Atos 15
ncr (NCR) vs ARIB
1 Bamii bamu gɛ̀ ja Judia, bo boh bo to Antiok, bo tu bo yɛyi bamii ba mbɛmɛ, lɛ gɛ taŋlo Nyo bvusɛ muh njɛ ba chvuu mwɛdɛ yeh no nchi wu Musɛ duunyi sɛŋ gɛ.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Bol bɛ Banaba kajɛ lo n'yɛyɛ wuyu, bɛ bamii bayu she bo tɛɛnyi kintɛɛnyɛ yu we nyu gɛ kì wɛɛ gɛ. Fi gɛ̀ ya, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok bo baa Bol bɛ Banaba mo bamii ba mbɛmɛ bamu, bo tuŋ lɛ bo bɛɛŋ Yɛlusalɛm bo yɛŋ booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bikwɛɛ bi kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo le, lɛ bo lee jwe fɛ fiɛɛ fiyu le.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Noo, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki Antiok mo ki chiiŋsɛ bo, bo tu bo gɛɛne bo fede bimbe bì Fonishia bɛ bì Samaliya le bo sɛŋe bamii ba mbɛmɛ ba yo le, lɛ bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo kusɛ wa. Bamii bachii ba gɛ̀ yuge noo, bo tu bo laŋeye baaŋ.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Bo bɛɛŋ bo gɛɛŋ bo fɛsɛ Yɛlusalɛm, kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ bɛ booŋ ba ntuŋ ba Jiso mo bachiji kintaashɛ ki yo fi bo. Bo sɛɛŋ fiɛɛ fichii bo le no Nyo chi lɛŋ chiaaŋ yiboo le.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Geenɛ, bamii ba mbɛmɛ bamu bo gɛ̀ bee tɛ a ŋgoo yi Bafalashii le, ja we bo jɛmɛ lɛ, “Ba kɛme gɛh ki ba chvûuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ yeh, bo jɛ̂mɛ bo le lɛ bo bii banchi ba Musɛ le.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 No bo jɛmɛ noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ ka bo shii ki bo lee antɛnɛɛ a fiɛɛ fiyu.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Bo gɛ̀ she bo jɛme bo gɛɛŋ je yì ndefɛ le, Bita ja wu lɛɛŋ we wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ kee lɛ gɛ̀ bee fweele Nyo baa mɛ a bɛŋ ntɛnɛɛ lɛ le yi jwe waŋ le wù bamii ba le gɛ Bajuu gɛ le bo yuge saaka wù joŋe bo bɛmɛ wu le.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Nyo wù kee muntele mu bamii, wu dunyɛ lɛ wu lé wu fi bamii ba le gɛ Bajuu gɛ, wu nya bo bɛ Kiyo ki Yuude yɛɛŋyɛɛŋ no wu gɛh nya besabɛŋ le.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Wu gɛ̀ baaŋ dunyɛ gɛ yeye besabɛŋ le bɛ bamii bayu le gɛ. Wu gɛ̀ ge muntele muboo tu mu yuude njɛ bo gɛ̀ bee bo leesɛ muntele yi Jiso le.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 No fi le noo, bɛŋ jiɛnyi nɛɛ fɛ bɛŋ goone ki bɛŋ shîŋshi fitele fì Nyo, bɛŋ jode bvujijɛ bɛŋ gɛɛde yi ŋgoo yi bamii ba mbɛmɛ le, bvujijɛ bvunɛ gɛ̀ ya wa bee mo bachiji chiji besa?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Gɛ fi nyume chuule gɛ. Besabɛŋ le be bɛɛŋ lɛ Nyo bvuuse besabɛŋ nje fitele fì joŋe fì Tada Jiso le wu dunyɛ fɛ besabɛŋ le. Nyu gɛh tɛ yɛɛŋyɛɛŋ no wu bvuuse bamii ba le gɛ Bajuu gɛ.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 No Bita jɛme wu mɛsɛ, bamii bachii chiifɛ, bo tu bo yege no Banaba bɛ Bol jɛme no bo gɛ̀ jiɛnyi bo gɛɛne fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, Nyo nyaa bo bɛ bvuŋga lɛ bo gêe mwɛɛ mù duunyi bvuŋga bvu Nyo bɛ mwɛɛ mu de yì yunɛ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Bo jɛmɛ bo mɛsɛ, Jɛm mo wu jɛmɛ lɛ, “Booŋ ba bwɛɛŋ, bɛŋ yêgɛ bɛŋ yû fiɛɛ fì nle njɛmɛ.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Samoŋ be wu sɛɛŋ wa besabɛŋ le no Nyo gɛ̀ kɛ wu dunyɛ tɛ kiŋkoŋɛ ke fɛ bamii ba le gɛ Bajuu le gɛ, wu cha bamu a bo ntɛnɛɛ lɛ le bamii be.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Fiɛɛ fì bamii ba ntuŋ wu Nyo gɛ̀ saŋ jiɛnyi gɛh kikaa kimimia bɛ fì Nyo gɛ̀ ge. Ba gɛ̀ saŋ lɛ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Kife too lo kì nlé ŋgê ŋkâasɛ ntô,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Noo, kimbɛge ki bamii mo ki goone Tada,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Finɛ jɛmɛ Nyo,
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 N'yɛnɛ fiaŋ lɛ keefɛ besabɛŋ nyâa ŋgɛ bamii ba le gɛ Bajuu bò le bo leesɛ fitele yi Nyo le gɛ.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Besabɛŋ saŋ gɛh nyu ŋwa fɛ bo le, lɛ keefɛ bo jîi mwɛɛ mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ, nje le mwɛɛ mu nyiɛnɛ. Keefɛ bo kɛ̂me fiɛɛ fì bo gee bɛ kinjaŋ gɛ. Keefɛ bo jîi nyáŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bo jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Ba saŋ noo, nje banchi ba Musɛ banɛ ba gɛ̀ yɛyɛ wa nchensɛŋ manjuu le manchii bamii yuge, le gɛh bo ba bo tɛŋe abɛŋ yéh yi buunɛ le aju a yuuŋ le achii.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Noo, booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ mo kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ kichii bɛɛŋ fiɛɛ fiyu, bo mo bo yɛŋ lɛ fi joŋe lɛ bo baa bamii a bo ntɛnɛɛ bo tuŋ bɛ ba Banaba mo Bol bo gɛɛŋ Antiok. Bo mo bo baa Juda wù jee che chimi gɛ̀ bee lɛ Basaba, bo ka bo baa tɛ Sila. Bamii bafɛɛ banɛ gɛ̀ bee bikwɛɛ antɛnɛɛ a bamii ba mbɛmɛ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Bo saŋ ŋwa wù ba lé ba tûŋ bo yu wu le lɛ, “Bee booŋ ba bwe wene ba le booŋ ba ntuŋ ba Jiso bɛ bachiji kintaashɛ yɛɛse bɛŋ bamii ba mbɛmɛ bachii ba le gɛ Bajuu gɛ, ba le a kilaantɛŋ kì Antiok le bɛ ba le kimbe kì Silia le mo ba le a kì Silisia le.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Bee le be yu lɛ bamii bamu le bo bu a bee ntɛnɛɛ bo to bo tu bo nyaa ŋgɛ, bo chɛŋe bɛ bvufee bwena bɛ n'yɛyɛ wumu njɛ le bee be tuŋ bo sɛŋ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Noo, bee mo be shii bachii bee bɛɛŋ lɛ ba baa bamii bamu ba tuŋ fɛ bɛŋ le, bo tôo bɛ ba Banaba mo Bol bo le nsáa yese yi shɛ́ŋ.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bamii banɛ le bo nya wa kinche kiboo nje lɛme chi Tada wese besabɛŋ wù Jiso Kletu le.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Bee mo be tuŋ Juda bɛ Sila lɛ bo to bo jɛmɛ tɛ bɛ jwe fiɛɛ fì le a ŋwa wunɛ le.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Besa ba Kiyo ki Yuude le be yɛŋ lɛ fi baaŋ joŋ gɛ ki bee yigɛ bɛŋ bɛ bvujijɛ bvumu fede banchi ba shaŋ banɛ ba le lɛ:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Keefɛ bɛŋ jîi mwɛɛ munjile mù ba le ba ge bintanyɛ yu fɛ banyo le gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi kilɛmɛ ki nyaŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ jîi nyaŋ njɛ ba sɛɛ kilɛmɛ bu sɛŋ gɛ. Keefɛ bɛŋ kɛ̂me fiɛɛ fì bɛŋ gee bɛ kinjaŋ gɛ. Bɛŋ nɛ lege mwɛɛ munɛ, tu bɛŋ gee chuule. Ba shɛɛ wa.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Bo gɛ̀ saŋ noo bo mo bo tuŋ bamii baa yu bo boh Antiok. Bo gɛɛŋ, bo kuŋ kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ ki yo kichii, bo nya ŋwa wɛɛ bo le.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Bo tɛɛŋ ŋwa wɛɛ, saaka wuyu jiɛɛsɛ muntele muboo, bo yu njoŋ baaŋ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Juda bɛ Sila gɛ̀ bee bamii ba gɛ̀ sɛŋe mwɛɛ mù bo gɛ̀ yuge Nyo jɛmɛ, bo nya nteefe yì duude bamii ba mbɛmɛ le, bo tu bo kɛme bvuŋga a muntele le.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Bo che yo yi kife kimu le. Bamii ba mbɛmɛ gɛ̀ chiiŋsɛ bo, bo tu bo kaase bɛ kimbonɛ bo tuu jiŋ fɛ bamii ba gɛ̀ tuŋ bo le.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Bol bɛ Banaba mɛ gɛh Antiok, bɛ bamii bamu yɛyi bo ka feeji jɛ yi Tada.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Kife gɛ̀ doo ki kɛŋsɛ, Bol jɛmɛ Banaba le lɛ, “Besa wo kaasɛ be tu jiŋ be jiɛnyɛ bilaantɛŋ bi besa wo chi feeji jɛ yi Tada bi le, be yɛŋ laa bamii ba mbɛmɛ ba yo gee nɛɛ la.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Banaba mo wu goone ki wu jô Joŋ Maliku lɛ bɛ bo jiɛnyɛ.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Geenɛ, Bol faŋ wu koŋe gɛ lɛ bo jo wu gɛ, nje wù gɛ̀ bee wu chinɛ bo le Banfilia wu faŋ ki wu mɛ̂sɛ njiɛnyɛ wu bɛ bo gɛ kɛmɛ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Bol bɛ Banaba gɛ̀ she bo kɛmɛ kintɛɛnyɛ baaŋ, bo mo bo gasɛ. Banaba jo Maliku, bɛ wu lee a ŋguh wu a joo le, bo gɛɛŋ Sablu.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Bol cha fie nyu Sila. Bɛ wu doo bo jade, bamii ba mbɛmɛ nya bo chiaaŋ yi nfii wu Tada le.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Bo gɛɛŋ je bimbe bi Silia bɛ bì Silisia le, bo tu bo jiɛnyi bo chiaase muntele mu kintaashɛ ki bamii ba mbɛmɛ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.