Lucas 8

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Yesu natɛ ndɛ lala yɛ ndɛ‐bii sʋ ɛɛ tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ kuwura‐gyii mʋ sʋ, yɛgɛ abɩɩlapʋ kudu anyɔ mʋ ba tii mʋ sʋ.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Nɩɩ akyɩɩ ɔkʋ mʋ nɩɩ ɔ gya n‐yaayu libi lɩɩ bamʋ tɔ nɩɩ ɔ kyɛ bamʋ alɔ mʋ, gbaa ba buu mʋ. Bamʋ ɔkʋ ɩ gyɛ Mɛɛrɩ (mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Magidalen) mʋ nɩɩ Yesu gya nbwɩɩ libi asunɔ lɩɩ mʋ tɔ mʋ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 yɛ Gyowana mʋ nɩɩ mu‐kuli ɩ gyɛ Kyusa. Mʋ ɩ gyɛ owura Herodi kɩkpaara sʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, yɛ Susana yɛ akʋ. Akyɩɩ anɩmʋ ɩ sʋ bamʋ gbaa‐gbaa atɔ bɛɛ kyɛ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ tɔ.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Saŋa mʋ nɩɩ asa bɛɛ lɩɩ ndɛ sʋ ndɛ sʋ ba ba gyaŋɛ Yesu asɛ, nɩɩ ba ba nyɛ akyɔ mʋ, Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Ɔdɔɔpʋ kʋ ɩ kyɩna kpee ɔ naa ŋmatɛ ayu. Saŋa mʋ nɩɩ ɛɛ ŋmatɛ ayu mʋ ɩmʋ ɩkʋ ɩ tɩyɛ ɔkpa tɔ nɩɩ asa ba natɛ ɩmʋ sʋ nɩɩ nbwiibi ba ba tasɛ gyii.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nɩɩ ɩkʋ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ katɩn mʋ nɩɩ ɩsɛ ɩ man kyɔ sa ɩmʋ. Ɩmʋ sʋ ɩ maa kɔyɩ mʋ, ɩmʋ ilin ɩ man taalɛ kpee kata. Ɩmʋ sʋ kyɔwɛ maa daa ɩmʋ mʋ nɩɩ i fugya.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Nɩɩ ɩkʋ mɔɔ ɩ tɩyɛ iwii tɔ nɩɩ ɩmaa ɩmʋ ɩ bʋga dan nɩɩ iwii mʋ ɩ dan nyan ɩmʋ.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Nɩɩ abi akʋ mɔɔ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa tɔ nɩɩ ɩ kɔyɩ dan. Nɩɩ ɩ dan sɔyɩ abi kɩlɩfa‐kɩlɩfa.” Maa tɔwɛ ɩnɩmʋ lʋwɛ mʋ, nɩɩ o diyaa mʋ ɔbʋlɛ tɔwɛ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ asʋ nɩɩ ee biti o nu mʋ, o nu.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Nɩɩ mʋ abɩɩlapʋ mʋ ba taasɛ mʋ kɩŋasan mʋ kasɛ.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fanɛ bɩrɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ mu kuwura‐gyii mʋ asiri asɩn kaapʋ fanɛ, amaa asansa bɩrɛ aŋasan tɔ nɩɩ n biti n tɔwɛ sa bamʋ. Ɩmʋ sʋ,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Kɩŋasan mʋ kasɛ ɩ gyɛ yɛ, abi mʋ nɩɩ ɔ ŋmatɛ mʋ ɩ gyɛ abwaarɛsɩn mʋ.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ ɔkpa tɔ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ, nɩɩ Sɩtaanɛ ɩ lɛɛ ɩmʋ ɛɛ lɩɩ bamʋ nkɔlɔ tɔ, nɩɩ ba mɛɛ taalɛ kɔɔlɛ gyii kɛ ba nyɛ kamɔlɩgɛ.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ afʋlɛ sʋ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ, nɩɩ bɛɛ taa kensi‐gyii kɔɔlɛ ɩmʋ. Amaa asɩn mʋ man loo bamʋ nkɔlɔ tɔ. Bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ mɛɛ kyɛɛrɛɛ, ɩmʋ sʋ nɩɩ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ kɩ kan ba tu bamʋ de, bɛɛ lɩɩ tɩyɛ nɩn.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ iwii tɔ mɔɔ mʋ ɩ yɩlɛ sa bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ, amaa lɩɩ kakyɩna tɔ nfɛɛrɛ kɩfɛ, kufulee biti yɛ kensi‐gyii bansa i kun bamʋ, nɩɩ ba mɛɛ taalɛ dan kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ tɩyɛ kasɛ danbɩrasa tɔ mʋ mɔɔ, ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba taa kɔkɔlɔ kʋlʋn kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii, nɩɩ ba sʋ kenyiita yɩlɛ tɔ kɛ ba waa adanbɩrasa.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Nɩɩ Yesu bɩla tɔwɛ bamʋ kɩŋasan kʋ yɛ, “Ɔkʋ mee tuwa fɩtɩla kɛ ɔ taa waa kolobi tɔ abɛɛ ɔ taa yii npaa kasɛ, amaa ɛɛ taa ɛɛ gyaga kɩmʋ ɔgyagakpa nɩn, kɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ ba mʋ ba wu fɩtɩla mʋ.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Nɩɩ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ baala gbaa kii biti kɩ lɩɩ ifuli, nɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩ gyɛ asiri atɔ kpini ii biti ɩ lɩɩ ifuli.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ɩmʋ sʋ fan baa fan da sʋ kanan mʋ nɩɩ fen nu asɩn, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ee nu asɩn kasɛ mʋ, ii biti ɩ sa mʋ tii sʋ, nɩɩ ɔmʋ nɩɩ o mee nu asɩn mʋ kasɛ mʋ, ii biti ɩ kɔɔlɛ ipii mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gbaa lɩɩ mʋ asɛ.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Nɩɩ Yesu mu‐nyi yɛ mu‐supu ana ba ba yɛ ba be wu mʋ, amaa lɩɩ sakyɔ sʋ mʋ, ba man nyɛ nin tiri mʋ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tʋtɔ nɩɩ ɔkʋ tɔwɛ Yesu yɛ, “Fu‐nyi yɛ fu‐supu ana ba yɩlɛ kewu bee biti fɛɛ ba wu fʋ.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Mi‐nyi yɛ mi‐supu ana ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ bee nu abwaarɛsɩn nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ waa kusun mʋ.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Kakaakʋ nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fan yɛgɛ a faa kpee benbe.” Nɩɩ ba loo ɔkʋlɩ tɔ faa kyʋn.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ palɛ bee kpee mʋ Yesu dɛ nsɩɩrɛ. Nɩɩ afuu lala akʋ a tigi lɩɩ bamʋ sʋ, nɩɩ apaa a da a loo ɔkʋlɩ mʋ tɔ. Nɩɩ ɩ san gbɛrɛɛ kɛ ɔkʋlɩ mʋ o muuri, nɩɩ bamʋ nkɔlɔ ɩ ŋmaa bamʋ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Nɩɩ abɩɩlapʋ mʋ ba naa kyiŋi mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, Ɔnyɩrɩpɛ! An biti a sii nkyu tɔ!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Fanɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii bʋ fɩnɛ?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Nɩɩ ba palɛ naa fʋʋ Gerasene abi ɔsʋwʋlɛ sʋ, kɩbaafʋn mʋ nɩɩ kɩ bʋ Galile benbe.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Yesu maa dan ɛɛ lɩɩ ɛɛ yɩlɛ ɔbʋn kaa mʋ, nɩɩ Kagerasene‐nyɩn kʋ mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba bʋ mʋ tɔ mʋ ba gyaŋa mʋ. Ɔnyɩn nɩmʋ natɛ kubolonkpan kyɛɛrɛɛ yɛgɛ ɔ mɛɛ kyɩna kɩkpaara sʋ, amɔɔ nkyan tɔ nɩɩ ɔ bʋ.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Saŋa mʋ nɩɩ ɔnyɩn mʋ wu Yesu mʋ, ɔ pʋntɛ tɩyɛ mʋ ayaa tɔ, nɩɩ o kuusi kenken tɔwɛ yɛ, “Yesu, sʋsʋ Owura Lala mu‐bii! Mɩnɛ nɩɩ fii biti mɛ asɛ? N kʋlɛ fʋ nɩn, man nyanla mɛ!”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Lɩɩ fɛɛ Yesu wʋla sa nbwɩɩ libi mʋ kɔnɔ fɛɛ ba lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ. Saŋa kʋmaa nɩmʋ nbwɩɩ libi mʋ bɛɛ ba mʋ sʋ. Nɩɩ ɩ kan ba mʋ sʋ mʋ, bɛɛ taa agbeeleebi ŋmina mʋ abaa yɛ mʋ ayaa, yɛgɛ bee kun mʋ. Amaa ɛɛ tɩŋɛ agbeeleebi mʋ nɩɩ ba taa ŋmina mʋ mʋ, nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ bɛɛ sʋla mʋ kpee ofuli sʋ.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Nɩɩ Yesu taasɛ mʋ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ bɛɛ tɩɩ fʋ?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba kʋlɛ Yesu yɛ, ɔ man taa bamʋ naa waa ɔbɔ kyinkyingilin mʋ nɩɩ kɩ man sʋ ɔkaa mʋ tɔ.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Nɩɩ akuuri damantɛ akʋ ba bʋ kɩbɩɩ mʋ sʋ bee gyii. Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba kʋlɛ Yesu fɛɛ ɔ yɛgɛ ba naa loo akuuri mʋ tɔ, nɩɩ Yesu sa bamʋ ɔkpa.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Nbwɩɩ libi mʋ ba maa lɩɩ ɔnyɩn mʋ tɔ mʋ, ba naa loo akuuri mʋ tɔ, nɩɩ ba sɩlɛ kpɩlɩgɛ kɩbɩɩ mʋ sʋ naa loo ɔbʋn lala mʋ tɔ nɩɩ ba muuri.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ bɛɛ kɩɩ akuuri mʋ sʋ ba maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa mʋ, ba sɩlɛ kpee kadɛ tɔ yɛ ndɔɔ ana tɔ naa tɔwɛ asa.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Nɩɩ asa mʋ ba ba kɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa. Ba maa ba Yesu asɛ mʋ, ba wu ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba kʋsʋ mʋ sʋ mʋ, o bun kaalɛ ɔ tɛ Yesu ayaa kasɛ yɛgɛ mʋ nfɛɛrɛ tɔ i du kyɛɛkyɛɛ, nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Bamʋ nɩɩ ba taa bamʋ ansi wu mʋ, ba tɔwɛ asa kanan mʋ nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba daa ba tɛ mʋ sʋ mʋ nyɛ kɩkyɛ.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Kanɩn sʋ Gerasene abi mʋ nɩɩ ba bʋ kɩbaafʋn maŋa sʋ kpini, ba kʋlɛ Yesu yɛ ɔ lɩɩ bamʋ ɔsʋwʋlɛ maŋa sʋ, lɩɩ fɛɛ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ. Nɩɩ o loo ɔkʋlɩ tɔ bwii.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Pɔyɩ kɛ ba bwii mʋ, ɔnyɩn mʋ nɩɩ nbwɩɩ libi ba kʋsʋ mʋ sʋ mʋ kʋlɛ Yesu yɛ ɔ yɛgɛ o buu mʋ. Amaa Yesu kina tɔwɛ mʋ yɛ,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Bwii kpee kewu naa tɔwɛ kʋtɔ lala mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ waa sa fʋ.” Ɩmʋ sʋ ɔnyɩn mʋ kpee kadɛ mʋ tɔ katɩn kʋmaa nɩmʋ naa tɔwɛ kʋtɔ lala mʋ nɩɩ Yesu waa sa mʋ.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu bwii faa kpee ɔbʋn benbe mʋ, sakyɔ mʋ ba waa mʋ nsa‐nsa kɔɔlɛ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba wʋla ba tɛ ba gyoo mʋ.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Tʋtɔ nɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gyarosi, mʋ nɩɩ ɔ gyɛ Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa mʋ ba tɩyɛ Yesu ayaa kasɛ, nɩɩ ɔ kʋlɛ mʋ yɛ ɔ ba mʋ kɩkpaara sʋ.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Lɩɩ fɛɛ mu kebii kyɩɩsa‐bi kʋlʋn mʋ nɩɩ o gyii nsu kudu anyɔ ii biti o wu.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ɔkyɩɩ kʋ bʋ sakyɔ mʋ tɔ nɩɩ nkalan ɩ da mʋ nsu kudu anyɔ, amaa ɔkʋ man taalɛ kyɛ mʋ.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ loo sakyɔ mʋ tɔ ba Yesu kamaa ba mata mʋ kaalɛ kɔnɔ‐bi, nɩɩ opula maŋa tɔ mʋ nkalan mʋ ɩ tɩn.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Nɩɩ Yesu taasɛ yɛ, “Anɩmʋ ɩ mata mɛ?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Amaa Yesu tɔwɛ yɛ, “Ɔsa kʋ mata mɛ, lɩɩ fɛɛ n wu nɩɩ n bɩɩ fɛɛ ɔlʋn kʋ maa lɩɩ mɛ tɔ.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ maa wu fɛɛ ɔ mɛɛ taalɛ taa baala mʋ, ɔ kyɩkyaa ba tɩyɛ Yesu ansi tɔ. Nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ yɩlɛ sakyɔ mʋ tɔ tɔwɛ kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ ɔ mata Yesu, yɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ nyɛ kɩkyɛ opula maŋa tɔ.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Nɩɩ Yesu tɔwɛ ɔkyɩɩ mʋ yɛ, “Mi‐bii kyɩɩsa, fʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii kɩ yɛgɛ nɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya, kpewu kayɩɩ yuuli tɔ.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu san ɛɛ tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ kabɔɔ kɩ lɩɩ kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa ɔbɩlɩsa Gyarosi kɩkpaara sʋ, ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla tɔɔrɔɔ ɔkaapʋpʋ mʋ, fu kebii kyɩɩsa‐bi mʋ wu.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yesu maa nu kanɩn mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Gyarosi yɛ, “Man waa kufuu, fɛɛ fʋ dan nyɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii ee biti ɔ nyɛ alanfɩya.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Yesu fʋʋ Gyarosi kɩkpaara sʋ mʋ, ɔ man yɛgɛ nɩɩ ɔkʋ buu mʋ loo obu to, amɔɔ Pita maa Gyɔn yɛ Gyemisi yɛ kebii mʋ, mʋ‐sɛ yɛ mu‐nyi nkʋn.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Saŋa maa kpini yɛgɛ asa bɛɛ sawʋ bɛɛ waa ɩlawʋ, bee su kebii mʋ keli. Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Fan yɛgɛ kusu, ɔ man wu, ɔ dɛ nɩn.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Nɩɩ asa mʋ ba ŋmasɛ Yesu, lɩɩ fɛɛ be nyi kebii mʋ maa wu.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Amaa Yesu kɩtaa kebii mʋ kɩbaa tɔ tɔwɛ yɛ, “Mi‐bii, kʋsʋ!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Nɩɩ kebii mʋ, mʋ kala bwii ba mʋ tɔ, nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ opula maŋa tɔ. Tʋtɔ nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, ba sa kebii mʋ agyitɔ kɛ o gyii.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Nɩɩ ɩ waa kebii mʋ akʋʋgɛpʋ kɩyan, amaa nɩɩ ɔ da bamʋ amu tɔ yɛ ba man waa kɛ ba tɔwɛ asɩn mʋ nɩɩ ɩ waa falɛ sa ɔkʋ.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.