Atos 27
ULwitikano uLupya (NDH) vs VC
1 Po uFeesito akalaghila ukuti tukwele mu ngalabha nu kubhuuka ku Looma mu chiisu icha Itaaliya. Mu kabhalilo ako bhakamubhiika uPaabhuli na bhapinyighwa abhanine mu tukono utwa songo yumo ughwa bhashikali yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yuliyo. UYuliyo akafumagha mu chibhughutila icha bhashikali abha Kayisaali uAghuusito.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Po tukakwela ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Andulamitiyo nu kubhuuka ku twaya tuutwo tuli ku chiseese ku nyanja mu chiisu icha Aasiya. Bhwo tukutiila, tukabha pamupeene nu mundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Alisitaako yuuyo akafumagha mu kaaya aka Tesaloniike mu chiisu icha Makendooniya.UPaabhuli akuchuula ukubhuuka ku Looma|alt="Paul's journey to Rome" src="Ndali HG-K-Paul-Rome BW.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ishiku ningeelo, tukafika mu kaaya aka Sindoni. Bhwo twafika, uYuliyo akamubhombela akiisa uPaabhuli ku sila iya kumwitikisha ukuti akomaane na bhamanyani bhaake bhaabho bhakiikalagha mu kaaya ako ukuti bhamwafwe fiifyo akalondagha.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Bhwo twatiila mu kaaya aka Sindoni, ingalabha yikaghenda kulubhafu ulwa kumutu ulwa lusungo ulwa Kiipulo. Tukabhomba ulwo ku nongwa iya kuti tukooghopagha ichikungu ichikali.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tukalobhoka inyanja ukughendela kulubhafu ulwa chiisu icha Kilikiya ni chiisu icha Pamufiiliya, tukafika mu kaaya aka Miila kaako kali mu chiisu icha Likiya.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Bhwo tukaali tuli mu kaaya aka Miila, usongo ughwa bhashikali uYuliyo yula akapulika ukuti yiliipo ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Alekisandiliya nu kubhuuka mu chiisu icha Itaaliya. Pabhumalilo tweshi tukakwela mu ngalabha yila.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ingalabha yila yikaghendagha panandi panandi nu kwegha amashiku amingi mu sila, po tukafika ku ndamyo mu kaaya aka Nindo. Ku nongwa iya chikungu ichikali, ingalabha yikapootwa ukugholoka isa muumwo tukalondelagha. Po ukuti ingalabha manye yikomaane ni chikungu, yikaghenda kulubhafu ulwa lusungo ulwa Kileete kupiipi nu bhuyo bhumo bhuubhwo ingamu yaake bhakatingi Salumone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Po tukaghenda kulubhafu ulwa Kileete ku ndamyo inyingi nu kufika pabhuyo bhumo paapo ingalabha yibhaghiile ukwima. Ubhuyo ubhwo ingamu yaake bhakatingi Bhuyo Bhwisa paapo pakabha papiipi na kaaya aka Laseeya.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Po tukataagha akabhalilo akingi ukughenda mu nyanja, soona koope akabhalilo akiisa aka kughenda mu nyanja kakabha kaashila. Po kukabha kupala leka ukwendelela ukuchuula mu nyanja. Po uPaabhuli akabhasoka akati,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Mwe bhanyiitu umwe, ingusuuma muumbulikishe! Naatesha ukuti isila yiitu indiyibhe ni ndamyo ingulu leka paapo ingalabha ni mishigho yaake indifikomanike, soona abhandu bhamu pakati papiitu indibhafwe.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Loole usongo ughwa bhashikali yula atakapulika shiisho uPaabhuli akayugha, loole akiitikana na shiisho umughendesha ngalabha nu mwene ngalabha bhakamubhuula.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ku nongwa iya kuti pabhuyo paapo ingalabha yikwimagha patakabha akiisa akabhalilo aka mbepo, abhandu abhingi bhaabho bhakabha mu ngalabha yila bhakiitikana ukutiila pabhuyo bhula nu kusubhaalila ukufika mu kaaya aka Foyinike nu kwikala ukwo akabhalilo aka mbepo. Ubhuyo ubhu bhukabha mu chiisu icha Kileete bhuubhwo bhukatendekeshighwa akiisa ukushighila ichikungu ichikali chiicho chikafumilagha kuukwo isubha likukilila.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Bhwo ichikungu chiicho chitakabha na maka chiicho chikafumilagha kutulundi chaanda ukukuka, abhaghendesha ngalabha bhakaanda ukwinongʼona ukuti bhabhaghiile ukufika kuukwo bhakabhuukagha. Po bhakaghutiisha umwela nu kwanda ukughendesha ingalabha nu kubhuuka ukughendela kulubhafu ku lusungo ulwa Kileete.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Loole bhwo akabhalilo akapimba kaakinda, ichikungu icha maka chikakukagha ukufuma ku lusungo ulwa Kileete, chiicho ingamu yaake bhakatingi Ebhulakilo kwo kuti, “Chikungu ukufuma kumutu.”
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ichikungu chila chikaanda ukuyikoma ku maka ingalabha yila, ku nongwa iyo tukapootwa ukwendelela isa muumwo tukalondelagha. Pabhumalilo abhaghendesha ngalabha bhakaleka ukuyilongosha, loole ichikungu chikaanda ukuyisungila ku maka ingalabha.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Po ingalabha yikaghenda kulubhafu ku lusungo ulunandi luulwo ingamu yaake bhakatingi Kabhunda. Ulusungo ulwo lukashighila panandi ichikungu chiicho chikakukagha. Bhwo ingalabha yikughenda, abhaghendesha ngalabha bhakakwesha nu kupinya ku ndamyo ubhwato ubhwa kubhapoka abhandu bhaabho bhakabha mu miishi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Bhwo bhaabhukwesha ubhwato, bhakayipinya ingalabha paase ni ngoye ukuti fikolane pamupeene manye yikomanikaghe. Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyibhuuke nabho ukufika ku musanga ghuughwo ghukabha ku chiseese ku chiisu icha Limbiya, bhakiisha umwela umungʼwamu ghula mukati mu nyanja nu kuyileka ingalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe panandi panandi.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ishiku ilya ningeelo ichikungu ni nguli isha mu nyanja fikoongelagha ukuyikoma akabhiibhi ingalabha. Po abhabhombi abha mu ngalabha bhakaanda ukutiisha imishigho nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Loole pi ishiku ilya bhutatu bhwo bhaagha ichikungu chikwendelela ngaani, bhakaanda ukutaagha ni fibhombelo fimo ifya kughendeshekesha ingalabha ukuti yibhe mbepe.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ichikungu chikeendelela ukukuka ku maka ngaani, tukaanda ukupootwa ukulibhona isubha ni ndoondwa ku mashiku amingi. Pabhumalilo tutakabha nu lusuubhilo ulwa kupona.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila bhakiikala amashiku amingi chishita kulya naakamu. Po ishiku limo uPaabhuli akiima pakati papaabho, akabhabhuula akati, “Mwe bhanyiitu umwe, linga mukaambulikagha ishiku lila liilyo ingabhabhuulagha ukuti manye tutiilaghe mu lusungo ulwa Kileete, ngali katakomanika naakamu isa muumwo ishi shaatwagha.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ulu ingubhasuuma mwikashe paapo ataliipo umundu naayumo pakati papiitu yuuyo indiafwe, loole ingalabha iyi yeene yo yiiyo indiyikomanike nu kutwibha.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ishimeenye ishi ku nongwa iya kuti akabhalilo aka pabhushiku uChaala yuuyo une nee mundu ghwake soona yuuyo ingumwipuutagha, amutumite ughwandumi ghwake kukwangu. Ughwandumi uyo iimite papiipi nuune,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 aambuulite ukuti, ‘Ghwe Paabhuli, manye ghwoghopaghe! Ughwe kulondighwa ubhuuke ku chiisu icha Looma nu kwima pandaashi pa Kayisaali ukuti akulonge. Soona ingulonda umanye ukuti ku nongwa iya chisa chaake kukwako, uChaala indiabhapoke abhandu bhooshi bhaabho bhali pamupeene nuughwe mu ngalabha iyo.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ku nongwa iyo, mwe bhanyiitu umwe, ikashanga paapo une ingwitika ukuti uChaala indiabhombe isa muumwo aambuuliile.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Loole ingalabha indiyitutaaghe ku chiseese icha lusungo lumo.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ishiku limo bhwo ubhushiku ubhwa kalongo na bhunna (14) bhwafika ukwandila muumwo ichikungu chikaandila, ichikungu chikabha chikaali chikuyisungila ingalabha mu nyanja iya Andiliya. Bhwo akabhalilo kaafika pabhushiku pakati, abhabhombi bhakiinongʼonagha ukuti ingalabha yaapalamila ukufika ku chiisu ichikafu.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Po bhakeegha nu kwisha ichipimilo icha miishi mu nyanja. Bhwo bhaapima, bhakaagha ichishibha chili amatambo amalongo matatu, mahaano na mabhili (37) ukufika paase pa nyanja. Bhwo bhaaghenda pandaashi panandi, bhakapima soona nu kwagha ichishibha chili amatambo amalongo mabhili, mahaano na mabhili (27) ukufika paase pa nyanja.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyiikome mu lyalabhwe, abhabhombi bhakeegha imyela imingʼwamu minna yiiyo yikabha kunyuma ku ngalabha nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha manye yighendaghe. Po bhakaanda ukwipuuta ukuti kuchange lubhilo.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Abhabhombi abho bhakalondagha ukwika nu kuyileka ingalabha ukuti bhakinde nu kusobha. Po bhakiisha ubhwato loole bhakiibhiika ungati bhakulonda ukwisha umwela umungʼwamu ghuughwo ghukabha kundaashi ku ngalabha.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Loole uPaabhuli akashaaghania shiisho bhakabhombagha, po akamubhuula usongo ughwa bhashikali pamupeene na bhashikali abhanine akati, “Linga abhabhombi abha bhatakushaala mu ngalabha iyi, umwe mutabhaghiile ukupona.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Po abhashikali bhala bhakayibhegha imighoye yila yiiyo abhabhombi bhala bhakapinyila ubhwato. Bhwo bhaayibhegha, bhakabhulekela ubhwato, bhwope bhukaghwila mu nyanja.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Bhwo kwapalamila ukucha, uPaabhuli akabhasuuma abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila ukuti bhalye ifindu, akabhabhuula akati, “Umuusughu lishiku lya kalongo na manna (14) bhwo mukaali mukupaasha ukuti mutaliile naakamu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ulu ingubhasuuma mulye ifindu paapo indifibhaafwe ukuti mubhange bhuumi. Ingubhabhuula ulwo ku nongwa iya kuti ataliipo umundu naayumo pakati papiinyu yuuyo indiasofye na kangʼwili kamu ukufuma ku mutu ghwake.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Bhwo uPaabhuli aayugha amashu agho, akeegha umukati, akamupaalisha uChaala pandaashi pa bhandu bhooshi, akaghubheghulania, akaanda ukulya.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ukukongana na shiisho uPaabhuli akabhomba, abhandu bhooshi bhakakabha amaka, bhoope bhakeegha ifindu nu kulya.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Mu ngalabha yila tukabhaamwo abhandu imya shibhili, amalongo mahaano na mabhili, bhahaano na yumo (276).
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bhwo abhandu bhooshi bhaalya nu kwikuta, bhakaanda ukutaagha ingano mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Bhwo bhwacha, abhabhombi abha mu ngalabha yila bhakachibhona ichiisu chimo, loole bhatakachimanyagha. Po bhakatesha nu kubhubhona ubhuyo bhumo bhuubhwo bhukabha nu musanga, bhakiitikana ukughela ukuyighendesha ingalabha yila ukuti yifike pabhuyo bhula.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Bhamu bhakabhegha ingoye shooshi shiisho bhakapinyila imyela imingʼwamu nu kuyileka yighwile mu nyanja, soona abhanine bhakaabhula ingoye shiisho bhakapinyila ichipotelo icha ngalabha. Po bhakakwesha umwenda umukulu kundaashi ku ngalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe ingalabha kundaashi ukubhuuka ku chiseese.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Loole bhwo ingalabha yila yaafika paapo umusanga umwingi ghukabhungaana mukati mu nyanja ungati chighamba, yikapootwa ukughenda. Ulubhafu ulwa kundaashi ulwa ngalabha lukiingila mu musanga, ingalabha yikapatila, loole ulubhafu ulwa kunyuma ulwa ngalabha lukakomanika nu kuyabhanika ku nongwa iya kukomighwa ku maka ni nguli ingulu.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Bhwo abhashikali bhaashibhona shooshi isho, bhakatumula ukuti bhabhaghoghe abhapinyighwa bhooshi paapo bhakooghopagha ukuti bhabhaghiile ukusabha nu kulobhoka ku isiila, bhakinde nu kusobha.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Loole ku nongwa iya kuti usongo ughwa bhashikali atakalondagha ukuti uPaabhuli aghoghighwe, akabhakaanisha abhashikali bhala ukuti manye bhabhombaghe shiisho bhabhaatikite. Po akalaghila ku bhandu bhooshi ukuti umundu ghweshi yuuyo abhaghiile ukusabha, iitaaghe mu nyanja taashi, asabhe nu kulobhoka ku isiila.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Loole abhanine bhooshi bhaabho bhatakamanya ukusabha, usongo yula akalaghila ukuti bheeghe amatapwa pamu ifibhali ifya ngalabha yiiyo yikakomanika ukuti fibhaafwe ukulobhoka. Pabhumalilo ghweshi umundu akalobhoka akiisa.Ingalabha yikakomanika loole abhandu bhakalobhoka akiisa|src="cn02046C.tif" size="col" ref="27:44"
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.