Atos 27
ULwitikano uLupya (NDH) vs ARA
1 Po uFeesito akalaghila ukuti tukwele mu ngalabha nu kubhuuka ku Looma mu chiisu icha Itaaliya. Mu kabhalilo ako bhakamubhiika uPaabhuli na bhapinyighwa abhanine mu tukono utwa songo yumo ughwa bhashikali yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Yuliyo. UYuliyo akafumagha mu chibhughutila icha bhashikali abha Kayisaali uAghuusito.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Po tukakwela ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Andulamitiyo nu kubhuuka ku twaya tuutwo tuli ku chiseese ku nyanja mu chiisu icha Aasiya. Bhwo tukutiila, tukabha pamupeene nu mundu yumo yuuyo ingamu yaake akabha ghwi Alisitaako yuuyo akafumagha mu kaaya aka Tesaloniike mu chiisu icha Makendooniya.UPaabhuli akuchuula ukubhuuka ku Looma|alt="Paul's journey to Rome" src="Ndali HG-K-Paul-Rome BW.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ishiku ningeelo, tukafika mu kaaya aka Sindoni. Bhwo twafika, uYuliyo akamubhombela akiisa uPaabhuli ku sila iya kumwitikisha ukuti akomaane na bhamanyani bhaake bhaabho bhakiikalagha mu kaaya ako ukuti bhamwafwe fiifyo akalondagha.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Bhwo twatiila mu kaaya aka Sindoni, ingalabha yikaghenda kulubhafu ulwa kumutu ulwa lusungo ulwa Kiipulo. Tukabhomba ulwo ku nongwa iya kuti tukooghopagha ichikungu ichikali.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tukalobhoka inyanja ukughendela kulubhafu ulwa chiisu icha Kilikiya ni chiisu icha Pamufiiliya, tukafika mu kaaya aka Miila kaako kali mu chiisu icha Likiya.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bhwo tukaali tuli mu kaaya aka Miila, usongo ughwa bhashikali uYuliyo yula akapulika ukuti yiliipo ingalabha yiiyo yikafumagha mu kaaya aka Alekisandiliya nu kubhuuka mu chiisu icha Itaaliya. Pabhumalilo tweshi tukakwela mu ngalabha yila.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ingalabha yila yikaghendagha panandi panandi nu kwegha amashiku amingi mu sila, po tukafika ku ndamyo mu kaaya aka Nindo. Ku nongwa iya chikungu ichikali, ingalabha yikapootwa ukugholoka isa muumwo tukalondelagha. Po ukuti ingalabha manye yikomaane ni chikungu, yikaghenda kulubhafu ulwa lusungo ulwa Kileete kupiipi nu bhuyo bhumo bhuubhwo ingamu yaake bhakatingi Salumone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Po tukaghenda kulubhafu ulwa Kileete ku ndamyo inyingi nu kufika pabhuyo bhumo paapo ingalabha yibhaghiile ukwima. Ubhuyo ubhwo ingamu yaake bhakatingi Bhuyo Bhwisa paapo pakabha papiipi na kaaya aka Laseeya.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Po tukataagha akabhalilo akingi ukughenda mu nyanja, soona koope akabhalilo akiisa aka kughenda mu nyanja kakabha kaashila. Po kukabha kupala leka ukwendelela ukuchuula mu nyanja. Po uPaabhuli akabhasoka akati,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Mwe bhanyiitu umwe, ingusuuma muumbulikishe! Naatesha ukuti isila yiitu indiyibhe ni ndamyo ingulu leka paapo ingalabha ni mishigho yaake indifikomanike, soona abhandu bhamu pakati papiitu indibhafwe.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Loole usongo ughwa bhashikali yula atakapulika shiisho uPaabhuli akayugha, loole akiitikana na shiisho umughendesha ngalabha nu mwene ngalabha bhakamubhuula.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ku nongwa iya kuti pabhuyo paapo ingalabha yikwimagha patakabha akiisa akabhalilo aka mbepo, abhandu abhingi bhaabho bhakabha mu ngalabha yila bhakiitikana ukutiila pabhuyo bhula nu kusubhaalila ukufika mu kaaya aka Foyinike nu kwikala ukwo akabhalilo aka mbepo. Ubhuyo ubhu bhukabha mu chiisu icha Kileete bhuubhwo bhukatendekeshighwa akiisa ukushighila ichikungu ichikali chiicho chikafumilagha kuukwo isubha likukilila.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Bhwo ichikungu chiicho chitakabha na maka chiicho chikafumilagha kutulundi chaanda ukukuka, abhaghendesha ngalabha bhakaanda ukwinongʼona ukuti bhabhaghiile ukufika kuukwo bhakabhuukagha. Po bhakaghutiisha umwela nu kwanda ukughendesha ingalabha nu kubhuuka ukughendela kulubhafu ku lusungo ulwa Kileete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Loole bhwo akabhalilo akapimba kaakinda, ichikungu icha maka chikakukagha ukufuma ku lusungo ulwa Kileete, chiicho ingamu yaake bhakatingi Ebhulakilo kwo kuti, “Chikungu ukufuma kumutu.”
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Ichikungu chila chikaanda ukuyikoma ku maka ingalabha yila, ku nongwa iyo tukapootwa ukwendelela isa muumwo tukalondelagha. Pabhumalilo abhaghendesha ngalabha bhakaleka ukuyilongosha, loole ichikungu chikaanda ukuyisungila ku maka ingalabha.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Po ingalabha yikaghenda kulubhafu ku lusungo ulunandi luulwo ingamu yaake bhakatingi Kabhunda. Ulusungo ulwo lukashighila panandi ichikungu chiicho chikakukagha. Bhwo ingalabha yikughenda, abhaghendesha ngalabha bhakakwesha nu kupinya ku ndamyo ubhwato ubhwa kubhapoka abhandu bhaabho bhakabha mu miishi.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Bhwo bhaabhukwesha ubhwato, bhakayipinya ingalabha paase ni ngoye ukuti fikolane pamupeene manye yikomanikaghe. Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyibhuuke nabho ukufika ku musanga ghuughwo ghukabha ku chiseese ku chiisu icha Limbiya, bhakiisha umwela umungʼwamu ghula mukati mu nyanja nu kuyileka ingalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe panandi panandi.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ishiku ilya ningeelo ichikungu ni nguli isha mu nyanja fikoongelagha ukuyikoma akabhiibhi ingalabha. Po abhabhombi abha mu ngalabha bhakaanda ukutiisha imishigho nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Loole pi ishiku ilya bhutatu bhwo bhaagha ichikungu chikwendelela ngaani, bhakaanda ukutaagha ni fibhombelo fimo ifya kughendeshekesha ingalabha ukuti yibhe mbepe.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ichikungu chikeendelela ukukuka ku maka ngaani, tukaanda ukupootwa ukulibhona isubha ni ndoondwa ku mashiku amingi. Pabhumalilo tutakabha nu lusuubhilo ulwa kupona.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila bhakiikala amashiku amingi chishita kulya naakamu. Po ishiku limo uPaabhuli akiima pakati papaabho, akabhabhuula akati, “Mwe bhanyiitu umwe, linga mukaambulikagha ishiku lila liilyo ingabhabhuulagha ukuti manye tutiilaghe mu lusungo ulwa Kileete, ngali katakomanika naakamu isa muumwo ishi shaatwagha.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ulu ingubhasuuma mwikashe paapo ataliipo umundu naayumo pakati papiitu yuuyo indiafwe, loole ingalabha iyi yeene yo yiiyo indiyikomanike nu kutwibha.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ishimeenye ishi ku nongwa iya kuti akabhalilo aka pabhushiku uChaala yuuyo une nee mundu ghwake soona yuuyo ingumwipuutagha, amutumite ughwandumi ghwake kukwangu. Ughwandumi uyo iimite papiipi nuune,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 aambuulite ukuti, ‘Ghwe Paabhuli, manye ghwoghopaghe! Ughwe kulondighwa ubhuuke ku chiisu icha Looma nu kwima pandaashi pa Kayisaali ukuti akulonge. Soona ingulonda umanye ukuti ku nongwa iya chisa chaake kukwako, uChaala indiabhapoke abhandu bhooshi bhaabho bhali pamupeene nuughwe mu ngalabha iyo.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ku nongwa iyo, mwe bhanyiitu umwe, ikashanga paapo une ingwitika ukuti uChaala indiabhombe isa muumwo aambuuliile.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Loole ingalabha indiyitutaaghe ku chiseese icha lusungo lumo.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ishiku limo bhwo ubhushiku ubhwa kalongo na bhunna (14) bhwafika ukwandila muumwo ichikungu chikaandila, ichikungu chikabha chikaali chikuyisungila ingalabha mu nyanja iya Andiliya. Bhwo akabhalilo kaafika pabhushiku pakati, abhabhombi bhakiinongʼonagha ukuti ingalabha yaapalamila ukufika ku chiisu ichikafu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Po bhakeegha nu kwisha ichipimilo icha miishi mu nyanja. Bhwo bhaapima, bhakaagha ichishibha chili amatambo amalongo matatu, mahaano na mabhili (37) ukufika paase pa nyanja. Bhwo bhaaghenda pandaashi panandi, bhakapima soona nu kwagha ichishibha chili amatambo amalongo mabhili, mahaano na mabhili (27) ukufika paase pa nyanja.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ku nongwa iya kuti bhakooghopagha ukuti ingalabha indiyiikome mu lyalabhwe, abhabhombi bhakeegha imyela imingʼwamu minna yiiyo yikabha kunyuma ku ngalabha nu kutaaghila mu nyanja ukuti ingalabha manye yighendaghe. Po bhakaanda ukwipuuta ukuti kuchange lubhilo.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Abhabhombi abho bhakalondagha ukwika nu kuyileka ingalabha ukuti bhakinde nu kusobha. Po bhakiisha ubhwato loole bhakiibhiika ungati bhakulonda ukwisha umwela umungʼwamu ghuughwo ghukabha kundaashi ku ngalabha.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Loole uPaabhuli akashaaghania shiisho bhakabhombagha, po akamubhuula usongo ughwa bhashikali pamupeene na bhashikali abhanine akati, “Linga abhabhombi abha bhatakushaala mu ngalabha iyi, umwe mutabhaghiile ukupona.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Po abhashikali bhala bhakayibhegha imighoye yila yiiyo abhabhombi bhala bhakapinyila ubhwato. Bhwo bhaayibhegha, bhakabhulekela ubhwato, bhwope bhukaghwila mu nyanja.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Bhwo kwapalamila ukucha, uPaabhuli akabhasuuma abhandu bhooshi bhaabho bhakabhaamwo mu ngalabha yila ukuti bhalye ifindu, akabhabhuula akati, “Umuusughu lishiku lya kalongo na manna (14) bhwo mukaali mukupaasha ukuti mutaliile naakamu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Ulu ingubhasuuma mulye ifindu paapo indifibhaafwe ukuti mubhange bhuumi. Ingubhabhuula ulwo ku nongwa iya kuti ataliipo umundu naayumo pakati papiinyu yuuyo indiasofye na kangʼwili kamu ukufuma ku mutu ghwake.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Bhwo uPaabhuli aayugha amashu agho, akeegha umukati, akamupaalisha uChaala pandaashi pa bhandu bhooshi, akaghubheghulania, akaanda ukulya.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ukukongana na shiisho uPaabhuli akabhomba, abhandu bhooshi bhakakabha amaka, bhoope bhakeegha ifindu nu kulya.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Mu ngalabha yila tukabhaamwo abhandu imya shibhili, amalongo mahaano na mabhili, bhahaano na yumo (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Bhwo abhandu bhooshi bhaalya nu kwikuta, bhakaanda ukutaagha ingano mu nyanja ukuti ingalabha yibhe mbepe.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Bhwo bhwacha, abhabhombi abha mu ngalabha yila bhakachibhona ichiisu chimo, loole bhatakachimanyagha. Po bhakatesha nu kubhubhona ubhuyo bhumo bhuubhwo bhukabha nu musanga, bhakiitikana ukughela ukuyighendesha ingalabha yila ukuti yifike pabhuyo bhula.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Bhamu bhakabhegha ingoye shooshi shiisho bhakapinyila imyela imingʼwamu nu kuyileka yighwile mu nyanja, soona abhanine bhakaabhula ingoye shiisho bhakapinyila ichipotelo icha ngalabha. Po bhakakwesha umwenda umukulu kundaashi ku ngalabha ukuti ichikungu chiyisungilaghe ingalabha kundaashi ukubhuuka ku chiseese.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Loole bhwo ingalabha yila yaafika paapo umusanga umwingi ghukabhungaana mukati mu nyanja ungati chighamba, yikapootwa ukughenda. Ulubhafu ulwa kundaashi ulwa ngalabha lukiingila mu musanga, ingalabha yikapatila, loole ulubhafu ulwa kunyuma ulwa ngalabha lukakomanika nu kuyabhanika ku nongwa iya kukomighwa ku maka ni nguli ingulu.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Bhwo abhashikali bhaashibhona shooshi isho, bhakatumula ukuti bhabhaghoghe abhapinyighwa bhooshi paapo bhakooghopagha ukuti bhabhaghiile ukusabha nu kulobhoka ku isiila, bhakinde nu kusobha.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Loole ku nongwa iya kuti usongo ughwa bhashikali atakalondagha ukuti uPaabhuli aghoghighwe, akabhakaanisha abhashikali bhala ukuti manye bhabhombaghe shiisho bhabhaatikite. Po akalaghila ku bhandu bhooshi ukuti umundu ghweshi yuuyo abhaghiile ukusabha, iitaaghe mu nyanja taashi, asabhe nu kulobhoka ku isiila.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Loole abhanine bhooshi bhaabho bhatakamanya ukusabha, usongo yula akalaghila ukuti bheeghe amatapwa pamu ifibhali ifya ngalabha yiiyo yikakomanika ukuti fibhaafwe ukulobhoka. Pabhumalilo ghweshi umundu akalobhoka akiisa.Ingalabha yikakomanika loole abhandu bhakalobhoka akiisa|src="cn02046C.tif" size="col" ref="27:44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.