Lucas 23

ncr (NCR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 No ŋgoo yi bamii ba sage bansa jɛmɛ noo, bo mo bo ja bo bachii bo jo Jiso bo gɛɛne bɛ wu fɛ Balɛt le.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 No bo gɛnɛ bo bu fo, bo kɛ bo tu bo chuuyi mwɛɛ ye ye le, bo duu lɛ, “Muh wunɛ jiɛnyi wu chɛŋe bɛ woŋ wese, wu faŋe lɛ keefɛ bamii laaŋe ŋwa Kaisa wù Nfoŋ wu Lum le gɛ, wu ka jɛmɛ lɛ wu le Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka, fi duunyi lɛ wu le Nfoŋ wumu tɛ.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Balɛt biih Jiso le lɛ, “Le wo wu le Nfoŋ Bajuu?” Jiso chvuu wu le lɛ, “Le no wo jɛme.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Balɛt mo wu ja wu jɛmɛ bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ kinchvu ki bamii ki gɛ̀ bee fo le lɛ, “Mbaaŋ yɛŋ gɛ fiɛɛ fì muh wunɛ jiale le gɛ.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Bo bachii tu bo nyiide gɛh lɛ, “Muh wunɛ jiɛnyi wu yɛyi bamii woŋ wu Judia le wuchii wu nyiise lɛ bo tɛɛme bikwɛɛ. Wu gɛ̀ kɛ Galalee, wu le wu to wa wu fɛsɛ mɛɛse a kinlaantɛŋ kinɛ le.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 No Balɛt yu finɛ noo, wu mo wu biih wu le lɛ, “Muh wunɛ le muh wu Galalee?”
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Bo bɛɛŋ, wu mo wu tuŋ Jiso fɛ Nfoŋ Hɛlod le, nje le wu wù gɛ̀ sage kimbe ki woŋ kwɛɛ le, wu gɛ̀ bee tɛ Yɛlusalɛm kife kiyu le.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Bo gɛɛŋ bɛ Jiso, Nfoŋ Hɛlod yɛŋ wu le wu yu njoŋ baaŋ, nje wu gɛ̀ shee wu yuge kune wu, wù kɛme kiŋkoŋɛ ki wu yɛ̂ŋ wu le, wu jiiŋe tɛ lɛ segemu Jiso lé wu gê fiɛɛ fì duunyi bvuŋga bvu Nyo wu yɛŋ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Wu she wu biih mwɛɛ Jiso le wesee, geenɛ wu gɛ chvuu fiɛɛ gɛ.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Wu gɛ̀ biide bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii ba gɛ̀ duunyi banchi ba Nyo lɛme tɛ fo bo chuunyi mwɛɛ mù tɛɛme ye yi Jiso le.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Nfoŋ Hɛlod bɛ bamii be banchi ja bo mo bo kɛ bo keede wu, bo sɛɛse wu, bo susɛ wu bɛ njú yi woŋ, bo chwɛɛsɛ wu bo chvuu wu tu jiŋ fɛ Balɛt le.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Gɛ̀ bee Balɛt bɛ Nfoŋ Hɛlod banɛ. Abvubwɛɛ, bo tu nsaŋ.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 No bo chvuse Jiso jiŋ, Balɛt kuŋ bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ mo bamii ba gɛ̀ sage woŋ, wu ka wu kuŋ bamii bachii.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 Bo taashɛ, wu du bo le lɛ, “Bɛŋ be too bɛ muh wunɛ fɛnɛ lɛ wù gee bamii tɛɛme bikwɛɛ, ndoo ntaa mwɛɛ mu bɛŋ nyiide bɛ mu a bɛŋ jii, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû, mbaaŋ yɛŋ gɛ mwɛɛ mù bɛŋ chuunyi ye ye le lɛ wu le wu ge fiɛɛ fimi gɛ,
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Nfoŋ Hɛlod tɛ be baaŋ yɛŋ gɛ. Le fiɛɛ fì be ge fɛ wu kaasɛ wu chvuu muh wunɛ jiŋ besabɛŋ le. Bɛŋ yɛŋ tɛ lɛ muh wunɛ baaŋ jiaa gɛ fiɛɛ fì taŋlo ba yuuyɛ lo wu gɛ.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Noo, nlé ntâaŋ gɛh lo wu, nchînɛ wu le, wu gɛ̂ɛne.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [To nyume kife ki Ŋka wu Ndaŋfe wunɛ, tu Balɛt kɛme ki wu bvûsɛ muh wu mumwaa yeh yi cha le wu nya bamii le.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Bamii bachii mo bo ja bo kɛ bo wanɛ lo bo gɛɛne yu lɛ, “Wo lɛ̂ɛshɛ lo muh wunɛ, wo bvûse Balaba yeh yi cha le wo nyâ bee le!”
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Balaba wunɛ gɛ̀ bee yeh yi cha le nje wu gɛ̀ kɛ ŋgɛ alaantɛŋ wu yu muh.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Balɛt yu noo wu ka wu jɛmɛ bamii bachii le nje wu gɛ̀ goone ki wu chînɛ Jiso le.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Geenɛ, bo tu bo wanɛ gɛh lɛ, “Ba tâ lo wu yi kintaaŋ le, ba tâ lo wu yi kintaaŋ le!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Balɛt ka wu jɛmɛ bamii le kiŋgane kintɛde lɛ, “Ba tâ wu nje la? Fiɛɛ fì befe fi wu ge le la? Mbaaŋ n'yɛŋ gɛ jialɛ chì wu ge le, ki ba yuuyɛ lo wu gɛ. Nlé ntaaŋ lo wu, nchinɛ wu le.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Bo mo bo mɛ gɛh bo wanɛ lo bɛ bvuŋga lɛ, “Ba tâ lo wu yi kintaaŋ le.” Ŋ'waŋ wuboo ya Balɛt.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Noo, Balɛt suunɛ nsa wu chinɛ wu le, lɛ bo ge bɛ wu no bo koŋe.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Wu mo wu bvusɛ muh wɛɛ yeh yi ncha le, nyu wu wù bo gɛ̀ biide, wù gɛ̀ kɛ ŋgɛ alaantɛŋ wu ka wu yuuyɛ muh. No wu bvuse, wu mo wu nya Jiso no bo gɛ̀ goone.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Bo mo bo jo Jiso bo gɛɛne bɛ wu. No bo gɛɛne, bo tasɛ bɛ muh mu wu kwɛɛde nchvuuŋ, jee che nyu lɛ Samoŋ, nyu muh wu Sɛliŋ. Bo tooŋsɛ wu bo mo bo gɛɛ kintaaŋ ki Jiso fɛ wu gbwe, wu mo wu tuu wu bii Jiso le.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Bɛ bo mo bo gɛɛne, kinchvu ki bamii ki duude bii bo le. Bamu nyu bikɛse bo gɛ̀ beede, bo taanyi baŋgɛ be.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Jiso ja wu kaasɛ ye wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bikɛse ba Yɛlusalɛm, keefɛ bɛŋ bêede fɛ mɛne gɛ. Bɛŋ bêede nyu fɛ bikwɛɛ biɛna le, mo fɛ booŋ bena le.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Bɛŋ kêe lɛ kife too lo kì ba lé ba gê ba jɛ̂me lɛ, njoŋ wù baaŋ le wù bikɛse ba le kaa bo baaŋ mwa boo gɛ, bo gɛ baaŋ mwa a yaŋse gɛ.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Lé gê nyû kife kiyu le, bamii wanɛ lɛ bambegɛ ba baaŋ baaŋ le lɛ, ‘Bɛŋ gwêeyɛ ye yese le’, bo wanɛ bambegɛ ba shige shige le lɛ, ‘Bɛŋ bâŋɛ bee’.
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Bo lé bo gê bo wânɛ noo nje bamii gee kfuu chi finɛ fiɛɛ bɛ kite kì baaŋ ki jiɛɛ, bo ge nɛɛ bɛ kì le ki yunɛ ka.”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 No bo gɛ̀ gɛɛne bɛ Jiso noo, bo gɛ̀ kɛme bamii bancha bafɛɛ ba bɛ bo gɛ̀ gɛɛne ki bo yuuyɛ bo tɛ.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Bo gɛɛŋ bo bu kijusɛ kimu ki ba tɛŋe lɛ Ŋgboge wu Kikwɛɛ, bo mo bo ta Jiso yi kintaaŋ le, bo ta tɛ bamii bancha bafɛɛ baa yi bintaaŋ le, wu mumwaa a kibo ki Jiso kinchiɛɛŋ le, wumu a kibo kiŋkoŋo le.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Jiso ja wu jɛmɛ lɛ, “Chii, lɛ̂ɛshɛ bimbefɛ bi bamii banɛ, nje gɛ bo kee fiɛɛ fì bo gee gɛ.” Bamii bayu jo njú yi Jiso bo tuŋ kaŋ yu ki bo ga bikwɛɛ biboo le.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Mwɛɛ munɛ munchii gɛ̀ kooshi bɛ Jiso noo, bamii lɛme fo bo jiiŋe. Bamii ba gɛ̀ sage woŋ ka bo ja fiboo bo buu lo wu bo duu lɛ, “Wu chi fii bamii bamu, wu fi lɛ kikwɛɛ ke mɛɛse, wu nɛ le Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka, wu cha.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Bamii ba nchi tɛ tu bo chwɛɛse wu, bo nya wu mbvuuŋ ma ŋgbwamɛ,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 bo jɛmɛ lɛ, “Wo fɛnɛ le Nfoŋ wu Bajuu, fîh kikwɛɛ kuŋ.”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Bo saŋ ŋwa bo ta a kikwɛɛ ki Jiso we lɛ, “Wunɛ le Nfoŋ wu Bajuu.”
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Muh wu ncha wumu wù bɛ bo gɛ̀ shɛnɛ yi bintaaŋ le fo, wu ja wu tu wu naanyi Jiso, wu duu lɛ, “Le gɛh wo wù Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka? Fîh kikwɛɛ kuŋ, wo fîh tɛ bee.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Muh mu wɛɛ yu fiɛɛ fì wu jɛme, wu wamɛ wu bii lɛ, “Gɛ wo faane Nyo gɛ? Wo le yi ŋgɛ le yɛɛŋ nje no wu le.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Besa wo kwee nchiɛɛŋ nchiɛɛŋ nyu nlaŋe wu mwɛɛ mù mbefe mu besa wo ge le, geenɛ muh wunɛ kwe fie wu baaŋ jiaa gɛ fiɛɛ gɛ.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Muh ncha wunɛ mo wu jɛmɛ lɛ, “Jiso, wo ge wo tâne mɛ sege wo lé wo sâge bvunfoŋ bwuŋ.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Jiso jɛmɛ wu le lɛ, “Nsɛŋe wo nchiɛɛŋ lɛ abɛŋ le nyu besa wo kijusɛ ki njoŋ ki Nyo le.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Juu gɛ̀ bɛɛŋ chi leesɛ, akfuuŋ ja ajiiŋ, woŋ wuchii gɛɛne bude juu bikaa bitɛde fɛnshɛ,
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Nju yì gɛ̀ gade yeh yi kintanyɛ yi mo yi suunɛ antɛnɛɛ yi tu bimbe bifɛɛ.Nju yì gade yeh yi kintanyɛ badɛ|alt="The temple curtain torn" src="lb00265c.tif" size="col" loc="Luk 23:44-45" copy="Louise Bass" ref="23:45"
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Jiso gɛ̀ bee yi kintaaŋ le, wu ja wu waŋ fɛwɛɛwe lɛ, “Chii, nnyaa kiyo kaŋ chiaaŋ yo le.” No wu jɛmɛ noo, wu mo wu yɛnɛ n'yɛnɛ wu kimaga.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Chiji kikwɛɛ ki bamii ba nchi wù gɛ̀ lɛme fo, wu doo wu yɛŋ fiɛɛ fì kooshi le, wu nya mbɛɛŋsɛ Nyo le wu jɛmɛ lɛ, “Nchiɛɛŋ nchiɛɛŋ, muh wunɛ chi bee gɛ bɛ jialɛ gɛ.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Bamii bachii ba gɛ̀ taashɛ fo ki bo yɛŋ fiɛɛ fì kooshi le, bo yɛŋ noo bo mo bo ja bo kaase bo kwɛɛde ala aboo le, bo soge bikwɛɛ.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Nsáa yi Jiso yichii gɛ̀ to fiboo yi lɛɛŋ nyu je yì ndefe le bo tu bo yɛde fiɛɛ fì kooshi le. Bamu gɛ̀ bee bikɛse ba gɛ̀ ja Galalee bo bi wu le.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Wu gɛɛŋ fɛ Balɛt le, wu lɛgɛ ki wu gɛ̂ɛŋ wu jo gvunɛ chi Jiso.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Balɛt bɛɛŋ, wu mo wu gɛɛŋ wu shiishɛ gvunɛ chiyu, wu baŋɛ a nju le wu tuu, wu gɛɛŋ wu giŋsɛ a jɛŋ yi ba gɛ̀ cho yi kimbaaŋ le, ba baaŋ muh yo a jiiyɛ gɛ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Gɛ̀ bee Juu chi nseesɛ ki bo lee juu chi yuuŋ le, shɛge wa shige yuuŋ chiyu kɛ.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Bikɛse baa ba gɛ̀ ja Galalee bo bi Jiso le, bo bi Yosɛf le fɛ jɛŋ, ki bo gɛɛŋ bo yɛŋ no wu giŋse gvunɛ chi Jiso a jɛŋ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Bo gɛ̀ ja fo, bo mo bo tuu jiŋ ala aboo le, bo gɛɛŋ bo seesɛ mɛɛ mà joŋe mà yefɛ mà gwee wuŋ mà bo gɛ̀ yeefe agvuuŋ yu. Gɛ̀ bee juu chi yuuŋ, bo she yuuŋ no nchi wuboo gɛ̀ goone.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.