Romanos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Mɛ bɩrɩsa ana akɔɔlɛ‐gyipu, fanɛ kpini fan nyi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ nyɩmɩsa san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, saŋa maa nkʋn nɩɩ nbara mʋ ɩ sʋ ɔlʋn mʋ sʋ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 I du nɩn fɛɛ ɔkyɩɩ kilipu. Saŋa mʋ nɩɩ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, kekili nbara mʋ i ŋmina mʋ sa mu‐kuli. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Kanɩn sʋ nɩɩ ɔ kan kili ɔnyɩn pʋpwɛ yɛgɛ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩmʋ. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ, nɩɩ ɛɛ bɩla taalɛ kili ɔnyɩn pʋpwɛ nɩɩ ɩ mɛɛ kaapʋ fɛɛ ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩn.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ɩmʋ sʋ mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, kanɩn maŋa nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan maa kɔɔlɛ Yesu Krisito gyii mʋ, fan bɔla mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ sʋ wu nɩn. Ɩmʋ sʋ Mosesi nbara mʋ ɩ man bɩla ɩ sʋ fanɛ sʋ ɔlʋn. Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ fan gyɛ sa Krisito mʋ nɩɩ o wu kyiigi lɩɩ lewu tɔ mʋ, kɛ a nyɛ waa adanbɩrasa sa Ɩbwaarɛ.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ an bʋ anɛ gbaa‐gbaa kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti tɔ mʋ, nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti mʋ nɩɩ ɩ gyɛ alibi mʋ, ɩ waa kusun anɛ n‐yɩɩ tɔ, nɩɩ an sun asun libi nɩɩ ɩ sʋ anɛ ii kpee lewu tɔ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Amaa nbɩɩnbɩɩ an nyɛ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ nbara mʋ nɩɩ ɩ daa kyɩna ŋmina anɛ mʋ tɔ, lɩɩ fɛɛ i du nɩn fɛɛ anaa Krisito a maa wu. Ɩmʋ sʋ nɩɩ a man bɩla an sun nbara dɩdaa mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ, amaa an sun Ɩbwaarɛ ɔkpa pʋpwɛ mʋ nɩɩ ɩ bɔla Kayaayu mʋ sʋ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? Nbara mʋ ɩ gyɛ alibi nɩn abɛɛ? Ayee! Ɩ man gyɛ alibi nɩn. Nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ alibi ɩ gyɛ. Nɩɩ nbara mʋ ɩ man dɩn tɔwɛ yɛ, “Man yɛgɛ fu ansi ɩ payɩ ɔkʋ atɔ sʋ mʋ” naafɔɔ n mɛɛ yɛ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ onsi‐payɩ gyɛ.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Nɩɩ nbara ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ alibi a bɔla nyɛ ɔkpa mɛ tɔ, nɩɩ ɩɩ sʋ mɛ ɔbʋlɛ nɩɩ n biti alibi kʋmaa kɩwaa tii sʋ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, alibi mʋ kɔnɔ ki wu.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Saŋa kʋ tɔ mʋ n daa kyɩna yɛgɛ n man nyi Mosesi nbara mʋ. Amaa saŋa mʋ nɩɩ n ba bɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ, nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ alibi tɔ nɩɩ n tɛ, nɩɩ n wu.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ nɩɩ naafɔɔ ɩ bɩya mɛ nkpa mʋ, ɩ taa mɛ kpee lewu tɔ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Nɩɩ alibi ɩ bɔla Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ sʋ nyɛ ɔkpa pɩna mɛ, nɩɩ ɩ bɔla ɩmʋ sʋ mɔɔ mɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Mosesi nbara mʋ i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ gbaa i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ i du kyɛɛkyɛɛ nɩɩ ɩ bʋrɔn.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Ɩmʋ sʋ falɛ kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ ɩ bɩya mɛ lewu nɩn? Ayee! Amaa alibi a bɔla kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ sʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ n wu lewu. Ɩnɩmʋ ɩ waa nɩn kɛ alibi ɩ lɩɩ ifuli kaapʋ kanan mʋ nɩɩ i du. Nɩɩ kɔnɔsa mʋ kɩ yɛgɛ nɩɩ an taalɛ wu kesintin fɛɛ alibi ɩ gyɛ alibi ɩ man bʋrɔn nɩn kpini‐kpini.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 An nyi fɛɛ nbara mʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔ atɔ nɩn, amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ n gyɛ kayɩɩ‐wʋlɛ nyɩmɩsa nɩn, nɩɩ alibi i gyii mɛ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ fɛɛ kɩnyɛ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 N mee nu mɛ awaasa mʋ kasɛ. Lɩɩ fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, mɛɛ taalɛ n waa, amaa ɩmʋ nɩɩ n mee biti mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Nɩɩ fɛɛ nɩɩ n kan waa ɩmʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa bɩrɛ, n kyula fɛɛ nbara mʋ ɩ bʋrɔn.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Kanɩn bɩrɛ kanan mʋ nɩɩ i du mʋ, man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa atɔ waasa libi nɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ ɩ waa ɩmʋ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Nɩɩ n nyi fɛɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ tɔ nɩɩ ɩ gyɛ mɛ kɩbaabʋtɔ dɩdaa mʋ, kʋtɔ danbɩrasa kʋ kɩ man bʋ mɛ tɔ. Ɩ gyɛ mɛ kɩpɩrɛ fɛɛ n waa adanbɩrasa, amaa n mɛɛ taalɛ n waa.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Adanbɩrasa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, n mɛɛ waa ɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Fɛɛ nɩɩ n kan waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ mi kebiti fɛɛ n waa mʋ, man gyɛ mɛ ɩ waa ɩmʋ kanɩn, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ, ɩmʋ ɩ waa kanɩn.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 N wu fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ, kanɩn nɩɩ ɩ waa mɛ nɩn. Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa adanbɩrasa mʋ, alibi nɩɩ ɩ sʋla mɛ naa waa.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ, n kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ kyula fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n biti n buu.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Amaa n wu nbara kʋ maa bʋ mɛ tɔ ɩɩ waa kusun, nɩɩ ɩ kɔ yɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ n kɔɔlɛ kyula mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ. Nbara nɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ alibi gyii mi kumu nɩɩ i loo mɛ n‐yɩɩ tɔ kpini.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Mɛ awʋrʋfɔ wuya nɩmʋ! Anɩmʋ ii biti ɔ mɔlɩgɛ mɛ lɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ awaasa libi mʋ nɩɩ kɩɩ sʋ mɛ kii kpee lewu tɔ falɛ?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 N afwaala Ɩbwaarɛ fɛɛ ɔ bɔla anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito sʋ mɔlɩgɛ mɛ.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.