Lucas 14
ncr (NCR) vs NAA
1 Gɛ bee juu chi yuuŋ chimi, Jiso gɛɛŋ ki wu jî mwɛɛ a muh wù baaŋ wumu yeh. Muh wɛɛ gɛ̀ bee muh wu Bafalashii. Bamii ba gɛ̀ bee fo tu bo weede Jiso ki bo yɛŋ fiɛɛ fì wu lé wu gê.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Gɛ bee muh mu lɛme fo a Jiso jii wu chɛne bɛ chi goŋ chi ge wa chiaaŋ bɛ bikaa muji.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jiso biih Bafalashii bɛ bamii ba gɛ̀ kee banchi ba Nyo ba gɛ̀ bee fo le lɛ, “Nchi wese le wu bɛɛŋ lɛ taŋlo ba fɛ muh juu chi yuuŋ noo wu baaŋ bɛɛŋ gɛ le?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Bo gɛ chvuu fiɛɛ gɛ. Jiso jijɛ muh wɛɛ le, wu fɛ wu wu tɛmɛ, wu mo wu jɛmɛ lɛ wu gɛ̂ɛne.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jiso biih bo le lɛ, “Le yɛɛŋ a bɛŋ ntɛnɛɛ wù kɛme mwakɛnɛ naa wu gwe a fwɛŋ le juu chi yuuŋ mwɛdɛ gɛ bvusɛ lo kimimia gɛ?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Bo ma fiɛɛ fì bo chvuu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jiso gɛ̀ bijɛ wu yɛŋ no bamii too bo chage gɛh nyu manjuu ma fwe fɛ bo shiide fo, wu ma ŋgaŋ bo le lɛ,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Sege muh ka bvuguu, ba tɛɛŋ wo fo wo gɛɛŋ, keefɛ wo shîi nyu fɛ kijusɛ kì fwe le gɛ, nje taŋlo nyu ba sɛɛŋ tɛ muh mu wù baaŋ wù fede wo le.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Chiji bvuguu wù chi tɛŋe bɛŋ bachii nɛ lé wu jâ wu tô wu mo wu dû wo le lɛ, ‘Jâ we wo nyâ kijusɛ kuŋ muh wù baaŋ wunɛ le.’ Wo mo wo ja bɛ bvuya wo gɛɛŋ wo shii nyu wa ajiŋ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Sege ba sɛɛŋ wo ŋka wu bvuguu, wo gɛɛŋ fo, wo shii nyu ajiŋ, wu lɛ chiji bvuguu lé wu jâ wu tô wu dû lo wo le lɛ, ‘Nsaa yaŋ, ja we fɛnɛ wo gɛɛŋ wo shii nyu fwe.’ Noo, wo mo wo kɛme mbɛɛŋsɛ fwe a bamii bachii ba le fo.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no muh wuchii wu bɛɛŋse kikwɛɛ ke lé ba nyû ba gê ba shîishɛ lo wu. Muh wu shiishi kikwɛɛ ke ba lé ba bɛ̂ɛŋsɛ lo wu.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jiso mo wu ja wu kaasɛ wu jɛme chiji yeh wu gɛ tɛŋe wu a wu yeh le lɛ, “Sege wo goone ki wo tɛ̂ɛŋ bamii lɛ bo to bo ji mwɛɛ, keefɛ wo tɛ̂ɛŋ nyume nsáa yo kɛnɛ booŋ ba bwoo kɛnɛ kfuu chuŋ gɛ, mo nyu bamii ba kwa bo le ntɛ wo le gɛ. Wo nɛ tɛŋe nyu bobaa bamii, tu bo lé bo gê bo kâasɛ bo tɛɛŋ tɛ wo a bo yeh, fi mo fi nyume lɛ bo le bo chvuu wa kibo kuŋ.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Sege wo gee ŋka, wo tɛɛŋ nyu bamii ba kifufe, biŋkelɛ bɛ ba tɛŋlaase mo binfeeŋ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Wo ge noo, wo mo wo kɛmɛ kimbonɛ, nje gɛ bo baa bamii kɛme fiɛɛ fì taŋlo bo kaasɛ bo chvuu wo le gɛ. Le gɛh Nyo wu lé wu lâŋɛ wo juu chi bamii ba chaaŋ lé bo gê bo bûde yi kwe le.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 No Jiso jɛme noo, muh mu wu bɛ bo gɛ jii mwɛɛ mo wu jɛmɛ wu le lɛ, “Kinlaŋye kì baaŋ le ki muh wù lé wu gê wu jîi mwɛɛ antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jiso mo wu chvuu wu le lɛ, “Gɛ bee kife kimi le, muh mu seesɛ ŋka wù baaŋ, wu tɛɛŋ bamii ba duude.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Juu gɛ̀ to chi kojɛ, wu tuŋ mwa ye wu lɛme lɛ wu jiɛnyɛ wu sɛɛŋ bamii le bachii ba gɛ̀ bee ki bo to le, lɛ mwɛɛ munchii le ba seesɛ wa.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Mwa ye wu lɛme wɛɛ mo wu gɛɛŋ wu yɛŋ bo le, bo kɛ bo beeyi ye wu mumwaa wu mumwaa, muh wù fwe gɛ̀ ja wu jɛmɛ wu le lɛ, ‘Nchi ŋgu mwɛ waŋ wù fwɛŋ, ŋkɛme ki ŋgɛɛŋ njiŋɛ. Kii wo, keefɛ bɛŋ chîɛɛne mɛ gɛ.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Wu ka wu yɛŋ muh mu le, mwɛdɛ jɛmɛ lɛ, ‘Nchi ŋgu banaa baŋ ba lɛme yuufe, ŋgɛɛne mɛɛse ki mɛ mmoŋ bo. Kii wo, keefɛ bɛŋ chîɛɛne mɛ gɛ.’Banaa ba lɛne mwɛ|alt="Oxen ploughing the field" src="hk00019c.tif" size="col" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles" ref="14:19"
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Wu yɛŋ muh mu le, wu jɛmɛ fie lɛ, ‘Nchi njo kwɛse, gɛ kife nyume yu kì taŋlo nto gɛ.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Lɛ bo chvuu noo, mwa muh wu lɛme wɛɛ mo wu tu jiŋ wu gɛɛŋ wu sɛɛŋ fiɛɛ fichii chiji kikwɛɛ ke le. Chiji ŋka wɛɛ yu, fitele lujɛ lo wu. Wu mo wu kaasɛ wu tuŋ mwa ye wu lɛme wɛɛ wu jɛmɛ lɛ, ‘Bû chige, wo gɛ̂ɛŋ alaantɛŋ wo jîɛnyɛ ntasɛ yi jé le bɛ bifiaŋ bi jé le bichii, wo kûŋ bamii ba kifufe, batɛŋlaase, bɛ binfeeŋ mo biŋkɛlɛ, lɛ bo to.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Wu gɛɛŋ wu kaasɛ wu to wu jɛmɛ lɛ, ‘Chiji kikwɛɛ, nle ŋge wa no wo be jɛmɛ, geenɛ, yeh baaŋ yisɛ gɛ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Chiji wɛɛ jɛmɛ wu le lɛ, ‘Bu mɛɛse wo gɛɛŋ wo jiɛnyi a jé le bɛ bifiaŋ bi jé le bichii, wo kuŋ lo bamii bo to, yeh yaŋ yisɛ.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Kɛɛ lɛ gɛ muh wu mumwaa antɛnɛɛ a bamii banɛ ba nchi n'ya mbe bo, nyu bo ge bo moŋ lo fiɛɛ fiaŋ fijile a bo mu gɛ.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Jiso ka wu ja wu gɛɛne, binchvu bi bamii bì duude bii wu le. Wu ja wu kaasɛ ye wu jɛmɛ bo le lɛ,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Gɛ taŋlo muh nyu muh waŋ wu ŋgoo njɛ wu koŋe mɛ wù yage bwee bɛ chiji sɛŋ gɛ, wu ka koŋe mɛ wù fede kwɛɛ bɛ booŋ be mo booŋ ba bwee mo jɛ́me ye gɛ. Wu kɛmɛ tɛ ki wu kôŋe mɛ wù fede no wu koŋe kikwɛɛ ke.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Gɛ taŋlo muh tɛ nyu muh waŋ wu ŋgoo njɛ wu le wu tuu ke kintaaŋ wu bii mɛne sɛŋ gɛ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Le yɛɛŋ a bɛŋ ntɛnɛɛ wu goone ki wu jôoŋ yeh yì ndefe fɛwe, wu gɛ ya wu shii fɛkuu wu kwajɛ laa wù kɛme gɛ bige bi kooji bì taŋlo wu jooŋ yeh yinɛ yu wu mɛsɛ la?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Wu nɛ baaŋ noo ge gɛ tu wu lé wu gê wu jâ wu gɛ̂ɛ kinfu ki yeh, yeh ya wu ki wu mɛ̂sɛ. Sege bamii fede bo mo bo buu wu bo duu lɛ,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Mbwɛ wunɛ chi wu kɛ yeh yi ya wu ki wu mɛ̂sɛ.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Gɛh yɛɛŋyɛɛŋ tɛ, le nfoŋ wu la wu goone ki wu tûŋ jɛŋ bɛ nfoŋ wumu wu gɛ ya wu shii fɛkuu bɛ bamii be wu kwajɛ laa taŋlo wu bɛ bamii be ba jɛŋ ba banchvuge yuufe tuŋ jɛŋ bɛ nfoŋ wumu wu le bɛ bamii be ba jɛŋ banchvuge mbanfiɛɛ gɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Wu nɛ le wu kwajɛ wu yɛŋ lɛ fi lé fi gê fi ghâ wu, wu mo wu tuŋ bamii be bamu bo gɛɛŋ bo yɛŋ nfoŋ wumu wɛɛ le wu baaŋ je yì ndefe le bo lɛgɛ wu lɛ nyiɛgee nyu a bo ntɛnɛɛ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Fi mo fi nyu lɛ, muh wù baaŋ chinɛ gɛ mwɛɛ mwe le munchii gɛ, wu gɛ nyu muh waŋ wu ŋgoo gɛ.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Ŋka le fiɛɛ fì joŋe. Geenɛ, sege yi chii, wo ge nɛɛ bɛ yi fɛ yi ka yi kaasɛ yi jɛŋɛ?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Tu yi le yi lɛsɛ wa achiji. Gɛ yi baaŋ no ba noŋ mwɛne njɛ chvune gɛ. Yi le wa gɛh lɛ ba noŋ lo. Muh wù kɛme bintuŋ ki wu yû, wu yu.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.