Apocalipse 16
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC
1 Filoon fi baaha, mi kelohte un ɓéyrëhté sun kolaꞌ filiɓ Faam fi gaani Koope na won malaaka yi paana ya tih : « Pëyí ɗon yíin guluŋŋi paana ya túm neeɓi Koope ra feey fa ! »
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Malaakaa ɗéɓ ɗë payte yíinté gulii feey fa. Ɓëewë húmú lahuu tíinndëꞌí raba, na jaamiyuu netli ra ɓéeɓ faanni wa lecce puulli ɓosse te misikke.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Malaakaa tíkëh në rë payte yíinté bii kísí fë. Mulii kísí fë yíppée yíssëh, man ñif ɓúudé nen. Yii na pes kísí fë ɓéeɓ húlté.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Malaakii éeyë fë payte yíinté gulii laah ya a culli muluɓɓa ɓéeɓ. Muluɓɓa ɓéeɓ yíssëhté ñif.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Tígí daaha, mi kelohte un malaakaa lah sañ-sañ sun fi muluɓɓa ra na won tih :
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Fu onte ɓëewë han,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Filoon fi baaha, mi kelohte uni kolaꞌ tígë na hawruu ra na won tih :
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Malaakii iniil fa yíinté gulii sun fi naꞌa, naꞌa onute sañ-sañ fetlohte na bërëɓ ɓëewë.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Naꞌa tampe ɓëewë tami misikke, wa na solu Koope fa na cépíɗ loolla a sañ-sañi ra. Ɓëewë kaaꞌuute lof pesaɗ, kaaꞌuute kañi Koope.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Malaakii iip fa yíinté gulii sun fi ñaani nguur ki raba, nguur ki yíppée ñúus túɗ. Ɓëewë na pataaƴuu misik,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 wa na solu Koope fa sun di misiga homuu wa a puulla faanni wa ra, wa kaaꞌuute súugëh pagaɗɗi ɓossi wa.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Malaakii pëenë fë yíinté gulii filiɓ laahi gaana na wonuu Efarat ra, mulaa filiɓ síiñcé, heliɗ buurra koluu púlëen naꞌ ra waal.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Filoon fi baaha, mi otte yébítëh éeyë yí madu mbook nen : yínë ɗúhté në ɓúk niŋkinaŋka fa, kay ɗúhté ɓúk raba, lahte bi ɗúhëꞌ ɓúk yonentii paɗɗah fa.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Wa yébítëh yí Seytaane daa wol wa, ƴi na hoñuu paŋ kimtaan. Wa na payu buurra feey fa ɓéeɓ, négírée wë nda wa waaƴ haaꞌa nay lahe bisi gaani Koope fa mín ɓéeɓ rë.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Yíkëe won tih : « Síkírée, soꞌ may ac mi beetti ron ti lohoh nen ! Ɓëyí neeꞌay, yeffe búubí kaaꞌ biti tílëꞌ faan holoŋ toñeh ay sopee, ɓëyí baa lahte sos-keeñ. »
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ɗaaha, yébítëh yë négírúuté buurra ílíƴ, tígë në wonuu Armagedoŋ ra di ébrë.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Malaakii paana fa hasalte gulii sun, un ɓéyrëhté sun ɗúhëꞌ Faam fi gaana, kolaꞌ ñaani nguur ka won tih : « Iña ɓéeɓ paamaꞌte ! »
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Tígí daaha, héléƴƴë a i un a pilliŋŋa ñéerëꞌté a hégíƴëhí feey fi misikke takke. Hégíƴëhí feey fa misikke misigi fí yúhté biti lëhírëy henaꞌ ow pot ëldúnë níi a baaha.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Gini gaana lecsaꞌte éeyë, ginni heetta feey fa ɓéeɓ bëppé. Koope halay Babilon, Babilon fi gaana : ɗi hëndíɗté rí në gulii, gulii neeɓi misigi !
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ginna hom filiɓ kísí fë rë ɓéeɓ sooƴce, ow mínléh olil daŋ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ɗiŋŋi galaassi gúussé kolaꞌte sun na toɓ sun fi ɓëewë. Ɓëewë na solu Koope di yee na toɓaꞌ ri ɗiŋ galaas ra, ndah yee lah ra misikke níi misik.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.