Lucas 16
ncr (NCR) vs ARIB
1 Jiso ka wu jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Muh wu kwa wumu gɛ̀ kɛme mwa ye wu lɛme wù wu gɛ̀ gɛlɛ lɛ wu jîiŋe fɛ kwa we le. Wu ja wu yu lɛ mwa ye wu lɛme wɛɛ bunɛ lo bige bie.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Wu mo wu tɛɛŋ mwa ye wu lɛme wɛɛ wu biih wu le lɛ, ‘Finɛ fi n'yuge kune wo le la? Bânyɛ baŋwa bachii ba wo chi saŋe kwa waŋ yo wo tô wo chvûu mɛne. Gɛ wo baaŋ wo ka wo lɛne mɛne gɛ.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Mwa ye wu lɛme wɛɛ gɛɛŋ wu shii wu kwajɛ lɛ, ‘No chiji kikwɛɛ kaŋ kuŋe wa bɛ mɛ fɛ lɛme le, nlé ŋgê nɛɛ? No nle njɛ ŋkɛme bvuŋga bvu nlɛne bɛ ji sɛŋ, ŋkɛme bvuya ki nlɛge kilɛgɛ.’
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Wu mo wu ja wu kwajɛ lɛ, ‘Nle ŋkɛɛ wa fiɛɛ fì nlé ŋgê, fi le lɛ sege ba kuŋ bɛ mɛ fɛ lɛme le, ŋka ŋkɛme nsáŋ yì taŋlo yi fii mɛ yéh yiboo le.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Noo, wu mo wu tɛɛŋ bamii ba gɛ̀ kɛme fioo yi chiji kikwɛɛ ke wu mumwaa wu mumwaa. Wu fwe to wu biih wu le lɛ, ‘Wo laaŋe chiji kikwɛɛ kaŋ nɛɛ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Wu chvuu lɛ, ‘Le muŋkaaŋ mu mɛɛ mù baaŋ baaŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo shîi fɛkuu chige, wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le muŋkaaŋ mbaanshɛŋ.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Wu kaasɛ wu biih muh mu le lɛ, ‘Wo laaŋe yo, nɛɛ?’ Wu chvuu lɛ, ‘Le bikɛɛ bi agiŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le bikɛɛ mbanyaaŋ.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Chiji kikwɛɛ wù mwa lɛme wɛɛ gɛ̀ yɛŋ no wu gɛ̀ fige wu noo, wu ka wu bɛɛŋsɛ lo wu lɛ wu le wu feefɛ baaŋ.” Jiso mo wu mɛsɛ lɛ, “Bamii ba kiŋkfuuŋ kinɛ le feefe yi mwɛɛ mu bo gee le fede no bamii ba n'yuu feefe yi muboo mu le n'yuu le.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Noo, njɛme bɛŋ le lɛ, bɛŋ jôde kwa wene wu fɛkuu fɛnɛ bɛŋ koode nsáŋ yu, fi le lɛ, sege wu ka, Nyo fi bɛŋ a wu yeh fɛ bɛŋ lé bɛŋ gê bɛŋ nyûme fo segechii.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Muh wù taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ fɛ fiɛɛ fì shige le chuule taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ tɛ fɛ fì kuge le. Muh wù fɛde kinfi yi fiɛɛ fì shige le, tu taŋlo wu fige tɛ yi fì kuge le.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nɛ bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîjɛ fɛ bvukugɛ bvu fɛkuu fɛnɛ le sɛŋ, lé nya yɛɛŋ bɛŋ kwa wù nchiɛɛŋ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîji fɛ fiɛɛ fì muh mu le chuule sɛŋ, ge nya yɛɛŋ bɛŋ fiena?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Gɛ nfwa taŋlo wu lɛ̂ne bachiji kikwɛɛ le bafɛɛ gɛ. Wu nɛ lɛne noo, wu bâne wumu, wu koŋe wumu, kɛnɛ wu yuge wumu le chuule wu jode wumu fɛkuu. Gɛ taŋlo bɛŋ lɛ̂ne Nyo le bɛŋ ka lɛne bige le gɛ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 No Jiso jɛme noo, Bafalashii yu mwɛɛ munchii bo ja bo tu bo buu lo wu, nje bo gɛ̀ koŋe bige baaŋ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Le bɛŋ banɛ ba duunyi ye lɛ bɛŋ lé bamii ba joŋe a bamii fwe, geenɛ Nyo kee mwɛɛ munchii mu le muntele mwɛna le. Bɛŋ kêe lɛ mwɛɛ mù bamii bɛɛŋse, le mwɛɛ mù Nyo jiiŋe mu kuufe ye fɛ wu le.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Jiso ka wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ̀ bee fweele ba feeji nyu banchi ba Musɛ bɛ mwɛɛ mu bamii ba ntuŋ ba Nyo gɛ̀ saŋ. Geenɛ, kɛge no Joŋ gɛ̀ to, bo tu bo feeji wa nyu saaka wù joŋe wù kune bvunfoŋ bvu Nyo. Muh wuchii mo wu tu wu taŋe ki wu lêe antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo bvuyu le.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Fi le chige fɛ kibvulɛ bɛ nshɛŋ ka, fede fɛ jise chi ŋwa lɛsɛ achiji a ŋwa wu banchi le.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Fi nyume lɛ, muh kuŋe bɛ kwɛɛ, wu jo wumu, tu wu le wu ge kimbefɛ bvushi bvu Nyo le njɛ kinjaŋ. Muh jo kwɛse wu bu wa a muh yeh, tu mwɛdɛ le wu jo kwɛ muh.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jiso ka wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Muh kwa wumu gɛ̀ bee yu, wu susɛ ye bɛ njú yì joŋe yi kwa, wu jii ki kfuuŋ ke aju achii.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Muh kifufe wumu nyu tɛ yu, jee che nyu Lasulo. Biŋkogo gɛ̀ koo wu ye yichii. Ba gɛ̀ gɛɛ wu wu shee wu gime jwe wu fwese wu muh wu kwa wɛɛ le,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 wu chiɛɛne laa sege wu jii mwɛɛ fiɛɛ shɛɛ wu boŋ wu ji la. No wu gɛ̀ gime fo noo, bvú mɛɛse yi too yi laaji biŋkogo bie.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Yi kife kimi le, muh kifufe wɛɛ kwe, banchɛndaa ba Nyo gɛ̀ tuu wu bo gɛɛŋ bo gɛɛ wu kijusɛ ki joŋe le mbebe Ablaham le. Muh wu kwa wɛɛ gɛ̀ kwe tɛ ba jiiyɛ wu.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Wu gɛɛŋ wù nyu woŋ wu baŋkfu le wu tu wù nyu fo yi ŋgɛ wù baaŋ le. Wu gɛ̀ ja wu noŋ ajii, wu yɛŋ Ablaham le je yì ndefe le bɛ Lasulo mbebe ye le.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Wu tɛɛŋ lɛ, ‘Chii Ablaham, kôo yii fɛ mɛne wo chîiŋsɛ Lasulo lɛ wu lêesɛ nyi yi kwaaŋ yi kibo ke a joo le wu tô wu jîɛɛsɛ lɛmɛ chaŋ yu. Nle lo yi manluŋ mà baaŋ le yi ŋgu kfunɛ le.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Mwa yaŋ, kwajɛ sege wo gɛ̀ baaŋ wo chee yi nshɛŋ le. Wo gɛ̀ kɛme mwɛɛ mù joŋe munchii sege kɛɛ, Lasulo yɛne fie nyu ŋgɛ. Mɛɛse Lasulo le yi bvujoŋɛ le, wo nyu yi maluŋ le.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Gɛ mɛ gɛh finɛ fiɛɛ maa gɛ. Wo kêe tɛ lɛ mɛɛse kiŋkoŋ ki baaŋ le ba seesɛ lɛ gɛ taŋlo muh ja fɛnɛ wu daŋsɛ wu to fɛ wo le gɛ, gɛ taŋlo tɛ muh ja fɛ wo le wu daŋ wu to tɛ fɛnɛ gɛ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Muh kwa wɛɛ ka wu lɛgɛ lɛ, ‘Kii wo chii, tûŋ gɛh Lasulo fɛ bee kfuuŋ.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ŋkɛme booŋ ba bwɛɛŋ batɛŋ, wu gɛ̂ɛŋ wu chîisɛ bo le lɛ bo yɛ̂nɛ keefɛ bo tô tɛ fɛ kijusɛ ki ŋgɛ kinɛ le gɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Booŋ ba bwoo kɛme baŋwa ba Musɛ gɛ̀ saŋ bɛ baŋwa ba bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ, bo nyu bo yûge mwɛɛ mu bo duu.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Muh kwa wɛɛ faŋ wu jɛmɛ lɛ, ‘Aay chii Ablaham, be bee nyu muh mu wù bu yi kwe le wu gɛɛŋ wu fejɛ bo le, tu bo bee bo yu bo kusɛ muntele muboo.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ablaham chvuu wu le lɛ, ‘Bo faŋ ki bo yu fiɛɛ fì Musɛ bɛ bamii ba ntuŋ wu Nyo duu, tu gɛ taŋlo bo yu tɛ mo fiɛɛ fì muh wu bu yi kwe le jɛme gɛ.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.