Atos 12

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jamanu yi ƴaaha, buura na wonuu Erot ra yampe na mokil i ow di ɓëy ílí jaŋaa.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ɗi bëemrëhté Saak koy-yaafi Saŋ a jépíl.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Olaꞌ ri biti yaa neɓaꞌte yëwúɗɗë rë, ɗi habrohte Peer ɓal filiɓ feedi mbúurú njeñe ya.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ɗi habaꞌ Peer ɗaaha, ɓekke ri kasu, nahte goomal iniilli yéŋké biti bina-bina ɓéeɓ soldaar iniil, wa éytée wohi. Filiɓ fi ƴaaha ɓéeɓ, ɗi hampe nufi biti ɗi ay rii aattiyee filiɓ ɓëewë biti Paaga gét.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Peer téƴúté hompe kasu, ndaa ɓëy ílí jaŋaa yabute na ɗagiru ri Koope rek.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Elgi bisa na waaƴ Erot aattiyaꞌi ra koon, Peer hompe na neeꞌ hanndal soldaar ana. Ɗi húmú pokalsuu a níh tiiŋ ana, ɓaatte biti i soldaar homute ílí kasaa na wohu.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ɗee a ɗeh, malaaka di malaaka yi Yíkëe acce, lasa ɓéeɓ na niiñ. Malaakaa hente Peer pok-pok laf araal yúunté rí won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yípée koloh⁠ ⁠!⁠ ⁠» Níh yí tiiŋŋa húmú yaꞌ ya ra yíppée pëkísëh.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Malaakaa won ɗi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yugusee, fu ɓekoh ñafaɗɗu.⁠ ⁠» Peer paŋke yee won ɗi ri ra, malaakaa ɓaatte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓekee paltuu fu ñee tal soꞌ.⁠ ⁠»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Peer ñeete tala, na ɗúh kasaa. Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ ɗi habaay biti yaa kah-kah, ɗi habaꞌ biti rek ɗi hom heeƴ.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Wa gétúté tígë homu wohoh ya ɗéɓ ɗë, wa gétúté ana fa, wa lahute ílí tiiŋka púlëh gina ra. Ílë kúnsëhté fíi wë, wa ɗúhúté. Ɗúhúu wë rë, wa tílúté wun-wun, ɗee a ɗeh, malaakaa helte Peer.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tígí daaha, ɗi na anti yúh yee lah ra, ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi anti yúh biti yaa kah-kah⁠ ⁠: Yíkëe daa wol malaakii, sëmlëꞌté sëꞌ yaꞌ Erot a yii ɓosa na sehu yëwúɗɗë biti ɗi ay soo rii paŋ koon ɗa.⁠ ⁠»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Gíníkëꞌ Peer baa ra, ɗi saañce faam Mari yaafi Saŋ fa na wonuu Marka ra, ɗeef i ow caak teeꞌuute ɗaŋ Koo daaha.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Lahaꞌ ri laɓpe ílí faam fa ra, súrgë ɓeleɓ hínú Rode daa ac kúnsírí.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Yúhsëꞌ rí un Peer ra, keeña sos soso níi nufa paay sah kúnsírí ílë⁠ ⁠; ɗi daaƴ múkë, nimilte filiɓ woni biti Peer daa ílë.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Wonaꞌ ri baaha ra, ɓëewë na yabu ri dof, ndaa ɗi na ɓaatti híiníɗ woni biti yaa un Peer kaah. Tígí daaha, wa wonu ti yaa waɗti hena malaakii kon.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Filiɓ ƴaaha ɓéeɓ Peer yampe na laɓ ílë rek. Míllúu wëe pay níi wa kúnsúté ílë rë, oluu wa ri, wa ɓéeɓ éemúté.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Tígí daaha, Peer paŋke yodaɗ yaꞌ yi woni wa biti unni wa ɓanti ɗúh sun. Lahaꞌ ri filiɓ ra, ɗi ɓílíɗté wë ɗee ɗúhrëꞌ rí Yíkëe kasaa ra. Ɗi wonte wa biti ɓal lah wa léhínún Saak a koy-yaayyi kayya filiɓ ngémë baaha, ɗi antee ɗúh saañce ílíƴ kay.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Yíilëꞌ Koo kéy fín fë, úlúm-úlúm fë misikke filiɓ fi soldaarra, wa na meelantuu tígë waɗti ñee Peer ra.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Erot saamɗohte ri níi ndaa ɓoꞌ, ɗi oluy. Ɗi meellirohte soldaarra wohu ra, túuƴëꞌté hawi wa húl. Erot antee koloh Yúdée daaha saañce Sesare, ɗi hompe i waal dín fë.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Jamanu yi ƴaaha, ɗeef Erot neeɓaꞌte ɓëy Tíir a ɓëy Sidon. Bi ñami ɓëy Tíir a Sidon hom kolaꞌ gin Erot, wa fi ƴaa namutee pok biti wa pay oli. Wa gonlute a Balastus fa na tooppitoh iña faam buur ra, nahute ri habraꞌ, nda wani buur júɓëꞌ.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Yiin lah bisa habu wa oli ra, Erot ɓekohte búubí buur ki, tookke ñaani nguur ki na anti won waa na fíi ɓëewë ɓéeɓ.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ɓëewë ɓéyrúté unni wa wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A see ow kut na woneeh ɗeh, Koope daa na won waay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ɗee a ɗeh, malaakii Yíkëe na pëyít ɗí, i cégín haalute ri ɗi húlté, ndah yee moommbiraꞌ ri ndami Koope ra.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ɗaaha, unni Koope na ɓaatti líiwëlsëꞌ na saañ rek.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ɗúmlúu Sool a Barnabaas légéyí wë Yerusalem ra, wa nimilute Añcos ñéerúuté a Saŋ fa na wonuu Marka ra.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.