Romanos 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Mɛ bɩrɩsa ana akɔɔlɛ‐gyipu, fanɛ kpini fan nyi fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ nyɩmɩsa san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, saŋa maa nkʋn nɩɩ nbara mʋ ɩ sʋ ɔlʋn mʋ sʋ.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 I du nɩn fɛɛ ɔkyɩɩ kilipu. Saŋa mʋ nɩɩ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, kekili nbara mʋ i ŋmina mʋ sa mu‐kuli. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Kanɩn sʋ nɩɩ ɔ kan kili ɔnyɩn pʋpwɛ yɛgɛ mu‐kuli san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ, ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩmʋ. Amaa nɩɩ mu‐kuli mʋ kan wu bɩrɛ ɔ nyɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ kekili nbara mʋ tɔ, nɩɩ ɛɛ bɩla taalɛ kili ɔnyɩn pʋpwɛ nɩɩ ɩ mɛɛ kaapʋ fɛɛ ɔ lɩɩ mu‐kuli kamaa nɩn.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Ɩmʋ sʋ mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, kanɩn maŋa nɩɩ fanɛ gbaa fanɛ fan maa kɔɔlɛ Yesu Krisito gyii mʋ, fan bɔla mʋ kayɩɩ‐wʋlɛ sʋ wu nɩn. Ɩmʋ sʋ Mosesi nbara mʋ ɩ man bɩla ɩ sʋ fanɛ sʋ ɔlʋn. Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ fan gyɛ sa Krisito mʋ nɩɩ o wu kyiigi lɩɩ lewu tɔ mʋ, kɛ a nyɛ waa adanbɩrasa sa Ɩbwaarɛ.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ an bʋ anɛ gbaa‐gbaa kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti tɔ mʋ, nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ kebiti mʋ nɩɩ ɩ gyɛ alibi mʋ, ɩ waa kusun anɛ n‐yɩɩ tɔ, nɩɩ an sun asun libi nɩɩ ɩ sʋ anɛ ii kpee lewu tɔ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Amaa nbɩɩnbɩɩ an nyɛ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ nbara mʋ nɩɩ ɩ daa kyɩna ŋmina anɛ mʋ tɔ, lɩɩ fɛɛ i du nɩn fɛɛ anaa Krisito a maa wu. Ɩmʋ sʋ nɩɩ a man bɩla an sun nbara dɩdaa mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ yɩla mʋ, amaa an sun Ɩbwaarɛ ɔkpa pʋpwɛ mʋ nɩɩ ɩ bɔla Kayaayu mʋ sʋ.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ nɩɩ an biti a tɔwɛ? Nbara mʋ ɩ gyɛ alibi nɩn abɛɛ? Ayee! Ɩ man gyɛ alibi nɩn. Nbara mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ alibi ɩ gyɛ. Nɩɩ nbara mʋ ɩ man dɩn tɔwɛ yɛ, “Man yɛgɛ fu ansi ɩ payɩ ɔkʋ atɔ sʋ mʋ” naafɔɔ n mɛɛ yɛ n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ onsi‐payɩ gyɛ.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Nɩɩ nbara ɩnɩmʋ sʋ nɩɩ alibi a bɔla nyɛ ɔkpa mɛ tɔ, nɩɩ ɩɩ sʋ mɛ ɔbʋlɛ nɩɩ n biti alibi kʋmaa kɩwaa tii sʋ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ nbara ɩ man bʋ tɔ mʋ, alibi mʋ kɔnɔ ki wu.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Saŋa kʋ tɔ mʋ n daa kyɩna yɛgɛ n man nyi Mosesi nbara mʋ. Amaa saŋa mʋ nɩɩ n ba bɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ, nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ alibi tɔ nɩɩ n tɛ, nɩɩ n wu.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Nɩɩ n lan bɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ nɩɩ naafɔɔ ɩ bɩya mɛ nkpa mʋ, ɩ taa mɛ kpee lewu tɔ.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Nɩɩ alibi ɩ bɔla Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ sʋ nyɛ ɔkpa pɩna mɛ, nɩɩ ɩ bɔla ɩmʋ sʋ mɔɔ mɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Mosesi nbara mʋ i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kɔnɔsa mʋ gbaa i du kyɩrɛkyɩrɛ, nɩɩ i du kyɛɛkyɛɛ nɩɩ ɩ bʋrɔn.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Ɩmʋ sʋ falɛ kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ ɩ bɩya mɛ lewu nɩn? Ayee! Amaa alibi a bɔla kʋtɔ danbɩrasa nɩmʋ sʋ nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ n wu lewu. Ɩnɩmʋ ɩ waa nɩn kɛ alibi ɩ lɩɩ ifuli kaapʋ kanan mʋ nɩɩ i du. Nɩɩ kɔnɔsa mʋ kɩ yɛgɛ nɩɩ an taalɛ wu kesintin fɛɛ alibi ɩ gyɛ alibi ɩ man bʋrɔn nɩn kpini‐kpini.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 An nyi fɛɛ nbara mʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔ atɔ nɩn, amaa mɛɛ mɛ bɩrɛ n gyɛ kayɩɩ‐wʋlɛ nyɩmɩsa nɩn, nɩɩ alibi i gyii mɛ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ fɛɛ kɩnyɛ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 N mee nu mɛ awaasa mʋ kasɛ. Lɩɩ fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, mɛɛ taalɛ n waa, amaa ɩmʋ nɩɩ n mee biti mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Nɩɩ fɛɛ nɩɩ n kan waa ɩmʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa bɩrɛ, n kyula fɛɛ nbara mʋ ɩ bʋrɔn.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Kanɩn bɩrɛ kanan mʋ nɩɩ i du mʋ, man gyɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ ɩ waa atɔ waasa libi nɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ ɩ waa ɩmʋ.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Nɩɩ n nyi fɛɛ mɛ gbaa‐gbaa mɛ tɔ nɩɩ ɩ gyɛ mɛ kɩbaabʋtɔ dɩdaa mʋ, kʋtɔ danbɩrasa kʋ kɩ man bʋ mɛ tɔ. Ɩ gyɛ mɛ kɩpɩrɛ fɛɛ n waa adanbɩrasa, amaa n mɛɛ taalɛ n waa.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Adanbɩrasa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa mʋ, n mɛɛ waa ɩmʋ, amaa alibi mʋ nɩɩ n mee biti fɛɛ n waa mʋ, ɩmʋ nɩɩ n waa.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Fɛɛ nɩɩ n kan waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ man gyɛ mi kebiti fɛɛ n waa mʋ, man gyɛ mɛ ɩ waa ɩmʋ kanɩn, amaa alibi mʋ nɩɩ ɩ bʋ mɛ tɔ mʋ, ɩmʋ ɩ waa kanɩn.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 N wu fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ, kanɩn nɩɩ ɩ waa mɛ nɩn. Lɩɩ fɛɛ saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ n biti fɛɛ n waa adanbɩrasa mʋ, alibi nɩɩ ɩ sʋla mɛ naa waa.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Nɩɩ mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ, n kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ kyula fɛɛ ɩmʋ nɩɩ n biti n buu.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Amaa n wu nbara kʋ maa bʋ mɛ tɔ ɩɩ waa kusun, nɩɩ ɩ kɔ yɛ Ɩbwaarɛ nbara mʋ nɩɩ n kɔɔlɛ kyula mɛ kɔkɔlɔ tɔ mʋ. Nbara nɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ alibi gyii mi kumu nɩɩ i loo mɛ n‐yɩɩ tɔ kpini.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Mɛ awʋrʋfɔ wuya nɩmʋ! Anɩmʋ ii biti ɔ mɔlɩgɛ mɛ lɩɩ kayɩɩ‐wʋlɛ awaasa libi mʋ nɩɩ kɩɩ sʋ mɛ kii kpee lewu tɔ falɛ?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 N afwaala Ɩbwaarɛ fɛɛ ɔ bɔla anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito sʋ mɔlɩgɛ mɛ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.