Atos 4
ncr (NCR) vs ARIB
1 Gɛ̀ no Bita bɛ Joŋ gɛ̀ baaŋ bo jɛme bamii le noo, bachiji kintanyɛ bamu bɛ bikwɛɛ bi bamii ba nchi bo gɛ̀ chiɛɛne yeh yi kintanyɛ mo Basadushii bamu selɛ fo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Bo gɛ̀ toonyi shɛ́ŋ nje Bita bɛ Joŋ gɛ̀ yɛyi bamii, bo feeji lɛ no Jiso gɛ̀ bu yi kwe le, le no baŋkfu lé bo gê bo bû tɛ yi kwe le.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Bo mo bo koo bo ba gɛɛŋ ba faa no gɛ̀ bee wa fɛnfu, lɛ bvu doo bvuyuu, fɛ bo tû bo yûge.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Geenɛ, bamii ba duude bo gɛ̀ yu wa n'yɛyɛ wu Bita bɛ Joŋ, bo gɛ̀ bɛɛŋ, ŋgoo yiboo duu, bilɛŋsɛ mo bo nyume wa njɛ banchvuge batɛŋ (5,000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Bvu gɛ̀ bu bvuyuu, bachiji woŋ bɛ bamii ba sage woŋ mo bamii ba gɛ̀ duunyi banchi ba Nyo, taashɛ kijusɛ ki mumwaa Yɛlusalɛm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Anas wù kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ bɛ Kayfa mo Joŋ bɛ Alɛksanda mo bamii bamu ba gɛ̀ bee tɛ kfuu chi kikwɛɛ ki bachiji kintanyɛ nyu fo.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bo mo bo leesɛ Bita bɛ Joŋ a bo jii, bo biih bo le lɛ, “Bɛŋ chi jo faaŋ bvuŋga fɛ bɛŋ fɛ muh wunɛ? Bɛŋ chi fɛ a jee chi yɛɛŋ le?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Kiyo ki Yuude yisɛ yi Bita le, ki ge wu chvuu bo le lɛ, “Chiji woŋ bɛ bamii ba sage woŋ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 bee lɛme fɛnɛ abɛŋ ki bee tanyɛ jwe kune lɛme chì joŋe chì bee chi ge fɛ kiŋkɛlɛ kinɛ le, fɛ wu jîɛnyi. No bɛŋ goone ki bɛŋ kɛ̂ɛ no fi chi jiɛnyɛ,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 bɛŋ mo bamii bachii ba Ishwala kêe lɛ muh wunɛ lɛme a bɛŋ jii mɛɛse wù nyu wu tɛmɛ nɛ, nje jee chi Jiso Kletu wu Nasalɛ. Jiso wunɛ le wù bɛŋ gɛ̀ jo bɛŋ ta yi kintaaŋ le wu kwe, geenɛ Nyo kaasɛ wu bvusɛ wu yi kwe le.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Wu le tɛdɛ chi Ŋwa wu Nyo jɛmɛ kune chi lɛ,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Le gɛh Jiso maa wù bvuuse bamii. Gɛ jee chi muh mu ka nyume yu fɛkuu fɛnɛ chi Nyo le wu gɛɛ lɛ taŋlo chi bvuuse bamii gɛ.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Bamii ba gɛ̀ sage baa, yu no Bita bɛ Joŋ jɛme bo ya faane gɛ, bo ka bo yɛŋ lɛ le bamii ba nchɛ, bo kee gɛ ŋwa chuule gɛ, de yuŋ lo bo. Bo mo bo kɛɛ lɛ fi le noo, nje le bamii ba gɛ̀ jiɛnyi bɛ Jiso.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Bo gɛ ka bo kɛme fiɛɛ fì bo tɛɛnyi Bita bɛ Joŋ yi fi le gɛ, nje bo gɛ̀ yɛde muh wù ba gɛ̀ fɛ le, wu lɛme bɛ bo.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Bamii ba gɛ̀ sage bayu ja bo bvusɛ bo akfuuŋ, bo mo bo shɛɛ bo tu bo chude bantaŋ lɛbolɛbo bo duu lɛ,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Bee lé be gê nɛɛ bɛ bamii banɛ? Bamii bachii ba Yɛlusalɛm le bo kɛɛ wa kune fiɛɛ fì duunyi bvuŋga bvu Nyo bwanyi le finɛ fi bo ge, gɛ taŋlo bee faŋ gɛ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Geenɛ, ki bee ge lɛ keefɛ saaka wuyu wunɛ ka wu sâaŋe wu gɛ̂ɛne fwe gɛ, bee kâjɛ bamii banɛ lɛ keefɛ bo ka bo môŋ lo bo jɛ̂mɛ fiɛɛ muh le kune jee chi Jiso wunɛ gɛ.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Bo tɛɛŋ Bita bɛ Joŋ bo kaasɛ bo lee. Bo lejɛ lo bo le lɛ keefɛ bo ka bo môŋ lo bo jɛme, kɛnɛ bo yɛyi muh kune jee chi Jiso gɛ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Bita bɛ Joŋ chvuu fiboo lɛ, “Bɛŋ kwâjɛ laa fiɛɛ fì le chuule fɛ Nyo le, le lɛ bee yû nyu bɛŋ le noo, wu wù Nyo le la?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Gɛ taŋlo bee lu ki be jɛ̂me kune mwɛɛ mù bee le be yɛŋ bee ka be yu gɛ.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Bamii ba gɛ̀ sage bayu bo ka bo lejɛ lo fi tɛmɛ, bo mo bo chinɛ bo le bo ja bo gɛɛne. Bo gɛ̀ fu fiɛɛ fì bo leesɛ bo yi ŋgɛ le, nje bamii bachii gɛ̀ yuuse Nyo yi fiɛɛ fì gɛ̀ kooshɛ le,
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 fi ka fi ge muh wuyu wù ba gɛ̀ ge fiɛɛ fì duunyi bvuŋga bvu Nyo finɛ ki ba fɛ wu wù tɛmɛ gɛ̀ bee wu fede wa biluŋ mbaanyɛ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 No bo chinɛ Bita bɛ Joŋ le noo, bo kaasɛ bo tu jiŋ fɛ bamii baboo ba ŋgoo le, bo sɛɛŋ bo fiɛɛ fì bachiji kintanyɛ ba baaŋ baaŋ bɛ bamii ba sage woŋ be jɛmɛ.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Bo yu, bo mo bo banyɛ ye bo lɛgɛ Nyo yi muh le wu mumwaa lɛ, “Tada, Chiji Kikwɛɛ wù gɛ̀ fɛ kibvulɛ bɛ nshɛŋ bɛ jóo mo mwɛɛ munchii mù le manjuu manɛ le.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Wo wù gɛ̀ ge chiji bachiji besa wù Dabi wù gɛ̀ bee mwa yo wu lɛme, wu jɛmɛ bɛ bvuŋga bvu Kiyo ki Yuude le lɛ,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Banfoŋ ba fɛkuu fɛnɛ seese jɛŋ,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Le gɛh yɛɛŋyɛɛŋ bɛ fiɛɛ fì gɛ̀ kooshɛ alaantɛŋ yanɛ. Nfoŋ Hɛlod bɛ Bontu Balɛt gɛ̀ taashɛ bɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ mo bamii ba Ishwala bo ji nchvuuŋ yi Jiso wu le mwa yo wu lɛme wù yuude wù wo gɛ̀ yefɛ lɛ wu le Mbvusɛ.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Bo gɛ̀ taashɛ ki bo ge nyu mwɛɛ mù wo gɛ̀ bee wo seesɛ wa je yì ndefe le bɛ bvuŋga bwuŋ no wo koŋe lɛ mu gê mu kôoshɛ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Noo, yi mɛɛse le Tada, bîjɛ wo yɛ̂ŋ je yì bamii banɛ nyuse bɛ bee. Nya bee bamii buŋ ba lɛme bɛ muntele mù tɛɛme ki bee feeji jɛ yo bee faane gɛ.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Nya bee bɛ bvuŋga bwuŋ bee fɛde bamii bee ka gee mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bwuŋ bɛ mwɛɛ mu de yì yunɛ a jee chi Jiso wù Mwa yo wu lɛme wù yuude le.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 No bo mɛse bo buunɛ, nshɛŋ shiŋshɛ fɛ bo gɛ̀ bee fo. Kiyo ki Yuude yisɛ yi bo le, bo mo bo tu bo feeji jɛ yi Nyo bo faane gɛ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ gɛ̀ bee fitele fimimia, bo nyu yi muh le wu mumwaa, muh tɛŋe gɛ fiɛɛ fimi lɛ le fie wumaa gɛ. Fiɛɛ fi muh gɛ̀ bee fi bamii bachii.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Nyo nya bvuŋga bvù baaŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso le, bo tu bo feeji bamii le fi tɛɛme lo lɛ Tada Jiso gɛ̀ bu yi kwe le. Nfii wu Nyo nyume yi bo le bachii wesee.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Gɛ muh gɛ̀ nyu yu wu fuude a bo ntɛnɛɛ gɛ, nje bamii ba gɛ̀ kɛme ŋɛɛ kɛnɛ yéh, bo gɛ̀ gese bo too bɛ bige biyu,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 bo nyaa chiaaŋ yi booŋ ba ntuŋ ba Jiso le, bo mo bo gade bamii le bachii no ŋgɛ wu muh gɛ̀ bee.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Muh mu gɛ̀ bee ba tɛŋe lɛ Yosɛf, booŋ ba ntuŋ ba Jiso chu jee che chimi lɛ Banaba, (Chì le lɛ, Muh N'yufɛ Muntele). Wu gɛ̀ bee muh wu a kfuu chi Lɛwe le, ba gɛ̀ boyi wu Sablu.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Wu mo wu gɛɛŋ tɛ wu gesɛ we mwɛ, wu to wu nya bige biyu chiaaŋ yi booŋ ba ntuŋ ba Jiso le.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.