Tiago 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH
1 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ kpa a o kii abware̱se̱ŋ ɔkaapo̱po̱, ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ se̱. A le̱e̱ fe̱yɛ ɔse̱ŋgyipo̱ Wuribware̱ i bise ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱‑ɔ ase̱ŋ a ɔ kyo̱ŋ ɔke̱maa, na ane̱ lee kanɔ gywii mò̱.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 — ausente —
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 — ausente —
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Mo̱nꞌ be̱e̱ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ e̱ kyɔ ke̱dabe̱, ne̱ afwii de̱maŋte̱ da kanɔ ŋke̱maa, katɛɛrɛɛ ko̱ŋko̱ e̱ taare̱ ba ke̱baŋ bo̱ kii mò̱ yaa ke̱bare̱ ke̱maa ne̱ ɔ kpa‑ɔ.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kanɔ gye̱ kataapo̱ gyingyii ne̱e̱. Ne̱ ka kyo̱rɔ kamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ kaa waa atɔ dabe̱ dabe̱. Amaa nsɛ e̱ taare̱ a ɔ be̱ra kamo̱?
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Kanɔ be̱e̱ ka du ne̱e̱ fe̱yɛ de̱e̱kpa ne̱ ɔ kywɛɛ se̱sɛ kayo̱wɔre̱‑rɔ ɔ nye̱ra kamo̱‑ɔ. Ne̱ ka sa ne̱ ɔ waa e̱bɔye̱, ne̱ e̱e̱ sa ne̱ mò̱ kayo̱wɔre̱‑ɔ pɛɛɛ i kii iyisi‑o. Ka sa ne̱ mò̱ kakye̱na‑rɔ e̱ kywɛɛ de̱e̱kpa, de̱e̱kpa ne̱ Ɔbɔnsam fɔŋfɔŋ a kure‑o.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 — ausente —
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 — ausente —
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Kanɔ amo̱ ne̱ ɔke̱maa de ɔ sa mò̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ pɛɛɛ ane̱ se̱‑ɔ aŋsɛ, ne̱ ɔke̱maa de kanɔ amo̱ dɛɛ ɔ da se̱sɛ yii, na Wuribware̱ mɔ ya twe̱e̱ se̱sɛ ke̱maa fe̱yɛ mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ a sa aŋsɛ‑ɔ na amo̱ ne̱ a da yii‑o pɛɛɛ a le̱e̱ kanɔ ko̱ŋko̱ mɔ‑rɔ dɛɛ ne̱e̱. Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ma sa a a ba ane̱ŋ.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Nkyu kɔne̱kɔne̱sɛ na mpreepreesɛ maa da n le̱e̱ bɔ ko̱ŋko̱‑rɔ.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, kukutiyii maa swɛɛ ke̱nye̱nyaŋkpe̱ŋ, ne̱ kidodobiyii mɔ maa swɛɛ akuti, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kitiribu ko̱ŋko̱ maa le̱e̱ nkyu preepreesɛ na ŋkɔne̱kɔne̱sɛ saŋ ko̱ŋko̱.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Ɔko̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, na o nu ase̱ŋ kaase̱ aaa? Se̱sɛ‑ɔ ba mò̱ kakye̱na timaa na asuŋ timaa bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ɔwo̱rɔba na onyiase̱ŋpo̱.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Amaa mò̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, ne̱ mò̱ fe̱raa mò̱ kuŋu‑ro bo̱ le̱ŋ, ne̱ o kisi ɔke̱maa ne̱ mò̱ aa mò̱ mfɛɛre̱ maa waa ko̱ŋko̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ de sɛye̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ ɔye̱bapo̱ ne̱e̱.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ le̱e̱ Wuribware̱ se̱, ka gye̱ kaye̱‑rɔ lee ne̱e̱. Ka gye̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o maa kpa‑ɔ, ne̱ kaa le̱e̱ Ɔbɔnsam ase̱.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ to̱ŋ ke̱maa ne̱ ane̱ŋ a kuŋurole̱ŋ na kikisi‑o bo̱‑ɔ, mfe̱ŋ dɛɛ ne̱ ikii na e̱bɔye̱ ke̱maa bo̱.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Amaa mo̱nꞌ nu ane̱ŋ ne̱ kanyiase̱ŋ ne̱ kaa le̱e̱ so̱so̱‑ɔ du‑o. Mo̱ne̱ i de ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ i fwiiri, na mo̱nꞌ nya kaye̱e̱yuri, na mo̱nꞌ yuri e̱ye̱e̱, na mo̱nꞌ bu atɔ, na mo̱nꞌ ŋu bo̱ko̱ e̱wɛɛ, na mo̱nꞌ waa itimaa. Na mo̱ne̱ ma lɛɛ teŋŋi‑ro, na mo̱ne̱ ma lɛɛ kii nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ awuye.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Amo̱se̱ se̱ ne̱ bo̱ yɛ mò̱ ne̱ o dwii kɔne̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o ŋu kɔne̱.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.