Romanos 4
ncf (NCF) vs NAA
1 Gita na adodo taman sawe gita ta pupua ngali paatinai taman Abaram, xida iaaiaa iwaa gita ta xaal sin ma biaa tii tsal tatanginai abia sal no inaman di ba ta tsap tutiik nan no matan Moroaa.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Nawe aso we Moroaa tii paare we, Abaram a tutiik amuina tii xosaraa xawas, biaa se xan muina axaau Abaram ngali paraak sin biexaal taman ia tsaa oro a xap laamuaan Moroaa.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Oro Inaatel Pat a paare weaatala, “Abaram tii taltaalnge sin Moroaa, o Moroaa ga putsangi ia malen untutiik.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Talaawaa biaa xa taamat ta taxaa, a xap xoxoti xan iliil malen xa tinabel, oro biaa xan iliil tsaa.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Malen xa taamat ta xap taxaa oro ga taltaalnge sin Moroaa iwaa ta xosaraa no untsaxa ngali tsap no untutiik, xan tinaalnge a xoxoti ia malen untutiik.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Malen mu Dewit ta paatinai bula taman xan no tubudaan aia xa iwaa Moroaa ta iesei malen a tutiik, a xap xaal sin xan no tinaxaa.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Atubudaani abia di, di ta laxei no lo ma Moroaa ga se adodolii no, ma biaa di xadi no namaang tsaxa ta xuxii.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Atubudaani aia taamat, Orong ta se xap bula iesei xan no namaang tsaxa biaa ta epuske mii ia.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Balawaa tubudaan a xap mu xadi abia di, di ta xasau, oro xadi bula abia di, di ta xap xasau. Gita paare we, Moroaa tii sirawaa xan tinaalnge Abaram ma biaa tinaalnge a xosaraa ia, ngali tsap untutiik.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Langisa Moroaa tii putsangi ia untutiik? Setauan o mil sin di tii axasaui ia? A xap, setauan sin di tii axasaui ia.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ma tii ga adi abia axixila ina xaskasau malen xan barbar ina inatutiik biaa ta adi sin tinaalnge biaa tii xap mager xasau. Biaabi ia mom ina abia di araraa di ta taltaalnge ma di ga xap xasau, ngalibi Moroaa naba xoxoti di bula malen no untutiik.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ma ia mom bula ina no xasau, biaa di ta taltaalnge ma amusili no baan xaden ina tinaalnge biaa xida mom Abaram ta amusili, setauan sin ta xap mager xasau.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 A xap sin abia lo we Moroaa a xubatsi we Abaram ma xan no utmilmil di ba tapkina xolkolmoxo, oro amuina ta taltaalnge ma Moroaa ga putsangi ia untutiik.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Amuina nawe no inaman di se adi abia lo, di se tapkina xolkolmoxo, mil naba se xosaraa tinaalnge malen maarang gomsaa ma biaa xuxubu Moroaa ta xosaraa naba maarang gomsaa.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Amuina biaa no inaman di ta laxei lo, Moroaa a suk magaa buxa, oro di pupua mu ngali tsap no unlaklaxei lo biaa lo ta manman.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Biaabi xuxubu a xaal sin tinaalnge mu, ngalibi sin xan amiimiilam Moroaa, naba tali so xan xuxubu sin xan no utmilmil araraa Abaram. Na ba xap tali mu sin abia di, di ta amusili lo, oro naba tali bula sin abia di, di ta ie uk tinaalnge malen Abaram, iwaa xida mom se araraa.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Malen inaatel ta paare, “Iaa se xosaraa iu mom ina no daan xobel labalaba.” Lalon no matan Moroaa Abaram ia xida mom, amuina a taltaalnge sin Moroaa, iwaa ta tali tino sin no minet, ma ga axosngi no maarang araraa taman no totore ta xaal sin ngutsina.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Tii liliis adamis taman tinaalnge lalon xan xuxubu Moroaa oro tii xap atii Moroaa naba sen taxaawiti we abia xuxubu. Tii taltaalnge sin Moroaa “we naba tsap mom ina no daan xobel labalaba,” malen Moroaa tii paare sin, “Num no utmilmil di ba weaatia.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Xan tinaalnge tii xap xol biaa tii adodo sin xan pakpak tsaa ma tii ga se atii we, a malen xa pakpak ta se met, amuina xan no miet tii se sangsangaul (100) axuuk. Tii atii bula we, xan tubu Sera tii xap pupua bula ngali taxaana xa tsi.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Oro tii xap adodo puxen xan xuxubu Moroaa sin abia xan muun taltaalnge oro tii tsik watwat sin xan tinaalnge ma tii ga tali minaalam sin Moroaa.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Tii suk taltaalnge so we, Moroaa asuk ie xoror ngali xosor puaa malen tii xubatsi.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Sin abia muina, amuina sin xan tinaalnge, Moroaa ga iesei ia, malen untutiik.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Oro sin biaa no totore, “Moroaa tii ga iesei ia malen untutiik,” Moroaa ga xap tali Moses ngali atalaa no taman Abaram mu,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 oro Moroaa tii iesei gita bula. Nawe gita taltaalnge sin iwaa ta atapaasi Iesu xida Orong sin minet, naba putsangi gita bula no untutiik.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Moroaa ga tali ia ngali met ngali xida no namaang morokon, gita tii xosaraa no, ma ga atapaasi ia, ngali xosaraa gita ngali tsap tutiik mii ia.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.