Lucas 16
ncr (NCR) vs ARA
1 Jiso ka wu jɛmɛ booŋ be ba ŋgoo le lɛ, “Muh wu kwa wumu gɛ̀ kɛme mwa ye wu lɛme wù wu gɛ̀ gɛlɛ lɛ wu jîiŋe fɛ kwa we le. Wu ja wu yu lɛ mwa ye wu lɛme wɛɛ bunɛ lo bige bie.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Wu mo wu tɛɛŋ mwa ye wu lɛme wɛɛ wu biih wu le lɛ, ‘Finɛ fi n'yuge kune wo le la? Bânyɛ baŋwa bachii ba wo chi saŋe kwa waŋ yo wo tô wo chvûu mɛne. Gɛ wo baaŋ wo ka wo lɛne mɛne gɛ.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Mwa ye wu lɛme wɛɛ gɛɛŋ wu shii wu kwajɛ lɛ, ‘No chiji kikwɛɛ kaŋ kuŋe wa bɛ mɛ fɛ lɛme le, nlé ŋgê nɛɛ? No nle njɛ ŋkɛme bvuŋga bvu nlɛne bɛ ji sɛŋ, ŋkɛme bvuya ki nlɛge kilɛgɛ.’
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Wu mo wu ja wu kwajɛ lɛ, ‘Nle ŋkɛɛ wa fiɛɛ fì nlé ŋgê, fi le lɛ sege ba kuŋ bɛ mɛ fɛ lɛme le, ŋka ŋkɛme nsáŋ yì taŋlo yi fii mɛ yéh yiboo le.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Noo, wu mo wu tɛɛŋ bamii ba gɛ̀ kɛme fioo yi chiji kikwɛɛ ke wu mumwaa wu mumwaa. Wu fwe to wu biih wu le lɛ, ‘Wo laaŋe chiji kikwɛɛ kaŋ nɛɛ?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Wu chvuu lɛ, ‘Le muŋkaaŋ mu mɛɛ mù baaŋ baaŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo shîi fɛkuu chige, wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le muŋkaaŋ mbaanshɛŋ.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Wu kaasɛ wu biih muh mu le lɛ, ‘Wo laaŋe yo, nɛɛ?’ Wu chvuu lɛ, ‘Le bikɛɛ bi agiŋ gwii.’ Wu jɛmɛ lɛ, ‘Kô ŋwa wo wu fioo wunɛ wo kûsɛ wo sâŋ lɛ le bikɛɛ mbanyaaŋ.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Chiji kikwɛɛ wù mwa lɛme wɛɛ gɛ̀ yɛŋ no wu gɛ̀ fige wu noo, wu ka wu bɛɛŋsɛ lo wu lɛ wu le wu feefɛ baaŋ.” Jiso mo wu mɛsɛ lɛ, “Bamii ba kiŋkfuuŋ kinɛ le feefe yi mwɛɛ mu bo gee le fede no bamii ba n'yuu feefe yi muboo mu le n'yuu le.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Noo, njɛme bɛŋ le lɛ, bɛŋ jôde kwa wene wu fɛkuu fɛnɛ bɛŋ koode nsáŋ yu, fi le lɛ, sege wu ka, Nyo fi bɛŋ a wu yeh fɛ bɛŋ lé bɛŋ gê bɛŋ nyûme fo segechii.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Muh wù taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ fɛ fiɛɛ fì shige le chuule taŋlo wu kɛɛ ki wu bîjɛ tɛ fɛ fì kuge le. Muh wù fɛde kinfi yi fiɛɛ fì shige le, tu taŋlo wu fige tɛ yi fì kuge le.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nɛ bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîjɛ fɛ bvukugɛ bvu fɛkuu fɛnɛ le sɛŋ, lé nya yɛɛŋ bɛŋ kwa wù nchiɛɛŋ?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Bɛŋ le njɛ bɛŋ taŋlo bɛŋ kɛɛ ki bɛŋ bîji fɛ fiɛɛ fì muh mu le chuule sɛŋ, ge nya yɛɛŋ bɛŋ fiena?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Gɛ nfwa taŋlo wu lɛ̂ne bachiji kikwɛɛ le bafɛɛ gɛ. Wu nɛ lɛne noo, wu bâne wumu, wu koŋe wumu, kɛnɛ wu yuge wumu le chuule wu jode wumu fɛkuu. Gɛ taŋlo bɛŋ lɛ̂ne Nyo le bɛŋ ka lɛne bige le gɛ.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 No Jiso jɛme noo, Bafalashii yu mwɛɛ munchii bo ja bo tu bo buu lo wu, nje bo gɛ̀ koŋe bige baaŋ.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Jiso mo wu jɛmɛ bo le lɛ, “Le bɛŋ banɛ ba duunyi ye lɛ bɛŋ lé bamii ba joŋe a bamii fwe, geenɛ Nyo kee mwɛɛ munchii mu le muntele mwɛna le. Bɛŋ kêe lɛ mwɛɛ mù bamii bɛɛŋse, le mwɛɛ mù Nyo jiiŋe mu kuufe ye fɛ wu le.”
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Jiso ka wu jɛmɛ lɛ, “Gɛ̀ bee fweele ba feeji nyu banchi ba Musɛ bɛ mwɛɛ mu bamii ba ntuŋ ba Nyo gɛ̀ saŋ. Geenɛ, kɛge no Joŋ gɛ̀ to, bo tu bo feeji wa nyu saaka wù joŋe wù kune bvunfoŋ bvu Nyo. Muh wuchii mo wu tu wu taŋe ki wu lêe antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo bvuyu le.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Fi le chige fɛ kibvulɛ bɛ nshɛŋ ka, fede fɛ jise chi ŋwa lɛsɛ achiji a ŋwa wu banchi le.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Fi nyume lɛ, muh kuŋe bɛ kwɛɛ, wu jo wumu, tu wu le wu ge kimbefɛ bvushi bvu Nyo le njɛ kinjaŋ. Muh jo kwɛse wu bu wa a muh yeh, tu mwɛdɛ le wu jo kwɛ muh.”
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jiso ka wu ja wu jɛmɛ lɛ, “Muh kwa wumu gɛ̀ bee yu, wu susɛ ye bɛ njú yì joŋe yi kwa, wu jii ki kfuuŋ ke aju achii.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Muh kifufe wumu nyu tɛ yu, jee che nyu Lasulo. Biŋkogo gɛ̀ koo wu ye yichii. Ba gɛ̀ gɛɛ wu wu shee wu gime jwe wu fwese wu muh wu kwa wɛɛ le,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 wu chiɛɛne laa sege wu jii mwɛɛ fiɛɛ shɛɛ wu boŋ wu ji la. No wu gɛ̀ gime fo noo, bvú mɛɛse yi too yi laaji biŋkogo bie.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Yi kife kimi le, muh kifufe wɛɛ kwe, banchɛndaa ba Nyo gɛ̀ tuu wu bo gɛɛŋ bo gɛɛ wu kijusɛ ki joŋe le mbebe Ablaham le. Muh wu kwa wɛɛ gɛ̀ kwe tɛ ba jiiyɛ wu.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Wu gɛɛŋ wù nyu woŋ wu baŋkfu le wu tu wù nyu fo yi ŋgɛ wù baaŋ le. Wu gɛ̀ ja wu noŋ ajii, wu yɛŋ Ablaham le je yì ndefe le bɛ Lasulo mbebe ye le.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wu tɛɛŋ lɛ, ‘Chii Ablaham, kôo yii fɛ mɛne wo chîiŋsɛ Lasulo lɛ wu lêesɛ nyi yi kwaaŋ yi kibo ke a joo le wu tô wu jîɛɛsɛ lɛmɛ chaŋ yu. Nle lo yi manluŋ mà baaŋ le yi ŋgu kfunɛ le.’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Mwa yaŋ, kwajɛ sege wo gɛ̀ baaŋ wo chee yi nshɛŋ le. Wo gɛ̀ kɛme mwɛɛ mù joŋe munchii sege kɛɛ, Lasulo yɛne fie nyu ŋgɛ. Mɛɛse Lasulo le yi bvujoŋɛ le, wo nyu yi maluŋ le.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Gɛ mɛ gɛh finɛ fiɛɛ maa gɛ. Wo kêe tɛ lɛ mɛɛse kiŋkoŋ ki baaŋ le ba seesɛ lɛ gɛ taŋlo muh ja fɛnɛ wu daŋsɛ wu to fɛ wo le gɛ, gɛ taŋlo tɛ muh ja fɛ wo le wu daŋ wu to tɛ fɛnɛ gɛ.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Muh kwa wɛɛ ka wu lɛgɛ lɛ, ‘Kii wo chii, tûŋ gɛh Lasulo fɛ bee kfuuŋ.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Ŋkɛme booŋ ba bwɛɛŋ batɛŋ, wu gɛ̂ɛŋ wu chîisɛ bo le lɛ bo yɛ̂nɛ keefɛ bo tô tɛ fɛ kijusɛ ki ŋgɛ kinɛ le gɛ.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Ablaham chvuu fie lɛ, ‘Booŋ ba bwoo kɛme baŋwa ba Musɛ gɛ̀ saŋ bɛ baŋwa ba bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ, bo nyu bo yûge mwɛɛ mu bo duu.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Muh kwa wɛɛ faŋ wu jɛmɛ lɛ, ‘Aay chii Ablaham, be bee nyu muh mu wù bu yi kwe le wu gɛɛŋ wu fejɛ bo le, tu bo bee bo yu bo kusɛ muntele muboo.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ablaham chvuu wu le lɛ, ‘Bo faŋ ki bo yu fiɛɛ fì Musɛ bɛ bamii ba ntuŋ wu Nyo duu, tu gɛ taŋlo bo yu tɛ mo fiɛɛ fì muh wu bu yi kwe le jɛme gɛ.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.