Atos 22
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA
1 « Ɗon fi koy-yaayyee ke soꞌ ƴeh, baappee ke soꞌ ƴeh, síkíríi sëꞌ mi lay ɗon. »
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Oluu wa biti ɗi wonaꞌ a wa wonadi wa, wa ɓaatuutee hen tiɗ. Tígí daaha, Pool won wa tih :
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 « Soꞌ mi yëwúɗ te mi límúu Tarse di Sílísí, ndaa mi koruu Yerusalem deh te Gamaliyel daa yëedíɗ sëꞌ di na ñeyuu Kootaa toŋ, Kootaa ñeyu caacci yen ɗa. Mi húmú pokohte Koope na lool ti di pokuu ɗon ɗii na woteh, ɗon ɓéeɓ nen.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mi mokilte níi mi happe sah húl ɓëewí ñeyu waali Yéesú-Yíkëe. Mi hampe i ow, mi ɓekke wa kasu : ƴaal neh ɓeleɓ neh,
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 te seeƴohi gaana a ɓaha ya gina mínú soo seede biti mi won kaah. Wa fi ƴaa bíníyírúté sëꞌ unni saañ koy-yaayyi yen yëwúɗɗín Damaas na. Mi kolohte payi hami ɓëewë gémú Yéesú dín fë rë, mi kúɗ wë Yerusalem ndín wa koru. »
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 « Ndaa homaꞌ mi waala ma na leɓoh Damaas ɗeef naꞌ lahte leelu af ra, ɗee a ɗeh niiñi saasse kolaꞌte sun hawaante soꞌ,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 mi lasohte feey. Mi kelohte uni na won soꞌ tih : “Sool, fu mokil soꞌ yi ɗeeha ɓal Sool ?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Soꞌ mi tahte mi won tih : “Daa fu wa ɓahaa ?” Una won soꞌ tih : “Daa mi Yéesú fí ɓëy Nasaret ! Daa mi ɓëeꞌ na mokil fu ra.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Kooƴƴa funi wa ñéerúu rë olute niiña, ndaa wa keluuy un ɓëeꞌ na won soo na ra.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Tígí daaha, mi meelaꞌte mi won tih : “Mi waɗti paga yi Yíkëe ?” Yíkëe tahte won soꞌ tih : “Kolee fu saañ Damaas, fu lah na raa fay teeɓu iña nahu fu paŋ ɗa ɓéeɓ.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Bi hap niiña íllí sëꞌ níi mi ollileh na, kooƴƴa funi wa ñéerúu waala ra habute yaꞌ soꞌ nookute soꞌ, kúrúté sëꞌ Damaas.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 « Lahte ɓëyí hínú Anañas di gini baaha, ɗi ɓëyí gémpé Koope níi gém, na moyeh kootii Mëyíis. Yëwúɗɗë Damaas ɓéeɓ nawute ri.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Bissi ƴaaha, ɗi acce ɗeefiɗte soꞌ won soꞌ tih : “Koy-yaasoꞌ Sool, íllú nimila wërsëh !” Wonaꞌ ri uni baa rek, íllí sëꞌ yíppée wërsëh mi otte ri.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ɗi ɓaatte won tih : “Koope fi caacci yen daa tanis ɗo nda fu yúh yee fahaꞌ ri ra, fu ot Ɓëeꞌ-júɓ ɗë, fu keloh un ɗi fi baaha,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 ndah daa fu waɗti hena seedii, fu waare ɓëewë ɓéeɓ yee ot fu a yee keloh fu ra.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Leegi fu seh yi ? Yípée koloh fu dëek Yíkëe fu bëtsú, ɗi ɓukut ɗo bakaaɗɗu.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Soꞌ mi won ɗi tígí daaha tih : “Yíkëe, wa yúhrúté affi wa biti mi húmú payaꞌ filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu Koope ra mi habe ɓëewë gémú roo na ra mi ɓeke wa kasu, mi laɓiree wa.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Te Ecen fa na húmú seedeyiɗ ɗo ra hawuu húl fíi sëꞌ ɓal. Hawa hawu ri ɓëewë rë, mi húmú ñéerëꞌté në mi habiɗte wa búuɓɓí wë.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Tígí daaha, Yíkëe won soꞌ tih : “Kolee ɓal ! May roo wole tígí wulte, may roo wole heetti ɓëewí kayya na.” »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ɓëewë síkírúu Pool síkírëe níi a dah, ndaa lahaꞌ ri unna míllëꞌ ƴaa ra, wa ɓéeɓ ɓéyrúté unni wa sun na wonu tih : « Këllí ɓëyí bee ëldúnë waay ! Asee ɓëyí man ɗee waray yeɗɗu pes feey fi beh ! »
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Wa homute daa na fogu sun, na betu búuɓɓí wë, na haslu feey fa sun.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Kélfíi gaani soldaarra nahaꞌte ɓegi Pool filiɓ faam soldaarra a fúuɗëhí laraw, wa meel ri níi yúh yee tah ɓëewë na fogu ɗaaha afa ra.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ndaa pokuu ri níi tas laɓ ɗa, Pool won kélfíi soldaara húmú daaha ra tih : « Ɓëyí non Rom, ɗon lahute sañ-sañi laɓuun ɗon ɗi te ɗon ëettíyíih rí ë ? »
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kelaꞌ kélfíi baa unni ƴah, ɗi payte otte kélfíi gaani soldaarra won ɗi tih : « Fu fahaꞌ paŋ yi koon ? Ɓëyí bee non Rom ! »
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Kélfíi gaani soldaarra acce leɓohte Pool meelte ri won tih : « Won soꞌ nda fu non Rom kaah raa. » Pool won ɗi tih : « Ahaŋkay, mi non Rom ! »
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kélfíi gaana won ɗi tígí daaha tih : « Soꞌ mi yeraꞌ hélíis caak ma na anti mín non Rom ee ! » Pool won ɗi tih : « Soꞌ nék mi límúu rí límëe ! »
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ɓëewë na suu laɓi koon fahuu wonɗohi ra yípútée sajal filoon ; ɗi fi kélfíi gaana tíitté yúhëꞌ rí biti Pool non Rom a yee nahaꞌ ri pokirohi ra.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kélfíi gaani soldaarra, bi fahaꞌ ri yúh níi lan yee yabu yëwúɗɗëPool ra, kéy fín fë ɗi pëkísírëhté rí, dëekrëhté kélfë yí seeƴoh ya a ɓëewë nonu këemí gaani yëwúɗɗë rë ɓéeɓ. Ayuu ɓëewí ƴaaha ra, ɗi kalite Pool kúɗté rí fíi wë.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.