Atos 15

ncr (NCR) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bamii bamu gɛ̀ ja Judia, bo boh bo to Antiok, bo tu bo yɛyi bamii ba mbɛmɛ, lɛ gɛ taŋlo Nyo bvusɛ muh njɛ ba chvuu mwɛdɛ yeh no nchi wu Musɛ duunyi sɛŋ gɛ.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Bol bɛ Banaba kajɛ lo n'yɛyɛ wuyu, bɛ bamii bayu she bo tɛɛnyi kintɛɛnyɛ yu we nyu gɛ kì wɛɛ gɛ. Fi gɛ̀ ya, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok bo baa Bol bɛ Banaba mo bamii ba mbɛmɛ bamu, bo tuŋ lɛ bo bɛɛŋ Yɛlusalɛm bo yɛŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bikwɛɛ bi kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo le, lɛ bo lee jwe fɛ fiɛɛ fiyu le.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Noo, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok mo ki chiiŋsɛ bo, bo tu bo gɛɛne bo fede bimbe bì Fonishia bɛ bì Samaliya le bo sɛŋe bamii ba mbɛmɛ ba yo le, lɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo kusɛ wa. Bamii bachii ba gɛ̀ yuge noo, bo tu bo laŋeye baaŋ.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo fɛsɛ Yɛlusalɛm, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ bɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso mo bachiji kintaashɛ ki yo fi bo. Bo sɛɛŋ fiɛɛ fichii bo le no Nyo chi lɛŋ chiaaŋ yiboo le.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Geenɛ, bamii ba mbɛmɛ bamu bo gɛ̀ bee tɛ a ŋgoo yi Bafalashii le, ja we bo jɛmɛ lɛ, “Ba kɛme gɛh ki ba chvûuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ yeh, bo jɛ̂mɛ bo le lɛ bo bii banchi ba Musɛ le.”
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 No bo jɛmɛ noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ ka bo shii ki bo lee antɛnɛɛ a fiɛɛ fiyu.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Bo gɛ̀ she bo jɛme bo gɛɛŋ je yì ndefɛ le, Bita ja wu lɛɛŋ we wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ kee lɛ gɛ̀ bee fweele Nyo baa mɛ a bɛŋ ntɛnɛɛ lɛ le yi jwe waŋ le wù bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo yuge saaka wù joŋe bo bɛmɛ wu le.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Nyo wù kee muntele mu bamii, wu dunyɛ lɛ wu lé wu fi bamii ba le gɛ Bajuu gɛ, wu nya bo bɛ Kiyo ki Yuude yɛɛŋyɛɛŋ no wu gɛh nya besabɛŋ le.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Wu gɛ̀ baaŋ dunyɛ gɛ yeye besabɛŋ le bɛ bamii bayu le gɛ. Wu gɛ̀ ge muntele muboo tu mu yuude njɛ bo gɛ̀ bee bo leesɛ muntele yi Jiso le.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 No fi le noo, bɛŋ jiɛnyi nɛɛ fɛ bɛŋ goone ki bɛŋ shîŋshi fitele fì Nyo, bɛŋ jode bvujijɛ bɛŋ gɛɛde yi ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ le, bvujijɛ bvunɛ gɛ̀ ya wa bee mo bachiji chiji besa?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Gɛ fi nyume chuule gɛ. Besabɛŋ le be bɛɛŋ lɛ Nyo bvuuse besabɛŋ nje fitele fì joŋe fì Tada Jiso le wu dunyɛ fɛ besabɛŋ le. Nyu gɛh tɛ yɛɛŋyɛɛŋ no wu bvuuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ.”
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 No Bita jɛme wu mɛsɛ, bamii bachii chiifɛ, bo tu bo yege no Banaba bɛ Bol jɛme no bo gɛ̀ jiɛnyi bo gɛɛne fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, Nyo nyaa bo bɛ bvuŋga lɛ bo gêe mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bvu Nyo bɛ mwɛɛ mu de yì yunɛ.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Bo jɛmɛ bo mɛsɛ, Jɛm mo wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû fiɛɛ fì nle njɛmɛ.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Samoŋ be wu sɛɛŋ wa besabɛŋ le no Nyo gɛ̀ kɛ wu dunyɛ tɛ kiŋkoŋɛ ke fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, wu cha bamu a bo ntɛnɛɛ lɛ le bamii be.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Fiɛɛ fì bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ jiɛnyi gɛh kikaa kimimia bɛ fì Nyo gɛ̀ ge. Ba gɛ̀ saŋ lɛ,
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 ‘Kife too lo kì nlé ŋgê ŋkâasɛ ntô,
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Noo, kimbɛge ki bamii mo ki goone Tada,
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Finɛ jɛmɛ Nyo,
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 N'yɛnɛ fiaŋ lɛ keefɛ besabɛŋ nyâa ŋgɛ bamii ba le gɛ Bajuu bò le bo leesɛ fitele yi Nyo le gɛ.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Besabɛŋ saŋ gɛh nyu ŋwa fɛ bo le, lɛ keefɛ bo jîi mwɛɛ mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ, nje le mwɛɛ mu nyiɛnɛ. Keefɛ bo kɛ̂me fiɛɛ fì bo gee bɛ kinjaŋ gɛ. Keefɛ bo jîi nyáŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bo jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ba saŋ noo, nje banchi ba Musɛ banɛ ba gɛ̀ yɛyɛ wa nchensɛŋ manjuu le manchii bamii yuge, le gɛh bo ba bo tɛŋe abɛŋ yéh yi buunɛ le aju a yuuŋ le achii.”
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ mo kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ kichii bɛɛŋ fiɛɛ fiyu, bo mo bo yɛŋ lɛ fi joŋe lɛ bo baa bamii a bo ntɛnɛɛ bo tuŋ bɛ ba Banaba mo Bol bo gɛɛŋ Antiok. Bo mo bo baa Juda wù jee che chimi gɛ̀ bee lɛ Basaba, bo ka bo baa tɛ Sila. Bamii bafɛɛ banɛ gɛ̀ bee bikwɛɛ antɛnɛɛ a bamii ba mbɛmɛ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Bo saŋ ŋwa wù ba lé ba tûŋ bo yu wu le lɛ, “Bee booŋ ba bwe wene ba le booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ yɛɛse bɛŋ bamii ba mbɛmɛ bachii ba le gɛ Bajuu gɛ, ba le a kilaantɛŋ kì Antiok le bɛ ba le kimbe kì Silia le mo ba le a kì Silisia le.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Bee le be yu lɛ bamii bamu le bo bu a bee ntɛnɛɛ bo to bo tu bo nyaa ŋgɛ, bo chɛŋe bɛ bvufee bwena bɛ n'yɛyɛ wumu njɛ le bee be tuŋ bo sɛŋ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Noo, bee mo be shii bachii bee bɛɛŋ lɛ ba baa bamii bamu ba tuŋ fɛ bɛŋ le, bo tôo bɛ ba Banaba mo Bol bo le nsáa yese yi shɛ́ŋ.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Bamii banɛ le bo nya wa kinche kiboo nje lɛme chi Tada wese besabɛŋ wù Jiso Kletu le.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bee mo be tuŋ Juda bɛ Sila lɛ bo to bo jɛmɛ tɛ bɛ jwe fiɛɛ fì le a ŋwa wunɛ le.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Besa ba Kiyo ki Yuude le be yɛŋ lɛ fi baaŋ joŋ gɛ ki bee yigɛ bɛŋ bɛ bvujijɛ bvumu fede banchi ba shaŋ banɛ ba le lɛ:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Keefɛ bɛŋ jîi mwɛɛ munjile mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi nyaŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ kɛ̂me fiɛɛ fì bɛŋ gee bɛ kinjaŋ gɛ. Bɛŋ nɛ lege mwɛɛ munɛ, tu bɛŋ gee chuule. Ba shɛɛ wa.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Bo gɛ̀ saŋ noo bo mo bo tuŋ bamii baa yu bo boh Antiok. Bo gɛɛŋ, bo kuŋ kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo kichii, bo nya ŋwa wɛɛ bo le.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Bo tɛɛŋ ŋwa wɛɛ, saaka wuyu jiɛɛsɛ muntele muboo, bo yu njoŋ baaŋ.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Juda bɛ Sila gɛ̀ bee bamii ba gɛ̀ sɛŋe mwɛɛ mù bo gɛ̀ yuge Nyo jɛmɛ, bo nya nteefe yì duude bamii ba mbɛmɛ le, bo tu bo kɛme bvuŋga a muntele le.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Bo che yo yi kife kimu le. Bamii ba mbɛmɛ gɛ̀ chiiŋsɛ bo, bo tu bo kaase bɛ kimbonɛ bo tuu jiŋ fɛ bamii ba gɛ̀ tuŋ bo le.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Bol bɛ Banaba mɛ gɛh Antiok, bɛ bamii bamu yɛyi bo ka feeji jɛ yi Tada.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Kife gɛ̀ doo ki kɛŋsɛ, Bol jɛmɛ Banaba le lɛ, “Besa wo kaasɛ be tu jiŋ be jiɛnyɛ bilaantɛŋ bi besa wo chi feeji jɛ yi Tada bi le, be yɛŋ laa bamii ba mbɛmɛ ba yo gee nɛɛ la.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Banaba mo wu goone ki wu jô Joŋ Maliku lɛ bɛ bo jiɛnyɛ.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Geenɛ, Bol faŋ wu koŋe gɛ lɛ bo jo wu gɛ, nje wù gɛ̀ bee wu chinɛ bo le Banfilia wu faŋ ki wu mɛ̂sɛ njiɛnyɛ wu bɛ bo gɛ kɛmɛ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Bol bɛ Banaba gɛ̀ she bo kɛmɛ kintɛɛnyɛ baaŋ, bo mo bo gasɛ. Banaba jo Maliku, bɛ wu lee a ŋguh wu a joo le, bo gɛɛŋ Sablu.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Bol cha fie nyu Sila. Bɛ wu doo bo jade, bamii ba mbɛmɛ nya bo chiaaŋ yi nfii wu Tada le.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Bo gɛɛŋ je bimbe bi Silia bɛ bì Silisia le, bo tu bo jiɛnyi bo chiaase muntele mu kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.