Tiago 3

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ɔko̱ e̱ kpa a o kii abware̱se̱ŋ ɔkaapo̱po̱, ɔ sa mò̱ e̱ye̱e̱ se̱. A le̱e̱ fe̱yɛ ɔse̱ŋgyipo̱ Wuribware̱ i bise ane̱ ne̱ ane̱ gye̱ abware̱se̱ŋ akaapo̱po̱‑ɔ ase̱ŋ a ɔ kyo̱ŋ ɔke̱maa, na ane̱ lee kanɔ gywii mò̱.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 — ausente —
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 — ausente —
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Mo̱nꞌ be̱e̱ ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ko̱re̱e̱ e̱ kyɔ ke̱dabe̱, ne̱ afwii de̱maŋte̱ da kanɔ ŋke̱maa, katɛɛrɛɛ ko̱ŋko̱ e̱ taare̱ ba ke̱baŋ bo̱ kii mò̱ yaa ke̱bare̱ ke̱maa ne̱ ɔ kpa‑ɔ.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kanɔ gye̱ kataapo̱ gyingyii ne̱e̱. Ne̱ ka kyo̱rɔ kamo̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ kaa waa atɔ dabe̱ dabe̱. Amaa nsɛ e̱ taare̱ a ɔ be̱ra kamo̱?
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Kanɔ be̱e̱ ka du ne̱e̱ fe̱yɛ de̱e̱kpa ne̱ ɔ kywɛɛ se̱sɛ kayo̱wɔre̱‑rɔ ɔ nye̱ra kamo̱‑ɔ. Ne̱ ka sa ne̱ ɔ waa e̱bɔye̱, ne̱ e̱e̱ sa ne̱ mò̱ kayo̱wɔre̱‑ɔ pɛɛɛ i kii iyisi‑o. Ka sa ne̱ mò̱ kakye̱na‑rɔ e̱ kywɛɛ de̱e̱kpa, de̱e̱kpa ne̱ Ɔbɔnsam fɔŋfɔŋ a kure‑o.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 — ausente —
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 — ausente —
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Kanɔ amo̱ ne̱ ɔke̱maa de ɔ sa mò̱ nyaŋpe̱ Wuribware̱ ne̱ ɔ gye̱ ane̱ pɛɛɛ ane̱ se̱‑ɔ aŋsɛ, ne̱ ɔke̱maa de kanɔ amo̱ dɛɛ ɔ da se̱sɛ yii, na Wuribware̱ mɔ ya twe̱e̱ se̱sɛ ke̱maa fe̱yɛ mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ase̱ŋkpare̱gyi ne̱ a sa aŋsɛ‑ɔ na amo̱ ne̱ a da yii‑o pɛɛɛ a le̱e̱ kanɔ ko̱ŋko̱ mɔ‑rɔ dɛɛ ne̱e̱. Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, mo̱ne̱ ma sa a a ba ane̱ŋ.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Nkyu kɔne̱kɔne̱sɛ na mpreepreesɛ maa da n le̱e̱ bɔ ko̱ŋko̱‑rɔ.
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Mo̱ ko̱so̱bɛɛ‑ana, kukutiyii maa swɛɛ ke̱nye̱nyaŋkpe̱ŋ, ne̱ kidodobiyii mɔ maa swɛɛ akuti, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kitiribu ko̱ŋko̱ maa le̱e̱ nkyu preepreesɛ na ŋkɔne̱kɔne̱sɛ saŋ ko̱ŋko̱.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Ɔko̱ bo̱ mo̱ne̱‑rɔ ne̱ ɔ fa fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, na o nu ase̱ŋ kaase̱ aaa? Se̱sɛ‑ɔ ba mò̱ kakye̱na timaa na asuŋ timaa bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ ɔwo̱rɔba na onyiase̱ŋpo̱.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Amaa mò̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ o de kanyiase̱ŋ, ne̱ mò̱ fe̱raa mò̱ kuŋu‑ro bo̱ le̱ŋ, ne̱ o kisi ɔke̱maa ne̱ mò̱ aa mò̱ mfɛɛre̱ maa waa ko̱ŋko̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ de sɛye̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ gye̱ ɔye̱bapo̱ ne̱e̱.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ le̱e̱ Wuribware̱ se̱, ka gye̱ kaye̱‑rɔ lee ne̱e̱. Ka gye̱ ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o maa kpa‑ɔ, ne̱ kaa le̱e̱ Ɔbɔnsam ase̱.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ to̱ŋ ke̱maa ne̱ ane̱ŋ a kuŋurole̱ŋ na kikisi‑o bo̱‑ɔ, mfe̱ŋ dɛɛ ne̱ ikii na e̱bɔye̱ ke̱maa bo̱.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Amaa mo̱nꞌ nu ane̱ŋ ne̱ kanyiase̱ŋ ne̱ kaa le̱e̱ so̱so̱‑ɔ du‑o. Mo̱ne̱ i de ane̱ŋ a kanyiase̱ŋ‑ɔ, mo̱ne̱ ŋkpo̱nɔ i fwiiri, na mo̱nꞌ nya kaye̱e̱yuri, na mo̱nꞌ yuri e̱ye̱e̱, na mo̱nꞌ bu atɔ, na mo̱nꞌ ŋu bo̱ko̱ e̱wɛɛ, na mo̱nꞌ waa itimaa. Na mo̱ne̱ ma lɛɛ teŋŋi‑ro, na mo̱ne̱ ma lɛɛ kii nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ awuye.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Amo̱se̱ se̱ ne̱ bo̱ yɛ mò̱ ne̱ o dwii kɔne̱‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ o ŋu kɔne̱.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.