Apocalipse 12
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA
1 Filoon fi baaha, lahte yii éemílëꞌté feeñiyohte sun : yaa ow ɓeleɓ, ɗi ɓekoh naꞌa, céyín fë hompe kotti feey, baanii lahaꞌ hul sabboo a hul ana hompe afa.
1 Viu-se grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça.
2 Ɓelaa húmú loo. Bi ham lowa nék, ɗi na foŋ ndah misik.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Tígí daaha, yin kay feeñiyaatte sun : niŋkinaŋka gaan, luum cuƴ, bi lahaꞌ af paana a wic sabboo. Affi paana ya ɓéeɓ ɓekute baane-buur.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças e dez chifres, e, nas cabeças, sete diademas.
4 Hatin yínë di hatinni éeyë yí hulla sun ɓéeɓ lúk niŋkinaŋka fa paɗte wa, lasse wa feey fa. Ɗi fi niŋkinaŋka fa nék, hompe fíi ɓelaa na saañ ɓëslé rë na woh biti ɗi ɓësíil rëe ndín, ɗi ñam baakera.Ɓelaa a niŋkinaŋka fa|alt="The Dragon" src="67_Rev12.1,3_Woman&Dragon.tif" size="span" copy="Gordon Thomson" ref="12.4"
4 A sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra. E o dragão se deteve diante da mulher que estava para dar à luz, a fim de devorar o filho dela quando nascesse.
5 Ɓelaa ɓësíilté, lahte koy ƴaal. Koy ki ƴaali baa daa ri bee nay kúré heetta ɓéeɓ kúrí híinté rë. Bi hom niŋkinaŋka fa na seh, límúu kúkëyë, ɗi yíppée pahu kúrúté hompe hëbís Koope a ñaani nguur ki.
5 Ela deu à luz um filho homem, que há de governar todas as nações com cetro de ferro. E o filho da mulher foi arrebatado para junto de Deus e do seu trono.
6 Ɗi fi ɓelaa nék, hegohte saañce luufin, ɗeef Koope liiltee rii saamiɗ tígí homa ri daaha, ɗi tooppituu níi hen bis júnní a bis tíméer ana a bis sabay pëenë (1.260).
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde Deus lhe havia preparado um lugar, para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Tígí daaha, haaꞌa takke sun-Koo : malaakii gaana na wonuu Misel ra a këewí na haaꞌuu a niŋkinaŋka fa a këewí.
7 Então estourou a guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão. Também o dragão e os seus anjos lutaram,
8 Misel a këewí ɓagute niŋkinaŋka fa a këewí. Ɓaguu niŋkinaŋka fa a këewí rë, wa ɗëmlíh sun-Koo.
8 mas não conseguiram sair vitoriosos e não havia mais lugar para eles no céu.
9 Puŋkal mi niŋkinaŋka fa líkúté. Ɗi fi goŋ fee kíilë na húmú wonuu tuumaloh mbée Seytaane ra, ɗi fa na húmú nofaꞌ ɓëy ëldúnë ɓéeɓ rë líkúté betute feey, ɓani këewí.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo. Ele foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Mi yíppée keloh uni ɓéyrëhté kolaꞌte sun-Koo won tih :
10 Então ouvi uma voz forte no céu, proclamando: “Agora veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite diante do nosso Deus.
11 Koy-yaayya daa míllúu ríi ɓaŋ,
11 Eles o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo diante da morte, não amaram a própria vida.
12 Mi won tee ɓal :
12 Por isso, alegrem-se, ó céus, e vocês que neles habitam. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vocês, cheio de fúria, sabendo que pouco tempo lhe resta.”
13 Olaꞌ niŋkinaŋka fa biti ɗi betu feey fa ra, ɗi yampe na ɓoorsoh ɓelaa húmú lah koy ƴaal baa ra.
13 Quando o dragão viu que tinha sido atirado para a terra, perseguiu a mulher que tinha dado à luz o filho homem.
14 Ndaa ɓelaa saamɗute paɓ ana ti paɓ dúut nen, ƴi nay rii kúré tígë saamiɗ ɗi Koope luufin, ɗi hom daaha tooppituu níi hen kíil éeyë a caan, wuloh niŋkinaŋka fa.
14 Mas foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, para o seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora do alcance da serpente.
15 Niŋkinaŋka fa púussé muluɓ caak ti húlbí na bas nen filoon ɓelaa, na fahaꞌ biti mulaa pah ri.
15 Então, a serpente lançou da boca água como um rio atrás da mulher, a fim de fazer com que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Ndaa feey fa hílíppé ɓelaa, haaŋke, hante mulaa púus niŋkinaŋka fa ra ɓéeɓ.
16 A terra, porém, socorreu a mulher: abriu a sua boca e engoliu o rio que o dragão tinha lançado de sua boca.
17 Bi haay keeñ niŋkinaŋka fa ɓelaa níi haay, ɗi saañce yejohi koyyi kay yi, ƴee na ñeyu túuƴëꞌ yí Koope ra te dékúu seedeyidi Yéesú rë.
17 O dragão ficou irado com a mulher e foi travar guerra com o restante da descendência dela, ou seja, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus.
18 Kolaꞌ niŋkinaŋka fa dah, ɗi payte caŋke ɓúk kísí na seh.
18 E o dragão se pôs em pé sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.