Atos 15

ncr (NCR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bamii bamu gɛ̀ ja Judia, bo boh bo to Antiok, bo tu bo yɛyi bamii ba mbɛmɛ, lɛ gɛ taŋlo Nyo bvusɛ muh njɛ ba chvuu mwɛdɛ yeh no nchi wu Musɛ duunyi sɛŋ gɛ.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Bol bɛ Banaba kajɛ lo n'yɛyɛ wuyu, bɛ bamii bayu she bo tɛɛnyi kintɛɛnyɛ yu we nyu gɛ kì wɛɛ gɛ. Fi gɛ̀ ya, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok bo baa Bol bɛ Banaba mo bamii ba mbɛmɛ bamu, bo tuŋ lɛ bo bɛɛŋ Yɛlusalɛm bo yɛŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bikwɛɛ bi kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo le, lɛ bo lee jwe fɛ fiɛɛ fiyu le.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Noo, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok mo ki chiiŋsɛ bo, bo tu bo gɛɛne bo fede bimbe bì Fonishia bɛ bì Samaliya le bo sɛŋe bamii ba mbɛmɛ ba yo le, lɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo kusɛ wa. Bamii bachii ba gɛ̀ yuge noo, bo tu bo laŋeye baaŋ.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo fɛsɛ Yɛlusalɛm, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ bɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso mo bachiji kintaashɛ ki yo fi bo. Bo sɛɛŋ fiɛɛ fichii bo le no Nyo chi lɛŋ chiaaŋ yiboo le.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Geenɛ, bamii ba mbɛmɛ bamu bo gɛ̀ bee tɛ a ŋgoo yi Bafalashii le, ja we bo jɛmɛ lɛ, “Ba kɛme gɛh ki ba chvûuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ yeh, bo jɛ̂mɛ bo le lɛ bo bii banchi ba Musɛ le.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 No bo jɛmɛ noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ ka bo shii ki bo lee antɛnɛɛ a fiɛɛ fiyu.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Bo gɛ̀ she bo jɛme bo gɛɛŋ je yì ndefɛ le, Bita ja wu lɛɛŋ we wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ kee lɛ gɛ̀ bee fweele Nyo baa mɛ a bɛŋ ntɛnɛɛ lɛ le yi jwe waŋ le wù bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo yuge saaka wù joŋe bo bɛmɛ wu le.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Nyo wù kee muntele mu bamii, wu dunyɛ lɛ wu lé wu fi bamii ba le gɛ Bajuu gɛ, wu nya bo bɛ Kiyo ki Yuude yɛɛŋyɛɛŋ no wu gɛh nya besabɛŋ le.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Wu gɛ̀ baaŋ dunyɛ gɛ yeye besabɛŋ le bɛ bamii bayu le gɛ. Wu gɛ̀ ge muntele muboo tu mu yuude njɛ bo gɛ̀ bee bo leesɛ muntele yi Jiso le.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 No fi le noo, bɛŋ jiɛnyi nɛɛ fɛ bɛŋ goone ki bɛŋ shîŋshi fitele fì Nyo, bɛŋ jode bvujijɛ bɛŋ gɛɛde yi ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ le, bvujijɛ bvunɛ gɛ̀ ya wa bee mo bachiji chiji besa?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Gɛ fi nyume chuule gɛ. Besabɛŋ le be bɛɛŋ lɛ Nyo bvuuse besabɛŋ nje fitele fì joŋe fì Tada Jiso le wu dunyɛ fɛ besabɛŋ le. Nyu gɛh tɛ yɛɛŋyɛɛŋ no wu bvuuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 No Bita jɛme wu mɛsɛ, bamii bachii chiifɛ, bo tu bo yege no Banaba bɛ Bol jɛme no bo gɛ̀ jiɛnyi bo gɛɛne fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, Nyo nyaa bo bɛ bvuŋga lɛ bo gêe mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bvu Nyo bɛ mwɛɛ mu de yì yunɛ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Bo jɛmɛ bo mɛsɛ, Jɛm mo wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû fiɛɛ fì nle njɛmɛ.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Samoŋ be wu sɛɛŋ wa besabɛŋ le no Nyo gɛ̀ kɛ wu dunyɛ tɛ kiŋkoŋɛ ke fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, wu cha bamu a bo ntɛnɛɛ lɛ le bamii be.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Fiɛɛ fì bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ jiɛnyi gɛh kikaa kimimia bɛ fì Nyo gɛ̀ ge. Ba gɛ̀ saŋ lɛ,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Kife too lo kì nlé ŋgê ŋkâasɛ ntô,
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Noo, kimbɛge ki bamii mo ki goone Tada,
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Finɛ jɛmɛ Nyo,
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 N'yɛnɛ fiaŋ lɛ keefɛ besabɛŋ nyâa ŋgɛ bamii ba le gɛ Bajuu bò le bo leesɛ fitele yi Nyo le gɛ.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Besabɛŋ saŋ gɛh nyu ŋwa fɛ bo le, lɛ keefɛ bo jîi mwɛɛ mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ, nje le mwɛɛ mu nyiɛnɛ. Keefɛ bo kɛ̂me fiɛɛ fì bo gee bɛ kinjaŋ gɛ. Keefɛ bo jîi nyáŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bo jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ba saŋ noo, nje banchi ba Musɛ banɛ ba gɛ̀ yɛyɛ wa nchensɛŋ manjuu le manchii bamii yuge, le gɛh bo ba bo tɛŋe abɛŋ yéh yi buunɛ le aju a yuuŋ le achii.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ mo kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ kichii bɛɛŋ fiɛɛ fiyu, bo mo bo yɛŋ lɛ fi joŋe lɛ bo baa bamii a bo ntɛnɛɛ bo tuŋ bɛ ba Banaba mo Bol bo gɛɛŋ Antiok. Bo mo bo baa Juda wù jee che chimi gɛ̀ bee lɛ Basaba, bo ka bo baa tɛ Sila. Bamii bafɛɛ banɛ gɛ̀ bee bikwɛɛ antɛnɛɛ a bamii ba mbɛmɛ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Bo saŋ ŋwa wù ba lé ba tûŋ bo yu wu le lɛ, “Bee booŋ ba bwe wene ba le booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ yɛɛse bɛŋ bamii ba mbɛmɛ bachii ba le gɛ Bajuu gɛ, ba le a kilaantɛŋ kì Antiok le bɛ ba le kimbe kì Silia le mo ba le a kì Silisia le.
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Bee le be yu lɛ bamii bamu le bo bu a bee ntɛnɛɛ bo to bo tu bo nyaa ŋgɛ, bo chɛŋe bɛ bvufee bwena bɛ n'yɛyɛ wumu njɛ le bee be tuŋ bo sɛŋ.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Noo, bee mo be shii bachii bee bɛɛŋ lɛ ba baa bamii bamu ba tuŋ fɛ bɛŋ le, bo tôo bɛ ba Banaba mo Bol bo le nsáa yese yi shɛ́ŋ.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bamii banɛ le bo nya wa kinche kiboo nje lɛme chi Tada wese besabɛŋ wù Jiso Kletu le.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bee mo be tuŋ Juda bɛ Sila lɛ bo to bo jɛmɛ tɛ bɛ jwe fiɛɛ fì le a ŋwa wunɛ le.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Besa ba Kiyo ki Yuude le be yɛŋ lɛ fi baaŋ joŋ gɛ ki bee yigɛ bɛŋ bɛ bvujijɛ bvumu fede banchi ba shaŋ banɛ ba le lɛ:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Keefɛ bɛŋ jîi mwɛɛ munjile mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi nyaŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ kɛ̂me fiɛɛ fì bɛŋ gee bɛ kinjaŋ gɛ. Bɛŋ nɛ lege mwɛɛ munɛ, tu bɛŋ gee chuule. Ba shɛɛ wa.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Bo gɛ̀ saŋ noo bo mo bo tuŋ bamii baa yu bo boh Antiok. Bo gɛɛŋ, bo kuŋ kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo kichii, bo nya ŋwa wɛɛ bo le.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Bo tɛɛŋ ŋwa wɛɛ, saaka wuyu jiɛɛsɛ muntele muboo, bo yu njoŋ baaŋ.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Juda bɛ Sila gɛ̀ bee bamii ba gɛ̀ sɛŋe mwɛɛ mù bo gɛ̀ yuge Nyo jɛmɛ, bo nya nteefe yì duude bamii ba mbɛmɛ le, bo tu bo kɛme bvuŋga a muntele le.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Bo che yo yi kife kimu le. Bamii ba mbɛmɛ gɛ̀ chiiŋsɛ bo, bo tu bo kaase bɛ kimbonɛ bo tuu jiŋ fɛ bamii ba gɛ̀ tuŋ bo le.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Bol bɛ Banaba mɛ gɛh Antiok, bɛ bamii bamu yɛyi bo ka feeji jɛ yi Tada.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Kife gɛ̀ doo ki kɛŋsɛ, Bol jɛmɛ Banaba le lɛ, “Besa wo kaasɛ be tu jiŋ be jiɛnyɛ bilaantɛŋ bi besa wo chi feeji jɛ yi Tada bi le, be yɛŋ laa bamii ba mbɛmɛ ba yo gee nɛɛ la.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banaba mo wu goone ki wu jô Joŋ Maliku lɛ bɛ bo jiɛnyɛ.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Geenɛ, Bol faŋ wu koŋe gɛ lɛ bo jo wu gɛ, nje wù gɛ̀ bee wu chinɛ bo le Banfilia wu faŋ ki wu mɛ̂sɛ njiɛnyɛ wu bɛ bo gɛ kɛmɛ.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Bol bɛ Banaba gɛ̀ she bo kɛmɛ kintɛɛnyɛ baaŋ, bo mo bo gasɛ. Banaba jo Maliku, bɛ wu lee a ŋguh wu a joo le, bo gɛɛŋ Sablu.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Bol cha fie nyu Sila. Bɛ wu doo bo jade, bamii ba mbɛmɛ nya bo chiaaŋ yi nfii wu Tada le.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Bo gɛɛŋ je bimbe bi Silia bɛ bì Silisia le, bo tu bo jiɛnyi bo chiaase muntele mu kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.