Atos 20

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Filoon fi bee seemmiyaꞌ iñƴaa ra, Pool négírëꞌté taalibe ya wonte a wa oni wa doole, takohte wa saañce Maseduwaan.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Lahaꞌ ri ra, ɗi ñeete ginna filiɓ, lahte i teeꞌaꞌ caak a i taalibe, na won a wa oni wa doole. Kolaꞌ ri daaha ra, ɗi saañce Gerees,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 hompe céyín éeyë daaha. Ɗi fahaꞌ ɓeɓ gaal saañ Sírí koon, ɗi kelohte biti yëwúɗɗë ee rii gapuu ra. Tígí daaha, ɗi caŋke kotti nimil, ñeyaꞌ ri Maseduwaan.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Lahte ɓëewí koluute ɓeni, tii yi wa daa wa ƴeh⁠ ⁠: Sopater koy Pírús fa dék Bere ra, Aristarka a Sekundus dékú Tesalonik, Gayus fi ɓëy Derbe, Tísík a Torofiim dékú Aasi, a Timoote.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Wa fi ƴaa këllúuté na sehu fun Torowas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Fun nék, fun haalute gaal Fílíp filoon fi bee gétëꞌ feedi mbúurú njeñe ya ra, fun ɗeefute wa dín fë waal iip filoon fe, fun homute waal paana daaha.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Sos naꞌi gaawiin, fun teeꞌuute woraꞌi mbúurëe, Pool yampe na goneel a ɓëewë. Bi ɗeef ɗi saañ sayo kéy fín fë, ɗi hompe na goneel níi leelu elek.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Lampa caak húmú lasa homu fun sun fi faam fa ra.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Lahte kúkëyí ƴaali hínú Ëtík húmú ɓúk falanteeri lasa, tookke. Bi maañ woni Pool, pëní hampe kúkëyë, ɗi na neeꞌ. Neeꞌa ham ɗi habo níi ɗi fússé keente feey. Ɗee utaꞌ tígë kolaꞌ ri ra, tahte ɓéyrúu rí, ɗeef ɗi húlté.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Tígí daaha, Pool céppé kénsëhté rí, ɓéyíɗté rí won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hëbí affon, yin katay ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Kolaꞌ Pool dah, fun lawaatute sun, Pool lecsaꞌte mbúurëe fun ɓéeɓ ñamute. Filoon fi baaha, ɗi yabilte na goneel níi Koo yíilté, ɗi kolohte saañce.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ɗi fi kúkëyë nék, ɓëewë ɓeyute ri kúrúté rí yéelíɗ faam, keeññi wa ɓéeɓ yëellëhté.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Fun nék, fun ɓeyute gaal fun këllúuté Pool Asos, tígë nay fun ɗii ɓeyee ra ti di fahaꞌ ri ri nen, ndah ɗi fahaꞌ biti ɗi ɓeya waala.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ɗeefaꞌ ri fun Asos ra, fun ɓekute ri gaala fun ɓeyute waali Mitileen.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Koluu fun daa fun suute, kéy fín fë fun lahute yeedaꞌ ki Siyo. Bisa tíkëh në rë, fun lahute Samos, bee tíkíil në rë, fun haalute Milet.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ɗi fi Pool nék, caŋke biti fun ay roommbee Efes roommboo kaaꞌ ɗi ay maañe deyi Aasi, ndah ɗi húmú sesoh lah Yerusalem maasaꞌi Pantakoda.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Pool hom Milet, wolaꞌte Efes woni njíittí jaŋaa biti wa ac ɗeefiɗ ɗi.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Léhínúu ɓaha ya baaha ra, wa ayute ɗeefrute ri, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Henaꞌ mi cotok deyi Aasi níi a ɗeh, ɗon olute ɗee na pesaꞌ mi a ɗon ɗa maan⁠ ⁠?
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mi légéyíɗté Yíkëe te mi teeɓaay na af soꞌ yínë sah. Mi légéyírëꞌ rí filiɓ looy a coono fa húus mí, na gapuu soꞌ yëwúɗɗë rë.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Mi helay dara⁠ ⁠: yii ay ron ɓaatee lahiɗ njiriñ ɓaato ɓéeɓ mi wonte ron ri. Mi yëedíɗté rën këem, mi yëedíɗté rën faam.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Yëwúɗɗë a ɓëewí kayya ɓéeɓ mi dëekké wë, wa yíssëh Koope na, wa gém Yéesú Yíkíi yen na.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Tígë homu yen bee ra kep, mi yuloh Yerusalem ti di túuƴëꞌ sëꞌ rí Ruuh-Peseŋ nen, te mi yéeh yee na seh soꞌ na ra.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Yee yúh mí rë biti kep gini yuloh mi ɓéeɓ, Ruuh-Peseŋ teeɓ soꞌ biti kasu a coono ín soꞌ naa seh ra.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Ndaa mi pokaay pesi soꞌ pokohi baaha níi⁠ ⁠; yee lah solo ra biti mi tíl kotti soꞌ, mi paŋ légéyë nah soꞌ Yéesú-Yíkëe rë níi mit sëk⁠ ⁠: daa ri biti mi waare Uni Neba won yii leŋke yee paŋ Koope ndah fahaꞌa fahaꞌ ri múclí yen ɗa.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 «⁠ ⁠Leegi mi yúhté biti ɗon ii soo ollil, ɗon fa yéŋké biti mi húmú leeloon ma na waare Nguur ki Koope ra.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 — ausente —
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Këlíi affon ɗon níiɗ ɓëewë Ruuh-Peseŋ déŋéen ɗon wa ra. Cëgíi ɓëy ílí jaŋaa saamiɗ Koope afi, ñeyaꞌte ri ñif mi Koohi ra.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Soꞌ mi yúhté biti mi one ron filoon rek, gúmú yí yaaɓute haale filiɓ fon, te wa ay palsaꞌ júrë yuba.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Te filiɓ fi ron sah, ay lah ɓëewí ay ɓek affi wa fel, kúrëelëh i ow di taalibe ya talli wa.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Kon hëfí te ɗon nérsëh biti mi hompe kíil éeyë, naꞌ neh elek neh ma na túuƴ ow fi ow ɗon na ɓéeɓ moytoh. Mi wonaꞌ wonoo ɗon na níi íllí sëꞌ kaan muun.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 «⁠ ⁠Leegi mi ee ron déŋéen Koope ra a unni malaꞌ yi. Koope ay ñeeꞌee unni ƴaa níi tah ɗon ham ngémë ɗon saye, ɗi tahiɗ ɗon, ɗon bok iñi wunna yefiɗ ɗi ɓëewí ɓéeɓ rë.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Soꞌ mi sehay yin ow na⁠ ⁠: hélíis neh, úrís neh, búuɓ neh.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Ɗon yúhrúté affon biti sah soꞌ mi paƴaꞌ sohle yi soꞌ a sohle yi ɓëewë funi wa na ñéerúu rë opaꞌi soꞌ.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ƴaa ɓéeɓ, mi mës ɗon teeɓ biti ɗon waɗti légéyún légéyë nda ɗon mín dímlëꞌ ñëkíɗɗë. Yen nérsëh unna húmú won ɗi fi Yéesú-Yíkëe rë bitih⁠ ⁠: “Ow lukaꞌ lah sos-keeñ biti ɗi onaa onoo, ndée biti ri taha taho neh.”⁠ ⁠»
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Kolaꞌ Pool unni ƴaa ra, ɗi ƴekke ɓani ɓëewë ɓéeɓ na ɗagu Koope.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Ɓëewë ɓéeɓ anutee yam na looyu, yabaaluute faana na takuu ri.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Keeññi wa lukki ɗúmëꞌ wona won wa Pool biti wa ii rii ollil ra. Filoon fi baaha, wa ɓedute ri níi gaalin.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.