Mateus 22
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ
1 Nɩɩ Yesu bɩla taa aŋasan tɔ tɔwɛ sa asa mʋ yɛ,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Sʋsʋ kuwura‐gyii mʋ du nɩn fɛɛ, owura kʋ maa waa kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii lala sa mu‐bii‐nyɩnsa.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Nɩɩ o sun mʋ ayaafɔlɛ yɛ ba kpee naa tɩɩ bamʋ nɩɩ ɔ da kɩbaa tɩɩ bamʋ yɛ ba be kensi‐gyii mʋ tɔ, amaa ba kina kɩ ba.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɩla sun ayaafɔlɛ akʋ tɔwɛ bamʋ yɛ, ‘Fan naa tɔwɛ bamʋ nɩɩ n da kɩbaa tɩɩ mʋ fɛɛ n kʋʋla lʋwɛ. N mɔɔ ɩnaatɛ gbelu yɛ akpensen‐kpesen mʋ nɩɩ ba sʋ nfɔ, nɩɩ n kʋʋla kʋtɔ kʋmaa lʋwɛ. Fan ba kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii mʋ tɔ.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Amaa asa mʋ nɩɩ ɔ da kɩbaa tɩɩ mʋ, ba man tʋwɛ mʋ. Akʋ ba kyʋn bamʋ ndɔɔ ana tɔ, nɩɩ akʋ mɔɔ ba kyʋn asun tɔ.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san mʋ mɔɔ ba kɩtaa owura mʋ ayaafɔlɛ mʋ dayɩ nɩɩ ba mɔɔ bamʋ.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Owura mʋ nyɛ agbʋ gaa. Nɩɩ o sun mʋ anaakɔpʋ, nɩɩ ba naa mɔɔ kanɩn amɔɔpʋ maŋa nɩɩ ba tuwa bamʋ kadɛ.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ ayaafɔlɛ yɛ, ‘N lʋwɛ kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii agyitɔ mʋ, amaa bamʋ nɩɩ n da kɩbaa tɩɩ mʋ, ba man tʋwɛ, ɩmʋ sʋ ba man dagaa agyitɔ mʋ kigyii.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Kanɩn sʋ fan loo kadɛ tɔ kpee agbenbi sʋ, naa tɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ fen wu mʋ ba kɩkyɩɩfɔ kensi‐gyii mʋ tɔ.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ɩmʋ sʋ ayaafɔlɛ mʋ ba lɩɩ kpee agbenbi sʋ yɛ katɩn kʋmaa natɛ tɩɩ ɔsa kʋmaa mʋ nɩɩ ba wu, asa adanbɩrasa yɛ alibi kpini bʋga tɔ, nɩɩ asa ba ba bɔla kɩkyɩɩfɔ lenbu mʋ.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Amaa saŋa mʋ nɩɩ owura mʋ ba kɩɩ lenbu mʋ tɔ mʋ, o wu ɔnyɩn kʋ maa man bun kɩkyɩɩfɔ tɔ atɔ bunsa.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Nɩɩ owura mʋ taasɛ ɔnyɩn mʋ yɛ, ‘Kyɛmɩnɛ, nɛnɛ nɩɩ fʋ waa fʋʋ nfɩɩ yɛgɛ fʋ man bun kɩkyɩɩfɔ atɔ bunsa?’ Amaa ɔnyɩn mʋ man taalɛ bugi kɔnɔ.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 “Ɩmʋ sʋ owura mʋ tɔwɛ mʋ ayaafɔlɛ yɛ, ‘Fan ŋmina mʋ abaa yɛ ayaa, kɛ fan lɛɛ mʋ tʋʋ nbwama kitentenbiri mʋ tɔ, tʋtɔ nɩɩ kusu yɛ anobi kiduŋi bʋ.’ ”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Nɩɩ Yesu lʋwɛ yɛ, “Ba tɩɩ asa gaalaagaa, amaa gbɛrɛɛ falɛ nɩɩ ba lɛɛ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Farasii abi ba naa gyaŋɛ ŋmina kanan mʋ nɩɩ ba sʋʋ mʋ ɔdʋʋ lɩɩ mʋ asɩn tɔwɛsa tɔ.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Tʋtɔ nɩɩ ba sun bamʋ abɩɩlapʋ yɛ owura Herodi kamaa tɔ abi kpee Yesu asɛ. Ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ an nyi fʋ maa gyɛ kesintin gyipu, nɩɩ fɩɩ kaapʋ asa Ɩbwaarɛ asɩn bɔla kesintin ɔkpa sʋ, yɛgɛ fʋ mɛɛ tʋwɛ lɩɩ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ asa bɛɛ fɛ, nɩɩ fʋ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa kɩkparɛ sʋ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ɩmʋ sʋ an biti a nu lɩɩ fʋ asɛ yɛ, ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ a ka lenpoo sa Roma abi Owura Kasaro, abɛɛ a man ka?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Amaa Yesu maa wʋla o nyi bamʋ nfɛɛrɛ libi sʋ mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ kebunbun ansi wuya ana! Mɩnɛ waa sʋ nɩɩ fɛn sʋʋ mɛ ɔdʋʋ?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Fan taa kederebi mʋ nɩɩ fɛn sʋ fɛn ka lenpoo mʋ kaapʋ mɛ.” Nɩɩ ba taa kederebi mʋ ba sa mʋ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ, “Anɩmʋ foto yɛ kɩtɩɩ ɩ gyan kɩmʋ sʋ falɛ?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Owura lala Kasaro.” Ɩmʋ sʋ, Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Kasaro lɛɛ mʋ, fan ka sa Kasaro, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ mʋ, fan taa sa Ɩbwaarɛ.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Ba maa nu falɛ sʋ mʋ, ɩ waa bamʋ kɩyan, nɩɩ ba yɛgɛ mʋ, nɩɩ ba natɛ kyʋn.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Kanɩn kakɛ kʋlʋn maŋa mʋ Sadusi abi akʋ ba ba Yesu asɛ. Sadusi abi ba gyɛ Gyiwu abi mʋ nɩɩ bɛɛ kaapʋ yɛ kikyiŋi ba nkpa tɔ kʋ man bʋ tɔ.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Ba ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, anɛ naana Mosesi kɩkaapʋ mʋ tɔ mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, nɩɩ ɔnyɩn kan kili nɩɩ ɔ man kʋʋgɛ nɩɩ o wu mʋ, ɩ dagaa mu‐supu maa bwii kili okulapu‐kyɩɩ mʋ, kɛ ba kʋʋgɛ nbii sa olewupu mʋ.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 To! Ɔnyɩn kʋ maa mu‐supu ana asunɔ ba kyɩna ba bʋ anɛ asɛ nfɩɩ. Ɔbɩlɩsa asɛ mʋ kili nɩɩ o wu, yɛgɛ ba man kʋʋgɛ nbii, nɩɩ mu‐supu mʋ taa okulapu‐kyɩɩ mʋ kili.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Kanɩn maŋa nɩɩ ɔnyɔsapʋ mʋ yɛ ɔsasapʋ gbaa ba kili mʋ, halɩɩ naa fʋʋ osunɔsapʋ mʋ.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Laalaalʋwɛ mʋ, ɔkyɩɩ mʋ gbaa ba wu.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Saamʋ, kakɛ lala mʋ nɩɩ asa bee biti ba kyiŋi lɩɩ lewu tɔ ba nkpa tɔ mʋ, anyɩn asunɔ banɩmʋ tɔ mʋ, anɩmʋ mʋ‐ka ɩ gyɛ ɔkyɩɩ mʋ? Lɩɩ fɛɛ bamʋ kpini ba kili mʋ.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Yesu lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan fɔyɩ ɔkpa! Lɩɩ fɛɛ fan maa man nu Asɩnkyan yɩlasa mʋ kasɛ, nɩɩ fan man nyi Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ sʋ.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kpalɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ alewupu bee biti ba kyiŋi ba nkpa tɔ mʋ, asa ba mɛɛ yɛ ba kili, amaa bee biti ba baa ba du nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ mʋ nɩɩ ba bʋ sʋsʋ mʋ.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Amaa lɩɩ alewupu kikyiŋi ba nkpa tɔ asɩn mʋ, fan man kalɛ wu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ tɔwɛ sa fanɛ mʋ nɩn?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 Ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Mɛ ɩ gyɛ Abraham Ɩbwaarɛ yɛ Isaki Ɩbwaarɛ yɛ Gyekobu Ɩbwaarɛ.’ Ɩnɩmʋ ɩ kaapʋ nɩn fɛɛ, asa banɩmʋ ba maa wu gbaa mʋ ba san ba gyɛ asa kɩɩsa Ɩbwaarɛ asɛ, nɩɩ ɔ gyɛ bamʋ Ɩbwaarɛ, man gyɛ alewupu lɛɛ.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Sakyɔ mʋ maa nu falɛ mʋ, mʋ kɩkaapʋ mʋ ɩ waa bamʋ kɩyan.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Amaa Farasii abi mʋ ba maa nu fɛɛ, Yesu man yɛgɛ nɩɩ Sadusi abi mʋ ba nyɛ bugi kɔnɔ mʋ, ba tɩɩ abaa gyaŋɛ.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Nɩɩ bamʋ tɔ ɔkʋ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ nbara onyipu mʋ taa asɩn taasɛsa sʋʋ Yesu ɔdʋʋ.
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 Ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, Ɩbwaarɛ nbara mʋ tɔ mʋ, kɩmɔmɔ ɩ gyɛ kɩkparɛ?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “ ‘Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini nyɛ kebiti sa fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Kɩnɩmʋ ɩ gyɛ nbara mʋ tɔ kɩgyankpaasa yɛ kɩkparɛ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nɩɩ kɩnyɔsapʋ mʋ du nɩn fɛɛ kɩmʋ. Ɩmʋ ɩ gyɛ yɛ, ‘Nyɛ kebiti sa fʋ tɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Mosesi nbara mʋ kpini yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ asɩn kaapʋsa mʋ ɩ yɩlɛ nbara nnyɔ nɩmʋ sʋ nɩn.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farasii abi ba maa ba gyaŋɛ mʋ, Yesu taasɛ bamʋ yɛ,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Mɩnɛ nfɛɛrɛ nɩɩ fan sʋ lɩɩ Krisito mʋ sʋ? Anɩmʋ kanaana‐bii ɩ gyɛ mʋ?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Nɩɩ Yesu taasɛ bamʋ yɛ, “Ɩ waa nɛnɛ sʋ nɩɩ Kayaayu tɔ Dawidi tɩɩ mʋ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ?’ Lɩɩ fɛɛ Dawidi tɔwɛ yɛ,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mɛ‐Nyɩrɩpɛ yɛ,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Nɩɩ Owura Dawidi maa tɩɩ Krisito yɛ, ‘Mɛ‐Nyɩrɩpɛ’ mʋ, nɛnɛ sʋ nɩɩ ɛɛ bɩla taalɛ waa mʋ kanaana‐bii?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Bamʋ ɔkʋ man taalɛ bugi kɔnɔ tɔwɛ asɩn akʋ, nɩɩ lɩɩ kanɩn kakɛ maŋa taa kyʋn, ɔkʋ man bɩla taalɛ yɩlɛ tɔ taasɛ mʋ asɩn‐taasɛsa kʋ.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.