Lucas 14

ncr (NCR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Gɛ bee juu chi yuuŋ chimi, Jiso gɛɛŋ ki wu jî mwɛɛ a muh wù baaŋ wumu yeh. Muh wɛɛ gɛ̀ bee muh wu Bafalashii. Bamii ba gɛ̀ bee fo tu bo weede Jiso ki bo yɛŋ fiɛɛ fì wu lé wu gê.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Gɛ bee muh mu lɛme fo a Jiso jii wu chɛne bɛ chi goŋ chi ge wa chiaaŋ bɛ bikaa muji.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jiso biih Bafalashii bɛ bamii ba gɛ̀ kee banchi ba Nyo ba gɛ̀ bee fo le lɛ, “Nchi wese le wu bɛɛŋ lɛ taŋlo ba fɛ muh juu chi yuuŋ noo wu baaŋ bɛɛŋ gɛ le?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Bo gɛ chvuu fiɛɛ gɛ. Jiso jijɛ muh wɛɛ le, wu fɛ wu wu tɛmɛ, wu mo wu jɛmɛ lɛ wu gɛ̂ɛne.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jiso biih bo le lɛ, “Le yɛɛŋ a bɛŋ ntɛnɛɛ wù kɛme mwakɛnɛ naa wu gwe a fwɛŋ le juu chi yuuŋ mwɛdɛ gɛ bvusɛ lo kimimia gɛ?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Bo ma fiɛɛ fì bo chvuu.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jiso gɛ̀ bijɛ wu yɛŋ no bamii too bo chage gɛh nyu manjuu ma fwe fɛ bo shiide fo, wu ma ŋgaŋ bo le lɛ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Sege muh ka bvuguu, ba tɛɛŋ wo fo wo gɛɛŋ, keefɛ wo shîi nyu fɛ kijusɛ kì fwe le gɛ, nje taŋlo nyu ba sɛɛŋ tɛ muh mu wù baaŋ wù fede wo le.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Chiji bvuguu wù chi tɛŋe bɛŋ bachii nɛ lé wu jâ wu tô wu mo wu dû wo le lɛ, ‘Jâ we wo nyâ kijusɛ kuŋ muh wù baaŋ wunɛ le.’ Wo mo wo ja bɛ bvuya wo gɛɛŋ wo shii nyu wa ajiŋ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Sege ba sɛɛŋ wo ŋka wu bvuguu, wo gɛɛŋ fo, wo shii nyu ajiŋ, wu lɛ chiji bvuguu lé wu jâ wu tô wu dû lo wo le lɛ, ‘Nsaa yaŋ, ja we fɛnɛ wo gɛɛŋ wo shii nyu fwe.’ Noo, wo mo wo kɛme mbɛɛŋsɛ fwe a bamii bachii ba le fo.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ no muh wuchii wu bɛɛŋse kikwɛɛ ke lé ba nyû ba gê ba shîishɛ lo wu. Muh wu shiishi kikwɛɛ ke ba lé ba bɛ̂ɛŋsɛ lo wu.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Jiso mo wu ja wu kaasɛ wu jɛme chiji yeh wu gɛ tɛŋe wu a wu yeh le lɛ, “Sege wo goone ki wo tɛ̂ɛŋ bamii lɛ bo to bo ji mwɛɛ, keefɛ wo tɛ̂ɛŋ nyume nsáa yo kɛnɛ booŋ ba bwoo kɛnɛ kfuu chuŋ gɛ, mo nyu bamii ba kwa bo le ntɛ wo le gɛ. Wo nɛ tɛŋe nyu bobaa bamii, tu bo lé bo gê bo kâasɛ bo tɛɛŋ tɛ wo a bo yeh, fi mo fi nyume lɛ bo le bo chvuu wa kibo kuŋ.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Sege wo gee ŋka, wo tɛɛŋ nyu bamii ba kifufe, biŋkelɛ bɛ ba tɛŋlaase mo binfeeŋ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Wo ge noo, wo mo wo kɛmɛ kimbonɛ, nje gɛ bo baa bamii kɛme fiɛɛ fì taŋlo bo kaasɛ bo chvuu wo le gɛ. Le gɛh Nyo wu lé wu lâŋɛ wo juu chi bamii ba chaaŋ lé bo gê bo bûde yi kwe le.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 No Jiso jɛme noo, muh mu wu bɛ bo gɛ jii mwɛɛ mo wu jɛmɛ wu le lɛ, “Kinlaŋye kì baaŋ le ki muh wù lé wu gê wu jîi mwɛɛ antɛnɛɛ a bvunfoŋ bvu Nyo.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jiso mo wu chvuu wu le lɛ, “Gɛ bee kife kimi le, muh mu seesɛ ŋka wù baaŋ, wu tɛɛŋ bamii ba duude.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Juu gɛ̀ to chi kojɛ, wu tuŋ mwa ye wu lɛme lɛ wu jiɛnyɛ wu sɛɛŋ bamii le bachii ba gɛ̀ bee ki bo to le, lɛ mwɛɛ munchii le ba seesɛ wa.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Mwa ye wu lɛme wɛɛ mo wu gɛɛŋ wu yɛŋ bo le, bo kɛ bo beeyi ye wu mumwaa wu mumwaa, muh wù fwe gɛ̀ ja wu jɛmɛ wu le lɛ, ‘Nchi ŋgu mwɛ waŋ wù fwɛŋ, ŋkɛme ki ŋgɛɛŋ njiŋɛ. Kii wo, keefɛ bɛŋ chîɛɛne mɛ gɛ.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Wu ka wu yɛŋ muh mu le, mwɛdɛ jɛmɛ lɛ, ‘Nchi ŋgu banaa baŋ ba lɛme yuufe, ŋgɛɛne mɛɛse ki mɛ mmoŋ bo. Kii wo, keefɛ bɛŋ chîɛɛne mɛ gɛ.’Banaa ba lɛne mwɛ|alt="Oxen ploughing the field" src="hk00019c.tif" size="col" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles" ref="14:19"
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Wu yɛŋ muh mu le, wu jɛmɛ fie lɛ, ‘Nchi njo kwɛse, gɛ kife nyume yu kì taŋlo nto gɛ.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Lɛ bo chvuu noo, mwa muh wu lɛme wɛɛ mo wu tu jiŋ wu gɛɛŋ wu sɛɛŋ fiɛɛ fichii chiji kikwɛɛ ke le. Chiji ŋka wɛɛ yu, fitele lujɛ lo wu. Wu mo wu kaasɛ wu tuŋ mwa ye wu lɛme wɛɛ wu jɛmɛ lɛ, ‘Bû chige, wo gɛ̂ɛŋ alaantɛŋ wo jîɛnyɛ ntasɛ yi jé le bɛ bifiaŋ bi jé le bichii, wo kûŋ bamii ba kifufe, batɛŋlaase, bɛ binfeeŋ mo biŋkɛlɛ, lɛ bo to.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Wu gɛɛŋ wu kaasɛ wu to wu jɛmɛ lɛ, ‘Chiji kikwɛɛ, nle ŋge wa no wo be jɛmɛ, geenɛ, yeh baaŋ yisɛ gɛ.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Chiji wɛɛ jɛmɛ wu le lɛ, ‘Bu mɛɛse wo gɛɛŋ wo jiɛnyi a jé le bɛ bifiaŋ bi jé le bichii, wo kuŋ lo bamii bo to, yeh yaŋ yisɛ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Kɛɛ lɛ gɛ muh wu mumwaa antɛnɛɛ a bamii banɛ ba nchi n'ya mbe bo, nyu bo ge bo moŋ lo fiɛɛ fiaŋ fijile a bo mu gɛ.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Jiso ka wu ja wu gɛɛne, binchvu bi bamii bì duude bii wu le. Wu ja wu kaasɛ ye wu jɛmɛ bo le lɛ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Gɛ taŋlo muh nyu muh waŋ wu ŋgoo njɛ wu koŋe mɛ wù yage bwee bɛ chiji sɛŋ gɛ, wu ka koŋe mɛ wù fede kwɛɛ bɛ booŋ be mo booŋ ba bwee mo jɛ́me ye gɛ. Wu kɛmɛ tɛ ki wu kôŋe mɛ wù fede no wu koŋe kikwɛɛ ke.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Gɛ taŋlo muh tɛ nyu muh waŋ wu ŋgoo njɛ wu le wu tuu ke kintaaŋ wu bii mɛne sɛŋ gɛ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Le yɛɛŋ a bɛŋ ntɛnɛɛ wu goone ki wu jôoŋ yeh yì ndefe fɛwe, wu gɛ ya wu shii fɛkuu wu kwajɛ laa wù kɛme gɛ bige bi kooji bì taŋlo wu jooŋ yeh yinɛ yu wu mɛsɛ la?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Wu nɛ baaŋ noo ge gɛ tu wu lé wu gê wu jâ wu gɛ̂ɛ kinfu ki yeh, yeh ya wu ki wu mɛ̂sɛ. Sege bamii fede bo mo bo buu wu bo duu lɛ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Mbwɛ wunɛ chi wu kɛ yeh yi ya wu ki wu mɛ̂sɛ.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Gɛh yɛɛŋyɛɛŋ tɛ, le nfoŋ wu la wu goone ki wu tûŋ jɛŋ bɛ nfoŋ wumu wu gɛ ya wu shii fɛkuu bɛ bamii be wu kwajɛ laa taŋlo wu bɛ bamii be ba jɛŋ ba banchvuge yuufe tuŋ jɛŋ bɛ nfoŋ wumu wu le bɛ bamii be ba jɛŋ banchvuge mbanfiɛɛ gɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Wu nɛ le wu kwajɛ wu yɛŋ lɛ fi lé fi gê fi ghâ wu, wu mo wu tuŋ bamii be bamu bo gɛɛŋ bo yɛŋ nfoŋ wumu wɛɛ le wu baaŋ je yì ndefe le bo lɛgɛ wu lɛ nyiɛgee nyu a bo ntɛnɛɛ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Fi mo fi nyu lɛ, muh wù baaŋ chinɛ gɛ mwɛɛ mwe le munchii gɛ, wu gɛ nyu muh waŋ wu ŋgoo gɛ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Ŋka le fiɛɛ fì joŋe. Geenɛ, sege yi chii, wo ge nɛɛ bɛ yi fɛ yi ka yi kaasɛ yi jɛŋɛ?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Tu yi le yi lɛsɛ wa achiji. Gɛ yi baaŋ no ba noŋ mwɛne njɛ chvune gɛ. Yi le wa gɛh lɛ ba noŋ lo. Muh wù kɛme bintuŋ ki wu yû, wu yu.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.