Atos 5
ncr (NCR) vs VC
1 Muh mu wù ba gɛ̀ tɛŋe lɛ Anania bɛ kwɛɛ wu Safɛla gɛ̀ gesɛ tɛ kijusɛ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Bɛ kwɛɛ seesɛ bo gade bige biyu, wu mo wu jo kimbɛge wu gɛɛŋ wu nya chiaaŋ yi booŋ ba ntuŋ ba Jiso le.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 No wu nya noo, Bita biih wu le lɛ, “Anania, ge la fɛ wo chinɛ Sataŋ lee a fitele fiuŋ le wu gê lɛ wo mbîaŋ chimbiaŋ fɛ Kiyo ki Yuude le, wo mo wo gade bige bì wo gese kijusɛ yu?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Fɛ wo chi bee ki wo gêsɛ kijusɛ kinɛ gɛ chi bee kuŋ gɛ? Wo doo wo gesɛ bige nyume tɛ biuŋ gɛ? Wo ge nɛɛ fɛ wo ge kfuu chi finɛ fiɛɛ? Wo baaŋ mbiaŋ gɛ nyu bɛ bamii gɛ, wo mbiane nyu fɛ Nyo le.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Kimimia no Anania yu jɛmɛ wunɛ noo, wu mo wu gwe wu kwe. Bamii bachii bo gɛ̀ yu saaka wuyu faaŋ baaŋ.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Chuu yi bamii to yi banyɛ wu a nju le, bo jo wu bo bu bɛ wu bo gɛɛŋ bo jiiyɛ.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ajiŋ njɛ juu bataŋ batɛde, kwɛɛ lee, wu kee gɛ̀ fiɛɛ fì be kooshɛ bɛ jwɛɛŋ gɛ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Bita biih wu le lɛ, “Gɛh sɛ̂ɛŋ mɛ, binɛ le bige bichii bì bena jwɛɛŋ be gesɛ kijusɛ kɛɛ yu?” Wu chvuu lɛ, “Ɛɛŋ, le bi nɛ bichii.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Bita ka wu biih wu le lɛ, “Bena jwɛɛŋ ge nɛɛ fɛ bɛŋ seesɛ ki bɛŋ môŋ Kiyo ki Tada lɛ? Yêgɛ yû, mɛɛse nchiŋ yi bamii ba gɛnɛ ki bo jiiyɛ jwɛɛŋ le wa a yeh fwɛɛŋ, bo lé bo lêe bo tûu tɛ wo bo bû bɛ wo bo gɛ̂ɛŋ bo jîiyɛ.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 No Bita jɛmɛ noo, kimimia Safɛla mo wu gwe a wu jii wu kwe. Chuu yi bamii baa doo bo lee bo yɛŋ wù nyu wu kwe wa, bo mo bo tuu wu bo bu bɛ wu bo gɛɛŋ bo jiiyɛ mbebe jwɛɛŋ le.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ kichii mo bamii bachii ba gɛ̀ yu saaka wuyu faaŋ baaŋ.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Booŋ ba ntuŋ ba Jiso tu bo gee mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bvu Nyo bɛ mwɛɛ mù duude mu de yì yunɛ a bamii ntɛnɛɛ. Bamii ba mbɛmɛ bachii gɛ̀ taashi fɛ Kibuu ki Salamoŋ le fɛ yeh yi kintanyɛ le.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Gɛ muh wu nchɛ gɛ̀ mone ki wu tâashi bɛ bo gɛ. Geenɛ bamii tu bo bɛɛŋse bo chuule.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Bilɛŋsɛ bɛ bikɛse ba duude ba gɛ̀ leesɛ muntele yi Tada le, tu bo taade fɛ ŋgoo yiboo le.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Mwɛɛ mù booŋ ba ntuŋ ba Jiso gɛ̀ gee, ge bamii tuude bamii ba binchɛŋ bo giŋse mbebe jé le yi binta le mo yi bijinɛ le, lɛ sege Bita doo wu fede, mo nyu gɛh kinjiinyi ke ki gwe yi muh le.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Binchvu bi bamii jade bilaantɛŋ bi mbebe Yɛlusalɛm le bi too bɛ bamii ba binchɛŋ mo ba kɛme biyo bì yiide ye yi boo le, ba fɛde bo bachii bo tɛɛme.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ bɛ ŋgoo ye yì gɛ̀ bee Basadushii gɛ̀ ja bo kɛ bo tu bo ghɛge booŋ ba ntuŋ ba Jiso,
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 bo mo bo tuŋ bamii bo gɛɛŋ bo koo bo, ba faa yeh yi ncha le.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Geenɛ, antaŋ nchɛndaa wu Tada gɛ̀ gwenyɛ de yi fwese yi yeh yi ncha wu bvusɛ bo. No wu bvuse bo, wu mo wu jɛmɛ lɛ,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Bɛŋ gɛ̂ɛŋ yeh yi kintanyɛ le kibɛɛ, bɛŋ gɛ̂ɛŋ bɛŋ lɛ̂ɛŋ bɛŋ fêeji fiɛɛ fichii bamii le kune kinche kifɛŋ kinɛ.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 No bo yu noo, bo mo bo gɛɛŋ. Akfuuŋ gɛ̀ doo a yuude, bo lee fɛ yeh yi kintanyɛ le, bo mo bo kɛ bo tu bo yɛyi bamii.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Bo gɛɛŋ bo bu fo bo gooŋ bo sɛŋ bo mo bo tu jiŋ bo sɛɛŋ lɛ,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Bee le be gɛɛŋ be bu fɛ yeh yi ncha le, bee yɛŋ de yi fwese nyu ba faa chuule bamii ba nchi lɛme fo bo chiɛɛne. Bee doo be gwenyɛ yeh bee lee bee baaŋ yɛŋ gɛ muh le yu gɛ.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Kikwɛɛ ki bamii ba nchi ba gɛ̀ chiɛɛne yeh yi kintanyɛ bɛ bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ yu noo, fi fuuŋsɛ bo, bo tu bo ghaade laa bo lé bo gê bo tû faaŋ bɛ finɛ fiɛɛ lɛ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Muh ja wu lee wu jɛmɛ bo le lɛ, “Bɛŋ yû, bamii baa ba bɛŋ chi baŋ yeh yi ncha le, bo lɛme wa fɛ yeh yi kintanyɛ le bo yɛyi bamii.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 No bo yu noo, kikwɛɛ ki bamii ba nchi, bɛ ŋgoo ye mo bo bu bo gɛɛŋ bo jo bo, bo tu bo too bɛ bo. Geenɛ, bo gɛ̀ baaŋ jo gɛ bo bo kaaŋ lo bo gɛ, nje bo, bamii ba nchi baa gɛ̀ faane lɛ bamii baa le bo tûmɛ bo bɛ ata.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bo to bɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso, bo lee bɛ bo, bo lɛɛŋ fwe a bamii ba sage woŋ. Kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ biide bo mwɛɛ wu duu lɛ,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Bee le be moŋ wa ki be lejɛ lo lɛ keefɛ bɛŋ ka bɛŋ môŋ bɛŋ yɛ̂yɛ muh kune jee chi muh wunɛ gɛ. Geenɛ, bɛŋ yɛ̂ŋ fiɛɛ fì bɛŋ moŋ! Bɛŋ le bɛŋ ge wa n'yɛyɛ wene saaŋe Yɛlusalɛm achii. Bɛŋ goone ki bɛŋ gê fi dûunyi lɛ bee kee fiɛɛ fɛ kwe ye le.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Bita bɛ ŋgoo yi booŋ ba ntuŋ ba Jiso chvuu lɛ, “Bee kɛme ki be yû nyu Nyo le, nyume gɛ a muh le gɛ.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Bɛŋ gɛ̀ ta Jiso yi kintaaŋ le wu kwe. Nyo wu bachiji chiji wese bvusɛ wu yi kwe le,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 wu bɛɛŋsɛ wu, wu shiishɛ wu a kibo ke kinchiɛɛŋ le, lɛ wu nyûme Chiji kikwɛɛ mo Mbvusɛ, fi le lɛ bamii ba Ishwala kûsɛ muntele muboo, wu wù Nyo lɛ̂ɛshɛ bimbefɛ biboo.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Bee le be yɛŋ mwɛɛ munɛ le, bee mo be tu be sɛŋe bamii le, Kiyo ki Yuude kì Nyo nyaa bamii ba yuge wu le ki toone tɛ lɛ mwɛɛ munɛ le nchiɛɛŋ.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 No bamii ba gɛ̀ sage woŋ yu njɛmɛ wunɛ noo, muntele bɛde lo bo. Bo mo bo goone ki bo yuuyɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Geenɛ, muh mu ŋgoo yi bamii ba gɛ̀ sage woŋ le, wù jee che gɛ̀ bee Gamala, nyu muh wu Bafalashii ka nyu muh wù duunyi banchi ba Nyo, bamii bachii ŋgvuune wu chuule wu ja we. No wu ja we, wu jɛmɛ bo le lɛ bo ya bo bvusɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso akfuuŋ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Wu shɛɛ wu jɛmɛ bamii ba gɛ̀ sage woŋ le lɛ, “Bamii ba Ishwala, bɛŋ jô wɛɛ bɛ fiɛɛ fì bɛŋ goone ki bɛŋ gê bɛ bamii banɛ.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Bɛŋ kwâjɛ lɛ gɛ̀ bee kife kimi le, muh mu ja fɛnɛ ba tɛŋe lɛ Tioda, wu tu wu duunyi lɛ wu le muh wù baaŋ. Bamii banyɛ a wu jiŋ njɛ gii yinɛh. Ba gɛ̀ yuuyɛ wu ŋgoo ye saaŋe, fiɛɛ fì wu gɛ̀ too bɛ fi laayɛ achiji.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ajiŋ ayu, muh mu ka wu ja kife kì ba gɛ̀ taŋe bamii ba tɛŋe lɛ Juda, nyu muh wu Galalee. Wu chii bamii wesee a wu jiŋ. Ba gɛ̀ yuuyɛ tɛ wu, ŋgoo ye saaŋe.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Yi finɛ le, ntêefe bɛŋ lɛ keefɛ bɛŋ gê fiɛɛ bɛ bamii banɛ gɛ. Bɛŋ chînɛ je yiboo le! Finɛ le lɛ fiɛɛ fì bo too bɛ fi finɛ bo ka yɛyi bamii yu finɛ nɛ kɛ muh wu wuŋ, tu fi le fi laayɛ achiji.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nɛ fi le lɛ fiɛɛ fiyu kɛ Nyo, tu gɛ taŋlo bɛŋ ge bɛŋ so bo gɛ. Bɛŋ yɛ̂nɛ, keefɛ fi jâ fi bû lɛ bɛŋ juu nyu bɛ Nyo.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 No Gamala jɛmɛ noo, bamii ba gɛ̀ sage woŋ bo yu nteefe ye, bo kaasɛ bo tɛɛŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso bo lee. No bo lese noo, bo taaŋ bo, bo chiisɛ lo lɛ keefɛ bo ka bo môŋ lo bo yɛ̂yɛ muh kune jee chi Jiso gɛ, bo mo bo chinɛ bo le lɛ bo gɛ̂ɛne.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 No bo bu yu bo ja bo gɛɛne fiboo bo yuge nyu njoŋ lɛ bo le bo kojɛ bamii ba, ba choose bo nje jee chi Jiso.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Lɛ bo gɛɛŋ noo, bo ka bo tu bo yɛyi bamii aju achii fɛ yeh yi kintanyɛ le mo ala le, bo feeji saaka wù joŋe wu Jiso, lɛ Jiso le Mbvusɛ wù Nyo gɛ̀ ka.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.