Marcos 6

ncr (NCR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jiso ja fo, wu gɛɛŋ ntɛ we le bɛ booŋ be ba ŋgoo.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Gɛ̀ doo nyume juu chiboo chi yuuŋ, wu gɛɛŋ yeh yi buunɛ le wu kɛ wu yɛyi bamii. Bamii ba duude tu bo yuge no wu yɛyi, bo kɛme lo ŋgha. Bo mo bo ja bo ghaade bo duu lɛ, “Muh wunɛ yɛyi munɛ mwɛɛ faaŋ nɛ? Wu jo bvunɛ bvufee faaŋ? Wu jiɛnyi nɛɛ fɛ wù gee binɛ biŋgha bi mwɛɛ nɛ?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Le gɛh wu wɛɛ wù kaane bite wù nyu mwa Mɛɛle? Gɛ nyume mwa bwee Jɛm bɛ Yosɛf mo Juda bɛ Samoŋ gɛ? Gɛ jɛ́me ye nyu yanɛ besa bo gɛ?” No bo ghaade noo bo mo bo faŋ lo wu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Noo, Jiso jɛmɛ bo le lɛ, “Ba to ba ŋgvuune muh wu ntuŋ wu Nyo manjuu le manchii, fuge gɛh woŋ we le bɛ a kfuu che le mo a wu yeh wù ba to gɛ ba ŋgvuune wu gɛ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 No bo faŋ Jiso noo, fi mo fi gha kì wu ka wu ge biŋgha bi mwɛɛ yo wesee, fede gɛh lɛ wù gɛ̀ bee wu kuŋ bamii ba binchɛŋ le shige wu fɛ bo tɛmɛ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Wu kɛmɛ lo ŋgha no bo gɛ̀ baaŋ lee gɛ fitele yi wu le gɛ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Wu gɛ̀ ja wu tɛɛŋ booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho bafɛɛ, wu tu wu tune bo akfuuŋ bafɛɛ bafɛɛ, wu nyaa bvuŋga bvù bo bvuuse biyo bì yiide yi bamii le yu.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Wu doo wu tune bo wu jɛme lɛ, “Keefɛ bɛŋ jô lo fiɛɛ fede kimbaŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ jô mwɛɛ munjile gɛ. Keefɛ bɛŋ jô kikɛɛ kɛnɛ bige a bicha biɛna le gɛ.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Bɛŋ lêe jé, geenɛ keefɛ bɛŋ lêe bikuŋ bifɛɛ gɛ.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Wu ka wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ doo bɛŋ gɛɛŋ ntɛ le, bɛŋ lee yeh, bɛŋ chee gɛh nyu yu gɛɛne bu juu chì bɛŋ lé bɛŋ jâ yo.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Nɛ ntɛ le wu faŋ ki wu fî bɛŋ, wu faŋ ki wu yû fiɛɛ fì bɛŋ jɛme, bɛŋ ja yo, bɛŋ doo bɛŋ jade bɛŋ kaajɛ kibvunɛ kì yi bikaa biɛna le, nyu njiŋɛ wù fiɛɛ fì bo moŋ le.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Noo, bo mo bo ja bo gɛɛŋ bo tu bo jiɛnyi bo feeji lɛ bamii kusɛ muntele muboo.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Bo ka bvuuse tɛ banchɛndaa ba debele wesee yi bamii le, bo yeefe bamii ba binchɛŋ wesee bɛ mɛɛ bo fɛde bo.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Nfoŋ Hɛlod yu saaka kune Jiso, no bamii gɛ̀ yu wa jee che manjuu le manchii, bamii bamu tu bo duu lɛ, “Jiso wunɛ le Joŋ Nlesɛajoo wu kaase wu bu yi kwe le. Le fiɛɛ fì ge fɛ wù kɛme bvuŋga ki wù gee biŋgha bi mwɛɛ munɛ.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bamu duu lɛ, “Le Alaja wu kaase wu to.” Bamu tɛ lɛ, “Wu le muh wu ntuŋ wu Nyo wumu gɛh njɛ ba fweele fweele.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Hɛlod doo wu yu mwɛɛ munɛ nɛ wu jɛmɛ fie lɛ, “Le Joŋ Nlesɛajoo wu ŋgɛ̀ mbvusɛ kikwɛɛ ke wu kaase wu bu yi kwe le.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Hɛlod gɛ̀ bee wu tuŋ bamii bo gɛɛŋ bo koo Joŋ, bo kaaŋ wù bo faa yeh yi ncha le nje Hɛlodia wù kwɛ Filib wù mwa bwe Hɛlod, Hɛlod gɛ̀ jo kwɛɛ le.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Joŋ tu wu faŋe wu duu wu le lɛ, “Nchi baaŋ bɛɛŋ gɛ lɛ muh jo kwɛ mwa bwee kwɛɛ le gɛ.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 No Joŋ gɛ̀ duu noo, Hɛlodia mo wu tu wù kɛme wu fɛ fitele le wù goone ki wu yûuyɛ wu, geenɛ wu gɛ kɛmɛ je gɛ,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 nje Hɛlod gɛ̀ faane Joŋ lɛ wu le muh wù chaaŋ ka nyume muh wu Nyo. Wu mo wu tu wu yɛde lɛ keefɛ ba yûuyɛ wu gɛ. Hɛlod gɛ̀ doo wu yege fiɛɛ fì Joŋ jɛme, fitele fie tu fi fuuŋse wu baaŋ, geenɛ wu tu wu yuge gɛh njoŋ ki wu yêge fiɛɛ fì wu jɛme.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Je mo yi yɛnɛ fɛ Hɛlodia le juu chimi chì Hɛlod gɛ̀ ge ŋka bɛ bachiji woŋ mo bikwɛɛ bi nchi mo bamii ba baaŋ baaŋ ba Galalee ki wu kwâjɛ juu chi ba gɛ̀ boyɛ wu.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Mwa Hɛlodia wù kwɛse lee wu chɛŋ bine, fi joŋ Hɛlod bɛ bamii be ba ŋka le. Wu mo wu jɛmɛ mwa wuyu le lɛ, “Bîih kɛnɛ la fì wo koŋe, nfayɛ wo yu!”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Wu ka wu ji leh wu jɛmɛ lɛ, “Nɛ wo biide nyu la mɛne, mo nyu kiŋgadɛ ki woŋ waŋ, tu nlé nnyâ wo le.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Mwa wù kwɛse wuyu mo wu bu wu gɛɛŋ wu biih bwee le lɛ, “Ndu lɛ ba fayɛ mɛ bɛ la?” Bwee chvuu lɛ, “Gɛ̂nɛ, wo dû lɛ ba nya kikwɛɛ ki Joŋ Nlesɛajoo wo le.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Wu mo wu tu jiŋ kimimia, wu jɛmɛ Nfoŋ Hɛlod le lɛ, “Ŋkoŋe lɛ wo nya kikwɛɛ ki Joŋ Nlesɛajoo mɛne mɛɛse a kidɛŋ le.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nfoŋ yu noo, ye wooŋ lo wu. Geenɛ, nje leh wù wu gɛ̀ ji wa fwe a bamii ba gɛ̀ bee fɛ ŋka wɛɛ le, wu goone gɛ ki wu ka wu kusɛ jɛ ye yì wu gɛ̀ jɛmɛ mwa wɛɛ le gɛ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Wu mo tuŋ lo nchɛndaa kimimia lɛ wu gɛɛŋ wu to bɛ kikwɛɛ ki Joŋ. Wu mo wu gɛɛŋ yeh yi ncha le, wu bvusɛ kikwɛɛ ki Joŋ,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 wu gɛɛ a kidɛŋ le, wu to wu nya mwa wuyu le. Wu fi, wu bu bɛ ki wu gɛ̂ɛŋ wu nya bwee le.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Booŋ ba ŋgoo ba Joŋ doo bo yu, bo mo bo gɛɛŋ bo jo gvunɛ chi Joŋ bo jiiyɛ.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Booŋ ba ntuŋ ba Jiso gɛ̀ jiɛnyɛ bo kaasɛ bo tu jiŋ fɛ wu le, bo sɛɛŋ mwɛɛ munchii mù bo gɛ̀ ge bɛ mù bo gɛ̀ yɛyɛ bamii yu, wu le.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Wu mo wu ja wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ tô besabɛŋ gɛɛŋ kijusɛ kì bamii ya fo gɛ, bee fuudɛ shige.” Wu gɛ̀ jɛme noo nje bamii ba duude gɛ̀ too fɛ bo gɛ̀ bee fo, bamu doo bo jade, bamu tu bo too. Bo kɛme gɛ mo kife kì bo ji mwɛɛ gɛ.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Bɛ bo mo bo lee a ŋguh le bo kaasɛ ye lɛbolɛbo bo tu bo gɛɛne fɛ kijusɛ kì bamii gɛ̀ bee gɛ fo gɛ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Geenɛ, bamii ba duude yɛŋ gɛh bo le no bo gɛɛne, bo kɛɛ bo, bo mo bo ja a bilaantɛŋ le bichii bo legɛ bo suunɛ bo. Bo gɛɛŋ bo fɛsɛ fo, fɛ Jiso bɛ booŋ be ba ŋgoo fɛsɛ.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Jiso gɛ̀ doo wu fɛɛse kwa, wu yɛŋ kinchvu ki bamii le nɛ mamama, yii koo wu bɛ bo, nje bo gɛ̀ bee njɛ shóŋ yì le gɛ bɛ muh wù chiɛɛne yi gɛ. Wu mo wu kɛ wu tu wu yɛyi bo, wu yɛyɛ bo bɛ mwɛɛ wesee.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Juu gɛ̀ doo chi seele, booŋ be ba ŋgoo kɛŋsɛ bo jɛmɛ wu le lɛ, “Fɛnɛ le nchvuuŋ kife nyu ki gɛɛŋ wa,
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 gɛh chinɛ bamii banɛ le bo gɛɛŋ bantɛ le bɛ ala a mbebe le, bo gu mwɛɛ muboo munjile.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Jiso chvuu fie lɛ, “Le nya bɛŋ fiɛɛ bo le bo ji.” Bo biih wu le lɛ, “Wo goone lɛ bee gooŋ badanale gii yifɛɛ bee gu mwɛɛ munjile yu bee to be nya bo le?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jiso biih bo le lɛ, “Bɛŋ kɛme chefe yi blɛd yimɛɛ? Bɛŋ gɛ̂ɛŋ bɛŋ bîjɛ.” Bo gɛɛŋ bo bijɛ, bo to bo sɛɛŋ lɛ, “Le chefe yi blɛd yishɛŋ bɛ bíɛŋ yifiɛɛ.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Jiso mo wu du lɛ booŋ be ba ŋgoo du lɛ bamii shiiyɛ binchvu le binchvu le, yi agaaŋ le.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Noo, bamii bayu mo bo shiiyɛ fɛkuu kinchvu le gwii gwii bamu mbaanshɛŋ mbaanshɛŋ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jiso jo chefe yi blɛd yì yishɛŋ chiɛɛ bɛ bíɛŋ yì yifiɛɛ chiɛɛ, wu bijɛ we, wu nya kiyone Nyo le, wu mo wu bwɛɛyɛ wu nya booŋ be ba ŋgoo le, bo nya bamii le. Wu gajɛ tɛ bíɛŋ yi yifiɛɛ bo le bachii.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Bamii bachii ji bo fuu.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Booŋ ba Jiso ba ŋgoo baanyɛ bimbɛge bi blɛd bɛ bi bíɛŋ bì gɛ̀ shɛshɛ, bì yisɛ ŋkáa yuufe ncho yifiɛɛ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Bamii ba gɛ̀ ji mwɛɛ munjile muyu gɛh bee bilɛŋsɛ banchvuge batɛŋ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Jiso mo wu jɛmɛ lɛ booŋ be ba ŋgoo lee a ŋguh le kimimia bo saa fwe Bɛsada, wu shɛɛ wu yɛsɛ bamii le, bo kwɛɛde.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Wu gɛ̀ shɛɛ wu yɛsɛ bo, wu mo wu ja wu bɛɛŋ yi mbegɛ le ki wu bûunɛ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Akfuuŋ gɛ̀ jiiŋ, ŋguh nyume wa fɛ joo ntɛnɛɛ, Jiso baaŋ gɛh kwa wu maa.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Wu yɛŋ no booŋ be ba ŋgoo lune bɛ ŋguh ki bo kɛɛne, nje fii gɛ̀ too je fwe yi chide wu. Lɛ to nyume an'yule wu ja wu tu wu too fɛ bo le, wu jiɛnyi yi joo le. Wu gɛ̀ too wu goone ki wu fê mbebe yiboo le.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Bo doo bo yɛŋ no wu jiɛnyi yi joo le, bo tu bo kwaji lɛ le kiyi. Bo waŋ fɛwɛɛwe,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 nje bo bachii gɛ̀ yɛŋ wu le njaŋ koo bo. Kimimia, Jiso mo wu jɛmɛ bo le wu du lɛ, “Bɛŋ jîjɛ muntele mwɛna le, le mɛ! Keefɛ bɛŋ fâane gɛ!”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 No wu jɛmɛ noo, wu mo wu lee wu shii a ŋguh le bɛ bo, fii yiyu mo yi lu. Bo bijɛ nɛ, jwe yuŋ bo nɛ kah,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 nje bo gɛ̀ baaŋ kɛɛ gɛ fiɛɛ fì chefe yi blɛd chiɛɛ gɛ duunyi kune Jiso gɛ, no bo gɛ̀ baaŋ gwenyɛ gɛ muntele muboo gɛ.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Bo gɛ̀ daŋ mamasi bo bu kimbe ki Gɛnesalɛt le kwa, bo fasɛ ŋguh yi ŋgɛɛme yi joo le.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 No bo bu a ŋguh le, bamii mo bo kɛɛ lo kimimia lɛ le Jiso,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 bo tu bo lege bo gɛɛne bantɛ ba yo le bachii, bo bvuuse bamii ba binchɛŋ bo too bɛ bo a maŋko le mo faaŋ fɛ bo gɛ̀ yuge lɛ Jiso le fo.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 No Jiso gɛ̀ gɛɛne mo faaŋ kɛnɛ wu gɛɛne nyu ntɛ le, kɛnɛ a kilaantɛŋ le, kɛnɛ nchvuuŋ, bamii tu bo gɛɛde gɛh bamii ba binchɛŋ fɛ bamii gɛ̀ taashi fo. Jiso doo wu fede, bo tu bo lɛge lɛ wu chînɛ bo kûŋ gɛh nyu jwe wu nju ye le. Muh wuchii wù gɛ̀ kune, mo wu tɛmɛ.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.