Atos 15

ncr (NCR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bamii bamu gɛ̀ ja Judia, bo boh bo to Antiok, bo tu bo yɛyi bamii ba mbɛmɛ, lɛ gɛ taŋlo Nyo bvusɛ muh njɛ ba chvuu mwɛdɛ yeh no nchi wu Musɛ duunyi sɛŋ gɛ.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Bol bɛ Banaba kajɛ lo n'yɛyɛ wuyu, bɛ bamii bayu she bo tɛɛnyi kintɛɛnyɛ yu we nyu gɛ kì wɛɛ gɛ. Fi gɛ̀ ya, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok bo baa Bol bɛ Banaba mo bamii ba mbɛmɛ bamu, bo tuŋ lɛ bo bɛɛŋ Yɛlusalɛm bo yɛŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bikwɛɛ bi kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo le, lɛ bo lee jwe fɛ fiɛɛ fiyu le.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Noo, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok mo ki chiiŋsɛ bo, bo tu bo gɛɛne bo fede bimbe bì Fonishia bɛ bì Samaliya le bo sɛŋe bamii ba mbɛmɛ ba yo le, lɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo kusɛ wa. Bamii bachii ba gɛ̀ yuge noo, bo tu bo laŋeye baaŋ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo fɛsɛ Yɛlusalɛm, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ bɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso mo bachiji kintaashɛ ki yo fi bo. Bo sɛɛŋ fiɛɛ fichii bo le no Nyo chi lɛŋ chiaaŋ yiboo le.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Geenɛ, bamii ba mbɛmɛ bamu bo gɛ̀ bee tɛ a ŋgoo yi Bafalashii le, ja we bo jɛmɛ lɛ, “Ba kɛme gɛh ki ba chvûuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ yeh, bo jɛ̂mɛ bo le lɛ bo bii banchi ba Musɛ le.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 No bo jɛmɛ noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ ka bo shii ki bo lee antɛnɛɛ a fiɛɛ fiyu.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Bo gɛ̀ she bo jɛme bo gɛɛŋ je yì ndefɛ le, Bita ja wu lɛɛŋ we wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ kee lɛ gɛ̀ bee fweele Nyo baa mɛ a bɛŋ ntɛnɛɛ lɛ le yi jwe waŋ le wù bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo yuge saaka wù joŋe bo bɛmɛ wu le.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Nyo wù kee muntele mu bamii, wu dunyɛ lɛ wu lé wu fi bamii ba le gɛ Bajuu gɛ, wu nya bo bɛ Kiyo ki Yuude yɛɛŋyɛɛŋ no wu gɛh nya besabɛŋ le.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Wu gɛ̀ baaŋ dunyɛ gɛ yeye besabɛŋ le bɛ bamii bayu le gɛ. Wu gɛ̀ ge muntele muboo tu mu yuude njɛ bo gɛ̀ bee bo leesɛ muntele yi Jiso le.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 No fi le noo, bɛŋ jiɛnyi nɛɛ fɛ bɛŋ goone ki bɛŋ shîŋshi fitele fì Nyo, bɛŋ jode bvujijɛ bɛŋ gɛɛde yi ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ le, bvujijɛ bvunɛ gɛ̀ ya wa bee mo bachiji chiji besa?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Gɛ fi nyume chuule gɛ. Besabɛŋ le be bɛɛŋ lɛ Nyo bvuuse besabɛŋ nje fitele fì joŋe fì Tada Jiso le wu dunyɛ fɛ besabɛŋ le. Nyu gɛh tɛ yɛɛŋyɛɛŋ no wu bvuuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 No Bita jɛme wu mɛsɛ, bamii bachii chiifɛ, bo tu bo yege no Banaba bɛ Bol jɛme no bo gɛ̀ jiɛnyi bo gɛɛne fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, Nyo nyaa bo bɛ bvuŋga lɛ bo gêe mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bvu Nyo bɛ mwɛɛ mu de yì yunɛ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Bo jɛmɛ bo mɛsɛ, Jɛm mo wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû fiɛɛ fì nle njɛmɛ.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Samoŋ be wu sɛɛŋ wa besabɛŋ le no Nyo gɛ̀ kɛ wu dunyɛ tɛ kiŋkoŋɛ ke fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, wu cha bamu a bo ntɛnɛɛ lɛ le bamii be.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Fiɛɛ fì bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ jiɛnyi gɛh kikaa kimimia bɛ fì Nyo gɛ̀ ge. Ba gɛ̀ saŋ lɛ,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kife too lo kì nlé ŋgê ŋkâasɛ ntô,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Noo, kimbɛge ki bamii mo ki goone Tada,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Finɛ jɛmɛ Nyo,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 N'yɛnɛ fiaŋ lɛ keefɛ besabɛŋ nyâa ŋgɛ bamii ba le gɛ Bajuu bò le bo leesɛ fitele yi Nyo le gɛ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Besabɛŋ saŋ gɛh nyu ŋwa fɛ bo le, lɛ keefɛ bo jîi mwɛɛ mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ, nje le mwɛɛ mu nyiɛnɛ. Keefɛ bo kɛ̂me fiɛɛ fì bo gee bɛ kinjaŋ gɛ. Keefɛ bo jîi nyáŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bo jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ba saŋ noo, nje banchi ba Musɛ banɛ ba gɛ̀ yɛyɛ wa nchensɛŋ manjuu le manchii bamii yuge, le gɛh bo ba bo tɛŋe abɛŋ yéh yi buunɛ le aju a yuuŋ le achii.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ mo kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ kichii bɛɛŋ fiɛɛ fiyu, bo mo bo yɛŋ lɛ fi joŋe lɛ bo baa bamii a bo ntɛnɛɛ bo tuŋ bɛ ba Banaba mo Bol bo gɛɛŋ Antiok. Bo mo bo baa Juda wù jee che chimi gɛ̀ bee lɛ Basaba, bo ka bo baa tɛ Sila. Bamii bafɛɛ banɛ gɛ̀ bee bikwɛɛ antɛnɛɛ a bamii ba mbɛmɛ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Bo saŋ ŋwa wù ba lé ba tûŋ bo yu wu le lɛ, “Bee booŋ ba bwe wene ba le booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ yɛɛse bɛŋ bamii ba mbɛmɛ bachii ba le gɛ Bajuu gɛ, ba le a kilaantɛŋ kì Antiok le bɛ ba le kimbe kì Silia le mo ba le a kì Silisia le.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Bee le be yu lɛ bamii bamu le bo bu a bee ntɛnɛɛ bo to bo tu bo nyaa ŋgɛ, bo chɛŋe bɛ bvufee bwena bɛ n'yɛyɛ wumu njɛ le bee be tuŋ bo sɛŋ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Noo, bee mo be shii bachii bee bɛɛŋ lɛ ba baa bamii bamu ba tuŋ fɛ bɛŋ le, bo tôo bɛ ba Banaba mo Bol bo le nsáa yese yi shɛ́ŋ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bamii banɛ le bo nya wa kinche kiboo nje lɛme chi Tada wese besabɛŋ wù Jiso Kletu le.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bee mo be tuŋ Juda bɛ Sila lɛ bo to bo jɛmɛ tɛ bɛ jwe fiɛɛ fì le a ŋwa wunɛ le.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Besa ba Kiyo ki Yuude le be yɛŋ lɛ fi baaŋ joŋ gɛ ki bee yigɛ bɛŋ bɛ bvujijɛ bvumu fede banchi ba shaŋ banɛ ba le lɛ:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Keefɛ bɛŋ jîi mwɛɛ munjile mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi nyaŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ kɛ̂me fiɛɛ fì bɛŋ gee bɛ kinjaŋ gɛ. Bɛŋ nɛ lege mwɛɛ munɛ, tu bɛŋ gee chuule. Ba shɛɛ wa.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Bo gɛ̀ saŋ noo bo mo bo tuŋ bamii baa yu bo boh Antiok. Bo gɛɛŋ, bo kuŋ kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo kichii, bo nya ŋwa wɛɛ bo le.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Bo tɛɛŋ ŋwa wɛɛ, saaka wuyu jiɛɛsɛ muntele muboo, bo yu njoŋ baaŋ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Juda bɛ Sila gɛ̀ bee bamii ba gɛ̀ sɛŋe mwɛɛ mù bo gɛ̀ yuge Nyo jɛmɛ, bo nya nteefe yì duude bamii ba mbɛmɛ le, bo tu bo kɛme bvuŋga a muntele le.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Bo che yo yi kife kimu le. Bamii ba mbɛmɛ gɛ̀ chiiŋsɛ bo, bo tu bo kaase bɛ kimbonɛ bo tuu jiŋ fɛ bamii ba gɛ̀ tuŋ bo le.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Bol bɛ Banaba mɛ gɛh Antiok, bɛ bamii bamu yɛyi bo ka feeji jɛ yi Tada.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Kife gɛ̀ doo ki kɛŋsɛ, Bol jɛmɛ Banaba le lɛ, “Besa wo kaasɛ be tu jiŋ be jiɛnyɛ bilaantɛŋ bi besa wo chi feeji jɛ yi Tada bi le, be yɛŋ laa bamii ba mbɛmɛ ba yo gee nɛɛ la.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Banaba mo wu goone ki wu jô Joŋ Maliku lɛ bɛ bo jiɛnyɛ.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Geenɛ, Bol faŋ wu koŋe gɛ lɛ bo jo wu gɛ, nje wù gɛ̀ bee wu chinɛ bo le Banfilia wu faŋ ki wu mɛ̂sɛ njiɛnyɛ wu bɛ bo gɛ kɛmɛ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Bol bɛ Banaba gɛ̀ she bo kɛmɛ kintɛɛnyɛ baaŋ, bo mo bo gasɛ. Banaba jo Maliku, bɛ wu lee a ŋguh wu a joo le, bo gɛɛŋ Sablu.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Bol cha fie nyu Sila. Bɛ wu doo bo jade, bamii ba mbɛmɛ nya bo chiaaŋ yi nfii wu Tada le.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Bo gɛɛŋ je bimbe bi Silia bɛ bì Silisia le, bo tu bo jiɛnyi bo chiaase muntele mu kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.