Lucas 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Kakaakʋ nɩɩ Yesu kpee ɔ yɩlɛ Kanesareti ɔbʋn mʋ nɩɩ ba bɩla bɛɛ tɩɩ yɛ Galile mʋ ɔbʋn‐kaa. Nɩɩ asa ba naa kyaabɔɔ mʋ bee nin abaa kɛ ba naa nu abwaarɛsɩn.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Yesu wu ɩkʋlɩ ɩnyɔ ɩ maa dan kebunɔ maŋa yɛgɛ ɩkɩn akɩtapʋ mʋ bɛɛ fwɩɩ bamʋ asawu.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Nɩɩ Yesu loo ɔkʋlɩ mʋ kʋkʋ, mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Simon lɛɛ tɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ o nin waa tɔ gbɛrɛɛ. Ɔkʋlɩ maŋa tɔ nɩɩ Yesu kyʋn kyɩna yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ kɩ sarɛ tʋtɔ mʋ abwaarɛsɩn.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Yesu maa tɔwɛ abwaarɛsɩn mʋ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Simon yɛ “Palɛ fʋ ɔkʋlɩ mʋ kpee katɩn mʋ nɩɩ ɩ bʋnyɛ, kɛ faa fʋ tɔɔmaa ana mʋ fan tʋʋ fanɛ asawu kɩtaa ɩkɩn.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Nɩɩ Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ ɔbɩlɩsa, an tʋʋ nɩn halɩɩ ba kalayɩ, a man kɩtaa sɛhn, amaa nɩɩ fʋ tɔwɛ kanɩn bɩrɛ, n biti n tʋʋ.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Nɩɩ ba maa tʋʋ asawu mʋ, ba kɩtaa ɩkɩn kɩbansa halɩɩ bamʋ asawu mʋ ɩ san gbaa kyatɛ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Tʋtɔ nɩɩ ba da abaa tɩɩ bamʋ tɔɔmaa ana mʋ nɩɩ ba bʋ ɔkʋlɩ nyɔsapʋ mʋ tɔ yɛ ba ba kyɛ bamʋ tɔ. Ɩkʋlɩ ɩnyɔ mʋ kpini yɛ ɩmaa ɩmʋ ɩkɩn mʋ ɩ san gbaa muuri.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Simon Pita maa wu kʋtɔ mʋ nɩɩ ɩ waa mʋ, nɩɩ ɔ kyʋn muŋa mu amulii sʋ Yesu ansi tɔ tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, lɩɩ mɛ asɛ, n gyɛ alibi ɔwaapʋ nɩn.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Lɩɩ ɩkɩn damantɛ mʋ nɩɩ ba kɩtaa mʋ sʋ mʋ, i kyinkyin maa mʋ tɔmaa ana kpini.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ɩkɩn mʋ kɩkɩta mʋ gbaa ki kyinkyin Gyemisi maa Gyɔn, Sebedi mu‐bii ana mʋ nɩɩ ba maa Simon bee sun kusun mʋ. Nɩɩ Yesu tɔwɛ Simon yɛ, “Man waa kufuu, lɩɩ ndaga ɩ sʋ ii kpee mʋ, fii biti fʋ ba fɩɩ kɩtaa asa fɩɩ bɩya mɛ nɩn.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Nɩɩ ba bɩɩtɛ ɩkʋlɩ mʋ ba dan kidenbi sʋ, nɩɩ ba yɛgɛ kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ nɩɩ ba buu Yesu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Yesu maa bʋ kadɛ kʋ sʋ mʋ, ɔnyɩn kʋ gbaa bʋ tʋtɔ nɩɩ kibootoo kɩtaa mʋ n‐yɩɩ sʋ kpini. Saŋa mʋ nɩɩ o wu Yesu mʋ, o be muŋa mu ansi tɔ kʋlɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, nɩɩ fii biti mʋ, fɩɩ taalɛ yɛgɛ mɛ n‐yɩɩ ɩ lɔŋɔ sʋ.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Nɩɩ Yesu tɛɛŋɛ mʋ kɩbaa mata mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “N biti, lɔŋɔ sʋ.” Nɩɩ opula maŋa tɔ kibootoo mʋ kɩ yɛgɛ mʋ.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Nɩɩ Yesu da ɔnyɩn mu kumu tɔ yɛ, “Man kan waa tɔwɛ ɔkʋ, amaa taa fʋ n‐yɩɩ kaapʋ Ɩbwaarɛ oseepu mʋ, kɛ fʋ naa lɛɛ saraga fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mosesi nbara mʋ ɩ kaapʋ mʋ, kɛ ɩ kaapʋ tɔ sa ɔkʋmaa nɩmʋ fɛɛ fʋ n‐yɩɩ ɩ lɔŋɔ sʋ.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Amaa Yesu n‐yɩɩ sʋ asɩn mʋ ɩ lɔŋɔ yalagɛ tɔ, nɩɩ ɩ yɛgɛ nɩɩ asa damantɛ ba be nu mʋ asɛ, nɩɩ ɔ kyɛ bamʋ nɩɩ bɛɛ lɔ mʋ kpini.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Amaa saŋa kʋmaa Yesu ɩɩ lɩɩ mʋ nkʋn ee kpee ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, opula mʋ nɩɩ o du surum.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Kakaakʋ Yesu maa kaapʋ abwaarɛsɩn mʋ, Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba lɩɩ Galile yɛ Gyudeya ɩsʋwʋlɛ sʋ yɛ Gyerusalem kadɛ tɔ mʋ ba tɛ tʋtɔ. Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ɔlɔn mʋ bʋ mʋ asɛ fɛɛ ɔ taa kyɛ alɔpʋ.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Nɩɩ anyɩn akʋ ba sʋla ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ i wu nɩɩ ɔ dɛ kalan sʋ. Ba kpan bamʋ n‐yɩɩ ba taa mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ, naa yɩla Yesu ansi tɔ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Lɩɩ sakyɔ mʋ sʋ mʋ, ba man nyɛ ɔkpa ba taa mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ. Ɩmʋ sʋ ba dii kpee obu mʋ sʋsʋ, katɩn mʋ nɩɩ ba taa ɩsɛɛ nyalɛ munla mʋ sʋ, nɩɩ ba foti ɔbɔ kpɩlɩgaa mʋ yɛgɛ ɔ dɛ mʋ kalan sʋ sakyɔ mʋ nsana yɩla Yesu ansi tɔ. Asa ana ba foti ɔbɔ obu sʋsʋ kpɩlɩgaa ɔlɔpʋ ba yɩla Yesu ansi tɔ|src="lb00305c.tif" size="span" loc="Luke 5:19" ref="5:19"
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Yesu maa wu kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ nɩɩ ba sʋ mʋ sʋ mʋ, ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ yɛ “Mɛ kyɛmɩnɛ n taa fu alibi kɛɛ fu.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Nɩɩ Farasii abi yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ ba piili bɛɛ fɛ nfɛɛrɛ bamʋ amu tɔ yɛ “Anɩmʋ ɩ gyɛ ɔsa nɩmʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ nbusaa asɩn kanɩn? Anɩmʋ ɩ taalɛ taa alibi kɛɛ tii Ɩbwaarɛ sʋ?”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Yesu nyi nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ bɛɛ fɛ, nɩɩ ɔ taasɛ bamʋ yɛ “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fɛn fɛ falɛ nfɛɛrɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ɩmʋ kɩmɔɔ ɩ bʋsɩn kɩtɔwɛ. N taa fʋ alibi kɛɛ fʋ, abɛɛ kʋsʋ natɛ?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 N biti fan bɩɩ fɛɛ mɛ, Daadimaadi Obii‐nyɩnsa n sʋ ɔlʋn dulinyaa nɩmʋ tɔ nɩɩ n taalɛ taa alibi kɛɛ.” Ɩmʋ sʋ ɔ tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ i wu mʋ yɛ, “N tɔwɛ fʋ yɛ, Kʋsʋ! Taa fʋ kalan kpewu.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Opula maŋa tɔ nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ ansi tɔ, nɩɩ ɔ taa mʋ kalan nɩɩ ɔ dɛ sʋ mʋ, nɩɩ ɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ ee kpewu.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Nɩɩ i kyinkyin ɔkʋmaa nɩmʋ, nɩɩ ba yɩn Ɩbwaarɛ, nɩɩ ɩ kɩtaa bamʋ kufuu nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ndaga an wu asɩn kyinkyinsa.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Yesu lɩɩ nɩɩ ɔ naa wu lenpoo ɔkɔɔlɛpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Lewi mu kusun obu to. Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ buu mɛ.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ kʋsʋ yɛgɛ kʋtɔ kʋmaa nɩɩ o buu Yesu.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Nɩɩ Lewi dɩŋa agyitɔ kʋkyɔ mʋ kɩkpaara sʋ sa Yesu, nɩɩ lenpoo akɔɔlɛpʋ gaalaagaa yɛ asa akʋ ba bʋga tʋtɔ, nɩɩ ba maa Yesu bee gyii.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Amaa nɩɩ Farasii abi mʋ yɛ nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ bamʋ gbaa bamʋ gyɛ Farasii abi mʋ bɛɛ kɔlɩtɛ bɛɛ sa Yesu abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fanaa lenpoo akɔɔlɛpʋ yɛ alibi awaapʋ fen bʋga fen gyii fen nuu kanɩn?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔkyɛpʋ man tiri sa bamʋ nɩɩ ba sʋ alanfɩya, amɔɔ bamʋ nɩɩ bɛɛ lɔ mʋ nkʋn.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 N man ba yɛ n ba tɩɩ bamʋ nɩɩ ba mʋ ɩkpa i kyiigi nɩn. Amaa n ba nɩn yɛ n ba tɩɩ alibi awaapʋ kɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ ba Ɩbwaarɛ asɛ.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Nɩɩ asa akʋ ba tɔwɛ Yesu yɛ, “Gyɔn okyugyeepu abɩɩlapʋ bee ŋmina kɔnɔ yɛgɛ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ saŋa kʋmaa, kanɩn nɩɩ Farasii abi abɩɩlapʋ mʋ gbaa bɛɛ waa nɩn. Amaa fɛɛ fʋ abɩɩlapʋ mʋ bɩrɛ ba dan bee gyii bee nuu nɩn saŋa kʋmaa.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Fɩɩ taalɛ yɛgɛ kɩkyɩɩfɔ tɔ afɔ ba ŋmina kɔnɔ yɛgɛ ɔkyɩɩfɔ mu‐kuli bʋ bamʋ asɛ?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Amaa saŋa kʋ ii biti ɔ ba, kɛ ba taa ɔkyɩɩfɔ mu‐kuli lɩɩ bamʋ asɛ, kanɩn nkɛ maŋa tɔ bɩrɛ bee biti ba ŋmina kɔnɔ.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Nɩɩ Yesu bɔ bamʋ kɩŋasan kɩnɩmʋ yɛ, “Ɔkʋ mɛɛ tɩn kikyibi pʋpwɛ naa baata mata kaalɛ dɩdaa ɔbɔ. Nɩɩ ɔkʋ kan waa kanɩn mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ kikyibi pʋpwɛ mʋ ɩ kyatɛ kaalɛ dɩdaa mʋ i tii sʋ nɩn, nɩɩ kikyibi dɩdaa mʋ yɛ kɩpʋpwɛ mʋ ɩ mɛɛ yɛ ɩ baa i duli abaa.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Kanɩn nɩɩ ɔkʋ mɛɛ taa ɔwʋlɛ dɩdaa ee sun kʋkɔrɛ pʋpwɛ. Nɩɩ ɔ kan waa kanɩn bɩrɛ, ɔwʋlɛ dɩdaa mʋ ii biti ɔ kyatɛ, nɩɩ ɩ mɛɛ yɛ ɩ yɛgɛ kʋkɔrɛ pʋpwɛ mʋ kɩ waa ɔdan.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Kanɩn sʋ ɩ dagaa fɛɛ ɔwʋlɛ pʋpwɛ nɩɩ bɛɛ sʋ bee sun kʋkɔrɛ pʋpwɛ.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ lan kʋkɔrɛ dɩdaa nɩɩ ɩ dɩn mʋ mʋ, ɔ man bɩla ee biti kʋkɔrɛ pʋpwɛ kɩlan. Ee biti ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Kʋkɔrɛ dɩdaa mʋ kɩ bɔɔ mʋ.’ ”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.