Mateus 22
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Nɩɩ Yesu bɩla taa aŋasan tɔ tɔwɛ sa asa mʋ yɛ,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ du nɩn fɛɛ, owura kʋ maa waa kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii lala sa mu‐bii‐nyɩnsa.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Nɩɩ o sun mʋ ayaafɔlɛ yɛ ba kpee naa tɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɩbaa tɩɩ bamʋ yɛ ba be kensi‐gyii mʋ tɔ, amaa ba kina kɩ ba.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɩla sun ayaafɔlɛ akʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan naa tɔwɛ bamʋ nɩɩ n da kɩbaa tɩɩ mʋ fɛɛ n kʋʋla lʋwɛ. N mɔɔ ɩnaatɛ gbelu yɛ akpensen‐kpesen mʋ nɩɩ ba sʋ nfɔ, nɩɩ n kʋʋla kʋtɔ kʋmaa lʋwɛ. Fan ba kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii mʋ tɔ.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Amaa asa mʋ nɩɩ ɔ da kɩbaa tɩɩ mʋ, ba man tʋwɛ mʋ. Akʋ ba kyʋn bamʋ ndɔɔ ana tɔ, nɩɩ akʋ mɔɔ ba kyʋn asun tɔ.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san mʋ mɔɔ ba kɩtaa owura mʋ ayaafɔlɛ mʋ dayɩ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Owura mʋ nyɛ agbʋ gaa. Nɩɩ o sun mʋ anaakɔpʋ, nɩɩ ba naa mɔɔ kanɩn amɔɔpʋ maŋa nɩɩ ba tuwa bamʋ kadɛ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ ayaafɔlɛ yɛ, ‘N lʋwɛ kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii agyitɔ mʋ, amaa bamʋ nɩɩ n da kɩbaa tɩɩ mʋ, ba man tʋwɛ, ɩmʋ sʋ ba man dagaa agyitɔ mʋ kigyii.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kanɩn sʋ fan loo kadɛ tɔ kpee agbenbi sʋ, naa tɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ fen wu mʋ ba kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii mʋ tɔ.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ɩmʋ sʋ ayaafɔlɛ mʋ ba lɩɩ kpee agbenbi sʋ yɛ katɩn kʋmaa natɛ tɩɩ ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ba wu, asa adanbɩrasa yɛ alibi kpini bʋga tɔ, nɩɩ asa ba ba bɔla kɩkyɩɩfɔ lenbu mʋ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Amaa saŋa mʋ nɩɩ owura mʋ ba kɩɩ lenbu mʋ tɔ mʋ, o wu ɔnyɩn kʋ maa man bun kɩkyɩɩfɔ tɔ atɔ bunsa.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Nɩɩ owura mʋ taasɛ ɔnyɩn mʋ yɛ, ‘Kyɛmɩnɛ, nɛnɛ nɩɩ fʋ waa fʋʋ nfɩɩ yɛgɛ fʋ man bun kɩkyɩɩfɔ atɔ bunsa?’ Amaa ɔnyɩn mʋ man taalɛ bugi kɔnɔ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Ɩmʋ sʋ owura mʋ tɔwɛ mʋ ayaafɔlɛ yɛ, ‘Fan ŋmina mʋ abaa yɛ ayaa, kɛ fan lɛɛ mʋ tʋʋ nbwama kitentenbiri mʋ tɔ, tʋtɔ nɩɩ kusu yɛ anobi kiduŋi bʋ.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Nɩɩ Yesu lʋwɛ yɛ, “Ba tɩɩ asa gaalaagaa, amaa gbɛrɛɛ falɛ nɩɩ ba lɛɛ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Farasii abi ba naa gyaŋɛ ŋmina kanan mʋ nɩɩ ba sʋʋ mʋ ɔdʋʋ lɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa tɔ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Tʋtɔ nɩɩ ba sun bamʋ abɩɩlapʋ yɛ owura Herodi kamaa tɔ abi kpee Yesu asɛ. Ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ an nyi fʋ maa gyɛ kesintin gyipu, nɩɩ fɩɩ kaapʋ asa Ɩbwaarɛ asɩn bɔla kesintin ɔkpa sʋ, yɛgɛ fʋ mɛɛ tʋwɛ lɩɩ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ fɛ, nɩɩ fʋ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa kɩkparɛ sʋ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Ɩmʋ sʋ an biti a nu lɩɩ fʋ asɛ yɛ, ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ a ka lenpoo sa Roma abi Owura Kasaro, abɛɛ a man ka?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Amaa Yesu maa wʋla o nyi bamʋ nfɛɛrɛ libi sʋ mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Mɩnɛ waa sʋ nɩɩ fɛn sʋʋ mɛ ɔdʋʋ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Fan taa kederebi mʋ nɩɩ fɛn sʋ fɛn ka lenpoo mʋ kaapʋ mɛ.” Nɩɩ ba taa kederebi mʋ ba sa mʋ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Anɩmʋ foto yɛ kɩtɩɩ ɩ gyan kɩmʋ sʋ falɛ?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Owura lala Kasaro.” Ɩmʋ sʋ, Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Kasaro lɛɛ mʋ, fan ka sa Kasaro, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ, fan taa sa Ɩbwaarɛ.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ba maa nu falɛ sʋ mʋ, ɩ waa bamʋ kɩyan, nɩɩ ba yɛgɛ mʋ, nɩɩ ba natɛ kyʋn.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Kanɩn kakɛ kʋlʋn maŋa mʋ Sadusi abi akʋ ba ba Yesu asɛ. Sadusi abi ba gyɛ Gyiwu abi mʋ nɩɩ bɛɛ kaapʋ yɛ kikyiŋi ba nkpa tɔ kʋ man bʋ tɔ.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Ba ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, anɛ naana Mosesi kɩkaapʋ mʋ tɔ mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, nɩɩ ɔnyɩn kan kili nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ nɩɩ o wu mʋ, ɩ dagaa mu‐supu maa bwii kili okulapu‐kyɩɩ mʋ, kɛ ba kʋʋgɛ nbii sa olewupu mʋ.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 To! Ɔnyɩn kʋ maa mu‐supu ana asunɔ ba kyɩna ba bʋ anɛ asɛ nfɩɩ. Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ kili nɩɩ o wu, yɛgɛ ba man kʋʋgɛ nbii, nɩɩ mu‐supu mʋ taa okulapu‐kyɩɩ mʋ kili.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Kanɩn maŋa nɩɩ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ ɔsasapʋ gbaa ba kili mʋ, halɩɩ naa fʋʋ osunɔsapʋ mʋ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Laalaalʋwɛ mʋ, ɔkyɩɩ mʋ gbaa ba wu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Saamʋ, kakɛ lala mʋ nɩɩ asa bee biti ba kyiŋi lɩɩ lewu tɔ ba nkpa tɔ mʋ, anyɩn asunɔ banɩmʋ tɔ mʋ, anɩmʋ mʋ‐ka ɩ gyɛ ɔkyɩɩ mʋ? Lɩɩ fɛɛ bamʋ kpini ba kili mʋ.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan fɔyɩ ɔkpa! Lɩɩ fɛɛ fan maa man nu Asɩnkyan yɩlasa mʋ kasɛ, nɩɩ fan man nyi Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ sʋ.
29 Jesus respondeu:
30 Kpalɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ alewupu bee biti ba kyiŋi ba nkpa tɔ mʋ, asa ba mɛɛ yɛ ba kili, amaa bee biti ba baa ba du nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ mʋ nɩɩ ba bʋ sʋsʋ mʋ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Amaa lɩɩ alewupu kikyiŋi ba nkpa tɔ asɩn mʋ, fan man kalɛ wu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa fanɛ mʋ nɩn?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Mɛ ɩ gyɛ Abraham Ɩbwaarɛ yɛ Isaki Ɩbwaarɛ yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Ɩnɩmʋ ɩ kaapʋ nɩn fɛɛ, asa banɩmʋ ba maa wu gbaa mʋ ba san ba gyɛ asa kɩɩsa Ɩbwaarɛ asɛ, nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ Ɩbwaarɛ, man gyɛ alewupu lɛɛ.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Sakyɔ mʋ maa nu falɛ mʋ, mʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ waa bamʋ kɩyan.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Amaa Farasii abi mʋ ba maa nu fɛɛ, Yesu man yɛgɛ nɩɩ Sadusi abi mʋ ba nyɛ bugi kɔnɔ mʋ, ba tɩɩ abaa gyaŋɛ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Nɩɩ bamʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ nbara onyipu mʋ taa asɩn taasɛsa sʋʋ Yesu ɔdʋʋ.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, Ɩbwaarɛ nbara mʋ tɔ mʋ, kɩmɔmɔ ɩ gyɛ kɩkparɛ?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “ ‘Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini nyɛ kebiti sa fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ.’
37 Jesus respondeu:
38 Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ nbara mʋ tɔ kɩgyankpaasa yɛ kɩkparɛ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nɩɩ kɩnyɔsapʋ mʋ du nɩn fɛɛ kɩmʋ. Ɩmʋ ɩ gyɛ yɛ, ‘Nyɛ kebiti sa fʋ tɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Mosesi nbara mʋ kpini yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ asɩn kaapʋsa mʋ ɩ yɩlɛ nbara nnyɔ nɩmʋ sʋ nɩn.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Farasii abi ba maa ba gyaŋɛ mʋ, Yesu taasɛ bamʋ yɛ,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Mɩnɛ nfɛɛrɛ nɩɩ fan sʋ lɩɩ Krisito mʋ sʋ? Anɩmʋ kanaana‐bii ɩ gyɛ mʋ?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Ɩ waa nɛnɛ sʋ nɩɩ Kayaayu tɔ Dawidi tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ?’ Lɩɩ fɛɛ Dawidi tɔwɛ yɛ,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mɛ‐Nyɩrɩpɛ yɛ,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Nɩɩ Owura Dawidi maa tɩɩ Krisito yɛ, ‘Mɛ‐Nyɩrɩpɛ’ mʋ, nɛnɛ sʋ nɩɩ ɛɛ bɩla taalɛ waa mʋ kanaana‐bii?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ bugi kɔnɔ tɔwɛ asɩn akʋ, nɩɩ lɩɩ kanɩn kakɛ maŋa taa kyʋn, ɔkʋ man bɩla taalɛ yɩlɛ tɔ taasɛ mʋ asɩn‐taasɛsa kʋ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.