Romanos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Mɛ bɩrɩsa ana akɔɔlɛ‐gyipu, fanɛ kpini fan nyi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ nyɩmɩsa san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, saŋa maa nkʋn nɩɩ nbara mʋ ɩ sʋ ɔlʋn mʋ sʋ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 I du nɩn fɛɛ ɔkyɩɩ kilipu. Saŋa mʋ nɩɩ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, kekili nbara mʋ i ŋmina mʋ sa mu‐kuli. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Kanɩn sʋ nɩɩ ɔ kan kili ɔnyɩn pʋpwɛ yɛgɛ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩmʋ. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ, nɩɩ ɛɛ bɩla taalɛ kili ɔnyɩn pʋpwɛ nɩɩ ɩ mɛɛ kaapʋ fɛɛ ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩn.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Ɩmʋ sʋ mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, kanɩn maŋa nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan maa kɔɔlɛ Yesu Krisito gyii mʋ, fan bɔla mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ sʋ wu nɩn. Ɩmʋ sʋ Mosesi nbara mʋ ɩ man bɩla ɩ sʋ fanɛ sʋ ɔlʋn. Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ fan gyɛ sa Krisito mʋ nɩɩ o wu kyiigi lɩɩ lewu tɔ mʋ, kɛ a nyɛ waa adanbɩrasa sa Ɩbwaarɛ.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ an bʋ anɛ gbaa‐gbaa kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti tɔ mʋ, nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti mʋ nɩɩ ɩ gyɛ alibi mʋ, ɩ waa kusun anɛ n‐yɩɩ tɔ, nɩɩ an sun asun libi nɩɩ ɩ sʋ anɛ ii kpee lewu tɔ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Amaa nbɩɩnbɩɩ an nyɛ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ nbara mʋ nɩɩ ɩ daa kyɩna ŋmina anɛ mʋ tɔ, lɩɩ fɛɛ i du nɩn fɛɛ anaa Krisito a maa wu. Ɩmʋ sʋ nɩɩ a man bɩla an sun nbara dɩdaa mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ, amaa an sun Ɩbwaarɛ ɔkpa pʋpwɛ mʋ nɩɩ ɩ bɔla Kayaayu mʋ sʋ.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? Nbara mʋ ɩ gyɛ alibi nɩn abɛɛ? Ayee! Ɩ man gyɛ alibi nɩn. Nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ alibi ɩ gyɛ. Nɩɩ nbara mʋ ɩ man dɩn tɔwɛ yɛ, “Man yɛgɛ fu ansi ɩ payɩ ɔkʋ atɔ sʋ mʋ” naafɔɔ n mɛɛ yɛ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ onsi‐payɩ gyɛ.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Nɩɩ nbara ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ alibi a bɔla nyɛ ɔkpa mɛ tɔ, nɩɩ ɩɩ sʋ mɛ ɔbʋlɛ nɩɩ n biti alibi kʋmaa kɩwaa tii sʋ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, alibi mʋ kɔnɔ ki wu.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Saŋa kʋ tɔ mʋ n daa kyɩna yɛgɛ n man nyi Mosesi nbara mʋ. Amaa saŋa mʋ nɩɩ n ba bɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ, nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ alibi tɔ nɩɩ n tɛ, nɩɩ n wu.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ nɩɩ naafɔɔ ɩ bɩya mɛ nkpa mʋ, ɩ taa mɛ kpee lewu tɔ.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Nɩɩ alibi ɩ bɔla Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ sʋ nyɛ ɔkpa pɩna mɛ, nɩɩ ɩ bɔla ɩmʋ sʋ mɔɔ mɛ.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Mosesi nbara mʋ i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ gbaa i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ i du kyɛɛkyɛɛ nɩɩ ɩ bʋrɔn.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Ɩmʋ sʋ falɛ kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ ɩ bɩya mɛ lewu nɩn? Ayee! Amaa alibi a bɔla kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ sʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ n wu lewu. Ɩnɩmʋ ɩ waa nɩn kɛ alibi ɩ lɩɩ ifuli kaapʋ kanan mʋ nɩɩ i du. Nɩɩ kɔnɔsa mʋ kɩ yɛgɛ nɩɩ an taalɛ wu kesintin fɛɛ alibi ɩ gyɛ alibi ɩ man bʋrɔn nɩn kpini‐kpini.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 An nyi fɛɛ nbara mʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔ atɔ nɩn, amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ n gyɛ kayɩɩ‐wʋlɛ nyɩmɩsa nɩn, nɩɩ alibi i gyii mɛ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ fɛɛ kɩnyɛ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 N mee nu mɛ awaasa mʋ kasɛ. Lɩɩ fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, mɛɛ taalɛ n waa, amaa ɩmʋ nɩɩ n mee biti mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nɩɩ fɛɛ nɩɩ n kan waa ɩmʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa bɩrɛ, n kyula fɛɛ nbara mʋ ɩ bʋrɔn.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Kanɩn bɩrɛ kanan mʋ nɩɩ i du mʋ, man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa atɔ waasa libi nɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ ɩ waa ɩmʋ.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Nɩɩ n nyi fɛɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ tɔ nɩɩ ɩ gyɛ mɛ kɩbaabʋtɔ dɩdaa mʋ, kʋtɔ danbɩrasa kʋ kɩ man bʋ mɛ tɔ. Ɩ gyɛ mɛ kɩpɩrɛ fɛɛ n waa adanbɩrasa, amaa n mɛɛ taalɛ n waa.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Adanbɩrasa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, n mɛɛ waa ɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Fɛɛ nɩɩ n kan waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ mi kebiti fɛɛ n waa mʋ, man gyɛ mɛ ɩ waa ɩmʋ kanɩn, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ, ɩmʋ ɩ waa kanɩn.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 N wu fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ, kanɩn nɩɩ ɩ waa mɛ nɩn. Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa adanbɩrasa mʋ, alibi nɩɩ ɩ sʋla mɛ naa waa.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ, n kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ kyula fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n biti n buu.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Amaa n wu nbara kʋ maa bʋ mɛ tɔ ɩɩ waa kusun, nɩɩ ɩ kɔ yɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ n kɔɔlɛ kyula mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ. Nbara nɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ alibi gyii mi kumu nɩɩ i loo mɛ n‐yɩɩ tɔ kpini.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Mɛ awʋrʋfɔ wuya nɩmʋ! Anɩmʋ ii biti ɔ mɔlɩgɛ mɛ lɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ awaasa libi mʋ nɩɩ kɩɩ sʋ mɛ kii kpee lewu tɔ falɛ?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 N afwaala Ɩbwaarɛ fɛɛ ɔ bɔla anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito sʋ mɔlɩgɛ mɛ.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.