Tiago 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs VC
1 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ kpa a o kii abware̱se̱ŋ ɔkaapo̱po̱, ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ se̱. A le̱e̱ fe̱yɛ ɔse̱ŋgyipo̱ Wuribware̱ i bise ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱‑ɔ ase̱ŋ a ɔ kyo̱ŋ ɔke̱maa, na ane̱ lee kanɔ gywii mò̱.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 — ausente —
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 — ausente —
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Mo̱nꞌ be̱e̱ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ e̱ kyɔ ke̱dabe̱, ne̱ afwii de̱maŋte̱ da kanɔ ŋke̱maa, katɛɛrɛɛ ko̱ŋko̱ e̱ taare̱ ba ke̱baŋ bo̱ kii mò̱ yaa ke̱bare̱ ke̱maa ne̱ ɔ kpa‑ɔ.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kanɔ gye̱ kataapo̱ gyingyii ne̱e̱. Ne̱ ka kyo̱rɔ kamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ kaa waa atɔ dabe̱ dabe̱. Amaa nsɛ e̱ taare̱ a ɔ be̱ra kamo̱?
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Kanɔ be̱e̱ ka du ne̱e̱ fe̱yɛ de̱e̱kpa ne̱ ɔ kywɛɛ se̱sɛ kayo̱wɔre̱‑rɔ ɔ nye̱ra kamo̱‑ɔ. Ne̱ ka sa ne̱ ɔ waa e̱bɔye̱, ne̱ e̱e̱ sa ne̱ mò̱ kayo̱wɔre̱‑ɔ pɛɛɛ i kii iyisi‑o. Ka sa ne̱ mò̱ kakye̱na‑rɔ e̱ kywɛɛ de̱e̱kpa, de̱e̱kpa ne̱ Ɔbɔnsam fɔŋfɔŋ a kure‑o.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 — ausente —
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 — ausente —
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Kanɔ amo̱ ne̱ ɔke̱maa de ɔ sa mò̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ pɛɛɛ ane̱ se̱‑ɔ aŋsɛ, ne̱ ɔke̱maa de kanɔ amo̱ dɛɛ ɔ da se̱sɛ yii, na Wuribware̱ mɔ ya twe̱e̱ se̱sɛ ke̱maa fe̱yɛ mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ a sa aŋsɛ‑ɔ na amo̱ ne̱ a da yii‑o pɛɛɛ a le̱e̱ kanɔ ko̱ŋko̱ mɔ‑rɔ dɛɛ ne̱e̱. Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ma sa a a ba ane̱ŋ.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Nkyu kɔne̱kɔne̱sɛ na mpreepreesɛ maa da n le̱e̱ bɔ ko̱ŋko̱‑rɔ.
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, kukutiyii maa swɛɛ ke̱nye̱nyaŋkpe̱ŋ, ne̱ kidodobiyii mɔ maa swɛɛ akuti, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kitiribu ko̱ŋko̱ maa le̱e̱ nkyu preepreesɛ na ŋkɔne̱kɔne̱sɛ saŋ ko̱ŋko̱.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Ɔko̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, na o nu ase̱ŋ kaase̱ aaa? Se̱sɛ‑ɔ ba mò̱ kakye̱na timaa na asuŋ timaa bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ɔwo̱rɔba na onyiase̱ŋpo̱.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Amaa mò̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, ne̱ mò̱ fe̱raa mò̱ kuŋu‑ro bo̱ le̱ŋ, ne̱ o kisi ɔke̱maa ne̱ mò̱ aa mò̱ mfɛɛre̱ maa waa ko̱ŋko̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ de sɛye̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ ɔye̱bapo̱ ne̱e̱.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ le̱e̱ Wuribware̱ se̱, ka gye̱ kaye̱‑rɔ lee ne̱e̱. Ka gye̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o maa kpa‑ɔ, ne̱ kaa le̱e̱ Ɔbɔnsam ase̱.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ to̱ŋ ke̱maa ne̱ ane̱ŋ a kuŋurole̱ŋ na kikisi‑o bo̱‑ɔ, mfe̱ŋ dɛɛ ne̱ ikii na e̱bɔye̱ ke̱maa bo̱.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Amaa mo̱nꞌ nu ane̱ŋ ne̱ kanyiase̱ŋ ne̱ kaa le̱e̱ so̱so̱‑ɔ du‑o. Mo̱ne̱ i de ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ i fwiiri, na mo̱nꞌ nya kaye̱e̱yuri, na mo̱nꞌ yuri e̱ye̱e̱, na mo̱nꞌ bu atɔ, na mo̱nꞌ ŋu bo̱ko̱ e̱wɛɛ, na mo̱nꞌ waa itimaa. Na mo̱ne̱ ma lɛɛ teŋŋi‑ro, na mo̱ne̱ ma lɛɛ kii nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ awuye.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Amo̱se̱ se̱ ne̱ bo̱ yɛ mò̱ ne̱ o dwii kɔne̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o ŋu kɔne̱.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.