Marcos 4

ncr (NCR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jiso ka wu kɛ wu yɛyi bamii mbebe mamasi le, kinchvu ki bamii taashɛ fo nɛ gɛmm. Wu mo wu ja wu lee wu shii nyu a ŋguh le a joo, kinchvu kiyu lɛme ŋgɛɛme yi joo le kwa.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Wu tu wu yɛyi bo bɛ mwɛɛ wesee a baŋgaŋ le. Wu ja wu ma ŋgaŋ wumu bo le lɛ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû, muh gɛ̀ la ki wu gɛ̂ɛŋ wu noŋ ŋgo.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Wu gɛ̀ doo wu nooŋ, yimi gwe a je, munyii to mu tajɛ mu ji.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Yimi ŋgo gwe fɛ kijusɛ ki kimbaaŋ le nshɛŋ nyu gɛ fo chuule gɛ. Yi mo yi yaŋsɛ yi bu nje nshɛŋ gɛ̀ bee fo gɛh nɛ shige.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Muu doo wu kɛ wu baaŋ, wu suŋ ŋgo yiyu yi bobɛ, nje yi gɛ̀ baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ gɛ.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Yimi ŋgo gwe yi mbiaŋ le. Mbiaŋ yiyu kuu yi mo yi baŋɛ ŋgo yiyu, yi gɛ yuŋ muntaŋ gɛ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Yimi gwe nyu yi nshɛŋ yì joŋe le, yi gɛ̀ bu, yi kuu yi yuŋ, yi duu yi fe no ba gɛ̀ noŋ, jise chi ŋgo yune ajii mbaanshɛ, yimi ajii mbambvusoo, yimi ajii gwii.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 No Jiso ma noo wu mo wu mɛsɛ lɛ, “Muh wù kɛme bintuŋ wu yu.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jiso gɛ̀ doo wu nyume wumaa, bamii bamu ba bɛ bo gɛ̀ bee mo booŋ be ba ŋgoo ba yuufe ncho bafɛɛ biih wu le kune ŋgaŋ wuyu.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Wu chvuu bo le lɛ, “Le bɛŋ ba Nyo le wu dunyɛ wa kinyilɛ ki bvunfoŋ bwe bɛŋ le. Geenɛ, fɛ bamii bamu le fiɛɛ fichii le nyu a baŋgaŋ le,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 wu lɛ bo ge bo jiiŋe, geenɛ bo ya yɛde gɛ, bo ge bo yege, bo ya yuge gɛ. Fi nɛ bee gɛ noo gɛ tu bo bee bo kusɛ wa muntele muboo, Nyo lɛɛshɛ bimbefɛ biboo.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jiso ja wu biih bamii ba gɛ̀ bee bɛ wu le lɛ, “Fi le lɛ bɛŋ baaŋ kɛɛ gɛ fiɛɛ fì ŋgaŋ wunɛ jɛme gɛ? Nɛ bɛŋ baaŋ kɛɛ gɛ wunɛ gɛ, bɛŋ lé bɛŋ gê nɛɛ fɛ bɛŋ kɛɛ baŋgaŋ bamu?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ŋgo yì muh wuyu gɛ̀ noŋ le jɛ yi Nyo.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ŋgo yì gɛ̀ gwe a je le bamii ba yuge jɛ yi Nyo, Sataŋ mo wu to kimimia wu bvusɛ jɛ yiyu fɛ muntele muboo le.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Ŋgo yì gɛ̀ gwe fɛ kijusɛ ki ata le, le bamii ba yuge jɛ yi Nyo, bo fi lo kimimia bɛ njoŋ,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 geenɛ, yi baaŋ a chimɛ gɛ gɛŋ fɛ muntele muboo le gɛ. Yi lɛme gɛh nɛ shige, nɛ ŋgɛ le wu to, kɛnɛ bamii boone nyu bikaa a bo jiŋ nje jɛ yiyu, bo mo bo chii bikaa kimimia.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ŋgo yì gɛ̀ gwe mbiaŋ le, le bamii ba yuge jɛ yi Nyo,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 nfuuŋsɛ kune mwɛɛ mu yi woŋ kfunɛ le, bɛ kiŋkoŋɛ ki bvukugɛ mo kiŋkoŋɛ ki mwɛɛ munɛ, mo mu taashɛ mu baŋɛ jɛ yiyu yi laayɛ lo achiji.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ŋgo yì gɛ̀ gwe yi nshɛŋ yì joŋe le, le bamii ba yuge jɛ yi Nyo, bo fi, bo gee no yi goone bo gɛɛne lo fwe fwe, gɛh njɛ fɛ ŋgo yì yuŋ ajii mbaanshɛ, yimi ajii mbambvusoo, yimi ajii gwii.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jiso ja wu biih lɛ, “Muh to wu lee bɛ kin'yesɛ yeh wu kfuusɛ bɛ ŋkaa, kɛnɛ wu leesɛ agaguu? Gɛ muh to wu chu wu tome nyume yi fiɛɛ fì ba to ba toome kin'yesɛ fo gɛ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Bɛŋ kêe lɛ fiɛɛ fichii fì le nyilɛ le, le ba gɛ̀ nyile lɛ ba ge fi yɛnɛ, fì le ajiŋ ajiŋ fichii ba lé ba gê fi bu fɛ waaŋ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Muh wù kɛme bintuŋ, wu yu.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Jiso ka wu jɛmɛ lɛ, “Bɛŋ doo bɛŋ yege jɛ yi Nyo bɛŋ yêge chuule, bɛŋ kêe lɛ je yì muh yege yu le yì Nyo lé wu gê wu fe yo, fɛ wu nya mwɛdɛ le. Wu lé wu gê wu nya noo wu fesɛ lo.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Muh wù kɛme fiɛɛ, lé ba nyû ba bisɛ. Muh wù kɛme gɛ fiɛɛ gɛ mo nyu fì shige fì wù kɛme, lé ba nyû ba ge ba fi lo a wu le.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jiso ka wu jɛmɛ lɛ, “Bvunfoŋ bvu Nyo le njɛ ŋgo fɛ muh nooŋ mwɛne.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Doo nyume antaŋ wu tu wu lefe, akfuuŋ yuu wu ja we. Ŋgo yiyu gɛ̀ bu yi tu yi kuu, wu baaŋ a kɛɛ gɛ laa yi gee nɛɛ fɛ yi kuu la,
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 gee gɛh nshɛŋ fɛ yi kuu. Sege yi ja yi chooŋ, yi ja yi faashɛ, yi ge yi ja fo yi tuŋ ajii.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Yi doo yi ta, wu mo wu jo finyoo wu lee mwɛne, nje kife ki ŋgwejɛ le ki kojɛ ka.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jiso ka wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Taŋlo besabɛŋ fe bvunfoŋ bvu Nyo bɛ la? Taŋlo besabɛŋ fe bɛ ŋgaŋ wù la?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Bvu nyume njɛ kfuu chi ŋgo yi fintaŋ fimi,fi nyoonyi ajii fi fede biŋgogɛ bichii fɛnɛ fɛkuu muh gɛ̀ to wu nooŋ a wu mwɛne
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 yi ku, yi yɛɛŋ yi fe bite bichii bì ba nooŋ mwɛne, chɛ́ ye kuge yi nyaa kiyiŋ, munyii mù fuune we joone yeh a kiyiŋ kiyu le.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Le no Jiso gɛ̀ feeji jɛ yi Nyo bamii le a baŋgaŋ le njɛ banɛ, no taŋlo bo yu bo gɛɛŋ bo bu.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Gɛ wu gɛ jɛme fiɛɛ bo le njɛ le a ŋgaŋ le sɛŋ gɛ. Geenɛ, wu gɛ̀ doo wu nyume bɛ booŋ be ba ŋgoo lɛbolɛbo, wu mo wu mɛsɛ wu bwaashɛ baŋgaŋ bayu bachii bo le.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Jiso yɛyɛ bamii abvu, lɛ doo nyume fɛnfu, wu jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bee daŋ mamasi bee gɛɛŋ wuŋ kwege.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Bo mo bo chinɛ kinchvu ki bamii kì gɛ̀ bee fo le, bo lee a ŋguh wù Jiso gɛ̀ bee wa yo wɛɛ le, bɛ bo tu bo daŋe, baŋguh bamu bii bo le.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 No bo gɛ̀ daŋe, nfuŋ wù baaŋ ja wu jaŋɛ wu kɛ wu tu wu muuse joo, joo lese a ŋguh le yi goone ki yi yîsɛ yo.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jiso gɛ̀ bee a ŋguh wɛɛ jiŋ wu lefe, wu giŋsɛ kikwɛɛ yi mbwaaŋ le. Bo gɛɛŋ bo kaŋsɛ wu bo du lɛ, “Muh wu N'yɛyɛ, kwe goone ki yi jô besabɛŋ wo ghaade gɛ?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jiso kaŋsɛ, wu waŋ nfuŋ wuyu, wu jɛmɛ joo le lɛ, “Wo nyûme nshiiŋŋ.” Nfuŋ wuyu mo wu lu, manjuu chii nɛ nshiiŋŋ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Wu mo wu biih booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Bɛŋ faane la? Bɛŋ baaŋ a leesɛ gɛ fitele yi ye yaŋ le gɛ?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ye kuufɛ bo, bo tu bo ghaade fɛwɛɛwe lɛbolɛbo lɛ, “Wunɛ muh le wù nɛɛ, wù nfuŋ bɛ joo yuge wu le?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.