Lucas 16
ncr (NCR) vs NAA
1 Jiso ka wu jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Muh wu kwa wumu gɛ̀ kɛme mwa ye wu lɛme wù wu gɛ̀ gɛlɛ lɛ wu jîiŋe fɛ kwa we le. Wu ja wu yu lɛ mwa ye wu lɛme wɛɛ bunɛ lo bige bie.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Wu mo wu tɛɛŋ mwa ye wu lɛme wɛɛ wu biih wu le lɛ, ‘Finɛ fi n'yuge kune wo le la? Bânyɛ baŋwa bachii ba wo chi saŋe kwa waŋ yo wo tô wo chvûu mɛne. Gɛ wo baaŋ wo ka wo lɛne mɛne gɛ.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Mwa ye wu lɛme wɛɛ gɛɛŋ wu shii wu kwajɛ lɛ, ‘No chiji kikwɛɛ kaŋ kuŋe wa bɛ mɛ fɛ lɛme le, nlé ŋgê nɛɛ? No nle njɛ ŋkɛme bvuŋga bvu nlɛne bɛ ji sɛŋ, ŋkɛme bvuya ki nlɛge kilɛgɛ.’
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Wu mo wu ja wu kwajɛ lɛ, ‘Nle ŋkɛɛ wa fiɛɛ fì nlé ŋgê, fi le lɛ sege ba kuŋ bɛ mɛ fɛ lɛme le, ŋka ŋkɛme nsáŋ yì taŋlo yi fii mɛ yéh yiboo le.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Noo, wu mo wu tɛɛŋ bamii ba gɛ̀ kɛme fioo yi chiji kikwɛɛ ke wu mumwaa wu mumwaa. Wu fwe to wu biih wu le lɛ, ‘Wo laaŋe chiji kikwɛɛ kaŋ nɛɛ?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Wu chvuu lɛ, ‘Le muŋkaaŋ mu mɛɛ mù baaŋ baaŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo shîi fɛkuu chige, wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le muŋkaaŋ mbaanshɛŋ.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Wu kaasɛ wu biih muh mu le lɛ, ‘Wo laaŋe yo, nɛɛ?’ Wu chvuu lɛ, ‘Le bikɛɛ bi agiŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le bikɛɛ mbanyaaŋ.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Chiji kikwɛɛ wù mwa lɛme wɛɛ gɛ̀ yɛŋ no wu gɛ̀ fige wu noo, wu ka wu bɛɛŋsɛ lo wu lɛ wu le wu feefɛ baaŋ.” Jiso mo wu mɛsɛ lɛ, “Bamii ba kiŋkfuuŋ kinɛ le feefe yi mwɛɛ mu bo gee le fede no bamii ba n'yuu feefe yi muboo mu le n'yuu le.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Noo, njɛme bɛŋ le lɛ, bɛŋ jôde kwa wene wu fɛkuu fɛnɛ bɛŋ koode nsáŋ yu, fi le lɛ, sege wu ka, Nyo fi bɛŋ a wu yeh fɛ bɛŋ lé bɛŋ gê bɛŋ nyûme fo segechii.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Muh wù taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ fɛ fiɛɛ fì shige le chuule taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ tɛ fɛ fì kuge le. Muh wù fɛde kinfi yi fiɛɛ fì shige le, tu taŋlo wu fige tɛ yi fì kuge le.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nɛ bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîjɛ fɛ bvukugɛ bvu fɛkuu fɛnɛ le sɛŋ, lé nya yɛɛŋ bɛŋ kwa wù nchiɛɛŋ?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîji fɛ fiɛɛ fì muh mu le chuule sɛŋ, ge nya yɛɛŋ bɛŋ fiena?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Gɛ nfwa taŋlo wu lɛ̂ne bachiji kikwɛɛ le bafɛɛ gɛ. Wu nɛ lɛne noo, wu bâne wumu, wu koŋe wumu, kɛnɛ wu yuge wumu le chuule wu jode wumu fɛkuu. Gɛ taŋlo bɛŋ lɛ̂ne Nyo le bɛŋ ka lɛne bige le gɛ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 No Jiso jɛme noo, Bafalashii yu mwɛɛ munchii bo ja bo tu bo buu lo wu, nje bo gɛ̀ koŋe bige baaŋ.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Le bɛŋ banɛ ba duunyi ye lɛ bɛŋ lé bamii ba joŋe a bamii fwe, geenɛ Nyo kee mwɛɛ munchii mu le muntele mwɛna le. Bɛŋ kêe lɛ mwɛɛ mù bamii bɛɛŋse, le mwɛɛ mù Nyo jiiŋe mu kuufe ye fɛ wu le.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Jiso ka wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ̀ bee fweele ba feeji nyu banchi ba Musɛ bɛ mwɛɛ mu bamii ba ntuŋ ba Nyo gɛ̀ saŋ. Geenɛ, kɛge no Joŋ gɛ̀ to, bo tu bo feeji wa nyu saaka wù joŋe wù kune bvunfoŋ bvu Nyo. Muh wuchii mo wu tu wu taŋe ki wu lêe antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo bvuyu le.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Fi le chige fɛ kibvulɛ bɛ nshɛŋ ka, fede fɛ jise chi ŋwa lɛsɛ achiji a ŋwa wu banchi le.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Fi nyume lɛ, muh kuŋe bɛ kwɛɛ, wu jo wumu, tu wu le wu ge kimbefɛ bvushi bvu Nyo le njɛ kinjaŋ. Muh jo kwɛse wu bu wa a muh yeh, tu mwɛdɛ le wu jo kwɛ muh.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jiso ka wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Muh kwa wumu gɛ̀ bee yu, wu susɛ ye bɛ njú yì joŋe yi kwa, wu jii ki kfuuŋ ke aju achii.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Muh kifufe wumu nyu tɛ yu, jee che nyu Lasulo. Biŋkogo gɛ̀ koo wu ye yichii. Ba gɛ̀ gɛɛ wu wu shee wu gime jwe wu fwese wu muh wu kwa wɛɛ le,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 wu chiɛɛne laa sege wu jii mwɛɛ fiɛɛ shɛɛ wu boŋ wu ji la. No wu gɛ̀ gime fo noo, bvú mɛɛse yi too yi laaji biŋkogo bie.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Yi kife kimi le, muh kifufe wɛɛ kwe, banchɛndaa ba Nyo gɛ̀ tuu wu bo gɛɛŋ bo gɛɛ wu kijusɛ ki joŋe le mbebe Ablaham le. Muh wu kwa wɛɛ gɛ̀ kwe tɛ ba jiiyɛ wu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Wu gɛɛŋ wù nyu woŋ wu baŋkfu le wu tu wù nyu fo yi ŋgɛ wù baaŋ le. Wu gɛ̀ ja wu noŋ ajii, wu yɛŋ Ablaham le je yì ndefe le bɛ Lasulo mbebe ye le.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Wu tɛɛŋ lɛ, ‘Chii Ablaham, kôo yii fɛ mɛne wo chîiŋsɛ Lasulo lɛ wu lêesɛ nyi yi kwaaŋ yi kibo ke a joo le wu tô wu jîɛɛsɛ lɛmɛ chaŋ yu. Nle lo yi manluŋ mà baaŋ le yi ŋgu kfunɛ le.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Mwa yaŋ, kwajɛ sege wo gɛ̀ baaŋ wo chee yi nshɛŋ le. Wo gɛ̀ kɛme mwɛɛ mù joŋe munchii sege kɛɛ, Lasulo yɛne fie nyu ŋgɛ. Mɛɛse Lasulo le yi bvujoŋɛ le, wo nyu yi maluŋ le.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Gɛ mɛ gɛh finɛ fiɛɛ maa gɛ. Wo kêe tɛ lɛ mɛɛse kiŋkoŋ ki baaŋ le ba seesɛ lɛ gɛ taŋlo muh ja fɛnɛ wu daŋsɛ wu to fɛ wo le gɛ, gɛ taŋlo tɛ muh ja fɛ wo le wu daŋ wu to tɛ fɛnɛ gɛ.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Muh kwa wɛɛ ka wu lɛgɛ lɛ, ‘Kii wo chii, tûŋ gɛh Lasulo fɛ bee kfuuŋ.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Ŋkɛme booŋ ba bwɛɛŋ batɛŋ, wu gɛ̂ɛŋ wu chîisɛ bo le lɛ bo yɛ̂nɛ keefɛ bo tô tɛ fɛ kijusɛ ki ŋgɛ kinɛ le gɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Booŋ ba bwoo kɛme baŋwa ba Musɛ gɛ̀ saŋ bɛ baŋwa ba bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ, bo nyu bo yûge mwɛɛ mu bo duu.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Muh kwa wɛɛ faŋ wu jɛmɛ lɛ, ‘Aay chii Ablaham, be bee nyu muh mu wù bu yi kwe le wu gɛɛŋ wu fejɛ bo le, tu bo bee bo yu bo kusɛ muntele muboo.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ablaham chvuu wu le lɛ, ‘Bo faŋ ki bo yu fiɛɛ fì Musɛ bɛ bamii ba ntuŋ wu Nyo duu, tu gɛ taŋlo bo yu tɛ mo fiɛɛ fì muh wu bu yi kwe le jɛme gɛ.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.