2 Coríntios 7
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVI
1 Ɗon fi kooƴƴa fahaꞌ mi níi fahaꞌ ra, iñƴaa ɓéeɓ gapu yen. Kon yen ɓukutoh yii na sobeyil faanni yen a keeññi yen ɓéeɓ, maanam yen paŋ ɓéeɓ yen pesaꞌ neeh Koope níi yen lan ces.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Kúnsí keeññon ɗon ɓek fun na. Fun tooñuy ow, fun yahuy ow, fun nofuuy ow yii daa ri lahaꞌ ri.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Mi wonay yii baa biti mi hom yami ron yin déꞌ, ndah mi mëssée rën won biti fun ɓeku ron ɓeko keeññi fun níi dara mínéh yen taaggilaꞌ, pesa neh kúl kë neh.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mi wëelíyëhté rën níi wëelíyëh, te mi damaꞌ ɗon. Filiɓ coono ya ñeyu fun ɗa ɓéeɓ, soꞌ mi lukki lah doole na, te keeñ soꞌ lukaꞌ sos na níi hen dotooƴ.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Nagajek, lahuu fun Maseduwaan ra, fun lahuy jaamma koy yínë sah. Fun maluu kofeel ɓéeɓ kay : ɓëewë homute na haaꞌuu fun, ɓaatte biti keeññi fun tookay ndah tíit.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Koope fa na on ɓëeꞌ yeɗɗoh doole ra, onte fun doole bee ayaꞌ Tít ɗë.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ayi neh doŋ daa on fun doole, ndaa yee ɓíllëꞌ rí fun ɗee onuu ron ɗi fi baa doole ra. Ɗi ɓílíɗté fun ɗee fahuu ɗon olaadi soꞌ ra, réeccíyëhë réeccíyúu ron ra, a ɗee pokuu ɗon soo na ra. Yii baa daa ɓaatti sosil keeñ soꞌ.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Mi yúhté biti unna húmú bíní mí ron ra húmú misikke ron, ndaa misiga teem guuttii baaha. Soꞌ mi réeccíyëey rí tígë homaꞌ mi bee ra nék. Nagajek, mi húmú réeccíyëhté rí bee kelaꞌ mi biti unna misikke ron ra,
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 ndaa keeñ soꞌ sosse leegi. Keeñ soꞌ sosaay biti unna húmú misikke ron déꞌ, ndaa biti misiga misik ri ron ra tahte ɗon lofute pesaɗ. Misigi baaha ñéerëꞌté a yee fahaꞌ Koope ra. Kon fun tooñuy ron yínë sah !
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Nagajek, misigi ñéerëꞌ a yee fahaꞌ Koope ra, daa na tah ow lof pesaɗ ɓëeꞌ múc, te yii ay réeccíyúu íníh në. Ndaa misigi ñéerëꞌ a iñi ëldúnë fí beh, ɓekaꞌ ow húl.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Yee húmú misik ɗon ɗa ñéerëꞌté a yee fahaꞌ Koope ra ! Leegi ëlsíi yee lím rí ɗon na ra : ɗee sawooruu ron ra, ɗee layruu ron affon ɗa, ɗee oluu ron affon ɗa, ɗee tíitúu ɗon ɗa, ɗee caguu ron olaadi soꞌ ra, ɗee fahuu ron ñee yee fahaꞌ Koope ra, a ɗee koruu ron ɓëeꞌ paŋ ɓos ɗa ! Iña pagu ɗon ƴaa ra ɓéeɓ, ɗon teeɓuute affon biti ɗon nëníh yee húmú won mi ron baa ra.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ɗon ot mi húmú bíní ron, ɗi ɓëeꞌ tooñ ɗa neh daa tah, te ri ɓëeꞌ tooñu ra neh ɓal. Yee tah mi húmú bíní ron ra, mi húmú fahaꞌ biti ɗon yúh níi lan di fíi Koope biti ɗon sawoorute fun na níi sawoor.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Yii baa daa on fun doole ɗeh. Teyay doolaa on ɗi fun ɗa, ndaa oluu fun biti keeñ Tít sosse di ɗee tahuu ɗon níi keeña yëellëhté rë, keeññi fun ɓaattee sos.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Mi húmú sampee ron damaꞌ fíi Tít te mi sopaay na woteh. Fun húmú mësúu ron won kaah, te laasa na húmú laasu fun ɗon fíi Tít ɗë, ow taasaay ri ɓal.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ɗaaha, fahaꞌa fahaꞌ ri ron ra ɓaataꞌ ɓaatoo, biti ri nérsëh ñeya ñeyuu ɗon ɓéeɓ yee won ɗi ɗon a ɗee teertuu ɗon ri ra : ɗon onute ri cér níi mitte sëk.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Keeñ soꞌ sosse di yee mínëꞌ mí tík yaakaari soꞌ sun fon di yii mín ɗíi hen ɓéeɓ ɗë.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.