2 Coríntios 7
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA
1 Ɗon fi kooƴƴa fahaꞌ mi níi fahaꞌ ra, iñƴaa ɓéeɓ gapu yen. Kon yen ɓukutoh yii na sobeyil faanni yen a keeññi yen ɓéeɓ, maanam yen paŋ ɓéeɓ yen pesaꞌ neeh Koope níi yen lan ces.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kúnsí keeññon ɗon ɓek fun na. Fun tooñuy ow, fun yahuy ow, fun nofuuy ow yii daa ri lahaꞌ ri.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mi wonay yii baa biti mi hom yami ron yin déꞌ, ndah mi mëssée rën won biti fun ɓeku ron ɓeko keeññi fun níi dara mínéh yen taaggilaꞌ, pesa neh kúl kë neh.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mi wëelíyëhté rën níi wëelíyëh, te mi damaꞌ ɗon. Filiɓ coono ya ñeyu fun ɗa ɓéeɓ, soꞌ mi lukki lah doole na, te keeñ soꞌ lukaꞌ sos na níi hen dotooƴ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nagajek, lahuu fun Maseduwaan ra, fun lahuy jaamma koy yínë sah. Fun maluu kofeel ɓéeɓ kay : ɓëewë homute na haaꞌuu fun, ɓaatte biti keeññi fun tookay ndah tíit.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Koope fa na on ɓëeꞌ yeɗɗoh doole ra, onte fun doole bee ayaꞌ Tít ɗë.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ayi neh doŋ daa on fun doole, ndaa yee ɓíllëꞌ rí fun ɗee onuu ron ɗi fi baa doole ra. Ɗi ɓílíɗté fun ɗee fahuu ɗon olaadi soꞌ ra, réeccíyëhë réeccíyúu ron ra, a ɗee pokuu ɗon soo na ra. Yii baa daa ɓaatti sosil keeñ soꞌ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Mi yúhté biti unna húmú bíní mí ron ra húmú misikke ron, ndaa misiga teem guuttii baaha. Soꞌ mi réeccíyëey rí tígë homaꞌ mi bee ra nék. Nagajek, mi húmú réeccíyëhté rí bee kelaꞌ mi biti unna misikke ron ra,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 ndaa keeñ soꞌ sosse leegi. Keeñ soꞌ sosaay biti unna húmú misikke ron déꞌ, ndaa biti misiga misik ri ron ra tahte ɗon lofute pesaɗ. Misigi baaha ñéerëꞌté a yee fahaꞌ Koope ra. Kon fun tooñuy ron yínë sah !
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Nagajek, misigi ñéerëꞌ a yee fahaꞌ Koope ra, daa na tah ow lof pesaɗ ɓëeꞌ múc, te yii ay réeccíyúu íníh në. Ndaa misigi ñéerëꞌ a iñi ëldúnë fí beh, ɓekaꞌ ow húl.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Yee húmú misik ɗon ɗa ñéerëꞌté a yee fahaꞌ Koope ra ! Leegi ëlsíi yee lím rí ɗon na ra : ɗee sawooruu ron ra, ɗee layruu ron affon ɗa, ɗee oluu ron affon ɗa, ɗee tíitúu ɗon ɗa, ɗee caguu ron olaadi soꞌ ra, ɗee fahuu ron ñee yee fahaꞌ Koope ra, a ɗee koruu ron ɓëeꞌ paŋ ɓos ɗa ! Iña pagu ɗon ƴaa ra ɓéeɓ, ɗon teeɓuute affon biti ɗon nëníh yee húmú won mi ron baa ra.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ɗon ot mi húmú bíní ron, ɗi ɓëeꞌ tooñ ɗa neh daa tah, te ri ɓëeꞌ tooñu ra neh ɓal. Yee tah mi húmú bíní ron ra, mi húmú fahaꞌ biti ɗon yúh níi lan di fíi Koope biti ɗon sawoorute fun na níi sawoor.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Yii baa daa on fun doole ɗeh. Teyay doolaa on ɗi fun ɗa, ndaa oluu fun biti keeñ Tít sosse di ɗee tahuu ɗon níi keeña yëellëhté rë, keeññi fun ɓaattee sos.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Mi húmú sampee ron damaꞌ fíi Tít te mi sopaay na woteh. Fun húmú mësúu ron won kaah, te laasa na húmú laasu fun ɗon fíi Tít ɗë, ow taasaay ri ɓal.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ɗaaha, fahaꞌa fahaꞌ ri ron ra ɓaataꞌ ɓaatoo, biti ri nérsëh ñeya ñeyuu ɗon ɓéeɓ yee won ɗi ɗon a ɗee teertuu ɗon ri ra : ɗon onute ri cér níi mitte sëk.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Keeñ soꞌ sosse di yee mínëꞌ mí tík yaakaari soꞌ sun fon di yii mín ɗíi hen ɓéeɓ ɗë.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.