Apocalipse 16
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARC
1 Filoon fi baaha, mi kelohte un ɓéyrëhté sun kolaꞌ filiɓ Faam fi gaani Koope na won malaaka yi paana ya tih : « Pëyí ɗon yíin guluŋŋi paana ya túm neeɓi Koope ra feey fa ! »
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Malaakaa ɗéɓ ɗë payte yíinté gulii feey fa. Ɓëewë húmú lahuu tíinndëꞌí raba, na jaamiyuu netli ra ɓéeɓ faanni wa lecce puulli ɓosse te misikke.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Malaakaa tíkëh në rë payte yíinté bii kísí fë. Mulii kísí fë yíppée yíssëh, man ñif ɓúudé nen. Yii na pes kísí fë ɓéeɓ húlté.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Malaakii éeyë fë payte yíinté gulii laah ya a culli muluɓɓa ɓéeɓ. Muluɓɓa ɓéeɓ yíssëhté ñif.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Tígí daaha, mi kelohte un malaakaa lah sañ-sañ sun fi muluɓɓa ra na won tih :
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Fu onte ɓëewë han,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Filoon fi baaha, mi kelohte uni kolaꞌ tígë na hawruu ra na won tih :
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Malaakii iniil fa yíinté gulii sun fi naꞌa, naꞌa onute sañ-sañ fetlohte na bërëɓ ɓëewë.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Naꞌa tampe ɓëewë tami misikke, wa na solu Koope fa na cépíɗ loolla a sañ-sañi ra. Ɓëewë kaaꞌuute lof pesaɗ, kaaꞌuute kañi Koope.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Malaakii iip fa yíinté gulii sun fi ñaani nguur ki raba, nguur ki yíppée ñúus túɗ. Ɓëewë na pataaƴuu misik,
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 wa na solu Koope fa sun di misiga homuu wa a puulla faanni wa ra, wa kaaꞌuute súugëh pagaɗɗi ɓossi wa.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Malaakii pëenë fë yíinté gulii filiɓ laahi gaana na wonuu Efarat ra, mulaa filiɓ síiñcé, heliɗ buurra koluu púlëen naꞌ ra waal.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Filoon fi baaha, mi otte yébítëh éeyë yí madu mbook nen : yínë ɗúhté në ɓúk niŋkinaŋka fa, kay ɗúhté ɓúk raba, lahte bi ɗúhëꞌ ɓúk yonentii paɗɗah fa.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Wa yébítëh yí Seytaane daa wol wa, ƴi na hoñuu paŋ kimtaan. Wa na payu buurra feey fa ɓéeɓ, négírée wë nda wa waaƴ haaꞌa nay lahe bisi gaani Koope fa mín ɓéeɓ rë.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Yíkëe won tih : « Síkírée, soꞌ may ac mi beetti ron ti lohoh nen ! Ɓëyí neeꞌay, yeffe búubí kaaꞌ biti tílëꞌ faan holoŋ toñeh ay sopee, ɓëyí baa lahte sos-keeñ. »
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Ɗaaha, yébítëh yë négírúuté buurra ílíƴ, tígë në wonuu Armagedoŋ ra di ébrë.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Malaakii paana fa hasalte gulii sun, un ɓéyrëhté sun ɗúhëꞌ Faam fi gaana, kolaꞌ ñaani nguur ka won tih : « Iña ɓéeɓ paamaꞌte ! »
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Tígí daaha, héléƴƴë a i un a pilliŋŋa ñéerëꞌté a hégíƴëhí feey fi misikke takke. Hégíƴëhí feey fa misikke misigi fí yúhté biti lëhírëy henaꞌ ow pot ëldúnë níi a baaha.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Gini gaana lecsaꞌte éeyë, ginni heetta feey fa ɓéeɓ bëppé. Koope halay Babilon, Babilon fi gaana : ɗi hëndíɗté rí në gulii, gulii neeɓi misigi !
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ginna hom filiɓ kísí fë rë ɓéeɓ sooƴce, ow mínléh olil daŋ.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ɗiŋŋi galaassi gúussé kolaꞌte sun na toɓ sun fi ɓëewë. Ɓëewë na solu Koope di yee na toɓaꞌ ri ɗiŋ galaas ra, ndah yee lah ra misikke níi misik.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.