Koope ɓëewí warutee súfúñ af Yéesú rë.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Te faraah wa dékúu filiɓ Faam fi gaana a filiɓ faamma, wa waareye Uni Neba wone biti Yéesú daa Buura Koo fal ri ra.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.