Romanos 4
ncf (NCF) vs NVT
1 Gita na adodo taman sawe gita ta pupua ngali paatinai taman Abaram, xida iaaiaa iwaa gita ta xaal sin ma biaa tii tsal tatanginai abia sal no inaman di ba ta tsap tutiik nan no matan Moroaa.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nawe aso we Moroaa tii paare we, Abaram a tutiik amuina tii xosaraa xawas, biaa se xan muina axaau Abaram ngali paraak sin biexaal taman ia tsaa oro a xap laamuaan Moroaa.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Oro Inaatel Pat a paare weaatala, “Abaram tii taltaalnge sin Moroaa, o Moroaa ga putsangi ia malen untutiik.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Talaawaa biaa xa taamat ta taxaa, a xap xoxoti xan iliil malen xa tinabel, oro biaa xan iliil tsaa.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Malen xa taamat ta xap taxaa oro ga taltaalnge sin Moroaa iwaa ta xosaraa no untsaxa ngali tsap no untutiik, xan tinaalnge a xoxoti ia malen untutiik.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Malen mu Dewit ta paatinai bula taman xan no tubudaan aia xa iwaa Moroaa ta iesei malen a tutiik, a xap xaal sin xan no tinaxaa.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Atubudaani abia di, di ta laxei no lo ma Moroaa ga se adodolii no, ma biaa di xadi no namaang tsaxa ta xuxii.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Atubudaani aia taamat, Orong ta se xap bula iesei xan no namaang tsaxa biaa ta epuske mii ia.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Balawaa tubudaan a xap mu xadi abia di, di ta xasau, oro xadi bula abia di, di ta xap xasau. Gita paare we, Moroaa tii sirawaa xan tinaalnge Abaram ma biaa tinaalnge a xosaraa ia, ngali tsap untutiik.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Langisa Moroaa tii putsangi ia untutiik? Setauan o mil sin di tii axasaui ia? A xap, setauan sin di tii axasaui ia.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ma tii ga adi abia axixila ina xaskasau malen xan barbar ina inatutiik biaa ta adi sin tinaalnge biaa tii xap mager xasau. Biaabi ia mom ina abia di araraa di ta taltaalnge ma di ga xap xasau, ngalibi Moroaa naba xoxoti di bula malen no untutiik.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ma ia mom bula ina no xasau, biaa di ta taltaalnge ma amusili no baan xaden ina tinaalnge biaa xida mom Abaram ta amusili, setauan sin ta xap mager xasau.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 A xap sin abia lo we Moroaa a xubatsi we Abaram ma xan no utmilmil di ba tapkina xolkolmoxo, oro amuina ta taltaalnge ma Moroaa ga putsangi ia untutiik.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Amuina nawe no inaman di se adi abia lo, di se tapkina xolkolmoxo, mil naba se xosaraa tinaalnge malen maarang gomsaa ma biaa xuxubu Moroaa ta xosaraa naba maarang gomsaa.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Amuina biaa no inaman di ta laxei lo, Moroaa a suk magaa buxa, oro di pupua mu ngali tsap no unlaklaxei lo biaa lo ta manman.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Biaabi xuxubu a xaal sin tinaalnge mu, ngalibi sin xan amiimiilam Moroaa, naba tali so xan xuxubu sin xan no utmilmil araraa Abaram. Na ba xap tali mu sin abia di, di ta amusili lo, oro naba tali bula sin abia di, di ta ie uk tinaalnge malen Abaram, iwaa xida mom se araraa.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Malen inaatel ta paare, “Iaa se xosaraa iu mom ina no daan xobel labalaba.” Lalon no matan Moroaa Abaram ia xida mom, amuina a taltaalnge sin Moroaa, iwaa ta tali tino sin no minet, ma ga axosngi no maarang araraa taman no totore ta xaal sin ngutsina.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Tii liliis adamis taman tinaalnge lalon xan xuxubu Moroaa oro tii xap atii Moroaa naba sen taxaawiti we abia xuxubu. Tii taltaalnge sin Moroaa “we naba tsap mom ina no daan xobel labalaba,” malen Moroaa tii paare sin, “Num no utmilmil di ba weaatia.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Xan tinaalnge tii xap xol biaa tii adodo sin xan pakpak tsaa ma tii ga se atii we, a malen xa pakpak ta se met, amuina xan no miet tii se sangsangaul (100) axuuk. Tii atii bula we, xan tubu Sera tii xap pupua bula ngali taxaana xa tsi.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Oro tii xap adodo puxen xan xuxubu Moroaa sin abia xan muun taltaalnge oro tii tsik watwat sin xan tinaalnge ma tii ga tali minaalam sin Moroaa.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Tii suk taltaalnge so we, Moroaa asuk ie xoror ngali xosor puaa malen tii xubatsi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Sin abia muina, amuina sin xan tinaalnge, Moroaa ga iesei ia, malen untutiik.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Oro sin biaa no totore, “Moroaa tii ga iesei ia malen untutiik,” Moroaa ga xap tali Moses ngali atalaa no taman Abaram mu,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 oro Moroaa tii iesei gita bula. Nawe gita taltaalnge sin iwaa ta atapaasi Iesu xida Orong sin minet, naba putsangi gita bula no untutiik.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Moroaa ga tali ia ngali met ngali xida no namaang morokon, gita tii xosaraa no, ma ga atapaasi ia, ngali xosaraa gita ngali tsap tutiik mii ia.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.