Apocalipse 10
ncf (NCF) vs ARIB
1 Iaa tii ga lasi iexa xaraxin angelo ta xaal balalangit, ma ga ugauga taman no xelangit ma baangkula ta ulti xuan, paartsen matan, a malen pal o no xaden a malen tutur suaamsuaam.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 A taxaanai skorol dokdok, biaa ta matul pano liman ta se tsalel. A aturungi xan xadek mua papan laman, ma xan xadek xaiaar papan pula.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Ma tii ga suk xuup lot malen aia laion ta barangangaal. Ma biaa ta xuup, biaa no ine ina no parpararek ta paasaalua di ga papaare.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Ma biaa no parpararek ta paasaalua ta se papaare, iaa we ina se atalaa, oro ga xap, amuina iaa alongen inan xa ta xaal balalangit, ta we, “U na baraa senaara biaa no parpararek ta paasaalua di tii se paare taman ma nangaam atalaa no.”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Mil iwaa angelo iaa tii lasi ta til papan laman ma pula, a tulsen xan lima mua laa lapalaa balalangit.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Ma ga puris laa sin aia ta tino laaliu ma laaliu, iwaa tii axosngi balalangit, mii no maarang araraa lalon, ma pula mii biaa no maarang araraa lalon, ma laman mii biaa no maarang araraa lalon, ma ga paare, “No leng ina liliis naba xap aliil!”
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Oro sin abia no leng, iwaa nan apaasaalua ina angelo naba ta wena xuina tail, biaa xan tinaxaa xuxii Moroaa di ba se tsap araraa malen ta paatine sin xan no untutule no propet.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Mil biaa ine iaa ta longmien xaal balalangit, a paare sebula sin iaa: “Laa adi biaa skorol biaa ta se tsalel pano liman aia angelo ta tiltil papan laman ma pula.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Biaabi iaa ga laa sangan aia angelo ma iaa ga atsuraa ia ngali tali sin iaa abia skorol dokdok. A paare ngali iaa, “Adi ma u na ngani. Naba xosaraa balaam na manuul, oro nan ngutsuum naba memem malen matsii.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Iaa adi abia skorol dokdok sin liman aia angelo ma iaa ga suk ngani. Asuk memem malen matsii nan ngutsugu. Oro biaa iaa ta se ngen araraai, balaaga tii suk manuul.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Mil ga asaaiti iaa, “U na sebula babaais taman xan inesaait Moroaa sin no daan inaman, no inaman labalaba, no mat laxen xalam ma no king.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.