Atos 11
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVT
1 Filoon fi baaha, apootarra a koy-yaayya homu Yúdée rë keluute biti lahte ɓëewí yëwúɗ neh ɓal gémúté Unni Koope.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tílëꞌ níi Peer nimilte Yerusalem ra nék, yëwúɗɗë gémú Yéesú rë na capituu afa
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 wonu tih : « Fu haalte faam ɓëewí yëwúɗ neh te fu bokke a wa ñam ! »
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Tígí daaha, Peer na an waa ɓílíɗ iña lah ra ɓéeɓ yínë-yínë won tih :
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 « Mi húmú Yope ma na ɗaŋ, lahte yii feeñiyohte soꞌ filiɓ yodaɗ : mi ot yii kolaꞌte sun-Koo na cép, man ndíimíi gaani nuffa habu habo nen tíkëhté feey hëbís sëꞌ.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Kénsëꞌ mi filiɓ ra, mi ot raɓɓi lahuu kot iniil, ƴee raɓ luuf, ƴee raɓɓi fasuu fasoo, ƴee i ƴak.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Tígí daaha, mi kelohte uni na won soo na tih : “Kolee Peer ! Hawe fu ñam !”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Mi won ɗi tih : “Ɗamaay Yíkëe ! Yii kadduute, yii laday mësëy haal ɓúk sëꞌ.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Una kolaꞌte sun wonil tih : “Yii Koope wonte biti lante, ngana habaꞌ ri yii laday.”
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Funi ñeyute unni ƴaa níi hente waal éeyë, ndíimëe lawaatte sun.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Wahtaa yíníi baaha, ow éeyë lahute faam fa húmú mí rë. Wa koluu Sesare wolu soo na.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ruuh-Peseŋ antee soo won tígí daaha tih : “Kolee fu ñéerëꞌ a wa. Ngana lah nuf ana na.” » Peer tíkké won tih : « Koy-yaayyi pëenë yée ke yen ƴee filiɓ ngémë ñéerúu a soꞌ ƴee ra, daa ɓedu soꞌ Sesare, funi wa haalute faam ɓëeꞌ wolaꞌ soꞌ ra.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ɗi fi ɓëeꞌ na anti ɓílíɗ biti ɗi ot malaaka haalte faami, won ɗi tih : “Wole i ow Yope, wa pay ɓëeꞌ hínú Simoŋ na wonuu Peer ra, wa won ɗi ac.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ɗi ay roo won unni nay roo múclé, ɗoni ɓëy faamu ɓéeɓ.”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Wocaꞌ ɓëeꞌ ɓíllë, mi dal won rek, Ruuh-Peseŋ céppé sun fi wa fa faam fa ɓéeɓ, ti di húmú cépëꞌ rí sun fi yen dalaanin nen.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tígí daaha, nuf soꞌ payte yee húmú won Yíkëe rë bitih : “Saŋ húmú bëtsëꞌ a muluɓ, ndaa ɗon, ɗon ay bëtsúu a Ruuh-Peseŋ.”
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Kon Koope tahiɗ wa oni baa ti di húmú tahraꞌ ri yen nen bee gémúu yen Yéesú-Kiristaa Yíkíi yen na raa, mi yin na neh níi mí hécée a Koope ! »
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Keluu ɓëewë unni ƴah, wa ɓéeɓ cépírúté keeññi wa, na kañu Koope wonu tih : « Ɓëewí yëwúɗ neh sah ɓal, Koope onte wa níi wa mín lof pesaɗ, wa liil pesa na ɗúméh rë ! »
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Filoon fi bee hawuu Ecen húl rë, ɓëewë gémú rë moklu moklo níi tahte wa hasluute. I ow waa na suute níi Fénésí, ƴee suute Síipër, ƴee suute Añcos, ndaa waarii wa Unni Koope ɓéeɓ teem yëwúɗɗë në.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Añcaŋ, filiɓ fi baaha, lahte gémëh yí húmú filiɓ fi wa dékú Síipër a Siren, suute Añcos na waariyu ɓëewí yëwúɗ neh Uni Neba won sun fi Yéesú-Yíkëe rë.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Wa ñéerúu a doolii Yíkëe, tahte níi i ow caak yíssúuté Yíkëe në, gémúté.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Keluu ɓëy ílí jaŋii Yerusalem baaha, tígí daaha wa yejute Barnabaas Añcos.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Lahaꞌ ri ɗi otte mala cépíɗ Koope sun fi ɓëewë rë, keeña sosse níi sos, ɗi na won wa ham híin, wa ɓaatti pokoh Yíkëe në.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Ɗi fi Barnabaas nagajek ɗi ɓëyí baahte, líiffé a Ruuh-Peseŋ, gémpé níi gém. I ow caak gémúu Yíkëe në ɗaaha homaꞌ Barnabaas daaha ra.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ɗi kolaꞌ daaha, saañce Tarse saami Sool.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Olaꞌ ri ri ra, ɗi kúɗté rí Añcos, wa ɓéeɓ ana homute kíil múlgús ɓëy ílí jaŋaa na daaha, yëeddúté ow caak. Te taalibe ɗéɓpí dëekúu kerceen Añcos daaha.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Jamanu yi ƴaaha, lahte yonente yi koluu Yerusalem suute Añcos.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ɓëyí yínëe waa na hínú Agabus ra, bi teeɓ ɗi Ruuh-Peseŋ, yampe na won ɓëewë biti yaabi misikke leŋ haal filiɓ gina ɓéeɓ. Te di wonaꞌ ri ri, lahaꞌ ɗaaha jamanaa homaꞌ Kúlët nguur ka ra.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Tígí daaha, taalibe ya koluute biti ow fi ow waa na ɓéeɓ yeraꞌ yii mín ɗíi yeraꞌ, woluu koy-yaayya homu Yúdée rë.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Wa pagute yee wonu wa ra, yerute wa Barnabaas a Sool, woluute wa njíittí jaŋii ɓëy Yúdée.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.