Atos 27
ULwitikano uLupya (NDH) vs NVT
1 Po uFeesito akalaghila ukuti tukwele mu ngalabha nu kubhuuka ku Looma mu chiisu icha Itaaliya. Mu kabhalilo ako bhakamubhiika uPaabhuli na bhapinyighwa abhanine mu tukono utwa songo yumo ughwa bhashikali yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yuliyo. UYuliyo akafumagha mu chibhughutila icha bhashikali abha Kayisaali uAghuusito.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Po tukakwela ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Andulamitiyo nu kubhuuka ku twaya tuutwo tuli ku chiseese ku nyanja mu chiisu icha Aasiya. Bhwo tukutiila, tukabha pamupeene nu mundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Alisitaako yuuyo akafumagha mu kaaya aka Tesaloniike mu chiisu icha Makendooniya.UPaabhuli akuchuula ukubhuuka ku Looma|alt="Paul's journey to Rome" src="Ndali HG-K-Paul-Rome BW.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ishiku ningeelo, tukafika mu kaaya aka Sindoni. Bhwo twafika, uYuliyo akamubhombela akiisa uPaabhuli ku sila iya kumwitikisha ukuti akomaane na bhamanyani bhaake bhaabho bhakiikalagha mu kaaya ako ukuti bhamwafwe fiifyo akalondagha.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Bhwo twatiila mu kaaya aka Sindoni, ingalabha yikaghenda kulubhafu ulwa kumutu ulwa lusungo ulwa Kiipulo. Tukabhomba ulwo ku nongwa iya kuti tukooghopagha ichikungu ichikali.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Tukalobhoka inyanja ukughendela kulubhafu ulwa chiisu icha Kilikiya ni chiisu icha Pamufiiliya, tukafika mu kaaya aka Miila kaako kali mu chiisu icha Likiya.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Bhwo tukaali tuli mu kaaya aka Miila, usongo ughwa bhashikali uYuliyo yula akapulika ukuti yiliipo ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Alekisandiliya nu kubhuuka mu chiisu icha Itaaliya. Pabhumalilo tweshi tukakwela mu ngalabha yila.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ingalabha yila yikaghendagha panandi panandi nu kwegha amashiku amingi mu sila, po tukafika ku ndamyo mu kaaya aka Nindo. Ku nongwa iya chikungu ichikali, ingalabha yikapootwa ukugholoka isa muumwo tukalondelagha. Po ukuti ingalabha manye yikomaane ni chikungu, yikaghenda kulubhafu ulwa lusungo ulwa Kileete kupiipi nu bhuyo bhumo bhuubhwo ingamu yaake bhakatingi Salumone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Po tukaghenda kulubhafu ulwa Kileete ku ndamyo inyingi nu kufika pabhuyo bhumo paapo ingalabha yibhaghiile ukwima. Ubhuyo ubhwo ingamu yaake bhakatingi Bhuyo Bhwisa paapo pakabha papiipi na kaaya aka Laseeya.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Po tukataagha akabhalilo akingi ukughenda mu nyanja, soona koope akabhalilo akiisa aka kughenda mu nyanja kakabha kaashila. Po kukabha kupala leka ukwendelela ukuchuula mu nyanja. Po uPaabhuli akabhasoka akati,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Mwe bhanyiitu umwe, ingusuuma muumbulikishe! Naatesha ukuti isila yiitu indiyibhe ni ndamyo ingulu leka paapo ingalabha ni mishigho yaake indifikomanike, soona abhandu bhamu pakati papiitu indibhafwe.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Loole usongo ughwa bhashikali yula atakapulika shiisho uPaabhuli akayugha, loole akiitikana na shiisho umughendesha ngalabha nu mwene ngalabha bhakamubhuula.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ku nongwa iya kuti pabhuyo paapo ingalabha yikwimagha patakabha akiisa akabhalilo aka mbepo, abhandu abhingi bhaabho bhakabha mu ngalabha yila bhakiitikana ukutiila pabhuyo bhula nu kusubhaalila ukufika mu kaaya aka Foyinike nu kwikala ukwo akabhalilo aka mbepo. Ubhuyo ubhu bhukabha mu chiisu icha Kileete bhuubhwo bhukatendekeshighwa akiisa ukushighila ichikungu ichikali chiicho chikafumilagha kuukwo isubha likukilila.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Bhwo ichikungu chiicho chitakabha na maka chiicho chikafumilagha kutulundi chaanda ukukuka, abhaghendesha ngalabha bhakaanda ukwinongʼona ukuti bhabhaghiile ukufika kuukwo bhakabhuukagha. Po bhakaghutiisha umwela nu kwanda ukughendesha ingalabha nu kubhuuka ukughendela kulubhafu ku lusungo ulwa Kileete.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Loole bhwo akabhalilo akapimba kaakinda, ichikungu icha maka chikakukagha ukufuma ku lusungo ulwa Kileete, chiicho ingamu yaake bhakatingi Ebhulakilo kwo kuti, “Chikungu ukufuma kumutu.”
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Ichikungu chila chikaanda ukuyikoma ku maka ingalabha yila, ku nongwa iyo tukapootwa ukwendelela isa muumwo tukalondelagha. Pabhumalilo abhaghendesha ngalabha bhakaleka ukuyilongosha, loole ichikungu chikaanda ukuyisungila ku maka ingalabha.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Po ingalabha yikaghenda kulubhafu ku lusungo ulunandi luulwo ingamu yaake bhakatingi Kabhunda. Ulusungo ulwo lukashighila panandi ichikungu chiicho chikakukagha. Bhwo ingalabha yikughenda, abhaghendesha ngalabha bhakakwesha nu kupinya ku ndamyo ubhwato ubhwa kubhapoka abhandu bhaabho bhakabha mu miishi.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Bhwo bhaabhukwesha ubhwato, bhakayipinya ingalabha paase ni ngoye ukuti fikolane pamupeene manye yikomanikaghe. Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyibhuuke nabho ukufika ku musanga ghuughwo ghukabha ku chiseese ku chiisu icha Limbiya, bhakiisha umwela umungʼwamu ghula mukati mu nyanja nu kuyileka ingalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe panandi panandi.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ishiku ilya ningeelo ichikungu ni nguli isha mu nyanja fikoongelagha ukuyikoma akabhiibhi ingalabha. Po abhabhombi abha mu ngalabha bhakaanda ukutiisha imishigho nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Loole pi ishiku ilya bhutatu bhwo bhaagha ichikungu chikwendelela ngaani, bhakaanda ukutaagha ni fibhombelo fimo ifya kughendeshekesha ingalabha ukuti yibhe mbepe.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ichikungu chikeendelela ukukuka ku maka ngaani, tukaanda ukupootwa ukulibhona isubha ni ndoondwa ku mashiku amingi. Pabhumalilo tutakabha nu lusuubhilo ulwa kupona.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila bhakiikala amashiku amingi chishita kulya naakamu. Po ishiku limo uPaabhuli akiima pakati papaabho, akabhabhuula akati, “Mwe bhanyiitu umwe, linga mukaambulikagha ishiku lila liilyo ingabhabhuulagha ukuti manye tutiilaghe mu lusungo ulwa Kileete, ngali katakomanika naakamu isa muumwo ishi shaatwagha.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ulu ingubhasuuma mwikashe paapo ataliipo umundu naayumo pakati papiitu yuuyo indiafwe, loole ingalabha iyi yeene yo yiiyo indiyikomanike nu kutwibha.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ishimeenye ishi ku nongwa iya kuti akabhalilo aka pabhushiku uChaala yuuyo une nee mundu ghwake soona yuuyo ingumwipuutagha, amutumite ughwandumi ghwake kukwangu. Ughwandumi uyo iimite papiipi nuune,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 aambuulite ukuti, ‘Ghwe Paabhuli, manye ghwoghopaghe! Ughwe kulondighwa ubhuuke ku chiisu icha Looma nu kwima pandaashi pa Kayisaali ukuti akulonge. Soona ingulonda umanye ukuti ku nongwa iya chisa chaake kukwako, uChaala indiabhapoke abhandu bhooshi bhaabho bhali pamupeene nuughwe mu ngalabha iyo.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ku nongwa iyo, mwe bhanyiitu umwe, ikashanga paapo une ingwitika ukuti uChaala indiabhombe isa muumwo aambuuliile.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Loole ingalabha indiyitutaaghe ku chiseese icha lusungo lumo.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Ishiku limo bhwo ubhushiku ubhwa kalongo na bhunna (14) bhwafika ukwandila muumwo ichikungu chikaandila, ichikungu chikabha chikaali chikuyisungila ingalabha mu nyanja iya Andiliya. Bhwo akabhalilo kaafika pabhushiku pakati, abhabhombi bhakiinongʼonagha ukuti ingalabha yaapalamila ukufika ku chiisu ichikafu.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Po bhakeegha nu kwisha ichipimilo icha miishi mu nyanja. Bhwo bhaapima, bhakaagha ichishibha chili amatambo amalongo matatu, mahaano na mabhili (37) ukufika paase pa nyanja. Bhwo bhaaghenda pandaashi panandi, bhakapima soona nu kwagha ichishibha chili amatambo amalongo mabhili, mahaano na mabhili (27) ukufika paase pa nyanja.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyiikome mu lyalabhwe, abhabhombi bhakeegha imyela imingʼwamu minna yiiyo yikabha kunyuma ku ngalabha nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha manye yighendaghe. Po bhakaanda ukwipuuta ukuti kuchange lubhilo.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Abhabhombi abho bhakalondagha ukwika nu kuyileka ingalabha ukuti bhakinde nu kusobha. Po bhakiisha ubhwato loole bhakiibhiika ungati bhakulonda ukwisha umwela umungʼwamu ghuughwo ghukabha kundaashi ku ngalabha.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Loole uPaabhuli akashaaghania shiisho bhakabhombagha, po akamubhuula usongo ughwa bhashikali pamupeene na bhashikali abhanine akati, “Linga abhabhombi abha bhatakushaala mu ngalabha iyi, umwe mutabhaghiile ukupona.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Po abhashikali bhala bhakayibhegha imighoye yila yiiyo abhabhombi bhala bhakapinyila ubhwato. Bhwo bhaayibhegha, bhakabhulekela ubhwato, bhwope bhukaghwila mu nyanja.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Bhwo kwapalamila ukucha, uPaabhuli akabhasuuma abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila ukuti bhalye ifindu, akabhabhuula akati, “Umuusughu lishiku lya kalongo na manna (14) bhwo mukaali mukupaasha ukuti mutaliile naakamu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ulu ingubhasuuma mulye ifindu paapo indifibhaafwe ukuti mubhange bhuumi. Ingubhabhuula ulwo ku nongwa iya kuti ataliipo umundu naayumo pakati papiinyu yuuyo indiasofye na kangʼwili kamu ukufuma ku mutu ghwake.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Bhwo uPaabhuli aayugha amashu agho, akeegha umukati, akamupaalisha uChaala pandaashi pa bhandu bhooshi, akaghubheghulania, akaanda ukulya.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ukukongana na shiisho uPaabhuli akabhomba, abhandu bhooshi bhakakabha amaka, bhoope bhakeegha ifindu nu kulya.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Mu ngalabha yila tukabhaamwo abhandu imya shibhili, amalongo mahaano na mabhili, bhahaano na yumo (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Bhwo abhandu bhooshi bhaalya nu kwikuta, bhakaanda ukutaagha ingano mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Bhwo bhwacha, abhabhombi abha mu ngalabha yila bhakachibhona ichiisu chimo, loole bhatakachimanyagha. Po bhakatesha nu kubhubhona ubhuyo bhumo bhuubhwo bhukabha nu musanga, bhakiitikana ukughela ukuyighendesha ingalabha yila ukuti yifike pabhuyo bhula.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Bhamu bhakabhegha ingoye shooshi shiisho bhakapinyila imyela imingʼwamu nu kuyileka yighwile mu nyanja, soona abhanine bhakaabhula ingoye shiisho bhakapinyila ichipotelo icha ngalabha. Po bhakakwesha umwenda umukulu kundaashi ku ngalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe ingalabha kundaashi ukubhuuka ku chiseese.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Loole bhwo ingalabha yila yaafika paapo umusanga umwingi ghukabhungaana mukati mu nyanja ungati chighamba, yikapootwa ukughenda. Ulubhafu ulwa kundaashi ulwa ngalabha lukiingila mu musanga, ingalabha yikapatila, loole ulubhafu ulwa kunyuma ulwa ngalabha lukakomanika nu kuyabhanika ku nongwa iya kukomighwa ku maka ni nguli ingulu.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Bhwo abhashikali bhaashibhona shooshi isho, bhakatumula ukuti bhabhaghoghe abhapinyighwa bhooshi paapo bhakooghopagha ukuti bhabhaghiile ukusabha nu kulobhoka ku isiila, bhakinde nu kusobha.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Loole ku nongwa iya kuti usongo ughwa bhashikali atakalondagha ukuti uPaabhuli aghoghighwe, akabhakaanisha abhashikali bhala ukuti manye bhabhombaghe shiisho bhabhaatikite. Po akalaghila ku bhandu bhooshi ukuti umundu ghweshi yuuyo abhaghiile ukusabha, iitaaghe mu nyanja taashi, asabhe nu kulobhoka ku isiila.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Loole abhanine bhooshi bhaabho bhatakamanya ukusabha, usongo yula akalaghila ukuti bheeghe amatapwa pamu ifibhali ifya ngalabha yiiyo yikakomanika ukuti fibhaafwe ukulobhoka. Pabhumalilo ghweshi umundu akalobhoka akiisa.Ingalabha yikakomanika loole abhandu bhakalobhoka akiisa|src="cn02046C.tif" size="col" ref="27:44"
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.